Mahābhārata · Adhyāya 2.60
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.60.1
द्वारकायां ततः कृष्णः स्वदारेषु दिवानिशम् ।
सुखं लब्ध्वा महाराज प्रमुमोद महायशाः ॥ २.६०.१ ॥
Grande rei, então em Dvārakā o ilustre Kṛṣṇa, encontrando felicidade dia e noite entre suas próprias esposas, regozijou-se.
2.60.2
पौत्रस्य कारणाच्चक्रे विबुधानां प्रियं तदा ।
सावसवैः सुरैः सर्वैर्दुष्करं भरतर्षभ ॥ २.६०.२ ॥
Melhor dos Bharatas, então, por causa do neto, ele fez um favor caro aos deuses, algo difícil até para os Āsavas e todos os deuses.
2.60.3
बाणो नामाऽभवद्राजा बलेर्ज्येष्ठसुतो बली ।
वीर्यवान्भरतश्रेष्ठ स च बाहुसहस्रवान् ॥ २.६०.३ ॥
Houve um rei chamado Bāṇa, filho mais velho de Bali, poderoso e valente; ó melhor dos Bharatas, ele tinha mil braços.
2.60.4
ततस्तेपे तपस्तीव्रं सत्वेन मनसा नृप ।
रुद्रमाराधयामास स च बाणः समा बहु ॥ २.६०.४ ॥
Então, ó rei, Bāṇa praticou austeridade intensa com mente e firmeza de ânimo, e por muitos anos propiciou Rudra.
2.60.5
तस्मै बहुवरा दत्ताः शङ्करेण महात्मना ।
तांश्च लब्ध्वा वरान्बाणो दुर्लभानसुरैर्भुवि ॥ २.६०.५ ॥
O magnânimo Śaṅkara lhe concedeu muitas graças; tendo obtido essas graças, difíceis até para os asuras na terra, Bāṇa
2.60.6
स शोणितपुरे राज्यं चकाराप्रतिमो बली ।
त्रासिताश्च सुराः सर्वे तेन बाणेन पाण्डव ॥ २.६०.६ ॥
Ele, incomparavelmente poderoso, governou o reino na cidade de Śoṇita; e todos os deuses foram aterrorizados por aquele Bāṇa, ó Pāṇḍava.
2.60.7
विजित्य विबुधान्सेन्द्रान्बाणः संवत्सरान्बहून् ।
अशासत महद्राज्यं कुबेर इव भारत ॥ २.६०.७ ॥
Tendo vencido os deuses juntamente com Indra, Bāṇa governou um vasto reino por muitos anos, como Kubera, ó Bhārata.
2.60.8
ततो राजन्नुषा नाम बाणस्य दुहिता यथा ।
येनोपायेन कौन्तेय अनिरुद्धो महाद्युतिः ॥ २.६०.८ ॥
Então, ó rei, Bāṇa tinha uma filha chamada Uṣā; por que meio, ó filho de Kuntī, o resplandecente Aniruddha (chegou a ela).
2.60.9
प्राद्युम्निस्तामुषां प्राप्य प्रच्छन्नः प्रमुमोद ह ।
अथ बाणो महातेजास्तदा तत्र युधिष्ठिर ॥ २.६०.९ ॥
O filho de Pradyumna (Aniruddha), tendo-a obtido, regozijou-se em segredo. Então, ó Yudhiṣṭhira, o poderoso Bāṇa, ali naquele momento (soube disso).
2.60.10
तं गृह्यनिलयं ज्ञात्वा प्राद्युम्निं सुतया तदा ।
गृहीत्वा कारयामास वस्तुं कारागृहे बलात् ॥ २.६०.१० ॥
Sabendo que ele habitava na casa (de Uṣā), Bāṇa então capturou o filho de Pradyumna por meio de sua filha e o obrigou, à força, a permanecer na prisão.
2.60.11
स कुमारः सुखार्होऽथ तदा दुःखसमन्वितः ।
बामेन घातितो राजन्ननिरुद्धो मुमोह च ॥ २.६०.११ ॥
Aquele jovem, digno de felicidade, então encheu-se de tristeza. Ó rei, atingido com a mão esquerda, Aniruddha desmaiou.
2.60.12
एतस्मिन्नेव काले तु नारदो मुनिपुङ्गवः ।
द्वारकां प्राप्य कौन्तेय कृष्णं दृष्ट्वा वचोऽब्रवीत् ॥ २.६०.१२ ॥
Naquele mesmo tempo, Nārada, o melhor dos sábios, chegou a Dvārakā; ó filho de Kuntī, ao ver Kṛṣṇa, pronunciou estas palavras.
2.60.13
कृष्ण कृष्ण महाबाहो यदूनां कीर्तिवर्धन ।
पौत्रस्ते बाध्यमानोऽत्र बाणेनामिततेजसा ॥ २.६०.१३ ॥
Kṛṣṇa, Kṛṣṇa, de braços poderosos, aumentador da glória dos Yadus! Teu neto está sendo atormentado aqui por Bāṇa, de esplendor imensurável.
2.60.14
कृच्छ्रं प्राप्तोऽनिरुद्धो वै शेते कारागृहे सदा ।
एतदुक्त्वा सुरर्षिर्वै बाणस्याथ पुरं ययौ ॥ २.६०.१४ ॥
Aniruddha, caído em aflição, jaz sempre na prisão. Tendo dito isso, o sábio divino partiu para a cidade de Bāṇa.
2.60.15
नारदस्य वचः श्रुत्वा ततो राजञ्जनार्दनः ।
जाहूय बलदेवं हि प्रद्युम्नं च महाद्युतिम् ॥ २.६०.१५ ॥
Tendo ouvido as palavras de Nārada, ó rei, Janārdana convocou Balarāma e também o muito resplandecente Pradyumna.
2.60.16
आरुरोह गरुत्मन्तं ताभ्यां सह जनार्दनः ।
ततः सुपर्णमारुह्य जयाय भरतर्षभ ॥ २.६०.१६ ॥
Janārdana, com aqueles dois, montou Garuḍa. Então, ó touro dos Bharatas, tendo montado o alado para a vitória,
2.60.17
जग्मुः क्रुधा महावीर्या बाणस्य नगरं प्रति ।
अथासाद्य महाराज तत्पुरं ददृशुश्च ते ॥ २.६०.१७ ॥
Os de grande valor partiram, irados, em direção à cidade de Bāṇa. Então, ó grande rei, tendo chegado àquela cidade, eles a contemplaram.
2.60.18
ताम्रप्राकारसङ्गुप्तां हेमप्रासादसङ्कुलाम् ।
दृष्ट्वा मुदा युताः सर्वे विस्मयं परमं ययुः ॥ २.६०.१८ ॥
Ao contemplar aquela cidade, bem guardada por muralhas de cobre e cheia de palácios de ouro, todos se encheram de alegria e entraram em suprema admiração.
2.60.19
तथा बाणपुरस्यासन्द्वारस्था देवताः सदा ।
महेश्वरो गुहश्चैव भद्रकाली विनायकः ॥ २.६०.१९ ॥
Do mesmo modo, nas portas de Bāṇapura estavam sempre as divindades: Maheśvara, Guha, Bhadrakālī e Vināyaka.
2.60.20
अथ कृष्णो बलाज्जित्वा द्वारपालान्युधिष्ठिर ।
सुसङ्क्रुद्धो महातेजाः शङ्खचक्रगदासिभृत् ॥ २.६०.२० ॥
Então, Yudhiṣṭhira, Kṛṣṇa venceu à força os guardas dos portões; profundamente irado e de grande esplendor, portando concha, disco, maça e espada.
2.60.21
आससादोत्तरद्वारं शङ्करेणाभिरक्षितम् ।
तत्र तस्थौ महातेजाः शूलपाणिर्महेश्वरः ॥ २.६०.२१ ॥
Chegou ao portão norte, guardado por Śaṅkara; ali estava Maheśvara, de grande esplendor, com o tridente na mão.
2.60.22
पिनाकं सशरं गृह्य बाणस्य हितकाम्यया ।
ज्ञात्वा तमागतं कृष्णं व्यादितास्यमिवान्तकम् ॥ २.६०.२२ ॥
Desejando o bem de Bāṇa, tomando o arco Pināka com flechas, sabendo que Kṛṣṇa havia chegado — como a Morte de boca aberta.
2.60.23
ततस्तौ चक्रतुर्युद्धं वासुदेवमहेश्वरौ ।
तद्युद्धमभवद्घोरमचिन्त्यं रोमहर्षणम् ॥ २.६०.२३ ॥
Então Vāsudeva e Maheśvara travaram combate; aquela batalha tornou-se terrível, inconcebível e de arrepiar os cabelos.
2.60.24
अन्योन्यं तौ ततक्षाते अन्योन्यजयकाङ्क्षिणौ ।
दिव्यान्यस्त्राणि तौ देवौ क्रुद्धौ मुमुचतुस्तदा ॥ २.६०.२४ ॥
Desejosos de vencer um ao outro, os dois feriram-se mutuamente; então os dois deuses irados lançaram armas divinas.
2.60.25
ततः कृष्णो रणं कृत्वा मुहूर्तं शूलपाणिना ।
विजित्य तं महादेवं ततो युद्धे शूलपाणिना।
अन्यांश्च जित्वा द्वारस्थान्प्रविवेश पुरोत्तमम् ॥ २.६०.२५ ॥
Então Kṛṣṇa lutou por um momento com Śūlapāṇi. Tendo vencido o grande deus, e em combate com Śūlapāṇi, e tendo vencido também os outros que estavam à porta, entrou na excelente cidade.
2.60.26
प्रविश्य बाणमासाद्य स तत्राथ जनार्दनः ।
चक्रे युद्धं महाक्रुद्धस्तेन बाणेन भरतर्षभ। ॥ २.६०.२६ ॥
Tendo entrado e chegado a Bāṇa, ali Janārdana, muito irado, travou combate com ele, ó touro dos Bharatas.
2.60.27
बाणोऽपि सर्वशस्त्राणि शितानि भरतर्षभ ।
सुसङ्क्रुद्धस्तदा युद्धे पातयामास केशवे ॥ २.६०.२७ ॥
Também Bāṇa, ó touro dos Bharatas, muito irado, então na batalha fez cair sobre Keśava todas as suas armas afiadas.
2.60.28
पुनरुद्यम्य शस्त्राणि सहस्रं सर्वबाहुभिः ।
मुमोच बाणः सङ्क्रुद्धः कृष्णं प्रति रणाजिरे ॥ २.६०.२८ ॥
Novamente, erguendo mil armas com todos os seus braços, o irado Bāṇa as lançou contra Kṛṣṇa no campo de batalha.
2.60.29
ततः कृष्णस्तदा कृत्त्वा तानि सर्वाणि भारत ।
कृत्त्वा मुहूर्तं बाणेन युद्धं राजन्नगोक्षजः ॥ २.६०.२९ ॥
Então Kṛṣṇa, tendo cortado todas aquelas, ó descendente de Bharata, travou combate com Bāṇa por um momento, ó rei, Agokṣaja (Kṛṣṇa).
2.60.30
चक्रमुद्यम्य रोषाद्वै दिव्यं शस्त्रोत्तमं ततः ।
सहस्रबाहूंश्चिच्छेद बाणस्यामिततेजसः ॥ २.६०.३० ॥
Então, erguendo com ira a arma divina e suprema, o disco, cortou os mil braços de Bāṇa, de esplendor incomensurável.
2.60.31
ततो बाणो महाराज कृष्णेन भृशपीडितः ।
भिन्नबाहुः पपाताशु विशाख इव पादपः ॥ २.६०.३१ ॥
Então, grande rei, Bāṇa, gravemente ferido por Kṛṣṇa, com os braços quebrados, caiu rapidamente como uma árvore viśākha.
2.60.32
स पातयित्वा बाणैस्तं बाणं कृष्णस्त्वरान्वितः ।
प्राद्युम्निं मोचयामास क्षिप्रं राजगृहात्तदा ॥ २.६०.३२ ॥
Tendo derrubado aquele Bāṇa com suas flechas, Kṛṣṇa, apressando-se, libertou logo o filho de Pradyumna do palácio real.
2.60.33
मोक्षयित्वाऽथ गोविन्दः प्राद्युम्निं सह भार्यया ।
बाणस्य सर्वरत्नानि असङ्ख्यानि जहार सः ॥ २.६०.३३ ॥
Então Govinda, tendo libertado o filho de Pradyumna junto com sua esposa, levou todas as joias incontáveis de Bāṇa.
2.60.34
गोधनानि च सर्वस्वं स बाणस्यालये बलात् ।
जहार च हृषीकेशो यदूनां कुलवर्धनः ॥ २.६०.३४ ॥
E da morada de Bāṇa, Hṛṣīkeśa tomou à força os rebanhos de gado e toda a sua riqueza; ele é o engrandecedor da linhagem dos Yadu.
2.60.35
ततः स सर्वरत्नानि चाहृत्य मधुसूदनः ।
क्षिप्रमारोपयाञ्चक्रे सर्वस्वं गरुडोपरि ॥ २.६०.३५ ॥
Então Madhusūdana, tendo tomado todas as joias, carregou rapidamente toda a riqueza sobre Garuḍa.
2.60.36
त्वरयाऽथ स कौन्तेय बलदेवं महाबलम् ।
प्रादुम्निं च महावीर्यमनिरुद्धं महाद्युतिम् ॥ २.६०.३६ ॥
Então o filho de Kuntī, com pressa, levou consigo o poderoso Balarāma, o filho de Pradyumna de grande valor e o resplandecente Aniruddha.
2.60.37
उषां च सुन्दरीं राजन्भृत्यदारगणैः सह ।
सर्वानेतान्समारोप्य गरुडोपरि वीर्यवान् ॥ २.६०.३७ ॥
Ó rei, o poderoso, tendo colocado sobre Garuḍa a bela Uṣā, junto com a multidão de servos e esposas, todos eles,
2.60.38
मुदा युक्तो महातेजाः पीताम्बरधरो बली ।
दिव्याभरमचित्राङ्गः शङ्कचक्रगदासिभृत्।
आरुरोह गरुत्मन्तमुदयं भास्करो यथा ॥ २.६०.३८ ॥
Cheio de alegria, de grande esplendor, vestido de amarelo, o forte, com o corpo adornado de joias divinas, portando concha, disco, maça e espada, subiu em Garuḍa como o sol sobe a montanha do amanhecer.