มหาภารตะ · อัธยายะ 2.46
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.46.1
दैत्येन्द्रो बलवान्त्राजन्सुरारिर्बलगर्वितः ।
हिरण्यकशिपुर्नाम आसीत्रैलोक्यकण्टकः ॥ २.४६.१ ॥
ข้าแต่พระราชา มีจอมแห่งไทตยะผู้เข้มแข็งชื่อหิรัณยกศิปุ เป็นศัตรูของเทวดา ทะนงในกำลังของตน เป็นหนามแห่งสามโลก
2.46.2
दैत्यानामादिपुरुषो वीर्येणाप्रतिमो बली ।
प्रविश्य जलधं राजंश्चकार तप उत्तमम् ॥ २.४६.२ ॥
ข้าแต่พระราชา ผู้เป็นบุรุษต้นตระกูลของไทตยะ ไม่มีใครเทียบได้ในความกล้าหาญ ทรงพละกำลังยิ่ง ได้ลงไปในมหาสมุทรและบำเพ็ญตบะอย่างประเสริฐสูงสุด
2.46.3
दशवर्षसहस्राणि शतानि दश पञ्च च ।
व्रतोपवासतस्तस्थौ स्याणुमौनव्रतो दृढः ॥ २.४६.३ ॥
เป็นเวลาหนึ่งหมื่นปีกับหนึ่งพันห้าร้อยปี ด้วยการถือวัตรและอดอาหาร เขายืนมั่นคงดุจเสาหลัก ถือวัตรแห่งการนิ่งเงียบ
2.46.4
ततः शमदमाभ्यां च ब्रह्मचर्येण चानघ ।
ब्रह्मा प्रीतमनास्तस्य तपसा नियमेन च ॥ २.४६.४ ॥
ต่อจากนั้น ข้าแต่ผู้ไร้บาป ด้วยความสงบและการข่มใจ และด้วยพรหมจรรย์ อีกทั้งด้วยตบะและวินัยของเขา พระพรหมก็ทรงพอพระทัยในตัวเขา
2.46.5
ततः स्वयम्भूर्भगवान्स्वयमागम्य भूपते ।
विमानेनार्कवर्णेन हंसयुक्तेन भास्वता ॥ २.४६.५ ॥
ต่อจากนั้น ข้าแต่จอมปฐพี พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงอุบัติขึ้นเองและทรงประเสริฐ ได้เสด็จมาด้วยพระองค์เอง ด้วยวิมานสีดุจพระอาทิตย์ เทียมด้วยหงส์ อันรุ่งโรจน์
2.46.6
आदित्यैर्वसुभिः साध्यैर्मरुद्भिर्दैवतैस्तथा ।
रुद्रैर्विश्वसहायैश्च यक्षराक्षसकिन्नरैः ॥ २.४६.६ ॥
พร้อมด้วยอาทิตย์ทั้งหลาย วสุทั้งหลาย สาธยะทั้งหลาย มรุตทั้งหลาย และเทวดาอื่นๆ พร้อมด้วยรุทรทั้งหลาย และผู้ร่วมอยู่กับวิศวะ รวมทั้งยักษ์ รากษส และกินนร
2.46.7
दिशाभिर्विदिशाभिश्च नदीभिः सागरैः सह ।
नक्षत्रैश्च मुहूर्तैश्च खेचरैश्चापरैर्ग्रहैः ॥ २.४६.७ ॥
พร้อมด้วยทิศทั้งหลายและทิศรอง พร้อมด้วยแม่น้ำและมหาสมุทร พร้อมด้วยนักษัตรและช่วงเวลา และพร้อมด้วยดาวเคลื่อนที่บนท้องฟ้า และดาวเคราะห์อื่นๆ
2.46.8
देवर्षिभिस्तपोयुक्तैः सिद्धैः सप्तर्षिभिस्तदा ।
राजर्षिभिः पुण्यतमैर्गन्धर्वैरप्सरोगणैः ॥ २.४६.८ ॥
พร้อมด้วยเทวฤๅษีผู้เพียบพร้อมด้วยตบะ พร้อมด้วยสิทธะและสัปตฤษี และพร้อมด้วยราชฤๅษีผู้บริสุทธิ์ยิ่ง คนธรรพ์ และหมู่อัปสร
2.46.9
चराचरगुरुः श्रीमान्वृतः सर्वसुरैस्तथा ।
ब्रह्मा ब्रह्मविदां श्रेष्ठो दैत्यमागम्य चाब्रवीत् ॥ २.४६.९ ॥
พระพรหม ครูแห่งสิ่งเคลื่อนที่และสิ่งที่ไม่เคลื่อนที่ ผู้รุ่งเรือง มีเทวดาทั้งปวงแวดล้อม ทรงเป็นผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่ผู้รู้พรหมัน ได้เสด็จไปหาไทตยะและตรัสว่า
2.46.10
प्रीतोऽस्मि तव भक्तस्य तपसाऽनेन सुव्रत ।
वरं वरय भद्रं ते यथेष्टं काममाप्नुहि ॥ २.४६.१० ॥
ข้าพอใจในตัวเจ้า ผู้เป็นผู้ภักดี ด้วยตบะนี้ ข้าแต่ผู้ถือวัตรอันดี จงเลือกพรเถิด ขอให้เจ้าโชคดี จงได้รับความปรารถนาที่เจ้าต้องการตามใจ
2.46.11
न देवा न च गन्धर्वा न यक्षोरगराक्षसाः ।
न मानुषाः पिशाचाश्च हन्युर्मां देवसत्तम ॥ २.४६.११ ॥
ข้าแต่เทวดาผู้ประเสริฐที่สุด ขอไม่ให้เทวดา คนธรรพ์ ยักษ์ นาค รากษส มนุษย์ หรือปีศาจ สังหารข้าพระองค์เลย
2.46.12
ऋषयो वा न मां शापैः क्रुद्धा लोकपितामह ।
शपेयुस्तपसा युक्ता वर एष वृतो मया ॥ २.४६.१२ ॥
ข้าแต่ปู่แห่งโลก ขอให้ฤๅษีผู้เพียบพร้อมด้วยตบะ แม้โกรธเคือง อย่าได้สาปแช่งข้าพระองค์ด้วยคำสาปเลย นี่คือพรที่ข้าพระองค์เลือกแล้ว
2.46.13
न शस्त्रेण नचास्त्रेण गिरिणा पादपेन च ।
न शुष्केण न चार्देण स्यान्न वाऽन्येन मे वधः ॥ २.४६.१३ ॥
ขอให้ข้าพระองค์ไม่ตายด้วยศาสตรา ไม่ตายด้วยอัสตรา ไม่ตายด้วยภูเขาหรือต้นไม้ ไม่ตายด้วยสิ่งแห้งหรือสิ่งเปียก และไม่ตายด้วยสิ่งอื่นใดเลย
2.46.14
नाकाशे नाथ भूमौ वा रात्रौ वा दिवसेपि वा ।
नान्तर्वा न बहिर्वापि स्याद्वधो मे पितामह ॥ २.४६.१४ ॥
ข้าแต่องค์ผู้เป็นเจ้า ข้าแต่ปู่ ขอให้ข้าพระองค์ไม่ตายบนท้องฟ้า ไม่ตายบนพื้นดิน ไม่ตายในเวลากลางคืนหรือแม้กลางวัน ไม่ตายทั้งข้างในและข้างนอก
2.46.15
पशुभिर्वा मृगैर्न स्यात्पक्षिभिर्वा सरीसृपैः ।
ददासि चेद्वरानेतन्देवदेव वृणोम्यहम् ॥ २.४६.१५ ॥
ขอไม่ให้ข้าพระองค์ตายด้วยสัตว์เลี้ยงหรือสัตว์ป่า ไม่ตายด้วยนกหรือสัตว์เลื้อยคลาน ข้าแต่เทพแห่งเทพ หากพระองค์ประทานพรนี้ นี่คือสิ่งที่ข้าพระองค์เลือก
2.46.16
एते दिव्या वरास्तात मया दत्तास्तवाद्भुताः ।
सर्वकामवरांस्तात प्राप्स्यसि त्वमसंशयम् ॥ २.४६.१६ ॥
ดูก่อนลูกรัก พรอันเป็นทิพย์และอัศจรรย์เหล่านี้ เราได้ประทานแก่เจ้าแล้ว ดูก่อนลูกรัก เจ้าจะได้รับพรสำหรับความปรารถนาทั้งปวงโดยไม่ต้องสงสัย
2.46.17
एवमुक्त्वा स भगवाञ्जगामाकाशमेव हि ।
रराज ब्रह्मलोके हि ब्रह्मर्षिगणसेवितः ॥ २.४६.१७ ॥
เมื่อตรัสดังนี้แล้ว พระผู้เป็นเจ้าก็เสด็จขึ้นสู่ท้องฟ้า และทรงรุ่งโรจน์ในพรหมโลก มีหมู่พรหมฤๅษีแวดล้อมคอยปรนนิบัติ
2.46.18
ततो देवाश्च नागाश्च गन्धर्वा मुनयस्तथा ।
वरप्रदानं श्रुत्वैव ते ब्रह्माणमुपस्थितः ॥ २.४६.१८ ॥
ต่อจากนั้น เทวดา นาค คนธรรพ์ และฤๅษีทั้งหลาย เมื่อได้ยินข่าวการประทานพรแล้ว ก็มาเฝ้าพระพรหม
2.46.19
वरेणाने भगवन्बाधिष्यति स नोऽसुरः ।
तत्प्रसीदस्व भगवन्वधोपायोऽस्य चिन्त्यताम् ॥ २.४६.१९ ॥
ข้าแต่องค์ผู้เป็นเจ้า อสูรผู้นั้นจะเบียดเบียนพวกเราด้วยพรนั้น ขอพระองค์โปรดเมตตาเถิด ข้าแต่องค์ผู้เป็นเจ้า ขอพระองค์โปรดพิจารณาวิธีที่จะสังหารเขาด้วย
2.46.20
ततो लोकहितं वाक्यं श्रुत्वा देवः प्रजापतिः ।
प्रोवाच भगवान्वाक्यं सर्वदेवगणांस्तदा ॥ २.४६.२० ॥
ต่อจากนั้น เมื่อพระประชาบดีผู้เป็นเทพได้ฟังถ้อยคำที่เป็นประโยชน์แก่โลกนั้นแล้ว พระผู้เป็นเจ้าก็ตรัสถ้อยคำเหล่านั้นแก่หมู่เทวดาทั้งปวงในครั้งนั้น
2.46.21
अवश्यं त्रिदशास्तेन प्राप्तव्यं तपसः फलम् ।
तपसोऽन्तेऽस्य भगवान्वधं कृष्णः करिष्यति ॥ २.४६.२१ ॥
เทวดาทั้งหลาย ท่านจะได้รับผลแห่งตบะของตนเป็นแน่ แต่เมื่อตบะนั้นสิ้นสุดลง พระผู้เป็นเจ้ากฤษณะจะทำให้ท่านต้องพินาศ
2.46.22
एतच्छ्रुत्वा सुराः सर्वे ब्रह्मणा तस्य वै वधम् ।
स्वानि स्थानानि दिव्यानि जग्मुस्ते वै मुदान्विताः ॥ २.४६.२२ ॥
เทวดาทั้งปวงได้ฟังดังนี้แล้ว ได้ทราบจากพระพรหมว่าท่านจะถูกฆ่า จึงด้วยความยินดีต่างก็ไปยังที่อยู่ทิพย์ของตนเอง
2.46.23
लब्धमात्रे वरे चापि सर्वास्ता बाधते प्रजाः ।
हिरण्यकशिपुर्दैत्यो वरदानेन दर्पितः ॥ २.४६.२३ ॥
เมื่อได้รับพรแล้ว เขาก็เริ่มกดขี่สัตว์ทั้งปวง ไดตยฮิรัณยกศิปุ ผู้เย่อหยิ่งเพราะพรที่ได้รับ ได้ทำเช่นนั้น
2.46.24
राज्यं चकार दैत्येन्द्रो दैत्यसङ्घैः समावृतः ।
सप्तद्वीपान्वशेचके लोकालोकान्तरं बलात् ॥ २.४६.२४ ॥
จอมไดตยาผู้ถูกล้อมด้วยหมู่ไดตยาปกครองแผ่นดิน เขาใช้กำลังยึดทวีปทั้งเจ็ดและช่องว่างระหว่างโลกกับอโลกไว้ในอำนาจ
2.46.25
दिव्यभोगान्समस्तान्वै लोके सर्वानवाप सः ।
देवांस्त्रिभुवनस्थांस्तु पराजित्य महासुरः ॥ २.४६.२५ ॥
เขาได้รับความสุขทิพย์ทั้งสิ้นในโลก และเมื่อเอาชนะเทวดาที่อยู่ในโลกทั้งสามได้ อสูรผู้ยิ่งใหญ่นั้นก็ได้รับทุกสิ่ง
2.46.26
त्रैलोक्यं वशमानीय स्वर्गे वसति दानवः ।
यदा वरमदोन्मत्तो न्यवसद्दानवो दिवि ॥ २.४६.२६ ॥
ทานพผู้นำไตรโลกมาอยู่ในอำนาจ อาศัยอยู่ในสวรรค์ เมื่อทานพผู้เมาด้วยความเย่อหยิ่งเพราะพรนั้นอยู่บนสวรรค์
2.46.27
अथ लोकान्सगस्तांश्च विजित्य स महाबलः ।
भवेयमहमेवेन्द्रः सोमोऽग्निर्मारुतो रविः ॥ २.४६.२७ ॥
จากนั้น ผู้มีกำลังมหาศาลนั้นได้พิชิตโลกเหล่านั้นพร้อมหมู่ของมัน แล้วคิดว่า "เราเพียงผู้เดียวจะเป็นอินทร โสม อัคนี มารุต และพระอาทิตย์"
2.46.28
सलिलं चान्तरिक्षं च नक्षत्राणि दिशो दश ।
अहं क्रोधश्च कामश्च वरुणो वसवोऽर्यमा ॥ २.४६.२८ ॥
น้ำ อากาศ ดวงดาว และทิศทั้งสิบ เราเองจะเป็นความโกรธและความปรารถนา วรุณ วสุทั้งหลาย และอรยมัน
2.46.29
धनदश्च धनाध्यक्षो यक्षकिम्पुरुषाधिपः ।
एते भवेयमित्युक्त्वा स्वयं भूत्वा बलात्स च ॥ २.४६.२९ ॥
ผู้ให้ทรัพย์และเป็นนายแห่งทรัพย์ เป็นจอมยักษ์และจอมกิมปุรุษ (กุเวร) เขากล่าวว่า "เราเพียงผู้เดียวจะเป็นสิ่งเหล่านี้" แล้วตัวเขาเองก็ด้วยกำลังได้เป็นทั้งหมดนั้น
2.46.30
एषां गृहीत्वा स्थानानि तेषां कार्याण्यवाप सः ।
इज्यश्चासीन्मखवरैर्देवकिन्नरसत्तमैः ॥ २.४६.३० ॥
เขายึดที่ของเหล่านั้นไว้ และได้หน้าที่ของพวกนั้นมาด้วย เขาได้รับการบูชาด้วยยัญชั้นเลิศ และจากเทวดาและกินนรผู้ประเสริฐที่สุด
2.46.31
नरकस्थान्समानीय स्वर्गस्थांश्च चकार सः ।
एवमादीनि कर्माणि कृत्वा दैत्यपतिर्बली ॥ २.४६.३१ ॥
เขานำผู้ที่อยู่ในนรกกลับมา และทำให้ผู้ที่อยู่ในสวรรค์เป็นของตน จอมไดตยาผู้ทรงพลังได้กระทำกรรมเช่นนี้และอื่น ๆ ทำนองนี้
2.46.32
आश्रमेषु महाभागान्मुनीन्वै शंसितव्रतान् ।
सत्यधर्मपरान्दान्तान्पुरा धर्षितवांस्तु सः ॥ २.४६.३२ ॥
ในอาศรมทั้งหลาย ครั้งก่อนเขาได้กดขี่มุนีผู้มีโชคยิ่ง ผู้มีวัตรอันสรรเสริญ ผู้ยึดมั่นในความจริงและธรรม และผู้ฝึกตนแล้ว
2.46.33
याज्ञीयान्कृतबान्दैत्यन्याजकांश्चैव देवताः ।
यत्रयत्र सुरा जग्मुस्तत्रतत्र व्रजत्युत ॥ २.४६.३३ ॥
ไดตยาได้รบกวนผู้เกี่ยวข้องกับยัญ และพราหมณ์ผู้ประกอบพิธีนั้น ที่ใดที่เทวดาไป ที่นั่นเขาก็ตามไปด้วย
2.46.34
स्थानानि देवतानां तु हृत्वा राज्यमकारयत् ।
पञ्चकोट्यश्च वर्षाणि अयुतान्येकषष्टि च ॥ २.४६.३४ ॥
เขายึดที่อยู่ของเทวดาไว้ แล้วปกครองแผ่นดินเป็นเวลาห้าโกฏิปีและหกสิบเอ็ดอยุตปี
2.46.35
षष्टिश्चैव सहस्राणां जग्मुस्तस्य दुरात्मनः ।
एतद्वर्षं स दैत्येन्द्रो भोगैश्चर्यमवाप सः ॥ २.४६.३५ ॥
และหกหมื่นปีผ่านไปสำหรับผู้มีจิตชั่วร้ายนั้น ในช่วงปีเหล่านี้ จอมไดตยาได้รับความสุขและอำนาจ
2.46.36
तेनातिबाध्यमानास्ते दैत्येन्द्रेण बलीयसा ।
ब्रह्मलोकं सुरा जग्मुः शर्वशक्रपुरोगमाः ॥ २.४६.३६ ॥
เทวดาทั้งหลายถูกจอมไดตยาผู้ทรงพลังนั้นกดขี่อย่างหนัก จึงมีพระศรวะและพระอินทร์นำหน้า พากันไปยังพรหมโลก
2.46.37
पितामहं समासाद्य खिन्नाः प्राञ्जलयोऽब्रुवन् ॥ २.४६.३७ ॥
เข้าเฝ้าพระปิตามหะแล้ว เทวดาผู้โศกเศร้าได้กล่าวด้วยการประนมมือว่า
2.46.38
भगवन्भूतभव्येश नस्त्रायस्व इहागतान् ।
भयं दितिसुताद्घोराद्भवत्यद्य दिवानिशम् ॥ २.४६.३८ ॥
ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้าผู้ประเสริฐ ผู้เป็นจอมแห่งอดีตและอนาคต ขอทรงคุ้มครองพวกข้าพระองค์ผู้มาถึงที่นี่ ความกลัวจากบุตรของทิติอันน่าสะพรึงกลัวปรากฏอยู่ทุกวันทั้งกลางวันกลางคืนในวันนี้
2.46.39
भगवन्सर्वदैत्यानां स्वयम्भूरादिकृत्प्रभुः ।
स्रष्टा त्वं हव्यकव्यानामव्यक्तः प्रकृतिर्ध्रुवः ॥ २.४६.३९ ॥
ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้าผู้ประเสริฐ พระองค์เป็นผู้เกิดเองและเป็นผู้สร้างเบื้องต้นแห่งไดตยาทั้งปวง พระองค์เป็นผู้สร้างเครื่องบูชาและเครื่องสักการะ เป็นผู้ไม่ปรากฏ เป็นประกฤติดั้งเดิม และเป็นผู้มั่นคงนิรันดร์
2.46.40
श्रूयतामापदेवं हि दुर्विज्ञेया मयापि च ।
नारायणस्तु पुरुषो विश्वरूपो महाद्युतिः ॥ २.४६.४० ॥
ขอทรงฟังภัยพิบัตินี้ ซึ่งแม้แต่ข้าพระองค์ก็เข้าใจได้ยาก พระนารายณ์คือปุรุษะ ทรงมีรูปทั้งปวง และมีความรุ่งโรจน์ยิ่งใหญ่
2.46.41
अव्यक्तः सर्वभूतानामचिन्त्यो विभुरव्ययः ।
ममापि स तु युष्माकं व्यसने परमा गतिः ॥ २.४६.४१ ॥
พระองค์ไม่ปรากฏแก่สรรพสัตว์ ไม่อาจคิดนึกได้ ทรงแผ่ไปทั่ว และไม่เสื่อมสลาย แม้แก่ข้าพเจ้า พระองค์ก็เป็นที่พึ่งอันสูงสุดในยามที่พวกท่านประสบทุกข์ภัย
2.46.42
नारायणः परोऽव्यक्तादहमव्यक्तसम्भवः ।
मत्तो जज्ञुः प्रजा लोकाः सर्वे देवासुराश्च ते ॥ २.४६.४२ ॥
พระนารายณ์ทรงสูงยิ่งกว่าอัพยักตะ ส่วนข้าพเจ้าเกิดจากอัพยักตะ จากข้าพเจ้าเองที่ประชาสัตว์ โลกทั้งหลาย และเทพกับอสูรทั้งปวงได้บังเกิดขึ้น
2.46.43
देवा यथाहं युष्माकं तथा नारायणो मम ।
पितामहोऽहं सर्वस्य स विष्णुः प्रपितामहः ॥ २.४६.४३ ॥
เทพทั้งหลาย ดังที่ข้าพเจ้าเป็นบิดาของพวกท่าน ฉันใด พระนารายณ์ก็เป็นบุตรของข้าพเจ้าฉันนั้น ข้าพเจ้าเป็นปู่ของสรรพสิ่ง ส่วนพระวิษณุนั้นเป็นปู่ทวด
2.46.44
निश्चितं विषुधा दैत्यं स विष्णुस्तं हनिष्यति ।
तस्य नास्ति न शक्यं च तस्माद्व्रजत माचिरम् ॥ २.४६.४४ ॥
เทพทั้งหลาย แน่นอนว่าพระวิษณุจะทรงสังหารอสูรตนนั้น ไม่มีสิ่งใดที่พระองค์ทรงทำไม่ได้ เพราะฉะนั้นจงไปโดยไม่รอช้า
2.46.45
पितामहवचः श्रुत्वा सर्वे ते भरतर्षभ ।
विबुधा ब्रह्मणा सार्धं जग्मुः क्षीरोदधिं प्रति ॥ २.४६.४५ ॥
ท่านผู้เป็นยอดแห่งภรตวงศ์ เทพทั้งปวงฟังพระดำรัสของปู่แล้ว ก็พากันไปยังมหาสมุทรน้ำนมพร้อมกับพระพรหม
2.46.46
आदित्या वसवः साध्या विश्वे च मरुतस्तथा ।
रुद्रा महर्षयश्चैव अश्विनौ च सुरूपिणौ ॥ २.४६.४६ ॥
อาทิตย์ วสุ สาธยะ วิศเวเทวะ และมรุต รุทร มหาฤๅษี และอัศวินทั้งสองผู้มีรูปงาม ก็ไปด้วย
2.46.47
अन्ये च दिव्या ये राजंस्ते सर्वे सगणाः सुराः ।
चतुर्मुखं पुरस्कृत्य श्वेतद्वीपमुपागताः ॥ २.४६.४७ ॥
ข้าแต่พระราชา เทวดาทิพย์องค์อื่นๆ ทั้งหมดพร้อมด้วยบริวาร ก็มายังเกาะขาว โดยมีพระพรหมผู้มีสี่หน้าเป็นผู้นำหน้า
2.46.48
त्रायस्व नोऽद्य देवेश हिरण्यकशिपोर्वधात् ।
त्वं हि नः परमो धाता ब्रह्मादीनां सुरोत्तम ॥ २.४६.४८ ॥
ข้าแต่เจ้าแห่งเทพ วันนี้ขอพระองค์ทรงคุ้มครองพวกข้าพระองค์ให้พ้นจากการถูกฆ่าโดยหิรัณยกศิปุ ข้าแต่เทพผู้ประเสริฐ พระองค์เท่านั้นเป็นผู้ค้ำจุนสูงสุดของพวกข้าพระองค์ และของพระพรหมกับเทพองค์อื่นๆ
2.46.49
उत्फुल्लाम्बुजपत्राक्ष शत्रुपक्षभयङ्कर ।
क्षयाय दितिवंशस्य शरणं त्वं भविष्यसि ॥ २.४६.४९ ॥
ข้าแต่พระองค์ผู้มีพระเนตรดุจกลีบบัวบาน ผู้เป็นที่น่าสะพรึงกลัวแก่ฝ่ายข้าศึก เพื่อความพินาศของวงศ์ทิติ พระองค์จะทรงเป็นที่พึ่งของพวกข้าพระองค์
2.46.50
तद्देवानां वचः श्रुत्वा तदा विष्णुः शुचिश्रवाः ।
अदृश्यः सर्वभूतात्मा वक्तुमेवोपचक्रमे ॥ २.४६.५० ॥
ครั้นได้ฟังถ้อยคำของเทพเหล่านั้นแล้ว พระวิษณุผู้มีเกียรติศักดิ์บริสุทธิ์ ผู้เป็นอาตมันที่มองไม่เห็นของสรรพสัตว์ ก็เริ่มตรัสขึ้น
2.46.51
भयं त्यजध्वममरा अभयं वो ददाम्यहम् ।
तदेव त्रिदिवं देवाः प्रतिपद्यत माचिरम् ॥ २.४६.५१ ॥
เทพอมตะทั้งหลาย จงละความกลัวเสีย เราประทานความไม่กลัวแก่พวกท่าน เทพทั้งหลาย จงไปสู่สวรรค์แห่งไตรภพนั้นโดยเร็วเถิด
2.46.52
एषोऽहं सगणं दैत्यं वरदानेन दर्पितम् ।
अवध्यममरेन्द्राणां दानवेन्द्रं निहन्म्यहम् ॥ २.४६.५२ ॥
เราเองจะสังหารอสูรจอมแห่งทานพผู้นี้พร้อมด้วยบริวาร ผู้เย่อหยิ่งเพราะพรที่ได้รับ ซึ่งไม่อาจถูกฆ่าได้โดยเจ้าแห่งอมรเทพ
2.46.53
भहवन्देवदेवेश खिन्ना एते भृशं सुराः ।
तस्मात्त्वं जहि दैत्येन्द्रं क्षिप्रं कालोऽस्य माचिरम्।
एष त्वं सगणं दैत्यं वरदानेन दर्पितम् ॥ २.४६.५३ ॥
ข้าแต่เจ้าแห่งเทพทั้งหลาย เทพเหล่านี้เหน็ดเหนื่อยเป็นอย่างมาก เพราะฉะนั้นขอพระองค์จงสังหารจอมแห่งไทตยะโดยเร็ว เวลาสำหรับเรื่องนี้มาถึงแล้ว อย่าได้รอช้า นี่คืออสูรจอมไทตยะผู้เย่อหยิ่งเพราะพรที่ได้รับ พร้อมด้วยบริวาร
2.46.54
क्षिप्रमेव करिष्यामि त्वरया दैत्यनाशनम् ।
तस्मात्त्वं विबुधाश्चैव प्रतिपद्यत वै दिवम् ॥ २.४६.५४ ॥
เราจะรีบกระทำโดยเร็วและว่องไว ให้อสูรไทตยะพินาศ เพราะฉะนั้น ท่านผู้เป็นเทพทั้งหลาย ท่านก็จงไปสู่สวรรค์เถิด
2.46.55
एवमुक्त्वा तु भगवान्विसृज्य त्रिदिवेश्वरान् ।
नरस्यार्धतनुर्भूत्वा सिंहस्यार्धतनुः पुनः ॥ २.४६.५५ ॥
เมื่อพระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้แล้ว ก็ทรงส่งเจ้าแห่งไตรทิพย์ให้กลับไป แล้วพระองค์ก็ทรงกลายเป็นครึ่งคน และครึ่งสิงห์อีกครั้งหนึ่ง
2.46.56
नारसिंहेन वपुषा पाणिं संस्पृश्य पाणिना ।
भीमरूपो महातेजा व्यादितास्य इवान्तकः ॥ २.४६.५६ ॥
ด้วยพระวรกายนรสิงห์ ทรงจับมือกับมือ ผู้มีรูปน่าสะพรึงและมีเดชใหญ่ยิ่ง เหมือนยมที่อ้าปาก
2.46.57
हिरण्यकशिपुं राजञ्जगाम हरिरीश्वरः ।
दैत्यास्तमागतं दृष्ट्वा नारसिंहं महाबलम् ॥ २.४६.५७ ॥
ข้าแต่พระราชา พระหริผู้เป็นเจ้าได้เสด็จไปหาหิรัณยกศิปุ เมื่อไทตยะทั้งหลายเห็นนรสิงห์ผู้มีกำลังมหาศาลเข้ามา
2.46.58
ववर्षुः शस्त्रवर्षैस्ते सुसङ्क्रुद्धास्तदा हरिम् ।
तैः सृष्टसर्वशस्त्राणि भक्षयामास वै हरिः ॥ २.४६.५८ ॥
พวกเขาโกรธจัดยิ่งนัก จึงระดมฝนอาวุธใส่พระหริ แต่พระหริทรงกลืนอาวุธทั้งหมดที่พวกเขาซัดมา
2.46.59
जघान न रणे दैत्यान्सहस्राणि बहूनि च ।
तान्निहत्य च दैतेयान्सर्वान्क्रुद्धान्महाबलान् ॥ २.४६.५९ ॥
ในการรบพระองค์ทรงสังหารไทตยะนับพันและมากมาย เมื่อสังหารไทตยะทั้งปวงที่โกรธเกรี้ยวและมีกำลังมากเหล่านั้นแล้ว
2.46.60
अभ्यधावत्सुसङ्क्रुद्धो दैत्येन्द्रं बलगर्वितम् ।
जीमूतघनसङ्काशो जीमूतघननिस्वनः ॥ २.४६.६० ॥
พระองค์ก็โกรธจัดยิ่งนัก พุ่งเข้าหาจอมไทตยะผู้หยิ่งในกำลังของตน ดุจเมฆดำทะมึน คำรามดังเสียงฟ้าร้องของเมฆ
2.46.61
जीमूत इव दीप्तौजा जीमूत इव वेगवान् ।
सोऽतिबलं दृप्तं दृप्तशार्दूलविक्रमम् ॥ २.४६.६१ ॥
เขาพุ่งเข้าใส่ไดตยะผู้แข็งแกร่งยิ่งและทะนงตนนั้น ผู้มีวิกรมดุจราชสีห์ผู้ทระนง เหมือนเมฆที่ลุกโชนด้วยแสง เหมือนเมฆที่พัดไปด้วยความเร็ว
2.46.62
दृप्तैर्दैत्यगणैर्गुप्तं खरैर्नखमुकैरुत ।
ततः कृत्वा तु युद्धं वै तेन दैत्येन वै हरिः ॥ २.४६.६२ ॥
ถูกคุ้มกันด้วยฝูงไดตยะผู้ทะนงที่มีปากเล็บคมกล้า แล้วพระหริก็ต่อสู้กับไดตยะนั้น
2.46.63
सन्ध्याकाले महातेजा भवनान्ते त्वरान्वितः ।
ऊरौ निधाय दैत्येन्द्रं निर्बिभेद नखैस्तदा ॥ २.४६.६३ ॥
ในยามสนธยา พระผู้มีเดชรุ่งโรจน์รีบเร่งมาถึงธรณีประตูของเรือน ทรงวางจอมไดตยะไว้บนพระเพลา แล้วทรงฉีกร่างด้วยเล็บของพระองค์
2.46.64
महाबलं महावीर्यं वरदानेन गर्वितम् ।
दैत्यश्रेष्ठं सुरश्रेष्ठो जघान तरसा हरिः ॥ २.४६.६४ ॥
จอมไดตยะผู้มีกำลังมหาศาล มีพลังยิ่งใหญ่ และทะนงด้วยพรที่ได้รับ ถูกพระหริผู้เป็นยอดแห่งเทพสังหารอย่างรวดเร็ว
2.46.65
हिरण्यकशिपुं हत्वा सर्वदैत्यांश्च वै तदा ।
विबुधानां प्रजानां च हितं कृत्वा महाद्युतिः ॥ २.४६.६५ ॥
เมื่อพระหริทรงสังหารหิรัณยกศิปุ และไดตยะทั้งปวงแล้ว และทรงทำให้เหล่าเทพและประชาสัตว์ได้รับความเกษมสุข พระผู้มีรัศมีรุ่งโรจน์ก็
2.46.66
प्रमुमोद हरिर्देवः प्राप्य धर्मं तदा भुवि ।
एष ते नारसिंहोऽत्र कथितः पाण्डुनन्दन। ॥ २.४६.६६ ॥
ครั้งนั้น พระหริผู้เป็นเทพทรงปีติยินดี เมื่อได้บรรลุธรรมบนแผ่นดิน ข้าแต่บุตรแห่งปาณฑุ เรื่องพระนรสิงหาวตารนี้ได้ถูกเล่าให้ท่านฟังแล้วที่นี่
2.46.67
शृणु त्वं वामनं नाम प्रादुर्भावं महात्मनः ॥ २.४६.६७ ॥
จงฟังเรื่องการอุบัติของพระผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่ ที่เรียกว่าวามนะ