மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 2.60
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.60.1
द्वारकायां ततः कृष्णः स्वदारेषु दिवानिशम् ।
सुखं लब्ध्वा महाराज प्रमुमोद महायशाः ॥ २.६०.१ ॥
மகாராஜனே, அப்போது துவாரகையில் மகாயசஸ்வியான கிருஷ்ணர் தம் மனைவியரிடையே இரவும் பகலும் இன்பம் பெற்று மகிழ்ந்திருந்தார்.
2.60.2
पौत्रस्य कारणाच्चक्रे विबुधानां प्रियं तदा ।
सावसवैः सुरैः सर्वैर्दुष्करं भरतर्षभ ॥ २.६०.२ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, அப்போது பேரனுக்காக அவர் தேவர்களுக்கு நன்மை செய்தார்; அது ஆசவர்களுக்கும் எல்லா தேவர்களுக்கும் கடினமானதாக இருந்தது.
2.60.3
बाणो नामाऽभवद्राजा बलेर्ज्येष्ठसुतो बली ।
वीर्यवान्भरतश्रेष्ठ स च बाहुसहस्रवान् ॥ २.६०.३ ॥
பாணன் என்ற அரசன் இருந்தான்; அவன் பலியின் மூத்த மகன், வலிமையும் வீரமும் கொண்டவன். பரதர்களில் சிறந்தவனே, அவனுக்கு ஆயிரம் கரங்கள் இருந்தன.
2.60.4
ततस्तेपे तपस्तीव्रं सत्वेन मनसा नृप ।
रुद्रमाराधयामास स च बाणः समा बहु ॥ २.६०.४ ॥
பின்னர், அரசே, பாணன் மனதாலும் உறுதியாலும் கடும் தவம் செய்து, பல ஆண்டுகள் ருத்ரரை வழிபட்டான்.
2.60.5
तस्मै बहुवरा दत्ताः शङ्करेण महात्मना ।
तांश्च लब्ध्वा वरान्बाणो दुर्लभानसुरैर्भुवि ॥ २.६०.५ ॥
மகாத்மாவான சங்கரர் அவனுக்கு பல வரங்களை அளித்தார். அந்த வரங்களைப் பெற்ற பாணன், பூமியில் அசுரர்களுக்கும் அரிதான வரங்களைக் கொண்டிருந்தான்.
2.60.6
स शोणितपुरे राज्यं चकाराप्रतिमो बली ।
त्रासिताश्च सुराः सर्वे तेन बाणेन पाण्डव ॥ २.६०.६ ॥
அவன் ஒப்பற்ற வலிமையுடன் சோணிதபுரத்தில் ஆட்சி செய்தான். பாண்டவனே, அந்த பாணனால் எல்லா தேவர்களும் அஞ்சி நடுங்கினர்.
2.60.7
विजित्य विबुधान्सेन्द्रान्बाणः संवत्सरान्बहून् ।
अशासत महद्राज्यं कुबेर इव भारत ॥ २.६०.७ ॥
பாணன் இந்திரனுடன் கூடிய தேவர்களை வென்று பல ஆண்டுகள் பெரிய அரசை ஆட்சி செய்தான், குபேரனைப் போல, ஓ பாரதா.
2.60.8
ततो राजन्नुषा नाम बाणस्य दुहिता यथा ।
येनोपायेन कौन्तेय अनिरुद्धो महाद्युतिः ॥ २.६०.८ ॥
பின்னர், ஓ அரசே, பாணனுக்கு உஷா என்ற மகள் இருந்தாள்; ஓ கௌந்தேயா, மகாபிரகாசமுள்ள அநிருத்தன் எந்த வழியால் (அவளை அடைந்தான்)।
2.60.9
प्राद्युम्निस्तामुषां प्राप्य प्रच्छन्नः प्रमुमोद ह ।
अथ बाणो महातेजास्तदा तत्र युधिष्ठिर ॥ २.६०.९ ॥
பிரத்யும்னனின் மகன் (அநிருத்தன்) அந்த உஷாவை அடைந்து மறைவாக மகிழ்ந்தான். பின்னர், ஓ யுதிஷ்டிரா, மகாதேஜஸ்வியான பாணன் அப்போது அங்கே (இதை அறிந்தான்).
2.60.10
तं गृह्यनिलयं ज्ञात्वा प्राद्युम्निं सुतया तदा ।
गृहीत्वा कारयामास वस्तुं कारागृहे बलात् ॥ २.६०.१० ॥
அவன் (உஷாவின்) இல்லத்தில் தங்கியிருப்பதை அறிந்து, அப்போது பிரத்யும்னனின் மகனை (மகளின் வழியாக) பிடித்து, வலுக்கட்டாயமாக சிறைச்சாலையில் வசிக்கச் செய்தான்.
2.60.11
स कुमारः सुखार्होऽथ तदा दुःखसमन्वितः ।
बामेन घातितो राजन्ननिरुद्धो मुमोह च ॥ २.६०.११ ॥
அந்த இளைஞன், இன்பத்திற்குத் தகுதியானவன், அப்போது துக்கத்தால் நிரம்பினான். ஓ அரசே, இடக்கையால் தாக்கப்பட்ட அநிருத்தன் மயக்கமுற்றான்.
2.60.12
एतस्मिन्नेव काले तु नारदो मुनिपुङ्गवः ।
द्वारकां प्राप्य कौन्तेय कृष्णं दृष्ट्वा वचोऽब्रवीत् ॥ २.६०.१२ ॥
அதே வேளையில், முனிவர்களில் சிறந்த நாரதர் துவாரகையை அடைந்தார்; ஓ கௌந்தேயா, கிருஷ்ணனைக் கண்டு இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னார்।
2.60.13
कृष्ण कृष्ण महाबाहो यदूनां कीर्तिवर्धन ।
पौत्रस्ते बाध्यमानोऽत्र बाणेनामिततेजसा ॥ २.६०.१३ ॥
கிருஷ்ணா, கிருஷ்ணா, மகாபாஹோ, யாதவர்களின் புகழை வளர்ப்பவனே! உன் பேரன் இங்கே அளவற்ற தேஜஸ் கொண்ட பாணனால் துன்புறுத்தப்படுகிறான்.
2.60.14
कृच्छ्रं प्राप्तोऽनिरुद्धो वै शेते कारागृहे सदा ।
एतदुक्त्वा सुरर्षिर्वै बाणस्याथ पुरं ययौ ॥ २.६०.१४ ॥
அனிருத்தன் துன்பத்தில் வீழ்ந்து எப்போதும் சிறைக்கூடத்தில் கிடக்கிறான். இதைச் சொல்லி தேவரிஷி பாணனின் நகரத்திற்குச் சென்றார்.
2.60.15
नारदस्य वचः श्रुत्वा ततो राजञ्जनार्दनः ।
जाहूय बलदेवं हि प्रद्युम्नं च महाद्युतिम् ॥ २.६०.१५ ॥
நாரதரின் சொல்லைக் கேட்டு, அரசே, ஜனார்தனன் பலதேவரையும், பேரொளி கொண்ட பிரத்யும்னனையும் அழைத்தார்.
2.60.16
आरुरोह गरुत्मन्तं ताभ्यां सह जनार्दनः ।
ततः सुपर्णमारुह्य जयाय भरतर्षभ ॥ २.६०.१६ ॥
ஜனார்தனன் அவ்விருவருடனும் கருடன்மீது ஏறினார். பின்னர், பரதர்களில் காளையே, வெற்றிக்காக சுபர்ணனின் மேல் ஏறி.
2.60.17
जग्मुः क्रुधा महावीर्या बाणस्य नगरं प्रति ।
अथासाद्य महाराज तत्पुरं ददृशुश्च ते ॥ २.६०.१७ ॥
மகாவீரர்கள் கோபத்துடன் பாணனின் நகரத்தை நோக்கிச் சென்றனர். பின்னர், மகாராஜனே, அவர்கள் அந்த நகரை அடைந்து கண்டனர்.
2.60.18
ताम्रप्राकारसङ्गुप्तां हेमप्रासादसङ्कुलाम् ।
दृष्ट्वा मुदा युताः सर्वे विस्मयं परमं ययुः ॥ २.६०.१८ ॥
செப்புச் சுவர்களால் நன்கு காக்கப்பட்டதும், பொன் மாளிகைகள் நிறைந்ததுமான அந்த நகரத்தைக் கண்டு, அனைவரும் மகிழ்ச்சியால் நிரம்பி, மிகுந்த வியப்பை அடைந்தனர்.
2.60.19
तथा बाणपुरस्यासन्द्वारस्था देवताः सदा ।
महेश्वरो गुहश्चैव भद्रकाली विनायकः ॥ २.६०.१९ ॥
அதேபோல் பாணபுரத்தின் வாயில்களில் எப்போதும் தேவதைகள் நின்றிருந்தனர் — மகேஸ்வரர், குஹன், பத்ரகாளி, விநாயகர்.
2.60.20
अथ कृष्णो बलाज्जित्वा द्वारपालान्युधिष्ठिर ।
सुसङ्क्रुद्धो महातेजाः शङ्खचक्रगदासिभृत् ॥ २.६०.२० ॥
பின்னர், யுதிஷ்டிரா! கிருஷ்ணன் வலிமையால் வாயில்காவலர்களை வென்றார்; மிகுந்த கோபமும் பெரும் ஒளியும் கொண்டவர், சங்கு, சக்கரம், கதை, வாள் ஏந்தியவர்.
2.60.21
आससादोत्तरद्वारं शङ्करेणाभिरक्षितम् ।
तत्र तस्थौ महातेजाः शूलपाणिर्महेश्वरः ॥ २.६०.२१ ॥
அவர் வடக்கு வாயிலை அடைந்தார், அது சங்கரரால் காக்கப்பட்டிருந்தது; அங்கே பெரும் ஒளியுடைய, சூலம் ஏந்திய மகேஸ்வரர் நின்றிருந்தார்.
2.60.22
पिनाकं सशरं गृह्य बाणस्य हितकाम्यया ।
ज्ञात्वा तमागतं कृष्णं व्यादितास्यमिवान्तकम् ॥ २.६०.२२ ॥
பாணனின் நன்மையை விரும்பி, பினாகம் வில்லையும் அம்பையும் எடுத்துக்கொண்டு, கிருஷ்ணன் வந்ததை அறிந்து — வாய் பிளந்த யமனைப் போல்.
2.60.23
ततस्तौ चक्रतुर्युद्धं वासुदेवमहेश्वरौ ।
तद्युद्धमभवद्घोरमचिन्त्यं रोमहर्षणम् ॥ २.६०.२३ ॥
பின்னர் வாசுதேவரும் மகேஸ்வரரும் போரிட்டனர்; அப்போர் கொடியதாகவும், சிந்திக்க முடியாததாகவும், மயிர் சிலிர்க்க வைப்பதாகவும் இருந்தது.
2.60.24
अन्योन्यं तौ ततक्षाते अन्योन्यजयकाङ्क्षिणौ ।
दिव्यान्यस्त्राणि तौ देवौ क्रुद्धौ मुमुचतुस्तदा ॥ २.६०.२४ ॥
ஒருவரையொருவர் வெல்ல விரும்பி அவ்விருவரும் ஒருவரையொருவர் தாக்கினர்; அப்போது சினந்த இரு தேவர்களும் தெய்வீக அஸ்திரங்களை ஏவினர்.
2.60.25
ततः कृष्णो रणं कृत्वा मुहूर्तं शूलपाणिना ।
विजित्य तं महादेवं ततो युद्धे शूलपाणिना।
अन्यांश्च जित्वा द्वारस्थान्प्रविवेश पुरोत्तमम् ॥ २.६०.२५ ॥
பின்னர் கிருஷ்ணன் சூலபாணியுடன் சிறிது நேரம் போர் செய்தான். மகாதேவனை வென்று, சூலபாணியுடனான போரில், வாயிலில் நின்றிருந்த மற்றவர்களையும் வென்று, சிறந்த நகரத்தில் நுழைந்தான்.
2.60.26
प्रविश्य बाणमासाद्य स तत्राथ जनार्दनः ।
चक्रे युद्धं महाक्रुद्धस्तेन बाणेन भरतर्षभ। ॥ २.६०.२६ ॥
நுழைந்து, பாணனை அடைந்து, அங்கே ஜனார்தனன் மிகுந்த கோபத்துடன் பாணனுடன் போர் செய்தான், பரதர்களில் சிறந்தவனே.
2.60.27
बाणोऽपि सर्वशस्त्राणि शितानि भरतर्षभ ।
सुसङ्क्रुद्धस्तदा युद्धे पातयामास केशवे ॥ २.६०.२७ ॥
பாணனும், பரதர்களில் சிறந்தவனே, கூர்மையான அனைத்து ஆயுதங்களையும், மிகுந்த கோபத்துடன், அப்போது போரில் கேசவன் மீது விழச்செய்தான்.
2.60.28
पुनरुद्यम्य शस्त्राणि सहस्रं सर्वबाहुभिः ।
मुमोच बाणः सङ्क्रुद्धः कृष्णं प्रति रणाजिरे ॥ २.६०.२८ ॥
மீண்டும் ஆயிரம் ஆயுதங்களை எல்லா கைகளாலும் உயர்த்தி, கோபமடைந்த பாணன் போர்க்களத்தில் கிருஷ்ணனை நோக்கி விடுத்தான்.
2.60.29
ततः कृष्णस्तदा कृत्त्वा तानि सर्वाणि भारत ।
कृत्त्वा मुहूर्तं बाणेन युद्धं राजन्नगोक्षजः ॥ २.६०.२९ ॥
அப்போது கிருஷ்ணன் அவை அனைத்தையும் துண்டித்து, பாரதனே, பாணனுடன் சிறிது நேரம் போர் செய்தான், அரசே, அகோக்ஷஜன் (கிருஷ்ணன்).
2.60.30
चक्रमुद्यम्य रोषाद्वै दिव्यं शस्त्रोत्तमं ततः ।
सहस्रबाहूंश्चिच्छेद बाणस्यामिततेजसः ॥ २.६०.३० ॥
பின்னர் கோபத்துடன் உண்மையில் தெய்வீக உயர்ந்த ஆயுதமான சக்கரத்தை உயர்த்தி, அளவற்ற ஒளியுடைய பாணனின் ஆயிரம் கைகளை வெட்டினான்.
2.60.31
ततो बाणो महाराज कृष्णेन भृशपीडितः ।
भिन्नबाहुः पपाताशु विशाख इव पादपः ॥ २.६०.३१ ॥
அப்போது, மகாராஜாவே, கிருஷ்ணனால் மிகவும் துன்புறுத்தப்பட்ட பாணன் கைகள் முறிந்து, விசாக மரம் போல விரைவில் விழுந்தான்.
2.60.32
स पातयित्वा बाणैस्तं बाणं कृष्णस्त्वरान्वितः ।
प्राद्युम्निं मोचयामास क्षिप्रं राजगृहात्तदा ॥ २.६०.३२ ॥
அவர் பாணங்களால் அந்தப் பாணனை வீழ்த்தி, விரைந்து அப்போது அரண்மனையிலிருந்து பிரத்யும்நனின் மகனை விடுவித்தான்.
2.60.33
मोक्षयित्वाऽथ गोविन्दः प्राद्युम्निं सह भार्यया ।
बाणस्य सर्वरत्नानि असङ्ख्यानि जहार सः ॥ २.६०.३३ ॥
பின்னர் கோவிந்தன் பிரத்யும்நனின் மகனை அவன் மனைவியுடன் விடுவித்து, பாணனின் எண்ணற்ற அனைத்து ரத்தினங்களையும் கவர்ந்தான்.
2.60.34
गोधनानि च सर्वस्वं स बाणस्यालये बलात् ।
जहार च हृषीकेशो यदूनां कुलवर्धनः ॥ २.६०.३४ ॥
பாணனின் இல்லத்திலிருந்து பலவந்தமாக பசுக்களின் செல்வத்தையும் எல்லாச் செல்வத்தையும் ஹிருஷீகேசன் கவர்ந்தான்; அவன் யாதவ குலத்தை வளர்ப்பவன்.
2.60.35
ततः स सर्वरत्नानि चाहृत्य मधुसूदनः ।
क्षिप्रमारोपयाञ्चक्रे सर्वस्वं गरुडोपरि ॥ २.६०.३५ ॥
அதன்பின் மதுசூதனன் எல்லா ரத்தினங்களையும் எடுத்து, விரைவில் எல்லாச் செல்வத்தையும் கருடன் மேல் ஏற்றினான்.
2.60.36
त्वरयाऽथ स कौन्तेय बलदेवं महाबलम् ।
प्रादुम्निं च महावीर्यमनिरुद्धं महाद्युतिम् ॥ २.६०.३६ ॥
பின்னர் அந்தக் குந்தியின் மகன் விரைவாக மகாபலனாகிய பலதேவனையும், மகாவீரியனான பிரத்யும்நனின் மகனையும், மகாகாந்தியுள்ள அநிருத்தனையும் கொண்டு சென்றான்.
2.60.37
उषां च सुन्दरीं राजन्भृत्यदारगणैः सह ।
सर्वानेतान्समारोप्य गरुडोपरि वीर्यवान् ॥ २.६०.३७ ॥
அரசே! அழகி உஷையையும், பணியாளர்களும் மனைவியரும் கூட்டத்துடன், இவர்கள் அனைவரையும் கருடன் மேல் ஏற்றி அந்த வீரியவான் (சென்றான்).
2.60.38
मुदा युक्तो महातेजाः पीताम्बरधरो बली ।
दिव्याभरमचित्राङ्गः शङ्कचक्रगदासिभृत्।
आरुरोह गरुत्मन्तमुदयं भास्करो यथा ॥ २.६०.३८ ॥
மகிழ்ச்சியுடன் கூடிய, பேரொளி கொண்ட, மஞ்சள் ஆடை அணிந்த, வலிமையான, தெய்வீக ஆபரணங்களால் அழகிய உடலுடைய, சங்கு சக்கரம் கதை வாளைத் தாங்கிய அவன் கருடன் மேல் ஏறினான், உதயமலையில் சூரியன் போல.