Mahābhārata · Adhyāya 2.62
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.62.1
एवमुक्त्वा ततो भीष्णो विरराम महाबलः ।
व्याजहारोत्तरं तत्र सहदेवोऽर्थवद्वचः ॥ २.६२.१ ॥
Habiendo hablado así, el poderoso Bhīṣma guardó silencio. Entonces Sahadeva habló allí en respuesta, con palabras llenas de sentido.
2.62.2
केशवं केशिहन्तारमप्रमेयपराक्रमम् ।
पूज्यमानं मया यो वः कृष्णं न सहते नृपाः ॥ २.६२.२ ॥
Oh reyes, no soportáis a Keśava —Kṛṣṇa, el matador de Keśin, de valor inmensurable—, a quien yo he honrado.
2.62.3
सर्वेषां बलिनां मूर्ध्नि मयेदं निहितं पदम् ।
एवमुक्ते मया सम्यगुत्तरं प्रब्रवीतु सः ॥ २.६२.३ ॥
He colocado este puesto sobre la cabeza de todos los fuertes. Dicho esto por mí, que él responda debidamente.
2.62.4
स एव हि मया वध्यो भविष्यति न संशयः ।
मतिमन्तश्च ये केचिदाचार्यं पितरं गुरुम् ॥ २.६२.४ ॥
Él, sin duda, será muerto por mí. Y cualquiera de los sabios que honra a un maestro, a un padre o a un mayor…
2.62.5
अर्च्यमर्चितमर्घार्हमनुजानन्तु ते नृपाः ।
ततो न व्याजहारैषां कश्चिद्बुद्धिमतां सताम् ॥ २.६२.५ ॥
Que aquellos reyes consientan en honrar al digno de honra, al honrado, al merecedor de la ofrenda. Entonces ninguno de estos sabios y justos habló.
2.62.6
मानिनां बलिनां राज्ञां मध्ये वै दर्शिते पदे ।
ततोऽपतत्पुष्पवृष्टिः सहदेवस्य मूर्धनि ॥ २.६२.६ ॥
Cuando aquel puesto fue mostrado en medio de los reyes orgullosos y fuertes, cayó una lluvia de flores sobre la cabeza de Sahadeva.
2.62.7
अदृश्यरूपा वाचश्चाप्यब्रुवन्साधुसाध्विति ।
अविध्यदजिनं कृष्णं भविष्यद्भूतजल्पनः ॥ २.६२.७ ॥
Voces de forma invisible también exclamaron: '¡Bien, bien!'. El que narra lo por venir y lo ya pasado atravesó a Kṛṣṇa, vestido con piel de antílope, con la mirada.
2.62.8
सर्वसंशयनिर्मोक्ता नारदः सर्वलोकवित् ।
उवाचाखिलभूतानां मध्ये स्पष्टतरं वचः ॥ २.६२.८ ॥
Nārada, liberado de todas las dudas y conocedor de todos los mundos, habló palabras más claras en medio de todos los seres.
2.62.9
कृष्णं कमलपत्राक्षं नार्चयिष्यन्ति ये नराः ।
जीवन्मृतास्तु ते ज्ञेया न सभाष्याः कदाचना ॥ २.६२.९ ॥
Los hombres que no adoren a Kṛṣṇa, de ojos como pétalos de loto, deben ser considerados muertos en vida; nunca se les debe dirigir la palabra.
2.62.10
पूजयित्वा च पूजार्हान्ब्रह्मक्षत्रविशेषवित् ।
सहदेवो नृणां देवः समापयत कर्म तत् ॥ २.६२.१० ॥
Sahadeva, que conocía la distinción entre brahmanes y kṣatriyas, habiendo honrado a los dignos de honor, como un dios entre los hombres, completó aquel acto.
2.62.11
तस्मिन्नभ्यर्चिते कृष्णे सुनीथः शत्रुकर्षणः ।
अतिताम्रेक्षणः कोपादुवाच मनुजाधिपान् ॥ २.६२.११ ॥
Cuando Kṛṣṇa fue así honrado, Sunītha, atormentador de enemigos, con los ojos muy enrojecidos, habló con ira a los señores de los hombres.
2.62.12
स्थितः सेनापतिर्योऽहं मन्वध्वं किं तु साम्प्रतम् ।
युधि तिष्ठाम सन्नह्य समेतान्वृष्णिपाण्डवान् ॥ २.६२.१२ ॥
'Yo estoy en pie como comandante; ahora, ¿qué pensáis? Pongámonos la armadura, presentémonos en batalla y enfrentemos a los Vṛṣṇis y Pāṇḍavas reunidos.'
2.62.13
इति सर्वान्समुत्साद्य राज्ञस्तांशअचेदिपुङ्गवः ।
यज्ञोपघाताय ततः सोऽमन्त्रतय राजभिः ॥ २.६२.१३ ॥
Así, tras incitar a todos los reyes, Śiśupāla, el mejor de ellos, consultó entonces con los reyes para obstruir el sacrificio.
2.62.14
तत्राहूतागताः सर्वे सुनीथप्रमुखा गणाः ।
समदृश्यन्त सङ्क्रुद्धा विवर्णवदनास्तथा ॥ २.६२.१४ ॥
Allí aparecieron todas las tropas convocadas y llegadas, encabezadas por Sunītha, enfurecidas y con los rostros pálidos.
2.62.15
युधिष्ठिराभिषेकं च वासुदेवस्य चार्हणम् ।
न स्याद्यथा तथा कार्यमेवं सर्वे तदाऽब्रुवन् ॥ २.६२.१५ ॥
Que no se realice la consagración de Yudhiṣṭhira ni el honor a Vāsudeva; que se haga así, dijeron entonces todos.
2.62.16
निष्कर्षान्निश्चयात्सर्वे राजानः क्रोधमूर्छिताः ।
अब्रुवंस्तत्र राजानो निर्वेदादात्मनिश्चयात् ॥ २.६२.१६ ॥
Por la decisión y la firme resolución, todos los reyes, abrumados por la ira, hablaron allí movidos por la desesperación y su propia resolución.
2.62.17
सुहृद्भिर्वार्यमाणानां तेषां हि वपुराबभौ ।
आमिषादपकृष्टानां सिहानामिव गर्जताम् ॥ २.६२.१७ ॥
Sus cuerpos, contenidos por sus amigos, resplandecían como leones rugientes arrancados de su presa.
2.62.18
तं बलौघमपर्यन्तं राजसागारमक्षयम् ।
कुर्वाणं समयं कृष्णो युद्धाय बुबुधे तदा ॥ २.६२.१८ ॥
Kṛṣṇa percibió entonces que aquel torrente ilimitado de tropas, aquel océano inagotable de reyes, preparaba un pacto para la guerra.