مهابهاراتا · أدهيايا 2.68
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.68.1
वचः श्रुत्वैव भीष्मस्य चेदिराडुरुविक्रमः ।
युयुत्सुर्वासुदेवेन वासुदेवमुवाच ह ॥ २.६८.१ ॥
لما سمع ملك التشيدي ذو البأس العظيم كلام بهيشما، المتلهف للقتال، خاطب فاسوديفا.
2.68.2
आह्वये त्वां रणं गच्छ मया सार्धं जनार्दन ।
यावदद्य निहन्मि त्वां सहितं सर्वपाण्डवैः ॥ २.६८.२ ॥
يا جاناردانا، أتحداك إلى القتال؛ هيا معي. اليوم سأقتلك مع جميع أبناء باندو.
2.68.3
सह त्वया हि मे वध्याः सर्वथा कृष्ण पाण्डवाः ।
नृपतीन्समतिक्रम्य यैरराजा त्वमर्चितः ॥ २.६८.३ ॥
يا كريشنا، إن البانداويين معك لا بد أن يُقتلوا على يدي، إذ تجاوزوا الملوك وأكرموك أنت الذي لست بملك.
2.68.4
ये त्वां दासमराजानं बाल्यादर्चन्ति दुर्मतिम् ।
अनर्हमर्हवत्कृष्ण वध्यास्त इति मे मतिः ॥ २.६८.४ ॥
يا كريشنا، إن الذين يكرمونك بحماقة الصبا، وأنت عبد لا ملك، إنما يكرمون غير المستحق كأنه مستحق؛ وأولئك في رأيي واجب قتلهم.
2.68.5
इत्युक्त्वा राजशार्दूल शार्दूल इव नादयन् ।
पश्यतां सर्वभूतानां शिशुपालः प्रतापवान् ॥ २.६८.५ ॥
قال ذلك، فزأر شيشوبالا القوي، نمر الملوك، كالنمر، وكل الكائنات تنظر.
2.68.6
स रणायैव सङ्क्रुद्धः सन्नद्धः सर्वराजभिः ।
सुनीथः प्रययौ क्षिप्रं पार्थयज्ञजिघांसया ॥ २.६८.६ ॥
انطلق سونيثا مسرعاً، وقد امتلأ غضباً وتسلّح للقتال مع جميع الملوك، راغباً في إبطال قربان ابن برثا.
2.68.7
ततश्चक्रगदापाणिः केशवः केशिहा हरिः ।
सध्वजं रथमास्थाय दारुकेण सुसत्कृतम्।
भीष्मेण दत्तहस्तोऽसावारुहोह रथोत्तमम् ॥ २.६८.७ ॥
ثم صعد كيشافا، هاري قاتل كيشين، والقرص والمِقمعة في يده، إلى العربة ذات الراية بعد أن أكرمه داروكا كما ينبغي؛ ومدّ بهيشما يده فرفعه إلى أفضل العربات.
2.68.8
तेन पापस्वभावेन कोपितान्सर्वपार्थिवान् ।
आससाद रणे कृष्णः सज्जितैकरथः स्थितः ॥ २.६८.८ ॥
وقف كريشنا وحده على عربة واحدة مُعدّة، وأقبل إلى القتال على جميع الملوك الذين أغضبهم ذلك الرجل الشرير الطبع.
2.68.9
ततः पुष्करपत्राक्षं तार्क्ष्यध्वजरथे स्थितम् ।
दिवाकरमिवोद्यन्तं ददृशुः सर्वपार्थिवाः ॥ २.६८.९ ॥
ثم رأى جميع الملوك ذا العينين كبتلات اللوتس، واقفًا على العربة ذات راية غارودا، كالشمس وهي تشرق.
2.68.10
आरोपयन्तं ज्यां कृष्णं प्रतपन्तमिवौजसा ।
स्थितं पुष्परथे दिव्ये पुष्पकेतुमिवापरम् ॥ २.६८.१० ॥
وقف كريشنا يشدّ وتر القوس متوهجًا بالقوة على العربة الإلهية المزيّنة بالزهور، كأنه بوشبكيتو آخر.
2.68.11
दृष्ट्वा कृष्णं तथा यान्तं प्रतपन्तमिवौजसा ।
यथार्हं केशवे वृत्तिमवशाः प्रतिपेदिरे ॥ २.६८.११ ॥
ولما رأوا كريشنا يتقدم هكذا متوهجًا بالقوة، تصرّف الملوك العاجزون تجاه كيشافا بالسلوك الذي يليق به.
2.68.12
तानुवाच महाबाहुर्महाऽसुरनिबर्हणः ।
वृष्णिवीरस्तदा राजन्सान्त्वयन्परवीरहा ॥ २.६८.१२ ॥
فخاطبهم حينئذ ذو الذراعين القويتين، مُهلك الأسوار العظام، بطل الفريشنيين، قاتل أبطال الأعداء، يا ملك، مُهدِّئًا إياهم.
2.68.13
अपेत सबलाः सर्व आस्वस्ता मम शासनात् ।
मा दृष्टो दूषयेत्पाप एष वः सर्वपार्थिपाः ॥ २.६८.१३ ॥
أيها الملوك جميعًا، انصرفوا بجيوشكم واطمئنوا بأمري. لا يرَكم هذا الآثم فيدنّسكم.
2.68.14
एष नः शत्रुरत्यन्तमेष वृष्णिविमर्दनः ।
सात्वतां सात्वतीपुत्रो वैरं चरति शाश्वतम् ॥ २.६८.१४ ॥
هذا عدوّنا الألدّ، مُهلِك الفريشنيين. ابن ساتفتي من السّاتفاتا يحمل عداوة أبدية.
2.68.15
प्राग्ज्योतिषपुरं यातानस्माञ्ज्ञात्वा नृशंसकृत् ।
अदहद्द्वारकामेष स्वस्त्रीयः सन्नराधिपाः ॥ २.६८.१५ ॥
أيها أسياد البشر، لما علم أننا ذهبنا إلى مدينة برāgجيوتيشا، أحرق هذا القاسي، ابن أختي، دْفارَكا.
2.68.16
क्रीडतो भोजराजस्य एव रैवतके गिरौ ।
हत्वा बध्वा च तान्सार्वानुपायात्स्वपुरं पुरा ॥ २.६८.१६ ॥
بينما كان ملك البهوجا يلهو على جبل رايفاتاكا، قتلهم جميعًا وقيّدهم، ثم عاد إلى مدينته كما كان من قبل.
2.68.17
अश्वमेधे हयं मेध्यमुत्सृष्टं रक्षिभिर्वृतम् ।
पितुर्मे यज्ञविघ्नार्थमहरत्पापनिश्चयः ॥ २.६८.१७ ॥
الحصان المقدس الذي أُطلق في قربان الحصان، رغم أنه محاط بالحراس، اختطفه هذا ذو النية الآثمة، ليعرقل قربان أبي.
2.68.18
सौवीरान्प्रतियातां च बभ्रोरेष तपस्विनः ।
भार्यामभ्यहरन्मोहादकामां तामितो गताम् ॥ २.६८.१८ ॥
زوجة الزاهد بَبْرو، وهو عائد نحو السَّوفيرا، اختطفها هذا من الهوى؛ فلم تكن راغبة، وقد كانت قد ابتعدت من هنا.
2.68.19
एष मायाप्रतिच्छन्नः कारूशार्थे तपस्विनीम् ।
जहार भद्रां वैशालीं मातुलस्य नृशंसकृत् ॥ २.६८.१९ ॥
هذا المختفي بالسحر اختطف، من أجل الكارُوشا، الزاهدة، الفاضلة فايشالي، مرتكباً فعلاً قاسياً بحق خاله.
2.68.20
वृष्णिदारान्विलाप्यैव हत्वा च कुकुरान्धकान् ।
पापाबुद्धिरुपातिष्ठत्स प्रविश्य ससम्भ्रमम् ॥ २.६८.२० ॥
بعد أن أبكى نساء الفريشنيين وقتل الكوكورا والأندهاكا، دخل ذو النية الآثمة مضطرباً وتقدّم.
2.68.21
विशालराज्ञो दुहितां मम पित्रा वृतां सतीम् ।
अनेन कृत्वा सन्धानं करूशेन जिगीषया ॥ २.६८.२१ ॥
ابنة ملك فيشالا الفاضلة التي اختارها أبي، اختطفها هذا بعد أن عقد حلفاً مع الكارُوشا رغبةً في النصر.
2.68.22
जरासन्धं समाश्रित्य कृतवान्विप्रियाणि मे ।
तानि सर्वाणि सङ्ख्यातुं न शक्नोमि नराधिपाः ॥ २.६८.२२ ॥
لجأ إلى جَراسندها، فارتكب بحقي أعمالاً مؤذية كثيرة، ولا أستطيع يا ملوك البشر أن أعدّها كلها.
2.68.23
एवमेतदपर्यन्तमेष वृष्णिषु किल्बिषी ।
अस्माकमयमारम्भांश्चकार परभानृजुः ॥ २.६८.२३ ॥
هكذا هذا الآثم بين الفريشنيين لا حدّ له؛ قام بهذه المساعي ضدنا، ماضٍ بلا التواء نحو العدو.
2.68.24
शतं क्षन्तव्यमस्माभिर्वधार्हाणां किलागसाम् ।
बद्धोऽस्मि समयैर्घोरैर्मातुरस्यैव सङ्गरे ॥ २.६८.२४ ॥
ينبغي أن نغفر مئة جريمة تستحق القتل؛ وأنا مقيّد بعهود رهيبة في معركة خالي.
2.68.25
तत्तथा शतमस्माकं क्षान्तं क्षयकरं मया ।
द्वौ तु मे वधकालेऽस्मिन्न क्षन्तव्यौ कथञ्चन ॥ २.६८.२५ ॥
وهكذا غفرتُ مئة إساءة كانت سببًا للهلاك، ولكن في هذه اللحظة من القتل لا يمكنني بأي حال أن أغفر إساءتين.
2.68.26
यज्ञविघ्नकरं हन्यां पाण्डवानां च दुर्हृदम् ।
इति मे वर्तते भावस्तमतीयां कथं न्वहम् ॥ २.६८.२६ ॥
إن نيتي أن أقتل من يعرقل القربان وهو عدو للبانداڤا، فكيف إذن أتجاوز عنه؟
2.68.27
पितृष्वसुः कृते दुःखं सुमहन्मर्षयाम्यहम् ।
दिष्ट्या हीदं सर्वराज्ञां सन्निधावद्य वर्तते ॥ २.६८.२७ ॥
من أجل أخت أبي أتحمّل هذا الحزن العظيم جدًا. ولحسن الحظ يحدث هذا اليوم في حضور جميع الملوك.
2.68.28
पश्यन्ति हि भवन्तोऽद्य मय्यतीव व्यतिक्रमम् ।
कृतानि तु परोक्षं मे यानि तानि निबोधत ॥ २.६८.२८ ॥
إنكم ترون اليوم في تجاوزًا عظيمًا، ولكن اعلموا أيضًا الإساءات التي وقعت عليّ في غيابي.
2.68.29
इमं त्वस्य न शक्ष्यामि क्षन्तुमद्य व्यतिक्रमम् ।
अवलेपाद्वधार्हस्य समग्रे राजमण्डले ॥ २.६८.२९ ॥
أما تجاوزه هذا، الناتج عن الغطرسة والمستحق للقتل، فلن أستطيع أن أغفره اليوم أمام جماعة الملوك كلها.
2.68.30
रुक्मिण्यामस्य मूढस्य प्रार्थनाऽऽसीन्मुमूर्षतः ।
न च तां प्राप्तवान्मूढः शूद्रो वेदश्रुतीमिव ॥ २.६८.३० ॥
تقدّم هذا الأحمق بطلب رُكْمِنِي وهو على وشك الموت، لكنه لم ينلها، كما لا ينال الشودرا وحي الفيدا.
2.68.31
एवमादि ततः सर्वे सहितास्ते नराधिपाः ।
गर्हणं शिशुपालस्य वासुदेवेन विश्रुतः ॥ २.६८.३१ ॥
وهكذا، لما أعلن فاسوديفا ذمّ شيشوبالا، أخذ جميع الملوك المجتمعين يتكلمون على هذا النحو.
2.68.32
वासुदेववचः श्रुत्वा चेदिराजं व्यगर्हयन् ।
रथोपस्थे धनुष्मन्तं शरान्सन्दधतं रुषा ॥ २.६८.३२ ॥
ولما سمعوا قول فاسوديفا، لاموا ملك تشيدي الذي كان جالساً على مقعد العربة، وفي يده القوس، يركّب السهام في غضب.
2.68.33
श्रुत्वाऽपि च विलोक्याशु दुद्रुवुः सर्वपार्थिवाः ।
विहाय परमोद्विग्नाश्चेदिराजं चमूमुखे ॥ २.६८.३३ ॥
ولما سمع الملوك ذلك ورأوه، فزعوا جداً، فتركوا ملك تشيدي في مقدمة الجيش وفروا سريعاً.
2.68.34
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा शिशुपालः प्रतापवान् ।
जहास स्वनवद्धासं वाक्यं चेदमुवाच ह ॥ २.६८.३४ ॥
ولما سمع شيشوبالا الشجاع كلامه، ضحك ضحكاً يرنّ، ثم قال هذا القول.
2.68.35
मत्पूर्वां रुक्मिणीं कृष्ण संसत्सु परिकीर्तयन् ।
विशेषतः पार्थिवेषु व्रीडां न कुरुषे कथम् ॥ २.६८.३५ ॥
يا كريشنا، كيف لا تستحي وأنت تمدح في المجالس، ولا سيما أمام الملوك، رُكْمِيني التي كانت لي من قبل؟
2.68.36
मन्यमानो हि कः सत्सु पुरुषः परिकीर्तयेत् ।
अन्यपूर्वा स्त्रियं जातु त्वदन्यो मधूसूदन ॥ २.६८.३६ ॥
يا مادهوسودانا، أي رجل غيرك يمدح في مجلس الأخيار امرأةً كانت من قبل لغيره؟
2.68.37
क्षमा वा यदि ते श्रद्धा मा वा कृष्ण मम क्षम ।
क्रुद्धाद्वापि प्रसन्नाद्वा किं मे त्वत्तो भविष्यते ॥ २.६८.३७ ॥
يا كريشنا، إن كان فيك عفو أو إيمان فاغفر لي، أو لا تغفر لي. سواء كان ذلك عن غضب أو عن رضا، فماذا يصيبني منك؟
2.68.38
स तांस्तु विद्रुतान्सर्वान्साश्वपत्तिरथद्विपान् ।
कृष्णतेजोहतान्सर्वान्समीक्ष्य वसुधाधिपान् ॥ २.६८.३८ ॥
ولما رأى أولئك الملوك جميعًا يفرّون، مع الفرسان والمشاة والعربات والفيلة، وقد صرعهم جميعًا بريق كريشنا، أسياد الأرض.
2.68.39
शिशुपालो रथेनैकः प्रत्युपायात्स केशवम् ।
रुषा ताम्रेक्षणो राजञ्छलभः पावकं यथा ॥ २.६८.३९ ॥
يا ملك، تقدّم شيشوبالا وحده في عربته، وعيناه حمراوان من الغضب، نحو كيشافا، كما تندفع الفراشة نحو النار.