مهابهاراتا · أدهيايا 2.66
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.66.1
चेदिराजकुले जातख्यक्ष एष चतुर्भुजः ।
रासभारावसदृशं ररास च ननाद च ॥ २.६६.१ ॥
وُلد هذا الطفل ذو الأذرع الأربعة في البيت الملكي لملك التشيدي، فنهق كالحمار وزأر.
2.66.2
तेनास्य मातापितरौ त्रेसतुस्तौ सबान्धवौ ।
वैकृतं तस्यत तौ दृष्ट्वा त्यागायाकुरुतां मतिम् ॥ २.६६.२ ॥
بسببه خاف أبواه وذووه، ولما رأيا تشوهه عزما على التخلي عنه.
2.66.3
ततः सभार्यं नृपतिं सामात्यं सपुरोहितम् ।
चिन्तासंमूढहृदयं वागुवाचाशरीरेणी ॥ २.६६.३ ॥
فقال صوت غير مجسد للملك، وقد اضطرب قلبه من القلق، ومعه زوجته ووزراؤه وكاهنه.
2.66.4
एष ते नृपते पुत्रः श्रीमाञ्जातो बलाधिकः ।
तस्मादस्मान्न भेतव्यमव्यग्रः पाहि वै शिशुम् ॥ २.६६.४ ॥
أيها الملك، لقد وُلد ابنك هذا المجيد، الأقوى من غيره. فلا تخف منه، واحمِ الطفل دون اضطراب.
2.66.5
न च वै तस्य मृत्युस्त्वं न कालः प्रत्युपस्थितः ।
यश्च शस्त्रेण हन्ताऽस्य स चोत्पन्नो नराधिप ॥ २.६६.५ ॥
أيها سيد الناس، ليس موته على يديك، ولم يحن أجله بعد. والذي سيقتله بسلاح قد وُلد هو أيضًا.
2.66.6
संश्रुत्योदाहृतं वाक्यं भूतमन्तर्हितं ततः ।
पुत्रस्नेहाभिसन्तप्ता जननी वाक्यमब्रवीत् ॥ २.६६.६ ॥
فلما سمعت الأم الكلام الذي نطق به الكائن الخفي، وقد أحرقها حب ابنها، قالت هذه الكلمات.
2.66.7
येनेदमीरितं वाक्यं ममैतं तनयं प्रति ।
प्राञ्जलिस्तं नमस्यामि ब्रवीतु स पुनर्वचः ॥ २.६६.७ ॥
أنحني بكفين مضمومتين أمام من نطق بهذه الكلمات عن ابني هذا؛ فليُعِد الكلام.
2.66.8
याथातथ्येन भगवान्देवो वा यदि वेतरः ।
श्रोतुमिच्छामि पुत्रस्य कोऽस्य मृत्युर्भविष्यति ॥ २.६६.८ ॥
سواء كان المبارك أو إلهًا أو غيرهما، فإنني أرغب حقًا في أن أسمع كيف سيكون موت هذا الابن.
2.66.9
अन्तर्भूतं ततो भूतमुवाचेदं पुनर्वचः ।
यस्योत्सङ्गे गृहीतस्य भुजावभ्यधिकावुभौ ॥ २.६६.९ ॥
ثم تكلم الروح المختبئ مرة أخرى بهذه الكلمات: من يُحمل في حجره، فتطول ذراعاه كلتاهما طولًا مفرطًا.
2.66.10
पतिष्यतः क्षितितले पञ्चशीर्षाविवोरगौ ।
तृतीयमेतद्बालस्य ललाटस्थं तु लोचनम् ॥ २.६६.१० ॥
كأنهما ثعبانان ذوا خمسة رؤوس يسقطان على الأرض؛ وهذه العين الثالثة الواقعة على جبين الطفل.
2.66.11
निमज्जिष्यति यं दृष्ट्वा सोऽस्य मृत्युर्भविष्यति ।
त्र्यक्षं चतुर्भुजं श्रुत्वा तथा च समुदाहृतम् ॥ २.६६.११ ॥
من يراه فيغرق، فذلك يكون موته. وقد سمعنا عن ذي الثلاث أعين وذي الأربع أذرع، وكما قيل.
2.66.12
पृथिव्यां पार्थिवाः सर्वे अभ्यागच्छन्दिदृक्षवः ।
तान्पूजयित्वा सम्प्राप्तान्यथार्हं स महीपतिः ॥ २.६६.१२ ॥
جاء إلى هناك جميع ملوك الأرض، راغبين في الرؤية؛ فأكرم أولئك الوافدين بما يليق بهم، ذلك سيد الأرض.
2.66.13
एकैकस्य नृपस्याङ्के पुत्रमारोपयत्तदा ।
एवं राजसहस्राणा पृथक्त्वेन यथाक्रमम् ॥ २.६६.१३ ॥
ثم أجلس على حجر كل ملك ابنه، وهكذا مع آلاف الملوك، كلاً على حدة وبالترتيب.
2.66.14
शिशुरङ्के समारूढो न तत्प्राय निदर्शनम् ।
एतदेव तु संश्रुत्य द्वारवत्यां महाबलौ ॥ २.६६.१४ ॥
لم يكن الطفل الجالس في الحِجر علامةً في الغالب. ولكن بعد أن سمع الاثنان الجبّاران ذلك في دفارافاتي—
2.66.15
ततश्चेदिपुरं प्राप्तौ सङ्कर्षणजनार्दनौ ।
यादवौ यादवीं द्रुष्टुं स्वसारं तौ पितुस्तदा ॥ २.६६.१५ ॥
ثم وصل الاثنان، سانكارشانا وجاناردانا، إلى مدينة تشيدي، وهما من اليادافا، لرؤية أختهما، ابنة أبيهما، حينئذ.
2.66.16
अभिवाद्य यथान्यायं यथाश्रेष्ठं नृपं च ताम् ।
कुशलानामयं पृष्ट्वा निषण्णौ रामकेशवौ ॥ २.६६.१६ ॥
بعد أن حيّيا الملك وهي وفق العرف والمقام، وسألا عن الخير والسلامة، جلس راما وكيشافا.
2.66.17
साऽभ्यर्च्य तौ तदा वीरौ प्रीत्या चाभ्यधिकं ततः ।
पुत्रं दामोदरोत्सङ्गे देवी संन्यदधात्स्वयम् ॥ २.६६.१७ ॥
فأكرمت الملكة ذينك البطلين حينئذ، وامتلأت بالمودة، فوضعت بنفسها ابنها في حِجر داموداراً.
2.66.18
न्यस्तमात्रस्य तस्याङ्के भुजावभ्यधिकावुभौ ।
पेततुस्तच्च नयनं न्यमज्जत ललाटजम् ॥ २.६६.१८ ॥
ما إن وُضع في حِجرها حتى سقطت ذراعاه الزائدتان، وغاصت العين المولودة في جبهته.
2.66.19
तद्दृष्ट्वा व्यथिता त्रस्ता वरं कृष्णमयाचत ।
ददस्व मे वरं कृष्ण भयार्ताया महाभुज ॥ २.६६.१९ ॥
فلما رأت ذلك، وقد تألمت وارتعدت، طلبت من كريشنا نعمة: «امنحني نعمة يا كريشنا ذا الذراعين القويتين، فأنا المكروبة بالخوف.»
2.66.20
त्वं ह्यार्तानां समाश्वासो भीतानामभयप्रदः ।
एवमुक्तस्ततः कृष्णः सोऽब्रवीद्यदुनन्दनः ॥ २.६६.२० ॥
أنتِ عزاء المكروبين ومانحة الأمان للخائفين. فلما خوطب بذلك، تكلم كريشنا فرحة اليادافا.
2.66.21
मा भैस्त्वं देवि धर्मज्ञे न मत्तोऽस्ति भयं तव ।
ददामि कं वरं किं च करवाणि पितृष्वसः ॥ २.६६.२१ ॥
لا تخافي أيتها الإلهة، يا عارفة الدارما؛ لا خوف لكِ مني. أيَّ نعمة أمنحكِ يا عمتي، وماذا أفعل؟
2.66.22
शक्यं वा यदि वाऽशक्यं करिष्याणि वचस्तव ।
एवमुक्ता ततः कृष्णमब्रवीद्यदुनन्दनम् ॥ २.६६.२२ ॥
سواء كان ممكنًا أو مستحيلًا، سأنفذ قولك. فلما خوطبت بذلك، قالت لكريشنا فرحة اليادافا.
2.66.23
शिशुपालस्यापराधान्क्षमेथास्त्वं महाबल ।
मत्कृते यदुशार्दूल विद्ध्येनं मे वरं प्रभो ॥ २.६६.२३ ॥
اغفر جرائم شيشوبالا يا ذا القوة العظيمة، يا نمر اليادافا. امنحه لي نعمةً من أجلي يا رب.
2.66.24
अपराधशतं क्षाम्यं मया ह्यस्य पितृष्वसः ।
पुत्रस्य ते वधार्हस्य मा त्वं शोके मनः कृथाः ॥ २.६६.२४ ॥
سأغفر له مئة من جرائمه يا عمتي. ابنكِ يستحق الموت؛ فلا تجعلي قلبكِ في الحزن.
2.66.25
स जानन्नात्मनो मृत्युं कृष्णं यदुसुखावहम् ।
एवमेष नृपः पापः शिशुपाः सुमन्दधीः।
त्वां समाह्वयते वीर गोविन्दवरदर्पितः ॥ २.६६.२५ ॥
وهو لا يعرف موته، هذا الملك الآثم شيشوبالا، ضعيف العقل، المغرور بنعمة غوفيندا، يتحداك أيها البطل، مع أن كريشنا جالب الفرح لليادافا.