Mahābhārata · Adhyāya 2.62
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.62.1
एवमुक्त्वा ततो भीष्णो विरराम महाबलः ।
व्याजहारोत्तरं तत्र सहदेवोऽर्थवद्वचः ॥ २.६२.१ ॥
Tendo falado assim, o poderoso Bhīṣma calou-se. Então Sahadeva ali respondeu com palavras cheias de sentido.
2.62.2
केशवं केशिहन्तारमप्रमेयपराक्रमम् ।
पूज्यमानं मया यो वः कृष्णं न सहते नृपाः ॥ २.६२.२ ॥
Ó reis, não suportais Keśava — Kṛṣṇa, o matador de Keśin, de valor imensurável, a quem eu honrei.
2.62.3
सर्वेषां बलिनां मूर्ध्नि मयेदं निहितं पदम् ।
एवमुक्ते मया सम्यगुत्तरं प्रब्रवीतु सः ॥ २.६२.३ ॥
Coloquei este lugar sobre a cabeça de todos os fortes. Dito isto por mim, que ele responda devidamente.
2.62.4
स एव हि मया वध्यो भविष्यति न संशयः ।
मतिमन्तश्च ये केचिदाचार्यं पितरं गुरुम् ॥ २.६२.४ ॥
Ele, sem dúvida, será morto por mim. E qualquer dos sábios que honra um mestre, um pai ou um ancião…
2.62.5
अर्च्यमर्चितमर्घार्हमनुजानन्तु ते नृपाः ।
ततो न व्याजहारैषां कश्चिद्बुद्धिमतां सताम् ॥ २.६२.५ ॥
Que aqueles reis consintam em honrar o digno de honra, o honrado, o merecedor da oferenda. Então nenhum destes sábios e justos disse uma palavra.
2.62.6
मानिनां बलिनां राज्ञां मध्ये वै दर्शिते पदे ।
ततोऽपतत्पुष्पवृष्टिः सहदेवस्य मूर्धनि ॥ २.६२.६ ॥
Quando aquele lugar foi mostrado entre os reis orgulhosos e poderosos, uma chuva de flores caiu sobre a cabeça de Sahadeva.
2.62.7
अदृश्यरूपा वाचश्चाप्यब्रुवन्साधुसाध्विति ।
अविध्यदजिनं कृष्णं भविष्यद्भूतजल्पनः ॥ २.६२.७ ॥
Vozes de forma invisível também exclamaram: 'Bem, bem!'. Aquele que fala do porvir e do passado atravessou Kṛṣṇa, vestido com pele de antílope, com o olhar.
2.62.8
सर्वसंशयनिर्मोक्ता नारदः सर्वलोकवित् ।
उवाचाखिलभूतानां मध्ये स्पष्टतरं वचः ॥ २.६२.८ ॥
Nārada, libertado de todas as dúvidas e conhecedor de todos os mundos, falou palavras mais claras no meio de todos os seres.
2.62.9
कृष्णं कमलपत्राक्षं नार्चयिष्यन्ति ये नराः ।
जीवन्मृतास्तु ते ज्ञेया न सभाष्याः कदाचना ॥ २.६२.९ ॥
Os homens que não adorarem Kṛṣṇa, de olhos como pétalas de lótus, devem ser considerados mortos-vivos; nunca se deve dirigir-lhes a palavra.
2.62.10
पूजयित्वा च पूजार्हान्ब्रह्मक्षत्रविशेषवित् ।
सहदेवो नृणां देवः समापयत कर्म तत् ॥ २.६२.१० ॥
Sahadeva, que conhecia a distinção entre brâmanes e kṣatriyas, tendo honrado os dignos de honra, como um deus entre os homens, concluiu aquele ato.
2.62.11
तस्मिन्नभ्यर्चिते कृष्णे सुनीथः शत्रुकर्षणः ।
अतिताम्रेक्षणः कोपादुवाच मनुजाधिपान् ॥ २.६२.११ ॥
Quando Kṛṣṇa foi assim honrado, Sunītha, atormentador dos inimigos, com os olhos muito avermelhados, falou com ira aos senhores dos homens.
2.62.12
स्थितः सेनापतिर्योऽहं मन्वध्वं किं तु साम्प्रतम् ।
युधि तिष्ठाम सन्नह्य समेतान्वृष्णिपाण्डवान् ॥ २.६२.१२ ॥
'Eu, que estou de pé como comandante, agora que pensais? Vistamos a armadura, permaneçamos em batalha e enfrentemos os Vṛṣṇis e Pāṇḍavas reunidos.'
2.62.13
इति सर्वान्समुत्साद्य राज्ञस्तांशअचेदिपुङ्गवः ।
यज्ञोपघाताय ततः सोऽमन्त्रतय राजभिः ॥ २.६२.१३ ॥
Assim, tendo incitado todos os reis, Śiśupāla, o melhor deles, consultou então os reis para obstruir o sacrifício.
2.62.14
तत्राहूतागताः सर्वे सुनीथप्रमुखा गणाः ।
समदृश्यन्त सङ्क्रुद्धा विवर्णवदनास्तथा ॥ २.६२.१४ ॥
Ali foram vistos todos os grupos convocados e chegados, liderados por Sunītha, enfurecidos e de rostos pálidos.
2.62.15
युधिष्ठिराभिषेकं च वासुदेवस्य चार्हणम् ।
न स्याद्यथा तथा कार्यमेवं सर्वे तदाऽब्रुवन् ॥ २.६२.१५ ॥
Que a consagração de Yudhiṣṭhira e a honra a Vāsudeva não aconteçam; que se faça assim, disseram então todos.
2.62.16
निष्कर्षान्निश्चयात्सर्वे राजानः क्रोधमूर्छिताः ।
अब्रुवंस्तत्र राजानो निर्वेदादात्मनिश्चयात् ॥ २.६२.१६ ॥
Por sua decisão e firme resolução, todos os reis, dominados pela ira, falaram ali movidos pelo desespero e pela própria resolução.
2.62.17
सुहृद्भिर्वार्यमाणानां तेषां हि वपुराबभौ ।
आमिषादपकृष्टानां सिहानामिव गर्जताम् ॥ २.६२.१७ ॥
Seus corpos, contidos por seus amigos, resplandeciam como leões rugindo arrancados de sua presa.
2.62.18
तं बलौघमपर्यन्तं राजसागारमक्षयम् ।
कुर्वाणं समयं कृष्णो युद्धाय बुबुधे तदा ॥ २.६२.१८ ॥
Kṛṣṇa percebeu então que aquela torrente ilimitada de tropas, aquele oceano inesgotável de reis, fazia um pacto para a guerra.