മഹാഭാരതം · അധ്യായം 2.62
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.62.1
एवमुक्त्वा ततो भीष्णो विरराम महाबलः ।
व्याजहारोत्तरं तत्र सहदेवोऽर्थवद्वचः ॥ २.६२.१ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട് മഹാബലനായ ഭീഷ്മർ നിശ്ശബ്ദനായി. അപ്പോൾ സഹദേവൻ അർത്ഥവത്തായ വാക്കുകൾ മറുപടിയായി പറഞ്ഞു.
2.62.2
केशवं केशिहन्तारमप्रमेयपराक्रमम् ।
पूज्यमानं मया यो वः कृष्णं न सहते नृपाः ॥ २.६२.२ ॥
രാജാക്കന്മാരേ, ഞാൻ പൂജിക്കുന്ന കേശവനെയും കേശിയെ വധിച്ചവനെയും അളവറ്റ പരാക്രമമുള്ള കൃഷ്ണനെയും നിങ്ങൾ സഹിക്കുന്നില്ല.
2.62.3
सर्वेषां बलिनां मूर्ध्नि मयेदं निहितं पदम् ।
एवमुक्ते मया सम्यगुत्तरं प्रब्रवीतु सः ॥ २.६२.३ ॥
എല്ലാ ബലവാന്മാരുടെയും ശിരസ്സിന്മേൽ ഞാൻ ഈ പദം വെച്ചിരിക്കുന്നു. ഞാൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം അവൻ ശരിയായി മറുപടി പറയട്ടെ.
2.62.4
स एव हि मया वध्यो भविष्यति न संशयः ।
मतिमन्तश्च ये केचिदाचार्यं पितरं गुरुम् ॥ २.६२.४ ॥
അവൻ തന്നെ എന്നാൽ വധിക്കപ്പെടും, സംശയമില്ല. ബുദ്ധിമാന്മാരിൽ ആരെങ്കിലും ആചാര്യനെയും പിതാവിനെയും ഗുരുവിനെയും…
2.62.5
अर्च्यमर्चितमर्घार्हमनुजानन्तु ते नृपाः ।
ततो न व्याजहारैषां कश्चिद्बुद्धिमतां सताम् ॥ २.६२.५ ॥
പൂജ്യനെയും പൂജിതനെയും അർഘ്യയോഗ്യനെയും ആ രാജാക്കന്മാർ അംഗീകരിക്കട്ടെ. അപ്പോൾ ഈ ബുദ്ധിമാന്മാരായ സജ്ജനങ്ങളിൽ ആരും സംസാരിച്ചില്ല.
2.62.6
मानिनां बलिनां राज्ञां मध्ये वै दर्शिते पदे ।
ततोऽपतत्पुष्पवृष्टिः सहदेवस्य मूर्धनि ॥ २.६२.६ ॥
അഭിമാനികളും ബലവാന്മാരുമായ രാജാക്കന്മാരുടെ നടുവിൽ ആ പദം കാണിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ സഹദേവന്റെ ശിരസ്സിൽ പുഷ്പവൃഷ്ടി വീണു.
2.62.7
अदृश्यरूपा वाचश्चाप्यब्रुवन्साधुसाध्विति ।
अविध्यदजिनं कृष्णं भविष्यद्भूतजल्पनः ॥ २.६२.७ ॥
കാണാനാവാത്ത രൂപമുള്ള വാണികളും 'സാധു സാധു' എന്ന് പറഞ്ഞു. ഭൂതഭാവികളെ പറയുന്നവൻ (നാരദൻ) തോൽവസ്ത്രധാരിയായ കൃഷ്ണനെ (നോട്ടത്താൽ) തുളച്ചു.
2.62.8
सर्वसंशयनिर्मोक्ता नारदः सर्वलोकवित् ।
उवाचाखिलभूतानां मध्ये स्पष्टतरं वचः ॥ २.६२.८ ॥
എല്ലാ സംശയങ്ങളിൽനിന്നും മുക്തനും സർവലോകജ്ഞനുമായ നാരദൻ സർവഭൂതങ്ങളുടെയും മധ്യേ ഏറ്റവും വ്യക്തമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
2.62.9
कृष्णं कमलपत्राक्षं नार्चयिष्यन्ति ये नराः ।
जीवन्मृतास्तु ते ज्ञेया न सभाष्याः कदाचना ॥ २.६२.९ ॥
താമരയിതൾ പോലെ കണ്ണുള്ള കൃഷ്ണനെ ആരെല്ലാം പൂജിക്കാതിരിക്കുന്നുവോ ആ മനുഷ്യരെ ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന മൃതരായി അറിയണം; അവരോടു ഒരിക്കലും സംഭാഷണം നടത്തരുത്.
2.62.10
पूजयित्वा च पूजार्हान्ब्रह्मक्षत्रविशेषवित् ।
सहदेवो नृणां देवः समापयत कर्म तत् ॥ २.६२.१० ॥
ബ്രാഹ്മണ-ക്ഷത്രിയ വ്യത്യാസം അറിയുന്ന സഹദേവൻ പൂജ്യരെ പൂജിച്ച് മനുഷ്യരിൽ ദേവനെപ്പോലെ ആ കർമ്മം പൂർത്തിയാക്കി.
2.62.11
तस्मिन्नभ्यर्चिते कृष्णे सुनीथः शत्रुकर्षणः ।
अतिताम्रेक्षणः कोपादुवाच मनुजाधिपान् ॥ २.६२.११ ॥
കൃഷ്ണനെ അങ്ങനെ പൂജിച്ചപ്പോൾ ശത്രുക്കളെ പീഡിപ്പിക്കുന്ന സുനീഥൻ അതിചുവന്ന കണ്ണുകളോടെ കോപത്താൽ രാജാക്കന്മാരോടു പറഞ്ഞു.
2.62.12
स्थितः सेनापतिर्योऽहं मन्वध्वं किं तु साम्प्रतम् ।
युधि तिष्ठाम सन्नह्य समेतान्वृष्णिपाण्डवान् ॥ २.६२.१२ ॥
'ഞാൻ സേനാപതിയായി നിൽക്കുന്നു; ഇപ്പോൾ നിങ്ങൾ എന്തു കരുതുന്നു? കവചം ധരിച്ച് യുദ്ധത്തിൽ നിന്ന്, ഒന്നിച്ചുകൂടിയ വൃഷ്ണികളെയും പാണ്ഡവരെയും നേരിടാം.'
2.62.13
इति सर्वान्समुत्साद्य राज्ञस्तांशअचेदिपुङ्गवः ।
यज्ञोपघाताय ततः सोऽमन्त्रतय राजभिः ॥ २.६२.१३ ॥
ഇങ്ങനെ എല്ലാ രാജാക്കന്മാരെയും ഇളക്കിവിട്ട ശിശുപാലൻ, യാഗത്തിന് വിഘ്നം വരുത്തുവാൻ രാജാക്കന്മാരോടൊപ്പം ആലോചന നടത്തി.
2.62.14
तत्राहूतागताः सर्वे सुनीथप्रमुखा गणाः ।
समदृश्यन्त सङ्क्रुद्धा विवर्णवदनास्तथा ॥ २.६२.१४ ॥
അവിടെ വിളിക്കപ്പെട്ട് വന്ന എല്ലാ ഗണങ്ങളും, സുനീഥൻ പ്രധാനിയായവരും, കോപിച്ച് വിളറിയ മുഖത്തോടെ കാണപ്പെട്ടു.
2.62.15
युधिष्ठिराभिषेकं च वासुदेवस्य चार्हणम् ।
न स्याद्यथा तथा कार्यमेवं सर्वे तदाऽब्रुवन् ॥ २.६२.१५ ॥
യുധിഷ്ഠിരന്റെ അഭിഷേകവും വാസുദേവന്റെ ആദരവും നടക്കാതിരിക്കുംവിധം ചെയ്യണമെന്ന് അപ്പോൾ എല്ലാവരും പറഞ്ഞു.
2.62.16
निष्कर्षान्निश्चयात्सर्वे राजानः क्रोधमूर्छिताः ।
अब्रुवंस्तत्र राजानो निर्वेदादात्मनिश्चयात् ॥ २.६२.१६ ॥
തീരുമാനത്താലും ഉറച്ച നിശ്ചയത്താലും കോപത്താൽ മൂർച്ഛിച്ച എല്ലാ രാജാക്കന്മാരും അവിടെ നിരാശയോടെ, സ്വന്തം നിശ്ചയത്താൽ സംസാരിച്ചു.
2.62.17
सुहृद्भिर्वार्यमाणानां तेषां हि वपुराबभौ ।
आमिषादपकृष्टानां सिहानामिव गर्जताम् ॥ २.६२.१७ ॥
സുഹൃത്തുക്കളാൽ തടയപ്പെട്ട അവരുടെ ശരീരങ്ങൾ, ഇരയിൽനിന്ന് വലിച്ചുമാറ്റപ്പെട്ടു ഗർജ്ജിക്കുന്ന സിംഹങ്ങളെപ്പോലെ തിളങ്ങി.
2.62.18
तं बलौघमपर्यन्तं राजसागारमक्षयम् ।
कुर्वाणं समयं कृष्णो युद्धाय बुबुधे तदा ॥ २.६२.१८ ॥
ആ അതിരില്ലാത്ത സേനാപ്രവാഹവും, ക്ഷയമില്ലാത്ത രാജസമുദ്രവും ഉടമ്പടി ചെയ്യുന്നത് കൃഷ്ണൻ അപ്പോൾ യുദ്ധത്തിനായി മനസ്സിലാക്കി.