Mahābhārata · Adhyāya 2.60
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.60.1
द्वारकायां ततः कृष्णः स्वदारेषु दिवानिशम् ।
सुखं लब्ध्वा महाराज प्रमुमोद महायशाः ॥ २.६०.१ ॥
Gran rey, entonces en Dvārakā el ilustre Kṛṣṇa, hallando felicidad día y noche entre sus propias esposas, se regocijó.
2.60.2
पौत्रस्य कारणाच्चक्रे विबुधानां प्रियं तदा ।
सावसवैः सुरैः सर्वैर्दुष्करं भरतर्षभ ॥ २.६०.२ ॥
Mejor de los Bharatas, entonces, por causa de su nieto, hizo un favor querido por los dioses, algo difícil incluso para los Āsavas y todos los dioses.
2.60.3
बाणो नामाऽभवद्राजा बलेर्ज्येष्ठसुतो बली ।
वीर्यवान्भरतश्रेष्ठ स च बाहुसहस्रवान् ॥ २.६०.३ ॥
Hubo un rey llamado Bāṇa, hijo mayor de Bali, poderoso y valiente; oh mejor de los Bharatas, tenía mil brazos.
2.60.4
ततस्तेपे तपस्तीव्रं सत्वेन मनसा नृप ।
रुद्रमाराधयामास स च बाणः समा बहु ॥ २.६०.४ ॥
Entonces, oh rey, Bāṇa practicó una austeridad intensa con mente y firmeza de ánimo, y durante muchos años propició a Rudra.
2.60.5
तस्मै बहुवरा दत्ताः शङ्करेण महात्मना ।
तांश्च लब्ध्वा वरान्बाणो दुर्लभानसुरैर्भुवि ॥ २.६०.५ ॥
El magnánimo Śaṅkara le concedió muchos dones; habiendo obtenido esos dones, difíciles de conseguir incluso para los asuras en la tierra, Bāṇa
2.60.6
स शोणितपुरे राज्यं चकाराप्रतिमो बली ।
त्रासिताश्च सुराः सर्वे तेन बाणेन पाण्डव ॥ २.६०.६ ॥
Él, incomparablemente poderoso, gobernó el reino en la ciudad de Śoṇita; y todos los dioses fueron aterrorizados por aquel Bāṇa, oh Pāṇḍava.
2.60.7
विजित्य विबुधान्सेन्द्रान्बाणः संवत्सरान्बहून् ।
अशासत महद्राज्यं कुबेर इव भारत ॥ २.६०.७ ॥
Tras vencer a los dioses junto con Indra, Bāṇa gobernó un vasto reino durante muchos años, como Kubera, oh Bhārata.
2.60.8
ततो राजन्नुषा नाम बाणस्य दुहिता यथा ।
येनोपायेन कौन्तेय अनिरुद्धो महाद्युतिः ॥ २.६०.८ ॥
Entonces, oh rey, Bāṇa tenía una hija llamada Uṣā; por qué medio, oh hijo de Kuntī, el resplandeciente Aniruddha (llegó a ella).
2.60.9
प्राद्युम्निस्तामुषां प्राप्य प्रच्छन्नः प्रमुमोद ह ।
अथ बाणो महातेजास्तदा तत्र युधिष्ठिर ॥ २.६०.९ ॥
El hijo de Pradyumna (Aniruddha), habiéndola obtenido, se regocijó en secreto. Entonces, oh Yudhiṣṭhira, el poderoso Bāṇa allí en ese momento (lo supo).
2.60.10
तं गृह्यनिलयं ज्ञात्वा प्राद्युम्निं सुतया तदा ।
गृहीत्वा कारयामास वस्तुं कारागृहे बलात् ॥ २.६०.१० ॥
Sabiendo que él habitaba en la casa (de Uṣā), entonces Bāṇa, a través de su hija, capturó al hijo de Pradyumna y lo obligó por la fuerza a permanecer en la prisión.
2.60.11
स कुमारः सुखार्होऽथ तदा दुःखसमन्वितः ।
बामेन घातितो राजन्ननिरुद्धो मुमोह च ॥ २.६०.११ ॥
Aquel joven, digno de felicidad, entonces se llenó de dolor. Oh rey, golpeado con la mano izquierda, Aniruddha se desmayó.
2.60.12
एतस्मिन्नेव काले तु नारदो मुनिपुङ्गवः ।
द्वारकां प्राप्य कौन्तेय कृष्णं दृष्ट्वा वचोऽब्रवीत् ॥ २.६०.१२ ॥
En ese mismo momento, Nārada, el mejor de los sabios, llegó a Dvārakā; oh hijo de Kuntī, al ver a Kṛṣṇa, pronunció estas palabras.
2.60.13
कृष्ण कृष्ण महाबाहो यदूनां कीर्तिवर्धन ।
पौत्रस्ते बाध्यमानोऽत्र बाणेनामिततेजसा ॥ २.६०.१३ ॥
¡Kṛṣṇa, Kṛṣṇa, de brazos poderosos, acrecentador de la gloria de los Yadus! Tu nieto está siendo oprimido aquí por Bāṇa, de esplendor inmensurable.
2.60.14
कृच्छ्रं प्राप्तोऽनिरुद्धो वै शेते कारागृहे सदा ।
एतदुक्त्वा सुरर्षिर्वै बाणस्याथ पुरं ययौ ॥ २.६०.१४ ॥
Aniruddha, caído en la desgracia, yace siempre en la prisión. Tras decir esto, el sabio divino se fue a la ciudad de Bāṇa.
2.60.15
नारदस्य वचः श्रुत्वा ततो राजञ्जनार्दनः ।
जाहूय बलदेवं हि प्रद्युम्नं च महाद्युतिम् ॥ २.६०.१५ ॥
Habiendo oído las palabras de Nārada, oh rey, Janārdana convocó a Balarāma y también al muy resplandeciente Pradyumna.
2.60.16
आरुरोह गरुत्मन्तं ताभ्यां सह जनार्दनः ।
ततः सुपर्णमारुह्य जयाय भरतर्षभ ॥ २.६०.१६ ॥
Janārdana, junto con aquellos dos, montó a Garuḍa. Luego, oh toro de los Bharatas, habiendo montado al alado para la victoria,
2.60.17
जग्मुः क्रुधा महावीर्या बाणस्य नगरं प्रति ।
अथासाद्य महाराज तत्पुरं ददृशुश्च ते ॥ २.६०.१७ ॥
Aquellos de gran valor partieron, airados, hacia la ciudad de Bāṇa. Entonces, oh gran rey, habiendo llegado a aquella ciudad, la contemplaron.
2.60.18
ताम्रप्राकारसङ्गुप्तां हेमप्रासादसङ्कुलाम् ।
दृष्ट्वा मुदा युताः सर्वे विस्मयं परमं ययुः ॥ २.६०.१८ ॥
Al contemplar aquella ciudad, bien protegida por muros de cobre y atestada de palacios de oro, todos se llenaron de alegría y cayeron en el más alto asombro.
2.60.19
तथा बाणपुरस्यासन्द्वारस्था देवताः सदा ।
महेश्वरो गुहश्चैव भद्रकाली विनायकः ॥ २.६०.१९ ॥
Asimismo, en las puertas de Bāṇapura siempre estaban de pie las deidades: Maheśvara, Guha, Bhadrakālī y Vināyaka.
2.60.20
अथ कृष्णो बलाज्जित्वा द्वारपालान्युधिष्ठिर ।
सुसङ्क्रुद्धो महातेजाः शङ्खचक्रगदासिभृत् ॥ २.६०.२० ॥
Entonces, Yudhiṣṭhira, Kṛṣṇa venció por la fuerza a los guardianes de las puertas; muy airado y de gran esplendor, portando concha, disco, maza y espada.
2.60.21
आससादोत्तरद्वारं शङ्करेणाभिरक्षितम् ।
तत्र तस्थौ महातेजाः शूलपाणिर्महेश्वरः ॥ २.६०.२१ ॥
Llegó a la puerta norte, custodiada por Śaṅkara; allí estaba Maheśvara, de gran esplendor, con el tridente en la mano.
2.60.22
पिनाकं सशरं गृह्य बाणस्य हितकाम्यया ।
ज्ञात्वा तमागतं कृष्णं व्यादितास्यमिवान्तकम् ॥ २.६०.२२ ॥
Deseando el bien de Bāṇa, tomando el arco Pināka con flechas, sabiendo que Kṛṣṇa había llegado — como la Muerte con la boca abierta.
2.60.23
ततस्तौ चक्रतुर्युद्धं वासुदेवमहेश्वरौ ।
तद्युद्धमभवद्घोरमचिन्त्यं रोमहर्षणम् ॥ २.६०.२३ ॥
Entonces Vāsudeva y Maheśvara libraron combate; aquella batalla fue terrible, inconcebible y espeluznante.
2.60.24
अन्योन्यं तौ ततक्षाते अन्योन्यजयकाङ्क्षिणौ ।
दिव्यान्यस्त्राणि तौ देवौ क्रुद्धौ मुमुचतुस्तदा ॥ २.६०.२४ ॥
Deseando vencerse mutuamente, los dos se golpearon; entonces los dos dioses airados lanzaron armas divinas.
2.60.25
ततः कृष्णो रणं कृत्वा मुहूर्तं शूलपाणिना ।
विजित्य तं महादेवं ततो युद्धे शूलपाणिना।
अन्यांश्च जित्वा द्वारस्थान्प्रविवेश पुरोत्तमम् ॥ २.६०.२५ ॥
Entonces Kṛṣṇa luchó por un momento con Śūlapāṇi. Tras vencer al gran dios y, en combate con Śūlapāṇi, y tras vencer también a los demás que estaban en la puerta, entró en la excelente ciudad.
2.60.26
प्रविश्य बाणमासाद्य स तत्राथ जनार्दनः ।
चक्रे युद्धं महाक्रुद्धस्तेन बाणेन भरतर्षभ। ॥ २.६०.२६ ॥
Habiendo entrado y llegado a Bāṇa, allí Janārdana, sumamente airado, libró combate con él, oh toro de los Bharatas.
2.60.27
बाणोऽपि सर्वशस्त्राणि शितानि भरतर्षभ ।
सुसङ्क्रुद्धस्तदा युद्धे पातयामास केशवे ॥ २.६०.२७ ॥
También Bāṇa, oh toro de los Bharatas, sumamente airado, entonces en la batalla hizo caer sobre Keśava todas sus armas afiladas.
2.60.28
पुनरुद्यम्य शस्त्राणि सहस्रं सर्वबाहुभिः ।
मुमोच बाणः सङ्क्रुद्धः कृष्णं प्रति रणाजिरे ॥ २.६०.२८ ॥
De nuevo, alzando mil armas con todos sus brazos, el airado Bāṇa las lanzó contra Kṛṣṇa en el campo de batalla.
2.60.29
ततः कृष्णस्तदा कृत्त्वा तानि सर्वाणि भारत ।
कृत्त्वा मुहूर्तं बाणेन युद्धं राजन्नगोक्षजः ॥ २.६०.२९ ॥
Entonces Kṛṣṇa, habiendo cortado todas aquellas, oh descendiente de Bharata, libró combate con Bāṇa por un momento, oh rey, Agokṣaja (Kṛṣṇa).
2.60.30
चक्रमुद्यम्य रोषाद्वै दिव्यं शस्त्रोत्तमं ततः ।
सहस्रबाहूंश्चिच्छेद बाणस्यामिततेजसः ॥ २.६०.३० ॥
Entonces, alzando con ira el arma divina y suprema, el disco, cortó los mil brazos de Bāṇa, de resplandor inconmensurable.
2.60.31
ततो बाणो महाराज कृष्णेन भृशपीडितः ।
भिन्नबाहुः पपाताशु विशाख इव पादपः ॥ २.६०.३१ ॥
Entonces, gran rey, Bāṇa, gravemente herido por Kṛṣṇa, con los brazos rotos, cayó de inmediato como un árbol viśākha.
2.60.32
स पातयित्वा बाणैस्तं बाणं कृष्णस्त्वरान्वितः ।
प्राद्युम्निं मोचयामास क्षिप्रं राजगृहात्तदा ॥ २.६०.३२ ॥
Habiendo derribado a aquel Bāṇa con sus flechas, Kṛṣṇa, apresurándose, liberó de inmediato al hijo de Pradyumna del palacio real.
2.60.33
मोक्षयित्वाऽथ गोविन्दः प्राद्युम्निं सह भार्यया ।
बाणस्य सर्वरत्नानि असङ्ख्यानि जहार सः ॥ २.६०.३३ ॥
Entonces Govinda, habiendo liberado al hijo de Pradyumna junto con su esposa, se llevó todas las incontables joyas de Bāṇa.
2.60.34
गोधनानि च सर्वस्वं स बाणस्यालये बलात् ।
जहार च हृषीकेशो यदूनां कुलवर्धनः ॥ २.६०.३४ ॥
Y de la morada de Bāṇa Hṛṣīkeśa tomó por la fuerza los rebaños de ganado y toda su riqueza; él es el acrecentador del linaje de los Yadu.
2.60.35
ततः स सर्वरत्नानि चाहृत्य मधुसूदनः ।
क्षिप्रमारोपयाञ्चक्रे सर्वस्वं गरुडोपरि ॥ २.६०.३५ ॥
Entonces Madhusūdana, habiendo tomado todas las joyas, cargó enseguida toda la riqueza sobre Garuḍa.
2.60.36
त्वरयाऽथ स कौन्तेय बलदेवं महाबलम् ।
प्रादुम्निं च महावीर्यमनिरुद्धं महाद्युतिम् ॥ २.६०.३६ ॥
Entonces el hijo de Kuntī, con prisa, llevó consigo al poderoso Balarāma, al hijo de Pradyumna de gran valor y al resplandeciente Aniruddha.
2.60.37
उषां च सुन्दरीं राजन्भृत्यदारगणैः सह ।
सर्वानेतान्समारोप्य गरुडोपरि वीर्यवान् ॥ २.६०.३७ ॥
Oh rey, el poderoso, habiendo colocado sobre Garuḍa a la bella Uṣā, junto con la multitud de sirvientes y esposas, a todos ellos,
2.60.38
मुदा युक्तो महातेजाः पीताम्बरधरो बली ।
दिव्याभरमचित्राङ्गः शङ्कचक्रगदासिभृत्।
आरुरोह गरुत्मन्तमुदयं भास्करो यथा ॥ २.६०.३८ ॥
Lleno de alegría, de gran esplendor, vestido de amarillo, el fuerte, con el cuerpo adornado de joyas divinas, portando concha, disco, maza y espada, subió sobre Garuḍa como el sol sobre la montaña del amanecer.