மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 2.62
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.62.1
एवमुक्त्वा ततो भीष्णो विरराम महाबलः ।
व्याजहारोत्तरं तत्र सहदेवोऽर्थवद्वचः ॥ २.६२.१ ॥
இவ்வாறு கூறி மகாபலியான பீஷ்மர் அமைதியானார். அப்போது சகதேவன் அர்த்தமுள்ள வார்த்தைகளை மறுமொழியாகச் சொன்னான்.
2.62.2
केशवं केशिहन्तारमप्रमेयपराक्रमम् ।
पूज्यमानं मया यो वः कृष्णं न सहते नृपाः ॥ २.६२.२ ॥
அரசர்களே, நான் வணங்கிய கேசவனும், கேசியைக் கொன்றவனும், அளவிட முடியாத வீரம் கொண்டவனுமான கிருஷ்ணனை நீங்கள் பொறுத்துக்கொள்ளவில்லை.
2.62.3
सर्वेषां बलिनां मूर्ध्नि मयेदं निहितं पदम् ।
एवमुक्ते मया सम्यगुत्तरं प्रब्रवीतु सः ॥ २.६२.३ ॥
வலிமையுள்ளவர்கள் அனைவரின் தலையின் மீது நான் இந்த இடத்தை வைத்திருக்கிறேன். நான் இவ்வாறு சொன்னபின் அவன் சரியாக மறுமொழி கூறட்டும்.
2.62.4
स एव हि मया वध्यो भविष्यति न संशयः ।
मतिमन्तश्च ये केचिदाचार्यं पितरं गुरुम् ॥ २.६२.४ ॥
அவனே என்னால் கொல்லப்படுவான், இதில் ஐயமில்லை. அறிவுடையவர்கள் எவராயினும், ஆசிரியர், தந்தை, குரு ஆகியோரை மதிப்பவர்கள்…
2.62.5
अर्च्यमर्चितमर्घार्हमनुजानन्तु ते नृपाः ।
ततो न व्याजहारैषां कश्चिद्बुद्धिमतां सताम् ॥ २.६२.५ ॥
வணங்கத்தக்கவரை, வணங்கப்பட்டவரை, அர்க்கியத்திற்கு தகுதியானவரை அந்த அரசர்கள் ஏற்றுக்கொள்ளட்டும். அப்போது இந்த அறிவுடைய சான்றோரில் எவரும் பேசவில்லை.
2.62.6
मानिनां बलिनां राज्ञां मध्ये वै दर्शिते पदे ।
ततोऽपतत्पुष्पवृष्टिः सहदेवस्य मूर्धनि ॥ २.६२.६ ॥
பெருமையும் வலிமையும் கொண்ட அரசர்களின் நடுவே அந்த இடம் காட்டப்பட்டபோது, சகதேவனின் தலையில் மலர் மழை பொழிந்தது.
2.62.7
अदृश्यरूपा वाचश्चाप्यब्रुवन्साधुसाध्विति ।
अविध्यदजिनं कृष्णं भविष्यद्भूतजल्पनः ॥ २.६२.७ ॥
கண்ணுக்குத் தெரியாத வடிவுடைய குரல்களும் 'சாது, சாது' என்று கூறின. எதிர்காலத்தையும் கடந்தகாலத்தையும் பேசுபவர் (நாரதர்) மான்தோல் அணிந்த கிருஷ்ணரை (பார்வையால்) தைத்தார்.
2.62.8
सर्वसंशयनिर्मोक्ता नारदः सर्वलोकवित् ।
उवाचाखिलभूतानां मध्ये स्पष्टतरं वचः ॥ २.६२.८ ॥
எல்லா ஐயங்களிலிருந்தும் விடுபட்டவரும், எல்லா உலகங்களையும் அறிந்தவருமான நாரதர் எல்லா உயிர்களுக்கும் நடுவில் மிகத் தெளிவான சொற்களைக் கூறினார்.
2.62.9
कृष्णं कमलपत्राक्षं नार्चयिष्यन्ति ये नराः ।
जीवन्मृतास्तु ते ज्ञेया न सभाष्याः कदाचना ॥ २.६२.९ ॥
தாமரை இதழ் போன்ற கண்களையுடைய கிருஷ்ணரை எந்த மனிதர்கள் வழிபடவில்லையோ, அவர்கள் உயிருடன் இருந்தும் இறந்தவர்கள் என்று அறியப்பட வேண்டும்; அவர்களிடம் எப்போதும் பேசக்கூடாது.
2.62.10
पूजयित्वा च पूजार्हान्ब्रह्मक्षत्रविशेषवित् ।
सहदेवो नृणां देवः समापयत कर्म तत् ॥ २.६२.१० ॥
பிராமணர் மற்றும் க்ஷத்திரியருக்கிடையேயான வேறுபாட்டை அறிந்த சகதேவர், வழிபடத் தக்கவர்களை வழிபட்டு, மனிதர்களிடையே தெய்வம் போன்றவராய் அந்தச் செயலை முடித்தார்.
2.62.11
तस्मिन्नभ्यर्चिते कृष्णे सुनीथः शत्रुकर्षणः ।
अतिताम्रेक्षणः कोपादुवाच मनुजाधिपान् ॥ २.६२.११ ॥
கிருஷ்ணர் இவ்வாறு வழிபடப்பட்டபோது, எதிரிகளை வருத்தும் சுநீதன் மிகச் சிவந்த கண்களுடன் கோபத்தால் மன்னர்களிடம் கூறினான்.
2.62.12
स्थितः सेनापतिर्योऽहं मन्वध्वं किं तु साम्प्रतम् ।
युधि तिष्ठाम सन्नह्य समेतान्वृष्णिपाण्डवान् ॥ २.६२.१२ ॥
'நான் படைத்தலைவனாக நிற்கிறேன்; இப்போது நீங்கள் என்ன நினைக்கிறீர்கள்? கவசம் அணிந்து போரில் நின்று, ஒன்று கூடியுள்ள விருஷ்ணிகளையும் பாண்டவர்களையும் எதிர்கொள்வோம்.'
2.62.13
इति सर्वान्समुत्साद्य राज्ञस्तांशअचेदिपुङ्गवः ।
यज्ञोपघाताय ततः सोऽमन्त्रतय राजभिः ॥ २.६२.१३ ॥
இவ்வாறு அனைத்து அரசர்களையும் தூண்டிய சிசுபாலன், யாகத்தை இடையூறு செய்வதற்காக அரசர்களுடன் ஆலோசனை செய்தான்.
2.62.14
तत्राहूतागताः सर्वे सुनीथप्रमुखा गणाः ।
समदृश्यन्त सङ्क्रुद्धा विवर्णवदनास्तथा ॥ २.६२.१४ ॥
அழைக்கப்பட்டு வந்த அனைத்து கணங்களும், சுநீதனை முன்னிட்டுக் கொண்டவர்களும், கோபமுற்று வெளிறிய முகத்துடன் காணப்பட்டனர்.
2.62.15
युधिष्ठिराभिषेकं च वासुदेवस्य चार्हणम् ।
न स्याद्यथा तथा कार्यमेवं सर्वे तदाऽब्रुवन् ॥ २.६२.१५ ॥
யுதிஷ்டிரனின் அபிஷேகமும் வாசுதேவனுக்கு மரியாதை செய்வதும் நடைபெறாதவாறு செய்யவேண்டும் என்று அப்போது அனைவரும் கூறினர்.
2.62.16
निष्कर्षान्निश्चयात्सर्वे राजानः क्रोधमूर्छिताः ।
अब्रुवंस्तत्र राजानो निर्वेदादात्मनिश्चयात् ॥ २.६२.१६ ॥
முடிவினால், உறுதியினால், கோபத்தால் மயங்கிய அனைத்து அரசர்களும் அங்கே, விரக்தியாலும் தங்கள் உறுதியாலும் பேசினர்.
2.62.17
सुहृद्भिर्वार्यमाणानां तेषां हि वपुराबभौ ।
आमिषादपकृष्टानां सिहानामिव गर्जताम् ॥ २.६२.१७ ॥
நண்பர்களால் தடுக்கப்பட்ட அவர்களின் உடல், இரையிலிருந்து இழுக்கப்பட்டு கர்ஜிக்கும் சிங்கங்களைப் போல் ஒளிர்ந்தது.
2.62.18
तं बलौघमपर्यन्तं राजसागारमक्षयम् ।
कुर्वाणं समयं कृष्णो युद्धाय बुबुधे तदा ॥ २.६२.१८ ॥
அந்த எல்லையற்ற படைப்பெருக்கும், அழியாத அரசப் பெருங்கடலுமான அவர்கள் ஒப்பந்தம் செய்வதை கிருஷ்ணன் அப்போது போருக்காக அறிந்தான்.