ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 2.66
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.66.1
चेदिराजकुले जातख्यक्ष एष चतुर्भुजः ।
रासभारावसदृशं ररास च ननाद च ॥ २.६६.१ ॥
ಚೇದಿ ರಾಜನ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಈ ನಾಲ್ಕು ತೋಳಿನವನು ಕತ್ತೆಯ ಕೂಗಿನಂತೆ ಕೂಗಿ ಗರ್ಜಿಸಿದನು.
2.66.2
तेनास्य मातापितरौ त्रेसतुस्तौ सबान्धवौ ।
वैकृतं तस्यत तौ दृष्ट्वा त्यागायाकुरुतां मतिम् ॥ २.६६.२ ॥
ಅದರಿಂದ ಅವನ ತಾಯಿ-ತಂದೆ ಮತ್ತು ಬಂಧುಗಳು ಭಯಗೊಂಡರು. ಅವನ ವಿಕಾರವನ್ನು ನೋಡಿ ಅವರು ಅವನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಲು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದರು.
2.66.3
ततः सभार्यं नृपतिं सामात्यं सपुरोहितम् ।
चिन्तासंमूढहृदयं वागुवाचाशरीरेणी ॥ २.६६.३ ॥
ಆಗ ಪತ್ನಿ, ಮಂತ್ರಿಗಳು, ಪುರೋಹಿತರೊಂದಿಗಿದ್ದ, ಚಿಂತೆಯಿಂದ ಮೂಢ ಹೃದಯದ ಆ ರಾಜನಿಗೆ ಒಂದು ಅಶರೀರ ವಾಣಿ ಹೇಳಿತು.
2.66.4
एष ते नृपते पुत्रः श्रीमाञ्जातो बलाधिकः ।
तस्मादस्मान्न भेतव्यमव्यग्रः पाहि वै शिशुम् ॥ २.६६.४ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಈ ತೇಜಸ್ವಿ ಮತ್ತು ಅತಿ ಬಲಶಾಲಿ ನಿನ್ನ ಮಗ ಜನಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಇವನಿಂದ ಭಯಪಡಬೇಡ; ಕಳವಳವಿಲ್ಲದೆ ಈ ಶಿಶುವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.
2.66.5
न च वै तस्य मृत्युस्त्वं न कालः प्रत्युपस्थितः ।
यश्च शस्त्रेण हन्ताऽस्य स चोत्पन्नो नराधिप ॥ २.६६.५ ॥
ಓ ನರಾಧಿಪನೇ, ಅವನ ಮರಣ ನಿನ್ನಿಂದಲ್ಲ, ಅವನ ಕಾಲವೂ ಇನ್ನೂ ಬಂದಿಲ್ಲ. ಆಯುಧದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವವನೂ ಹುಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.
2.66.6
संश्रुत्योदाहृतं वाक्यं भूतमन्तर्हितं ततः ।
पुत्रस्नेहाभिसन्तप्ता जननी वाक्यमब्रवीत् ॥ २.६६.६ ॥
ಗುಪ್ತವಾಗಿದ್ದ ಆ ಜೀವಿ ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಬಳಿಕ, ಮಗನ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸಂತಪ್ತಳಾದ ತಾಯಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಳು.
2.66.7
येनेदमीरितं वाक्यं ममैतं तनयं प्रति ।
प्राञ्जलिस्तं नमस्यामि ब्रवीतु स पुनर्वचः ॥ २.६६.७ ॥
ನನ್ನ ಈ ಮಗನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಈ ಮಾತನ್ನು ಯಾರು ಹೇಳಿದರೋ, ಅವರಿಗೆ ಕೈಮುಗಿದು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಅವರು ಮತ್ತೆ ಮಾತನಾಡಲಿ.
2.66.8
याथातथ्येन भगवान्देवो वा यदि वेतरः ।
श्रोतुमिच्छामि पुत्रस्य कोऽस्य मृत्युर्भविष्यति ॥ २.६६.८ ॥
ಭಗವಂತನಾಗಿರಲಿ, ದೇವನಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಬೇರೆಯವರಾಗಿರಲಿ, ಈ ಮಗನಿಗೆ ಮರಣ ಯಾವ ರೀತಿ ಬರುವುದೆಂದು ಸತ್ಯವಾಗಿ ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
2.66.9
अन्तर्भूतं ततो भूतमुवाचेदं पुनर्वचः ।
यस्योत्सङ्गे गृहीतस्य भुजावभ्यधिकावुभौ ॥ २.६६.९ ॥
ಆಗ ಅಡಗಿದ್ದ ಭೂತವು ಮತ್ತೆ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿತು: ತೊಡೆಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಾಗ ಯಾರ ಎರಡೂ ತೋಳುಗಳು ಅತಿಯಾಗಿ ಉದ್ದವಾಗುವವೋ.
2.66.10
पतिष्यतः क्षितितले पञ्चशीर्षाविवोरगौ ।
तृतीयमेतद्बालस्य ललाटस्थं तु लोचनम् ॥ २.६६.१० ॥
ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬೀಳುವಾಗ, ಐದು ತಲೆಯ ಎರಡು ಹಾವುಗಳಂತೆ; ಮತ್ತು ಈ ಮಗುವಿನ ಹಣೆಯಲ್ಲಿರುವ ಇದು ಮೂರನೆಯ ಕಣ್ಣು.
2.66.11
निमज्जिष्यति यं दृष्ट्वा सोऽस्य मृत्युर्भविष्यति ।
त्र्यक्षं चतुर्भुजं श्रुत्वा तथा च समुदाहृतम् ॥ २.६६.११ ॥
ಯಾರನ್ನು ನೋಡಿ ಇವನು ಮುಳುಗುವನೋ, ಅವನೇ ಇವನ ಮರಣವಾಗುವನು. ತ್ರ್ಯಕ್ಷನನ್ನೂ ಚತುರ್ಭುಜನನ್ನೂ ಕೇಳಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ.
2.66.12
पृथिव्यां पार्थिवाः सर्वे अभ्यागच्छन्दिदृक्षवः ।
तान्पूजयित्वा सम्प्राप्तान्यथार्हं स महीपतिः ॥ २.६६.१२ ॥
ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ರಾಜರು ನೋಡಲು ಬಯಸಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದರು; ಬಂದವರನ್ನು ಯೋಗ್ಯತೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಸತ್ಕರಿಸಿ ಆ ಮಹೀಪತಿ.
2.66.13
एकैकस्य नृपस्याङ्के पुत्रमारोपयत्तदा ।
एवं राजसहस्राणा पृथक्त्वेन यथाक्रमम् ॥ २.६६.१३ ॥
ಆಗ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ರಾಜನ ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ಅವನು ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಕೂರಿಸಿದನು. ಹೀಗೆ ಸಾವಿರಾರು ರಾಜರನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ, ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ.
2.66.14
शिशुरङ्के समारूढो न तत्प्राय निदर्शनम् ।
एतदेव तु संश्रुत्य द्वारवत्यां महाबलौ ॥ २.६६.१४ ॥
ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತ ಶಿಶು — ಅದು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಯಾವ ಸಂಕೇತವೂ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ದ್ವಾರವತಿಯಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾಬಲರು—
2.66.15
ततश्चेदिपुरं प्राप्तौ सङ्कर्षणजनार्दनौ ।
यादवौ यादवीं द्रुष्टुं स्वसारं तौ पितुस्तदा ॥ २.६६.१५ ॥
ಆಗ ಆ ಇಬ್ಬರು — ಸಂಕರ್ಷಣ ಮತ್ತು ಜನಾರ್ದನ — ಚೇದಿ ನಗರವನ್ನು ತಲುಪಿದರು. ಯಾದವರಾದ ಅವರು, ತಂದೆಯ ಮಗಳಾದ ತಮ್ಮ ಸಹೋದರಿಯನ್ನು ನೋಡಲು, ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ.
2.66.16
अभिवाद्य यथान्यायं यथाश्रेष्ठं नृपं च ताम् ।
कुशलानामयं पृष्ट्वा निषण्णौ रामकेशवौ ॥ २.६६.१६ ॥
ನ್ಯಾಯಾನುಸಾರ, ಯೋಗ್ಯ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ರಾಜನಿಗೆ ಮತ್ತು ಅವಳಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ಕ್ಷೇಮ ವಿಚಾರಿಸಿ, ರಾಮ ಮತ್ತು ಕೇಶವ ಕುಳಿತರು.
2.66.17
साऽभ्यर्च्य तौ तदा वीरौ प्रीत्या चाभ्यधिकं ततः ।
पुत्रं दामोदरोत्सङ्गे देवी संन्यदधात्स्वयम् ॥ २.६६.१७ ॥
ಆ ದೇವಿ ಆಗ ಆ ಇಬ್ಬರು ವೀರರನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ, ಅತಿಯಾದ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ತಾನೇ ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ದಾಮೋದರನ ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟಳು.
2.66.18
न्यस्तमात्रस्य तस्याङ्के भुजावभ्यधिकावुभौ ।
पेततुस्तच्च नयनं न्यमज्जत ललाटजम् ॥ २.६६.१८ ॥
ಅವನನ್ನು ಅವಳ ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟ ಕೂಡಲೇ, ಅವನ ಎರಡು ಉದ್ದವಾದ ತೋಳುಗಳು ಬಿದ್ದವು; ಹಣೆಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಆ ಕಣ್ಣು ಮುಳುಗಿಹೋಯಿತು.
2.66.19
तद्दृष्ट्वा व्यथिता त्रस्ता वरं कृष्णमयाचत ।
ददस्व मे वरं कृष्ण भयार्ताया महाभुज ॥ २.६६.१९ ॥
ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ವ್ಯಥಿತಳಾಗಿ ಭಯಗೊಂಡ ಅವಳು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ವರವನ್ನು ಬೇಡಿದಳು. ಮಹಾಬಾಹುವೇ ಕೃಷ್ಣಾ, ಭಯಾರ್ತಳಾದ ನನಗೆ ವರವನ್ನು ಕೊಡು.
2.66.20
त्वं ह्यार्तानां समाश्वासो भीतानामभयप्रदः ।
एवमुक्तस्ततः कृष्णः सोऽब्रवीद्यदुनन्दनः ॥ २.६६.२० ॥
ನೀನೇ ಪೀಡಿತರಿಗೆ ಸಮಾಧಾನ, ಭೀತರಿಗೆ ಅಭಯ ನೀಡುವವನು. ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಯದುನಂದನ ಕೃಷ್ಣನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು.
2.66.21
मा भैस्त्वं देवि धर्मज्ञे न मत्तोऽस्ति भयं तव ।
ददामि कं वरं किं च करवाणि पितृष्वसः ॥ २.६६.२१ ॥
ದೇವಿ, ಧರ್ಮಜ್ಞೆಯೇ, ಭಯಪಡಬೇಡ; ನನ್ನಿಂದ ನಿನಗೆ ಭಯವಿಲ್ಲ. ಅತ್ತೆಯೇ, ನಾನು ನಿನಗೆ ಯಾವ ವರವನ್ನು ಕೊಡಲಿ, ಏನು ಮಾಡಲಿ?
2.66.22
शक्यं वा यदि वाऽशक्यं करिष्याणि वचस्तव ।
एवमुक्ता ततः कृष्णमब्रवीद्यदुनन्दनम् ॥ २.६६.२२ ॥
ಸಾಧ್ಯವಾದರೂ ಅಥವಾ ಅಸಾಧ್ಯವಾದರೂ ನಿನ್ನ ಮಾತನ್ನು ನಾನು ನೆರವೇರಿಸುವೆ. ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಅವಳು ಯದುನಂದನ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು.
2.66.23
शिशुपालस्यापराधान्क्षमेथास्त्वं महाबल ।
मत्कृते यदुशार्दूल विद्ध्येनं मे वरं प्रभो ॥ २.६६.२३ ॥
ಮಹಾಬಲನೇ, ಯದುಶಾರ್ದೂಲನೇ, ಶಿಶುಪಾಲನ ಅಪರಾಧಗಳನ್ನು ನೀನು ಕ್ಷಮಿಸು. ಪ್ರಭುವೇ, ನನಗಾಗಿ ಇವನನ್ನು ನನಗೆ ವರವಾಗಿ ಕೊಡು.
2.66.24
अपराधशतं क्षाम्यं मया ह्यस्य पितृष्वसः ।
पुत्रस्य ते वधार्हस्य मा त्वं शोके मनः कृथाः ॥ २.६६.२४ ॥
ಅತ್ತೆಯೇ, ಇವನ ನೂರು ಅಪರಾಧಗಳನ್ನು ನಾನು ಕ್ಷಮಿಸುವೆ. ನಿನ್ನ ಮಗ ವಧಾರ್ಹನು; ಆದ್ದರಿಂದ ಶೋಕದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಇಡಬೇಡ.
2.66.25
स जानन्नात्मनो मृत्युं कृष्णं यदुसुखावहम् ।
एवमेष नृपः पापः शिशुपाः सुमन्दधीः।
त्वां समाह्वयते वीर गोविन्दवरदर्पितः ॥ २.६६.२५ ॥
ತನ್ನ ಸಾವನ್ನು ಅರಿಯದೆ, ಯಾದವರಿಗೆ ಸುಖ ನೀಡುವ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಈ ಪಾಪಿ ರಾಜ ಶಿಶುಪಾಲನು, ಮಂದಬುದ್ಧಿಯಿಂದ, ಗೋವಿಂದನ ವರದಿಂದ ಗರ್ವಿತನಾಗಿ, ವೀರನೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ಸವಾಲು ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.