મહાભારત · અધ્યાય 2.46
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.46.1
दैत्येन्द्रो बलवान्त्राजन्सुरारिर्बलगर्वितः ।
हिरण्यकशिपुर्नाम आसीत्रैलोक्यकण्टकः ॥ २.४६.१ ॥
હે રાજા, દૈત્યોના સ્વામી, બળવાન, દેવોના શત્રુ, પોતાના બળના ગર્વથી ભરેલો હિરણ્યકશિપુ નામનો એક હતો; તે ત્રણે લોકને કાંટારૂપ હતો.
2.46.2
दैत्यानामादिपुरुषो वीर्येणाप्रतिमो बली ।
प्रविश्य जलधं राजंश्चकार तप उत्तमम् ॥ २.४६.२ ॥
હે રાજા, દૈત્યોનો આદિપુરુષ, પરાક્રમમાં અજોડ અને બળવાન તે સમુદ્રમાં પ્રવેશીને ઉત્તમ તપ કરવા લાગ્યો.
2.46.3
दशवर्षसहस्राणि शतानि दश पञ्च च ।
व्रतोपवासतस्तस्थौ स्याणुमौनव्रतो दृढः ॥ २.४६.३ ॥
દસ હજાર અને પંદરસો વર્ષ સુધી વ્રત અને ઉપવાસથી, સ્થાણુની જેમ મૌનવ્રત દૃઢપણે ધારણ કરીને તે ઊભો રહ્યો.
2.46.4
ततः शमदमाभ्यां च ब्रह्मचर्येण चानघ ।
ब्रह्मा प्रीतमनास्तस्य तपसा नियमेन च ॥ २.४६.४ ॥
હે નિષ્પાપ, પછી શમ-દમ અને બ્રહ્મચર્યથી, તેના તપ અને નિયમથી બ્રહ્મા તેના પર પ્રસન્નચિત્ત થયા.
2.46.5
ततः स्वयम्भूर्भगवान्स्वयमागम्य भूपते ।
विमानेनार्कवर्णेन हंसयुक्तेन भास्वता ॥ २.४६.५ ॥
હે ભૂપતિ, પછી સ્વયંભૂ ભગવાન પોતે આવ્યા; સૂર્ય જેવા વર્ણના, હંસો જોડેલા તેજસ્વી વિમાનમાં.
2.46.6
आदित्यैर्वसुभिः साध्यैर्मरुद्भिर्दैवतैस्तथा ।
रुद्रैर्विश्वसहायैश्च यक्षराक्षसकिन्नरैः ॥ २.४६.६ ॥
આદિત્યો, વસુઓ, સાધ્યો, મરુતો, અન્ય દેવો, રુદ્રો, વિશ્વદેવોના સહચરો, યક્ષો, રાક્ષસો અને કિન્નરો સાથે.
2.46.7
दिशाभिर्विदिशाभिश्च नदीभिः सागरैः सह ।
नक्षत्रैश्च मुहूर्तैश्च खेचरैश्चापरैर्ग्रहैः ॥ २.४६.७ ॥
દિશાઓ અને વિદિશાઓ, નદીઓ અને સાગરો, નક્ષત્રો અને મુહૂર્તો, આકાશચારી તથા અન્ય ગ્રહો સાથે.
2.46.8
देवर्षिभिस्तपोयुक्तैः सिद्धैः सप्तर्षिभिस्तदा ।
राजर्षिभिः पुण्यतमैर्गन्धर्वैरप्सरोगणैः ॥ २.४६.८ ॥
તપથી યુક્ત દેવર્ષિઓ, સિદ્ધો અને સપ્તર્ષિઓ સાથે; ત્યારે અતિ પવિત્ર રાજર્ષિઓ, ગંધર્વો અને અપ્સરાઓના સમૂહો સાથે.
2.46.9
चराचरगुरुः श्रीमान्वृतः सर्वसुरैस्तथा ।
ब्रह्मा ब्रह्मविदां श्रेष्ठो दैत्यमागम्य चाब्रवीत् ॥ २.४६.९ ॥
ચરાચરના ગુરુ, શ્રીમાન, સર્વ દેવોથી ઘેરાયેલા, બ્રહ્મજ્ઞોમાં શ્રેષ્ઠ બ્રહ્માએ દૈત્ય પાસે આવીને કહ્યું.
2.46.10
प्रीतोऽस्मि तव भक्तस्य तपसाऽनेन सुव्रत ।
वरं वरय भद्रं ते यथेष्टं काममाप्नुहि ॥ २.४६.१० ॥
હે સુવ્રત, તારી ભક્તિયુક્ત આ તપસ્યાથી હું પ્રસન્ન થયો છું. વર માગ, તારું કલ્યાણ થાઓ, ઇચ્છિત કામના પ્રાપ્ત કર.
2.46.11
न देवा न च गन्धर्वा न यक्षोरगराक्षसाः ।
न मानुषाः पिशाचाश्च हन्युर्मां देवसत्तम ॥ २.४६.११ ॥
હે દેવોમાં શ્રેષ્ઠ, દેવ, ગંધર્વ, યક્ષ, ઉરગ, રાક્ષસ, મનુષ્ય કે પિશાચ મને ન મારે.
2.46.12
ऋषयो वा न मां शापैः क्रुद्धा लोकपितामह ।
शपेयुस्तपसा युक्ता वर एष वृतो मया ॥ २.४६.१२ ॥
હે લોકપિતામહ, તપથી યુક્ત ઋષિઓ ક્રોધથી મને શાપ ન આપે; આ વર મેં પસંદ કર્યો છે.
2.46.13
न शस्त्रेण नचास्त्रेण गिरिणा पादपेन च ।
न शुष्केण न चार्देण स्यान्न वाऽन्येन मे वधः ॥ २.४६.१३ ॥
શસ્ત્રથી નહીં, અસ્ત્રથી નહીં, પર્વતથી નહીં, વૃક્ષથી નહીં; સૂકી વસ્તુથી નહીં, ભીની વસ્તુથી નહીં, કે બીજા કોઈથી મારો વધ ન થાય.
2.46.14
नाकाशे नाथ भूमौ वा रात्रौ वा दिवसेपि वा ।
नान्तर्वा न बहिर्वापि स्याद्वधो मे पितामह ॥ २.४६.१४ ॥
આકાશમાં નહીં, હે નાથ, ભૂમિ પર નહીં; રાત્રે નહીં, દિવસે પણ નહીં; અંદર નહીં, બહાર પણ નહીં, હે પિતામહ, મારો વધ ન થાય.
2.46.15
पशुभिर्वा मृगैर्न स्यात्पक्षिभिर्वा सरीसृपैः ।
ददासि चेद्वरानेतन्देवदेव वृणोम्यहम् ॥ २.४६.१५ ॥
પશુઓથી કે મૃગોથી નહીં, પક્ષીઓથી કે સરીસૃપોથી નહીં. હે દેવદેવ, જો આપ આ વરદાન આપો, તો હું આ જ વર માગું છું.
2.46.16
एते दिव्या वरास्तात मया दत्तास्तवाद्भुताः ।
सर्वकामवरांस्तात प्राप्स्यसि त्वमसंशयम् ॥ २.४६.१६ ॥
હે વત્સ, આ દિવ્ય અને અદ્ભુત વરદાનો મેં તને આપ્યાં છે. હે વત્સ, સંશય વિના તું બધી કામનાઓના વરદાન પામીશ.
2.46.17
एवमुक्त्वा स भगवाञ्जगामाकाशमेव हि ।
रराज ब्रह्मलोके हि ब्रह्मर्षिगणसेवितः ॥ २.४६.१७ ॥
એમ કહીને તે ભગવાન આકાશમાં જ ચાલ્યા ગયા. બ્રહ્મર્ષિઓના સમૂહથી સેવિત થઈને તે બ્રહ્મલોકમાં શોભ્યા.
2.46.18
ततो देवाश्च नागाश्च गन्धर्वा मुनयस्तथा ।
वरप्रदानं श्रुत्वैव ते ब्रह्माणमुपस्थितः ॥ २.४६.१८ ॥
ત્યારે દેવો, નાગો, ગંધર્વો અને મુનિઓ પણ વરદાનની વાત સાંભળીને બ્રહ્મા પાસે ઉપસ્થિત થયા.
2.46.19
वरेणाने भगवन्बाधिष्यति स नोऽसुरः ।
तत्प्रसीदस्व भगवन्वधोपायोऽस्य चिन्त्यताम् ॥ २.४६.१९ ॥
હે ભગવાન, એ વરદાનથી એ અસુર અમને પીડશે. તેથી હે ભગવાન, પ્રસન્ન થાઓ અને તેના વધનો ઉપાય વિચારો.
2.46.20
ततो लोकहितं वाक्यं श्रुत्वा देवः प्रजापतिः ।
प्रोवाच भगवान्वाक्यं सर्वदेवगणांस्तदा ॥ २.४६.२० ॥
ત્યારે લોકહિતકારી વચન સાંભળીને દેવ પ્રજાપતિ ભગવાને સર્વ દેવગણોને આ વાત કહી.
2.46.21
अवश्यं त्रिदशास्तेन प्राप्तव्यं तपसः फलम् ।
तपसोऽन्तेऽस्य भगवान्वधं कृष्णः करिष्यति ॥ २.४६.२१ ॥
હે ત્રિદશો, તેને તપનું ફળ અવશ્ય મળવાનું જ છે; તે તપના અંતે ભગવાન કૃષ્ણ તેનો વધ કરશે.
2.46.22
एतच्छ्रुत्वा सुराः सर्वे ब्रह्मणा तस्य वै वधम् ।
स्वानि स्थानानि दिव्यानि जग्मुस्ते वै मुदान्विताः ॥ २.४६.२२ ॥
આ સાંભળીને, બ્રહ્માએ કહેલા તેના વધની વાત સાંભળીને, બધા દેવો આનંદિત થઈને પોતપોતાના દિવ્ય સ્થાનોએ ગયા.
2.46.23
लब्धमात्रे वरे चापि सर्वास्ता बाधते प्रजाः ।
हिरण्यकशिपुर्दैत्यो वरदानेन दर्पितः ॥ २.४६.२३ ॥
વરદાન મળતાંની સાથે જ તેણે બધી પ્રજાને પીડવા માંડી. વરદાનથી ગર્વિત થયેલો દૈત્ય હિરણ્યકશિપુ એવું કરવા લાગ્યો.
2.46.24
राज्यं चकार दैत्येन्द्रो दैत्यसङ्घैः समावृतः ।
सप्तद्वीपान्वशेचके लोकालोकान्तरं बलात् ॥ २.४६.२४ ॥
દૈત્યરાજ દૈત્યસમૂહોથી ઘેરાયેલો રાજ્ય કરવા લાગ્યો. તેણે બળપૂર્વક સાત દ્વીપો અને લોકાલોકની વચ્ચેનો પ્રદેશ પોતાને વશ કર્યો.
2.46.25
दिव्यभोगान्समस्तान्वै लोके सर्वानवाप सः ।
देवांस्त्रिभुवनस्थांस्तु पराजित्य महासुरः ॥ २.४६.२५ ॥
તેણે લોકમાં સર્વ દિવ્ય ભોગો પ્રાપ્ત કર્યા; ત્રિભુવનમાં રહેલા દેવોને પરાજિત કરીને તે મહાસુર (બધું મેળવ્યું).
2.46.26
त्रैलोक्यं वशमानीय स्वर्गे वसति दानवः ।
यदा वरमदोन्मत्तो न्यवसद्दानवो दिवि ॥ २.४६.२६ ॥
ત્રિલોકને વશ કરીને તે દાનવ સ્વર્ગમાં વસે છે; વરદાનના મદથી ઉન્મત્ત થયેલો તે દાનવ સ્વર્ગમાં રહ્યો.
2.46.27
अथ लोकान्सगस्तांश्च विजित्य स महाबलः ।
भवेयमहमेवेन्द्रः सोमोऽग्निर्मारुतो रविः ॥ २.४६.२७ ॥
પછી તે મહાબળવાને તે લોકો અને તેમના ગણોને જીતીને (વિચાર્યું): "હું જ ઇન્દ્ર, સોમ, અગ્નિ, મારુત અને રવિ થઈશ."
2.46.28
सलिलं चान्तरिक्षं च नक्षत्राणि दिशो दश ।
अहं क्रोधश्च कामश्च वरुणो वसवोऽर्यमा ॥ २.४६.२८ ॥
જળ, અંતરિક્ષ, નક્ષત્રો અને દસ દિશાઓ; હું જ ક્રોધ અને કામ, વરુણ, વસુઓ અને અર્યમા થઈશ.
2.46.29
धनदश्च धनाध्यक्षो यक्षकिम्पुरुषाधिपः ।
एते भवेयमित्युक्त्वा स्वयं भूत्वा बलात्स च ॥ २.४६.२९ ॥
ધનદાતા, ધનાધ્યક્ષ, યક્ષ અને કિંપુરુષોના અધિપતિ (કુબેર); "હું જ આ બધા થઈશ" એમ કહીને, પોતે બળપૂર્વક તે (બધું થયો).
2.46.30
एषां गृहीत्वा स्थानानि तेषां कार्याण्यवाप सः ।
इज्यश्चासीन्मखवरैर्देवकिन्नरसत्तमैः ॥ २.४६.३० ॥
તેમનાં સ્થાનો ગ્રહણ કરીને તેણે તેમનાં કાર્યો પણ મેળવ્યાં; શ્રેષ્ઠ યજ્ઞો વડે અને દેવ-કિન્નરોમાં શ્રેષ્ઠ જનો વડે તે પૂજિત થયો.
2.46.31
नरकस्थान्समानीय स्वर्गस्थांश्च चकार सः ।
एवमादीनि कर्माणि कृत्वा दैत्यपतिर्बली ॥ २.४६.३१ ॥
તેણે નરકમાં રહેલાઓને પાછા લાવ્યા અને સ્વર્ગમાં રહેલાઓને પણ પોતાના વશમાં કર્યા. આવાં તથા બીજાં કર્મો કરીને તે બળવાન દૈત્યપતિ હતો.
2.46.32
आश्रमेषु महाभागान्मुनीन्वै शंसितव्रतान् ।
सत्यधर्मपरान्दान्तान्पुरा धर्षितवांस्तु सः ॥ २.४६.३२ ॥
આશ્રમોમાં રહેતા, મહાભાગ્યશાળી, પ્રશંસિત વ્રતવાળા, સત્ય ધર્મમાં તત્પર, સંયમી મુનિઓને પણ તેણે પૂર્વે પીડ્યા હતા.
2.46.33
याज्ञीयान्कृतबान्दैत्यन्याजकांश्चैव देवताः ।
यत्रयत्र सुरा जग्मुस्तत्रतत्र व्रजत्युत ॥ २.४६.३३ ॥
દૈત્યે યજ્ઞ સંબંધી વિધિઓ અને યજ્ઞ કરાવનારા યાજકોને પણ પીડ્યા; દેવો જ્યાં જ્યાં ગયા ત્યાં ત્યાં તે પણ પાછળ ગયો.
2.46.34
स्थानानि देवतानां तु हृत्वा राज्यमकारयत् ।
पञ्चकोट्यश्च वर्षाणि अयुतान्येकषष्टि च ॥ २.४६.३४ ॥
દેવોનાં સ્થાનો છીનવીને તેણે રાજ્ય ચલાવ્યું; પાંચ કરોડ વર્ષ અને એકસઠ અયુત વર્ષ સુધી.
2.46.35
षष्टिश्चैव सहस्राणां जग्मुस्तस्य दुरात्मनः ।
एतद्वर्षं स दैत्येन्द्रो भोगैश्चर्यमवाप सः ॥ २.४६.३५ ॥
તે દુરાત્માના સાઠ હજાર વર્ષ પણ વીતી ગયાં. આ કાળમાં તે દૈત્યેન્દ્રે ભોગ અને ઐશ્વર્ય પ્રાપ્ત કર્યાં.
2.46.36
तेनातिबाध्यमानास्ते दैत्येन्द्रेण बलीयसा ।
ब्रह्मलोकं सुरा जग्मुः शर्वशक्रपुरोगमाः ॥ २.४६.३६ ॥
તે બળવાન દૈત્યેન્દ્ર દ્વારા અત્યંત પીડિત થયેલા દેવો શર્વ અને શક્રને આગળ કરીને બ્રહ્મલોક ગયા.
2.46.37
पितामहं समासाद्य खिन्नाः प्राञ्जलयोऽब्रुवन् ॥ २.४६.३७ ॥
પિતામહ પાસે પહોંચીને દુઃખી દેવતાઓ હાથ જોડીને બોલ્યા.
2.46.38
भगवन्भूतभव्येश नस्त्रायस्व इहागतान् ।
भयं दितिसुताद्घोराद्भवत्यद्य दिवानिशम् ॥ २.४६.३८ ॥
હે ભગવાન, ભૂત-ભવિષ્યના સ્વામી, અહીં આવેલા અમારું રક્ષણ કરો. દિતિના પુત્રોથી આજે દિવસ-રાત ઘોર ભય છે.
2.46.39
भगवन्सर्वदैत्यानां स्वयम्भूरादिकृत्प्रभुः ।
स्रष्टा त्वं हव्यकव्यानामव्यक्तः प्रकृतिर्ध्रुवः ॥ २.४६.३९ ॥
હે ભગવાન, આપ સર્વ દૈત્યોના સ્વયંભૂ, આદિ સર્જક પ્રભુ છો. હવ્ય-કવ્યના સર્જક આપ જ છો; આપ અવ્યક્ત, પ્રકૃતિ અને ધ્રુવ છો.
2.46.40
श्रूयतामापदेवं हि दुर्विज्ञेया मयापि च ।
नारायणस्तु पुरुषो विश्वरूपो महाद्युतिः ॥ २.४६.४० ॥
સાંભળો, આ આપત્તિ આવી છે; જે મારા માટે પણ દુર્બોધ છે. નારાયણ પુરુષ છે, વિશ્વરૂપ અને મહાતેજસ્વી.
2.46.41
अव्यक्तः सर्वभूतानामचिन्त्यो विभुरव्ययः ।
ममापि स तु युष्माकं व्यसने परमा गतिः ॥ २.४६.४१ ॥
તે સર્વ ભૂતો માટે અવ્યક્ત, અચિંત્ય, સર્વવ્યાપી અને અવ્યય છે. મારા માટે અને તમારી આપત્તિમાં તે જ પરમ આશ્રય છે.
2.46.42
नारायणः परोऽव्यक्तादहमव्यक्तसम्भवः ।
मत्तो जज्ञुः प्रजा लोकाः सर्वे देवासुराश्च ते ॥ २.४६.४२ ॥
નારાયણ અવ્યક્તથી પણ પર છે; હું અવ્યક્તથી જન્મેલો છું. મારાથી પ્રજાઓ, સર્વ લોકો અને દેવ-અસુરો જન્મ્યા.
2.46.43
देवा यथाहं युष्माकं तथा नारायणो मम ।
पितामहोऽहं सर्वस्य स विष्णुः प्रपितामहः ॥ २.४६.४३ ॥
હે દેવો, જેમ હું તમારો (પિતા) છું, તેમ નારાયણ મારા (પુત્ર) છે. હું સર્વનો પિતામહ છું, અને તે વિષ્ણુ પ્રપિતામહ છે.
2.46.44
निश्चितं विषुधा दैत्यं स विष्णुस्तं हनिष्यति ।
तस्य नास्ति न शक्यं च तस्माद्व्रजत माचिरम् ॥ २.४६.४४ ॥
હે દેવો, ચોક્કસ તે વિષ્ણુ એ દૈત્યને મારી નાખશે. તેમને માટે કંઈ અશક્ય નથી; તેથી વિલંબ કર્યા વિના જાઓ.
2.46.45
पितामहवचः श्रुत्वा सर्वे ते भरतर्षभ ।
विबुधा ब्रह्मणा सार्धं जग्मुः क्षीरोदधिं प्रति ॥ २.४६.४५ ॥
હે ભરતશ્રેષ્ઠ, પિતામહનાં વચન સાંભળીને તે સર્વ દેવો બ્રહ્માની સાથે ક્ષીરસાગર તરફ ગયા.
2.46.46
आदित्या वसवः साध्या विश्वे च मरुतस्तथा ।
रुद्रा महर्षयश्चैव अश्विनौ च सुरूपिणौ ॥ २.४६.४६ ॥
આદિત્યો, વસુઓ, સાધ્યો, વિશ્વેદેવો, મરુતો, રુદ્રો, મહર્ષિઓ, અને સુંદર રૂપવાળા બે અશ્વિનીકુમારો (ત્યાં ગયા).
2.46.47
अन्ये च दिव्या ये राजंस्ते सर्वे सगणाः सुराः ।
चतुर्मुखं पुरस्कृत्य श्वेतद्वीपमुपागताः ॥ २.४६.४७ ॥
હે રાજન, બીજા જે દિવ્ય દેવો હતા તે સર્વ પોતાના ગણો સાથે ચતુર્મુખ બ્રહ્માને આગળ રાખીને શ્વેતદ્વીપે પહોંચ્યા.
2.46.48
त्रायस्व नोऽद्य देवेश हिरण्यकशिपोर्वधात् ।
त्वं हि नः परमो धाता ब्रह्मादीनां सुरोत्तम ॥ २.४६.४८ ॥
હે દેવેશ, આજે હિરણ્યકશિપુના વધથી અમારું રક્ષણ કરો. હે સુરોત્તમ, બ્રહ્માદિનાં પણ આપ જ પરમ પાલનકર્તા છો.
2.46.49
उत्फुल्लाम्बुजपत्राक्ष शत्रुपक्षभयङ्कर ।
क्षयाय दितिवंशस्य शरणं त्वं भविष्यसि ॥ २.४६.४९ ॥
ખીલેલા કમળની પાંખડી જેવી આંખોવાળા, શત્રુપક્ષને ભયંકર! દિતિવંશના વિનાશ માટે તમે જ અમારું શરણ થશો.
2.46.50
तद्देवानां वचः श्रुत्वा तदा विष्णुः शुचिश्रवाः ।
अदृश्यः सर्वभूतात्मा वक्तुमेवोपचक्रमे ॥ २.४६.५० ॥
દેવોના તે વચન સાંભળીને ત્યારે શુચિશ્રવા વિષ્ણુ, જે અદૃશ્ય અને સર્વ ભૂતોનો આત્મા છે, બોલવા લાગ્યા.
2.46.51
भयं त्यजध्वममरा अभयं वो ददाम्यहम् ।
तदेव त्रिदिवं देवाः प्रतिपद्यत माचिरम् ॥ २.४६.५१ ॥
હે અમરો, ભય છોડો; હું તમને અભય આપું છું. હે દેવો, એ ત્રિદિવ (સ્વર્ગ)ને તરત જ પામો.
2.46.52
एषोऽहं सगणं दैत्यं वरदानेन दर्पितम् ।
अवध्यममरेन्द्राणां दानवेन्द्रं निहन्म्यहम् ॥ २.४६.५२ ॥
હું જ, વરદાનથી ગર્વિત થયેલા દૈત્યને, તેના ગણો સહિત, દેવેન્દ્રોથી અવધ્ય એવા દાનવેન્દ્રને, હું મારીશ.
2.46.53
भहवन्देवदेवेश खिन्ना एते भृशं सुराः ।
तस्मात्त्वं जहि दैत्येन्द्रं क्षिप्रं कालोऽस्य माचिरम्।
एष त्वं सगणं दैत्यं वरदानेन दर्पितम् ॥ २.४६.५३ ॥
હે દેવદેવેશ, આ દેવો અત્યંત ખિન્ન છે. તેથી તમે દૈત્યેન્દ્રને ઝડપથી મારી નાખો; તેનો સમય આવી ગયો છે, વિલંબ ન કરો. આ એ જ દૈત્ય છે જે વરદાનથી તેના ગણો સહિત ગર્વિત છે.
2.46.54
क्षिप्रमेव करिष्यामि त्वरया दैत्यनाशनम् ।
तस्मात्त्वं विबुधाश्चैव प्रतिपद्यत वै दिवम् ॥ २.४६.५४ ॥
હું ઝડપથી, ત્વરાથી દૈત્યોનો નાશ કરીશ. તેથી હે વિબુધો, તમે પણ ખરેખર સ્વર્ગને પામો.
2.46.55
एवमुक्त्वा तु भगवान्विसृज्य त्रिदिवेश्वरान् ।
नरस्यार्धतनुर्भूत्वा सिंहस्यार्धतनुः पुनः ॥ २.४६.५५ ॥
આમ કહીને ભગવાને ત્રિદિવેશ્વરોને વિદાય આપી. પછી અડધા મનુષ્ય અને અડધા સિંહનું શરીર ધારણ કર્યું.
2.46.56
नारसिंहेन वपुषा पाणिं संस्पृश्य पाणिना ।
भीमरूपो महातेजा व्यादितास्य इवान्तकः ॥ २.४६.५६ ॥
નરસિંહ શરીરે, હાથથી હાથ સ્પર્શીને ભયંકર રૂપવાળા મહાતેજસ્વી તે ખુલ્લા મુખવાળા યમ સમાન થયા.
2.46.57
हिरण्यकशिपुं राजञ्जगाम हरिरीश्वरः ।
दैत्यास्तमागतं दृष्ट्वा नारसिंहं महाबलम् ॥ २.४६.५७ ॥
હે રાજન, ઈશ્વર હરિ હિરણ્યકશિપુ પાસે ગયા. આવેલા તે મહાબલ નરસિંહને જોઈને દૈત્યો.
2.46.58
ववर्षुः शस्त्रवर्षैस्ते सुसङ्क्रुद्धास्तदा हरिम् ।
तैः सृष्टसर्वशस्त्राणि भक्षयामास वै हरिः ॥ २.४६.५८ ॥
ત્યારે અત્યંત ક્રોધિત થયેલા તેમણે હરિ પર શસ્ત્રવર્ષા કરી. તેમણે છોડેલાં બધાં શસ્ત્રો હરિએ ગળી ગયા.
2.46.59
जघान न रणे दैत्यान्सहस्राणि बहूनि च ।
तान्निहत्य च दैतेयान्सर्वान्क्रुद्धान्महाबलान् ॥ २.४६.५९ ॥
યુદ્ધમાં તેણે દૈત્યોને, હજારો અને ઘણા, માર્યા. તે ક્રોધિત મહાબલ બધા દૈત્યોને મારીને.
2.46.60
अभ्यधावत्सुसङ्क्रुद्धो दैत्येन्द्रं बलगर्वितम् ।
जीमूतघनसङ्काशो जीमूतघननिस्वनः ॥ २.४६.६० ॥
અત્યંત ક્રોધિત થઈને બળગર્વિત દૈત્યેન્દ્ર તરફ દોડ્યા. મેઘ જેવા, મેઘગર્જના જેવા અવાજે.
2.46.61
जीमूत इव दीप्तौजा जीमूत इव वेगवान् ।
सोऽतिबलं दृप्तं दृप्तशार्दूलविक्रमम् ॥ २.४६.६१ ॥
મેઘ જેવો તેજસ્વી અને મેઘ જેવો વેગવાન તે હરિ, અતિબળવાન, ગર્વિત અને ગર્વિત સિંહ જેવા પરાક્રમવાળા તે દૈત્ય તરફ દોડ્યા.
2.46.62
दृप्तैर्दैत्यगणैर्गुप्तं खरैर्नखमुकैरुत ।
ततः कृत्वा तु युद्धं वै तेन दैत्येन वै हरिः ॥ २.४६.६२ ॥
ગર્વિત દૈત્યગણોથી રક્ષિત, ભયંકર નખમુખવાળા તે દૈત્ય સાથે યુદ્ધ કરીને પછી હરિ...
2.46.63
सन्ध्याकाले महातेजा भवनान्ते त्वरान्वितः ।
ऊरौ निधाय दैत्येन्द्रं निर्बिभेद नखैस्तदा ॥ २.४६.६३ ॥
સંધ્યાકાળે મહાતેજસ્વી તે હરિ, ઘરના ઉંબરે ત્વરાથી, દૈત્યેન્દ્રને સાથળ પર મૂકીને ત્યારે નખોથી તેને ચીરી નાખ્યો.
2.46.64
महाबलं महावीर्यं वरदानेन गर्वितम् ।
दैत्यश्रेष्ठं सुरश्रेष्ठो जघान तरसा हरिः ॥ २.४६.६४ ॥
વરદાનથી ગર્વિત, મહાબળવાન અને મહાવીર્યવાન દૈત્યશ્રેષ્ઠને સુરશ્રેષ્ઠ હરિએ તરત હણ્યો.
2.46.65
हिरण्यकशिपुं हत्वा सर्वदैत्यांश्च वै तदा ।
विबुधानां प्रजानां च हितं कृत्वा महाद्युतिः ॥ २.४६.६५ ॥
હિરણ્યકશિપુ અને ત્યારે સર્વ દૈત્યોને હણીને, દેવો અને પ્રજાનું હિત કરીને તે મહાદ્યુતિ...
2.46.66
प्रमुमोद हरिर्देवः प्राप्य धर्मं तदा भुवि ।
एष ते नारसिंहोऽत्र कथितः पाण्डुनन्दन। ॥ २.४६.६६ ॥
ત્યારે પૃથ્વી પર ધર્મ પામીને હરિદેવ પ્રસન્ન થયા. હે પાંડુનંદન, આ નરસિંહકથા તને અહીં કહેવામાં આવી.
2.46.67
शृणु त्वं वामनं नाम प्रादुर्भावं महात्मनः ॥ २.४६.६७ ॥
મહાત્માનો વામન નામનો પ્રાદુર્ભાવ તું સાંભળ.