మహాభారతం · అధ్యాయం 2.66
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.66.1
चेदिराजकुले जातख्यक्ष एष चतुर्भुजः ।
रासभारावसदृशं ररास च ननाद च ॥ २.६६.१ ॥
చేదిరాజు వంశంలో జన్మించిన ఈ నాలుగు చేతుల శిశువు గాడిద అరుపులా అరిచి గర్జించాడు.
2.66.2
तेनास्य मातापितरौ त्रेसतुस्तौ सबान्धवौ ।
वैकृतं तस्यत तौ दृष्ट्वा त्यागायाकुरुतां मतिम् ॥ २.६६.२ ॥
దానివల్ల అతని తల్లిదండ్రులు, బంధువులు భయపడ్డారు. అతని వికారాన్ని చూసి వారు అతన్ని విడిచిపెట్టాలని నిశ్చయించుకున్నారు.
2.66.3
ततः सभार्यं नृपतिं सामात्यं सपुरोहितम् ।
चिन्तासंमूढहृदयं वागुवाचाशरीरेणी ॥ २.६६.३ ॥
అప్పుడు భార్య, మంత్రులు, పురోహితులతో కూడిన, చింతతో మనసు మూఢమైన ఆ రాజుతో ఒక అశరీరవాణి పలికింది.
2.66.4
एष ते नृपते पुत्रः श्रीमाञ्जातो बलाधिकः ।
तस्मादस्मान्न भेतव्यमव्यग्रः पाहि वै शिशुम् ॥ २.६६.४ ॥
ఓ రాజా, ఈ తేజస్సుతో కూడిన, అధిక బలవంతుడైన నీ కుమారుడు జన్మించాడు. కాబట్టి ఇతని వల్ల భయపడకు; కలతచెందక ఈ శిశువును రక్షించు.
2.66.5
न च वै तस्य मृत्युस्त्वं न कालः प्रत्युपस्थितः ।
यश्च शस्त्रेण हन्ताऽस्य स चोत्पन्नो नराधिप ॥ २.६६.५ ॥
ఓ నరాధిపా, అతని మరణం నీ చేతిలో లేదు, అతని కాలమూ ఇంకా రాలేదు. అతన్ని ఆయుధంతో చంపేవాడు కూడా పుట్టేశాడు.
2.66.6
संश्रुत्योदाहृतं वाक्यं भूतमन्तर्हितं ततः ।
पुत्रस्नेहाभिसन्तप्ता जननी वाक्यमब्रवीत् ॥ २.६६.६ ॥
అదృశ్యంగా ఉన్న ఆ జీవి పలికిన మాటలు విని, కుమారుడిపై ప్రేమతో తపించిన తల్లి ఇలా అన్నది.
2.66.7
येनेदमीरितं वाक्यं ममैतं तनयं प्रति ।
प्राञ्जलिस्तं नमस्यामि ब्रवीतु स पुनर्वचः ॥ २.६६.७ ॥
నా ఈ కుమారునిని గురించి ఈ మాటను ఎవరు పలికారో, వారికి చేతులు జోడించి నమస్కరిస్తున్నాను; ఆయన మళ్ళీ ఆ మాటలు చెప్పుగాక.
2.66.8
याथातथ्येन भगवान्देवो वा यदि वेतरः ।
श्रोतुमिच्छामि पुत्रस्य कोऽस्य मृत्युर्भविष्यति ॥ २.६६.८ ॥
భగవంతుడైనా, దేవుడైనా, లేదా మరొకరైనా, నిజంగా ఈ కుమారునికి మరణం ఎలా వస్తుందో వినాలని కోరుతున్నాను.
2.66.9
अन्तर्भूतं ततो भूतमुवाचेदं पुनर्वचः ।
यस्योत्सङ्गे गृहीतस्य भुजावभ्यधिकावुभौ ॥ २.६६.९ ॥
అప్పుడు అంతర్హితుడైన భూతం మళ్ళీ ఈ మాటను పలికింది: ఎవరి ఒడిలో పట్టబడినప్పుడు అతని రెండు చేతులు మరీ పొడవుగా ఉంటాయో.
2.66.10
पतिष्यतः क्षितितले पञ्चशीर्षाविवोरगौ ।
तृतीयमेतद्बालस्य ललाटस्थं तु लोचनम् ॥ २.६६.१० ॥
నేలపై పడుతున్నప్పుడు, ఐదు తలలు గల రెండు పాములవలె; ఈ బాలుని నుదుటిపై ఉన్నది మూడవ నేత్రం.
2.66.11
निमज्जिष्यति यं दृष्ट्वा सोऽस्य मृत्युर्भविष्यति ।
त्र्यक्षं चतुर्भुजं श्रुत्वा तथा च समुदाहृतम् ॥ २.६६.११ ॥
ఎవరిని చూసి ఇతడు మునిగిపోతాడో, అతడే ఇతనికి మరణమవుతుంది. త్ర్యక్షుడు, చతుర్భుజుడు అని విని, ఇలా చెప్పబడిన విధంగా.
2.66.12
पृथिव्यां पार्थिवाः सर्वे अभ्यागच्छन्दिदृक्षवः ।
तान्पूजयित्वा सम्प्राप्तान्यथार्हं स महीपतिः ॥ २.६६.१२ ॥
భూమిపై ఉన్న రాజులందరూ చూడాలనే కోరికతో అక్కడికి వచ్చారు; వచ్చిన వారందరినీ యథోచితంగా సత్కరించి ఆ మహీపతి.
2.66.13
एकैकस्य नृपस्याङ्के पुत्रमारोपयत्तदा ।
एवं राजसहस्राणा पृथक्त्वेन यथाक्रमम् ॥ २.६६.१३ ॥
అప్పుడు ప్రతి రాజు ఒడిలో అతడు తన కుమారుడిని కూర్చోబెట్టాడు. ఈ విధంగా వేలాది రాజులను వరుసగా, ఒక్కొక్కరిగా.
2.66.14
शिशुरङ्के समारूढो न तत्प्राय निदर्शनम् ।
एतदेव तु संश्रुत्य द्वारवत्यां महाबलौ ॥ २.६६.१४ ॥
ఒడిలో కూర్చున్న శిశువు — అది సాధారణంగా ఒక సంకేతం కాదు. కానీ ద్వారవతిలో ఇది విని ఆ ఇద్దరు మహాబలులు—
2.66.15
ततश्चेदिपुरं प्राप्तौ सङ्कर्षणजनार्दनौ ।
यादवौ यादवीं द्रुष्टुं स्वसारं तौ पितुस्तदा ॥ २.६६.१५ ॥
అప్పుడు ఆ ఇద్దరు — సంకర్షణుడు, జనార్దనుడు — చేది నగరానికి చేరుకున్నారు. యాదవులైన వారు, తండ్రి కుమార్తెయైన తమ సోదరిని చూడటానికి, ఆ సమయంలో.
2.66.16
अभिवाद्य यथान्यायं यथाश्रेष्ठं नृपं च ताम् ।
कुशलानामयं पृष्ट्वा निषण्णौ रामकेशवौ ॥ २.६६.१६ ॥
న్యాయంగా, తగిన క్రమంలో రాజుకు, ఆమెకు నమస్కరించి, క్షేమసమాచారం అడిగి, రాముడు, కేశవుడు కూర్చున్నారు.
2.66.17
साऽभ्यर्च्य तौ तदा वीरौ प्रीत्या चाभ्यधिकं ततः ।
पुत्रं दामोदरोत्सङ्गे देवी संन्यदधात्स्वयम् ॥ २.६६.१७ ॥
ఆ దేవి అప్పుడు ఆ ఇద్దరు వీరులను సత్కరించి, అధిక ప్రేమతో, స్వయంగా తన కుమారుడిని దామోదరుని ఒడిలో ఉంచింది.
2.66.18
न्यस्तमात्रस्य तस्याङ्के भुजावभ्यधिकावुभौ ।
पेततुस्तच्च नयनं न्यमज्जत ललाटजम् ॥ २.६६.१८ ॥
అతడిని ఆమె ఒడిలో ఉంచగానే, అతని రెండు అధిక భుజాలు జారిపడ్డాయి; నుదుటి నుండి పుట్టిన ఆ నేత్రం మునిగిపోయింది.
2.66.19
तद्दृष्ट्वा व्यथिता त्रस्ता वरं कृष्णमयाचत ।
ददस्व मे वरं कृष्ण भयार्ताया महाभुज ॥ २.६६.१९ ॥
అది చూసి వ్యథ చెందిన, భయపడిన ఆమె కృష్ణుని వరం కోరింది. మహాబాహువైన కృష్ణా, భయంతో పీడితురాలైన నాకు వరం ఇమ్ము.
2.66.20
त्वं ह्यार्तानां समाश्वासो भीतानामभयप्रदः ।
एवमुक्तस्ततः कृष्णः सोऽब्रवीद्यदुनन्दनः ॥ २.६६.२० ॥
పీడితులకు ఓదార్పు, భీతులకు అభయమిచ్చేవాడివి నువ్వే. ఇలా చెప్పబడగా యదునందనుడైన కృష్ణుడు ఇలా బదులిచ్చాడు.
2.66.21
मा भैस्त्वं देवि धर्मज्ञे न मत्तोऽस्ति भयं तव ।
ददामि कं वरं किं च करवाणि पितृष्वसः ॥ २.६६.२१ ॥
దేవీ, ధర్మజ్ఞురాలా, భయపడకు; నా నుండి నీకు భయం లేదు. పితృష్వసా, నేను నీకు ఏ వరం ఇవ్వాలి, ఏమి చేయాలి?
2.66.22
शक्यं वा यदि वाऽशक्यं करिष्याणि वचस्तव ।
एवमुक्ता ततः कृष्णमब्रवीद्यदुनन्दनम् ॥ २.६६.२२ ॥
సాధ్యమైనా లేదా అసాధ్యమైనా నీ మాటను నేను నెరవేరుస్తాను. ఇలా చెప్పబడగా ఆమె యదునందనుడైన కృష్ణునితో ఇలా అన్నది.
2.66.23
शिशुपालस्यापराधान्क्षमेथास्त्वं महाबल ।
मत्कृते यदुशार्दूल विद्ध्येनं मे वरं प्रभो ॥ २.६६.२३ ॥
మహాబలుడా, యదువంశ సింహమా, శిశుపాలుని అపరాధాలను నువ్వు క్షమించు. ప్రభూ, నా కోసం దీనిని నాకు వరంగా ఇవ్వు.
2.66.24
अपराधशतं क्षाम्यं मया ह्यस्य पितृष्वसः ।
पुत्रस्य ते वधार्हस्य मा त्वं शोके मनः कृथाः ॥ २.६६.२४ ॥
పితృష్వసా, వీని నూరు అపరాధాలను నేను క్షమిస్తాను. నీ కుమారుడు వధార్హుడు; కాబట్టి శోకంలో నీ మనసు ఉంచకు.
2.66.25
स जानन्नात्मनो मृत्युं कृष्णं यदुसुखावहम् ।
एवमेष नृपः पापः शिशुपाः सुमन्दधीः।
त्वां समाह्वयते वीर गोविन्दवरदर्पितः ॥ २.६६.२५ ॥
తన మరణాన్ని తెలియక, యాదవులకు సుఖం కలిగించే కృష్ణుడిని ఎదిరించి, ఈ పాపి రాజు శిశుపాలుడు, అల్ప బుద్ధితో, గోవిందుని వరంతో గర్వించి, ఓ వీరా, నిన్ను సవాలు చేస్తున్నాడు.