มหาภารตะ · อัธยายะ 2.66
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.66.1
चेदिराजकुले जातख्यक्ष एष चतुर्भुजः ।
रासभारावसदृशं ररास च ननाद च ॥ २.६६.१ ॥
เกิดในราชวงศ์ของพระเจ้าเจทิ ทารกผู้มีสี่กรนี้ร้องเหมือนลาและคำรามเสียงดัง
2.66.2
तेनास्य मातापितरौ त्रेसतुस्तौ सबान्धवौ ।
वैकृतं तस्यत तौ दृष्ट्वा त्यागायाकुरुतां मतिम् ॥ २.६६.२ ॥
เพราะเขา บิดามารดาและญาติพี่น้องต่างก็หวาดกลัว เมื่อเห็นความพิการของเขา ทั้งสองจึงตกลงใจจะละทิ้งเขา
2.66.3
ततः सभार्यं नृपतिं सामात्यं सपुरोहितम् ।
चिन्तासंमूढहृदयं वागुवाचाशरीरेणी ॥ २.६६.३ ॥
ครั้งนั้น มีเสียงที่ไม่มีร่างกายกล่าวแก่พระราชา พร้อมด้วยพระมเหสี อำมาตย์และปุโรหิต ผู้มีใจสับสนด้วยความกังวล
2.66.4
एष ते नृपते पुत्रः श्रीमाञ्जातो बलाधिकः ।
तस्मादस्मान्न भेतव्यमव्यग्रः पाहि वै शिशुम् ॥ २.६६.४ ॥
ข้าแต่พระราชา โอรสของพระองค์ผู้นี้ รุ่งโรจน์และมีกำลังมากกว่าใครๆ ได้ประสูติแล้ว เพราะฉะนั้นอย่ากลัวเขา จงปกป้องทารกนี้โดยไม่ต้องวิตกเลย
2.66.5
न च वै तस्य मृत्युस्त्वं न कालः प्रत्युपस्थितः ।
यश्च शस्त्रेण हन्ताऽस्य स चोत्पन्नो नराधिप ॥ २.६६.५ ॥
ข้าแต่จอมคน ความตายของเขาไม่ได้เกิดจากพระองค์ และเวลาของเขายังมาไม่ถึง ผู้ที่จะฆ่าเขาด้วยอาวุธก็ได้ประสูติแล้วเช่นกัน
2.66.6
संश्रुत्योदाहृतं वाक्यं भूतमन्तर्हितं ततः ।
पुत्रस्नेहाभिसन्तप्ता जननी वाक्यमब्रवीत् ॥ २.६६.६ ॥
เมื่อได้ฟังถ้อยคำที่กล่าวโดยสิ่งที่มองไม่เห็นนั้นแล้ว มารดาซึ่งถูกความรักต่อบุตรเผาผลาญ จึงกล่าวถ้อยคำเหล่านี้
2.66.7
येनेदमीरितं वाक्यं ममैतं तनयं प्रति ।
प्राञ्जलिस्तं नमस्यामि ब्रवीतु स पुनर्वचः ॥ २.६६.७ ॥
ข้าพเจ้าขอน้อมไหว้ผู้ที่กล่าวถ้อยคำเหล่านี้เกี่ยวกับบุตรของข้าพเจ้านี้ด้วยฝ่ามือประนม ขอพระองค์จงตรัสถ้อยคำนั้นอีกครั้งเถิด
2.66.8
याथातथ्येन भगवान्देवो वा यदि वेतरः ।
श्रोतुमिच्छामि पुत्रस्य कोऽस्य मृत्युर्भविष्यति ॥ २.६६.८ ॥
ไม่ว่าพระองค์จะเป็นพระผู้เป็นเจ้า เทพเจ้า หรือผู้อื่นใดก็ตาม ข้าพเจ้าปรารถนาจะได้ฟังอย่างแท้จริงว่า ความตายของบุตรคนนี้จะเป็นอย่างไร
2.66.9
अन्तर्भूतं ततो भूतमुवाचेदं पुनर्वचः ।
यस्योत्सङ्गे गृहीतस्य भुजावभ्यधिकावुभौ ॥ २.६६.९ ॥
ครั้นแล้ว วิญญาณที่ซ่อนอยู่นั้นจึงกล่าวถ้อยคำนี้อีก ว่า ผู้ที่เมื่อถูกอุ้มไว้บนตัก แขนทั้งสองข้างของเขาจะยืดยาวขึ้นมาก
2.66.10
पतिष्यतः क्षितितले पञ्चशीर्षाविवोरगौ ।
तृतीयमेतद्बालस्य ललाटस्थं तु लोचनम् ॥ २.६६.१० ॥
จะตกลงสู่พื้นดิน ดุจงูสองตัวที่มีห้าเศียร และตานี้ที่สามซึ่งอยู่บนหน้าผากของทารก
2.66.11
निमज्जिष्यति यं दृष्ट्वा सोऽस्य मृत्युर्भविष्यति ।
त्र्यक्षं चतुर्भुजं श्रुत्वा तथा च समुदाहृतम् ॥ २.६६.११ ॥
ผู้ที่เมื่อได้เห็นแล้วเขาจะจมลง นั่นจะเป็นความตายของเขา เมื่อได้ฟังถึงผู้มีสามตาและผู้มีสี่กร และตามที่ได้ประกาศไว้
2.66.12
पृथिव्यां पार्थिवाः सर्वे अभ्यागच्छन्दिदृक्षवः ।
तान्पूजयित्वा सम्प्राप्तान्यथार्हं स महीपतिः ॥ २.६६.१२ ॥
กษัตริย์ทั้งปวงแห่งแผ่นดินต่างมาที่นั่นด้วยความปรารถนาจะได้เห็น พระราชาผู้เป็นใหญ่แห่งแผ่นดินนั้นได้ต้อนรับผู้ที่มาถึงแล้วตามที่สมควรแก่ฐานะของแต่ละคน
2.66.13
एकैकस्य नृपस्याङ्के पुत्रमारोपयत्तदा ।
एवं राजसहस्राणा पृथक्त्वेन यथाक्रमम् ॥ २.६६.१३ ॥
ครั้งนั้น พระองค์ได้วางโอรสลงบนตักของกษัตริย์แต่ละพระองค์ทีละพระองค์ ตามลำดับ กับกษัตริย์นับพันพระองค์เช่นนี้
2.66.14
शिशुरङ्के समारूढो न तत्प्राय निदर्शनम् ।
एतदेव तु संश्रुत्य द्वारवत्यां महाबलौ ॥ २.६६.१४ ॥
ทารกที่นั่งอยู่บนตักนั้นส่วนใหญ่ไม่ใช่สัญญาณ แต่เมื่อได้ยินเรื่องนี้ในเมืองทวารกา ผู้มีกำลังมหาศาลทั้งสองพระองค์
2.66.15
ततश्चेदिपुरं प्राप्तौ सङ्कर्षणजनार्दनौ ।
यादवौ यादवीं द्रुष्टुं स्वसारं तौ पितुस्तदा ॥ २.६६.१५ ॥
จากนั้น สังกรรษณะและชนารทนะทั้งสองได้เดินทางถึงนครเจทิ ทั้งสองเป็นชาวยาทพ มาเพื่อเยี่ยมน้องสาว ซึ่งเป็นบุตรีของบิดาของพวกเขา ในเวลานั้น
2.66.16
अभिवाद्य यथान्यायं यथाश्रेष्ठं नृपं च ताम् ।
कुशलानामयं पृष्ट्वा निषण्णौ रामकेशवौ ॥ २.६६.१६ ॥
เมื่อถวายความเคารพกษัตริย์และนางตามธรรมเนียมและตามลำดับศักดิ์แล้ว และเมื่อถามถึงความเป็นอยู่แล้ว พระราม และพระเกศวะทั้งสองก็นั่งลง
2.66.17
साऽभ्यर्च्य तौ तदा वीरौ प्रीत्या चाभ्यधिकं ततः ।
पुत्रं दामोदरोत्सङ्गे देवी संन्यदधात्स्वयम् ॥ २.६६.१७ ॥
ครั้งนั้น พระมเหสีได้ให้เกียรติแก่วีรบุรุษทั้งสองพระองค์ และด้วยความรักที่ล้นพ้น พระนางเองได้วางโอรสลงบนตักของทามอทร
2.66.18
न्यस्तमात्रस्य तस्याङ्के भुजावभ्यधिकावुभौ ।
पेततुस्तच्च नयनं न्यमज्जत ललाटजम् ॥ २.६६.१८ ॥
ทันทีที่เขาถูกวางลงบนตักของนาง แขนพิเศษทั้งสองข้างของเขาก็หลุดหายไป และตาที่เกิดบนหน้าผากก็จมหายไปจากสายตา
2.66.19
तद्दृष्ट्वा व्यथिता त्रस्ता वरं कृष्णमयाचत ।
ददस्व मे वरं कृष्ण भयार्ताया महाभुज ॥ २.६६.१९ ॥
เมื่อเห็นเช่นนั้น นางผู้ทุกข์ระทมและหวาดกลัวจึงขอพรจากพระกฤษณะ ว่า ข้าแต่พระกฤษณะผู้มีแขนทรงพลัง ขอประทานพรแก่ข้าพเจ้า ข้าพเจ้าผู้ถูกความหวาดกลัวเบียดเบียนขอพระองค์โปรดประทานพรนี้
2.66.20
त्वं ह्यार्तानां समाश्वासो भीतानामभयप्रदः ।
एवमुक्तस्ततः कृष्णः सोऽब्रवीद्यदुनन्दनः ॥ २.६६.२० ॥
พระองค์เป็นผู้ปลอบโยนผู้ทุกข์ยาก และเป็นผู้ประทานความไม่กลัวแก่ผู้หวาดกลัว เมื่อถูกกล่าวเช่นนั้น พระกฤษณะ ผู้เป็นที่รักของวงศ์ยาทพ จึงตรัสตอบ
2.66.21
मा भैस्त्वं देवि धर्मज्ञे न मत्तोऽस्ति भयं तव ।
ददामि कं वरं किं च करवाणि पितृष्वसः ॥ २.६६.२१ ॥
อย่ากลัวเลย ข้าแต่เทวี ผู้รู้ธรรม ท่านไม่มีภัยจากเรา แล้วข้าจะให้พรอะไรแก่ท่าน และจะทำอะไรให้ ข้าแต่ป้า
2.66.22
शक्यं वा यदि वाऽशक्यं करिष्याणि वचस्तव ।
एवमुक्ता ततः कृष्णमब्रवीद्यदुनन्दनम् ॥ २.६६.२२ ॥
ไม่ว่าจะทำได้หรือทำไม่ได้ ข้าจะทำตามคำของท่าน ครั้นพูดอย่างนั้นแล้ว นางจึงกล่าวกับพระกฤษณะ ผู้เป็นที่ชื่นชมของตระกูลยาทพ
2.66.23
शिशुपालस्यापराधान्क्षमेथास्त्वं महाबल ।
मत्कृते यदुशार्दूल विद्ध्येनं मे वरं प्रभो ॥ २.६६.२३ ॥
ขอทรงอภัยความผิดของศิศุปาละเถิด ข้าแต่ผู้มีกำลังมหาศาล ข้าแต่ราชสีห์แห่งยาทพ ขอทรงประทานเขาแก่หม่อมฉันเป็นพร เพราะหม่อมฉันเถิด ข้าแต่องค์เจ้า
2.66.24
अपराधशतं क्षाम्यं मया ह्यस्य पितृष्वसः ।
पुत्रस्य ते वधार्हस्य मा त्वं शोके मनः कृथाः ॥ २.६६.२४ ॥
ข้าจะอภัยความผิดของเขาถึงร้อยครั้ง ข้าแต่ป้า ลูกชายของท่านสมควรถูกฆ่า ท่านอย่าให้ใจจมอยู่กับความโศกเลย
2.66.25
स जानन्नात्मनो मृत्युं कृष्णं यदुसुखावहम् ।
एवमेष नृपः पापः शिशुपाः सुमन्दधीः।
त्वां समाह्वयते वीर गोविन्दवरदर्पितः ॥ २.६६.२५ ॥
ศิศุปาละ กษัตริย์ผู้ชั่วร้ายและมีปัญญาทึบ ไม่รู้ความตายของตนเอง ทั้งที่พระกฤษณะเป็นผู้นำความสุขมาสู่ตระกูลยาทพ เขาหลงลำพองด้วยพรของพระโควินทะ จึงท้าท่าน ข้าแต่วีรบุรุษ