ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 2.62
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.62.1
एवमुक्त्वा ततो भीष्णो विरराम महाबलः ।
व्याजहारोत्तरं तत्र सहदेवोऽर्थवद्वचः ॥ २.६२.१ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಮಹಾಬಲನಾದ ಭೀಷ್ಮನು ಮೌನವಾದನು. ಆಗ ಸಹದೇವನು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಉತ್ತರವಾಗಿ ನುಡಿದನು.
2.62.2
केशवं केशिहन्तारमप्रमेयपराक्रमम् ।
पूज्यमानं मया यो वः कृष्णं न सहते नृपाः ॥ २.६२.२ ॥
ಓ ರಾಜರೇ, ನಾನು ಪೂಜಿಸಿದ ಕೇಶವನನ್ನು, ಕೇಶಿಯನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದವನನ್ನು, ಅಪ್ರಮೇಯ ಪರಾಕ್ರಮಿಯಾದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ನೀವು ಸಹಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
2.62.3
सर्वेषां बलिनां मूर्ध्नि मयेदं निहितं पदम् ।
एवमुक्ते मया सम्यगुत्तरं प्रब्रवीतु सः ॥ २.६२.३ ॥
ಎಲ್ಲಾ ಬಲಿಷ್ಠರ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ನಾನು ಈ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಇರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ನಾನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ ಅವನು ಸರಿಯಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸಲಿ.
2.62.4
स एव हि मया वध्यो भविष्यति न संशयः ।
मतिमन्तश्च ये केचिदाचार्यं पितरं गुरुम् ॥ २.६२.४ ॥
ಅವನೇ ನನ್ನಿಂದ ವಧಿಸಲ್ಪಡುವನು, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಬುದ್ಧಿವಂತರಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ಆಚಾರ್ಯ, ತಂದೆ, ಗುರುಗಳನ್ನು...
2.62.5
अर्च्यमर्चितमर्घार्हमनुजानन्तु ते नृपाः ।
ततो न व्याजहारैषां कश्चिद्बुद्धिमतां सताम् ॥ २.६२.५ ॥
ಪೂಜ್ಯನನ್ನು, ಪೂಜಿತನನ್ನು, ಅರ್ಘ್ಯಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನನ್ನು ಆ ರಾಜರು ಒಪ್ಪಲಿ. ಆಗ ಈ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಸತ್ಪುರುಷರಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಮಾತನಾಡಲಿಲ್ಲ.
2.62.6
मानिनां बलिनां राज्ञां मध्ये वै दर्शिते पदे ।
ततोऽपतत्पुष्पवृष्टिः सहदेवस्य मूर्धनि ॥ २.६२.६ ॥
ಅಭಿಮಾನಿಗಳಾದ, ಬಲಿಷ್ಠರಾದ ರಾಜರ ನಡುವೆ ಆ ಸ್ಥಾನ ತೋರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಸಹದೇವನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹೂಮಳೆ ಸುರಿಯಿತು.
2.62.7
अदृश्यरूपा वाचश्चाप्यब्रुवन्साधुसाध्विति ।
अविध्यदजिनं कृष्णं भविष्यद्भूतजल्पनः ॥ २.६२.७ ॥
ಕಾಣದ ರೂಪದ ವಾಣಿಗಳೂ 'ಸಾಧು ಸಾಧು' ಎಂದವು. ಭೂತಭವಿಷ್ಯತ್ತುಗಳನ್ನು ನುಡಿಯುವವನು (ನಾರದ) ಅಜಿನಧಾರಿ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು (ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ) ಇರಿದನು.
2.62.8
सर्वसंशयनिर्मोक्ता नारदः सर्वलोकवित् ।
उवाचाखिलभूतानां मध्ये स्पष्टतरं वचः ॥ २.६२.८ ॥
ಎಲ್ಲ ಸಂಶಯಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದ, ಸರ್ವಲೋಕಗಳನ್ನು ಬಲ್ಲ ನಾರದನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಅತ್ಯಂತ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನುಡಿದನು.
2.62.9
कृष्णं कमलपत्राक्षं नार्चयिष्यन्ति ये नराः ।
जीवन्मृतास्तु ते ज्ञेया न सभाष्याः कदाचना ॥ २.६२.९ ॥
ಕಮಲದ ದಳದಂತಹ ಕಣ್ಣಿನ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಯಾರು ಪೂಜಿಸುವುದಿಲ್ಲವೋ ಆ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಜೀವಂತವಿದ್ದೂ ಸತ್ತವರೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಅವರೊಡನೆ ಎಂದಿಗೂ ಮಾತನಾಡಬಾರದು.
2.62.10
पूजयित्वा च पूजार्हान्ब्रह्मक्षत्रविशेषवित् ।
सहदेवो नृणां देवः समापयत कर्म तत् ॥ २.६२.१० ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಮತ್ತು ಕ್ಷತ್ರಿಯರ ಭೇದವನ್ನು ಬಲ್ಲ ಸಹದೇವನು ಪೂಜ್ಯರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ದೇವನಂತೆ ಆ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸಮಾಪ್ತಿಗೊಳಿಸಿದನು.
2.62.11
तस्मिन्नभ्यर्चिते कृष्णे सुनीथः शत्रुकर्षणः ।
अतिताम्रेक्षणः कोपादुवाच मनुजाधिपान् ॥ २.६२.११ ॥
ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಹೀಗೆ ಪೂಜಿಸಲಾದಾಗ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಪೀಡಿಸುವ ಸುನೀಥನು ಅತಿಕೆಂಪು ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಕೋಪದಿಂದ ರಾಜರಿಗೆ ನುಡಿದನು.
2.62.12
स्थितः सेनापतिर्योऽहं मन्वध्वं किं तु साम्प्रतम् ।
युधि तिष्ठाम सन्नह्य समेतान्वृष्णिपाण्डवान् ॥ २.६२.१२ ॥
'ನಾನು ಸೇನಾಪತಿಯಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದೇನೆ; ಈಗ ನೀವು ಏನು ಯೋಚಿಸುತ್ತೀರಿ? ಕವಚ ಧರಿಸಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಸೇರಿರುವ ವೃಷ್ಣಿ ಪಾಂಡವರನ್ನು ಎದುರಿಸೋಣ.'
2.62.13
इति सर्वान्समुत्साद्य राज्ञस्तांशअचेदिपुङ्गवः ।
यज्ञोपघाताय ततः सोऽमन्त्रतय राजभिः ॥ २.६२.१३ ॥
ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲ ರಾಜರನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸಿದ ಶಿಶುಪಾಲನು, ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ವಿಘ್ನ ತರಲು ರಾಜರೊಡನೆ ಮಂತ್ರಾಲೋಚನೆ ಮಾಡಿದನು.
2.62.14
तत्राहूतागताः सर्वे सुनीथप्रमुखा गणाः ।
समदृश्यन्त सङ्क्रुद्धा विवर्णवदनास्तथा ॥ २.६२.१४ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟು ಬಂದ ಎಲ್ಲ ಗಣಗಳು, ಸುನೀಥನನ್ನು ಮುಖ್ಯನಾಗಿ ಹೊಂದಿದವರು, ಕೋಪಗೊಂಡು ವಿವರ್ಣ ಮುಖದವರಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರು.
2.62.15
युधिष्ठिराभिषेकं च वासुदेवस्य चार्हणम् ।
न स्याद्यथा तथा कार्यमेवं सर्वे तदाऽब्रुवन् ॥ २.६२.१५ ॥
ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಅಭಿಷೇಕ ಮತ್ತು ವಾಸುದೇವನ ಗೌರವ ನಡೆಯದಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಆಗ ಎಲ್ಲರೂ ಹೇಳಿದರು.
2.62.16
निष्कर्षान्निश्चयात्सर्वे राजानः क्रोधमूर्छिताः ।
अब्रुवंस्तत्र राजानो निर्वेदादात्मनिश्चयात् ॥ २.६२.१६ ॥
ನಿರ್ಧಾರದಿಂದ, ದೃಢ ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ, ಕೋಪದಿಂದ ಮೂರ್ಛಿತರಾದ ಎಲ್ಲ ರಾಜರು ಅಲ್ಲಿ ನಿರಾಶೆಯಿಂದ, ತಮ್ಮ ನಿಶ್ಚಯದಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದರು.
2.62.17
सुहृद्भिर्वार्यमाणानां तेषां हि वपुराबभौ ।
आमिषादपकृष्टानां सिहानामिव गर्जताम् ॥ २.६२.१७ ॥
ಸ್ನೇಹಿತರಿಂದ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಅವರ ದೇಹಗಳು, ಬೇಟೆಯಿಂದ ಎಳೆಯಲ್ಪಟ್ಟು ಗರ್ಜಿಸುವ ಸಿಂಹಗಳಂತೆ ಹೊಳೆದವು.
2.62.18
तं बलौघमपर्यन्तं राजसागारमक्षयम् ।
कुर्वाणं समयं कृष्णो युद्धाय बुबुधे तदा ॥ २.६२.१८ ॥
ಆ ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಸೇನಾ ಪ್ರವಾಹ, ಅಕ್ಷಯ ರಾಜಸಾಗರ ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕೃಷ್ಣನು ಆಗ ಯುದ್ಧಕ್ಕಾಗಿ ಅರಿತನು.