Mahābhārata · Adhyāya 2.68
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.68.1
वचः श्रुत्वैव भीष्मस्य चेदिराडुरुविक्रमः ।
युयुत्सुर्वासुदेवेन वासुदेवमुवाच ह ॥ २.६८.१ ॥
Als er die Worte Bhīṣmas hörte, sprach der König der Cedi, von großer Tapferkeit und kampfbegierig, zu Vāsudeva.
2.68.2
आह्वये त्वां रणं गच्छ मया सार्धं जनार्दन ।
यावदद्य निहन्मि त्वां सहितं सर्वपाण्डवैः ॥ २.६८.२ ॥
Janārdana, ich fordere dich zum Kampf heraus; komm mit mir. Heute noch werde ich dich zusammen mit allen Pāṇḍavas töten.
2.68.3
सह त्वया हि मे वध्याः सर्वथा कृष्ण पाण्डवाः ।
नृपतीन्समतिक्रम्य यैरराजा त्वमर्चितः ॥ २.६८.३ ॥
Kṛṣṇa, die Pāṇḍavas zusammen mit dir werden von mir gewiss getötet werden, denn sie übergingen alle Könige und ehrten dich, der du kein König bist.
2.68.4
ये त्वां दासमराजानं बाल्यादर्चन्ति दुर्मतिम् ।
अनर्हमर्हवत्कृष्ण वध्यास्त इति मे मतिः ॥ २.६८.४ ॥
Diejenigen, die dich, einen Diener und keinen König, aus kindischer Torheit ehren, Kṛṣṇa, ehren den Unwürdigen, als sei er würdig; diese, meine ich, sind zu töten.
2.68.5
इत्युक्त्वा राजशार्दूल शार्दूल इव नादयन् ।
पश्यतां सर्वभूतानां शिशुपालः प्रतापवान् ॥ २.६८.५ ॥
So gesprochen, brüllte Śiśupāla, der mächtige Tiger unter den Königen, wie ein Tiger, während alle Wesen zusahen.
2.68.6
स रणायैव सङ्क्रुद्धः सन्नद्धः सर्वराजभिः ।
सुनीथः प्रययौ क्षिप्रं पार्थयज्ञजिघांसया ॥ २.६८.६ ॥
Er, voll Zorn und zum Kampf gerüstet mit allen Königen, brach Sunītha rasch auf, begierig, das Opfer des Sohnes der Pṛthā zu vernichten.
2.68.7
ततश्चक्रगदापाणिः केशवः केशिहा हरिः ।
सध्वजं रथमास्थाय दारुकेण सुसत्कृतम्।
भीष्मेण दत्तहस्तोऽसावारुहोह रथोत्तमम् ॥ २.६८.७ ॥
Da bestieg Keśava, Hari, der Töter des Keśin, mit Diskus und Keule in der Hand den Wagen mit der Fahne, von Dāruka wohl empfangen; Bhīṣma reichte ihm die Hand und half ihm auf den besten aller Wagen.
2.68.8
तेन पापस्वभावेन कोपितान्सर्वपार्थिवान् ।
आससाद रणे कृष्णः सज्जितैकरथः स्थितः ॥ २.६८.८ ॥
Kṛṣṇa, allein auf einem bereitgestellten Wagen stehend, trat im Kampf allen Königen entgegen, die von jenem Mann von böser Natur erzürnt worden waren.
2.68.9
ततः पुष्करपत्राक्षं तार्क्ष्यध्वजरथे स्थितम् ।
दिवाकरमिवोद्यन्तं ददृशुः सर्वपार्थिवाः ॥ २.६८.९ ॥
Da sahen ihn alle Könige, lotusblätteräugig, auf dem Wagen mit dem Tārkṣya-Banner stehend, wie die aufgehende Sonne.
2.68.10
आरोपयन्तं ज्यां कृष्णं प्रतपन्तमिवौजसा ।
स्थितं पुष्परथे दिव्ये पुष्पकेतुमिवापरम् ॥ २.६८.१० ॥
Kṛṣṇa, der die Bogensehne spannte und vor Kraft glühte, stand auf dem göttlichen Blumenwagen, wie ein zweiter Puṣpaketu.
2.68.11
दृष्ट्वा कृष्णं तथा यान्तं प्रतपन्तमिवौजसा ।
यथार्हं केशवे वृत्तिमवशाः प्रतिपेदिरे ॥ २.६८.११ ॥
Als sie Kṛṣṇa so heranziehen sahen, glühend vor Kraft, nahmen die machtlosen Könige gegenüber Keśava die gebührende Haltung ein.
2.68.12
तानुवाच महाबाहुर्महाऽसुरनिबर्हणः ।
वृष्णिवीरस्तदा राजन्सान्त्वयन्परवीरहा ॥ २.६८.१२ ॥
Da sprach der Starkarmige, Vernichter großer Asuras, Held der Vṛṣṇi, Töter feindlicher Helden, zu ihnen, o König, und beschwichtigte sie.
2.68.13
अपेत सबलाः सर्व आस्वस्ता मम शासनात् ।
मा दृष्टो दूषयेत्पाप एष वः सर्वपार्थिपाः ॥ २.६८.१३ ॥
Ihr Könige alle, zieht mit euren Heeren ab und seid durch meinen Befehl beruhigt. Dieser Sünder soll euch nicht erblicken und euch befleckzen.
2.68.14
एष नः शत्रुरत्यन्तमेष वृष्णिविमर्दनः ।
सात्वतां सात्वतीपुत्रो वैरं चरति शाश्वतम् ॥ २.६८.१४ ॥
Dies ist unser äußerster Feind, dieser Vernichter der Vṛṣṇis. Der Sohn der Sātvatī unter den Sātvatas hegt eine ewige Feindschaft.
2.68.15
प्राग्ज्योतिषपुरं यातानस्माञ्ज्ञात्वा नृशंसकृत् ।
अदहद्द्वारकामेष स्वस्त्रीयः सन्नराधिपाः ॥ २.६८.१५ ॥
Herren der Menschen, als er wusste, dass wir in die Stadt Prāgjyotiṣa gezogen waren, verbrannte dieser Grausame, der Sohn meiner Schwester, Dvārakā.
2.68.16
क्रीडतो भोजराजस्य एव रैवतके गिरौ ।
हत्वा बध्वा च तान्सार्वानुपायात्स्वपुरं पुरा ॥ २.६८.१६ ॥
Während der König der Bhoja auf dem Berg Raivataka spielte, erschlug und fesselte er sie alle und kehrte vorher in seine Stadt zurück.
2.68.17
अश्वमेधे हयं मेध्यमुत्सृष्टं रक्षिभिर्वृतम् ।
पितुर्मे यज्ञविघ्नार्थमहरत्पापनिश्चयः ॥ २.६८.१७ ॥
Das heilige Pferd, das beim Pferdeopfer freigelassen wurde, obwohl von Wächtern umgeben, raubte dieser Sünder, um das Opfer meines Vaters zu hindern.
2.68.18
सौवीरान्प्रतियातां च बभ्रोरेष तपस्विनः ।
भार्यामभ्यहरन्मोहादकामां तामितो गताम् ॥ २.६८.१८ ॥
Die Gattin des Asketen Babhru, der zu den Sauvīras zurückkehrte, raubte dieser aus Verblendung; sie war unwillig und war von hier weggegangen.
2.68.19
एष मायाप्रतिच्छन्नः कारूशार्थे तपस्विनीम् ।
जहार भद्रां वैशालीं मातुलस्य नृशंसकृत् ॥ २.६८.१९ ॥
Von Täuschung verborgen, entführte dieser um der Kārūśa willen die asketische Frau, die gütige Vaiśālī, und beging eine grausame Tat gegen seinen Mutterbruder.
2.68.20
वृष्णिदारान्विलाप्यैव हत्वा च कुकुरान्धकान् ।
पापाबुद्धिरुपातिष्ठत्स प्रविश्य ससम्भ्रमम् ॥ २.६८.२० ॥
Nachdem er die Frauen der Vṛṣṇi zum Klagen gebracht und die Kukura und Andhaka erschlagen hatte, trat der böse Gesinnte aufgeregt herein und erschien.
2.68.21
विशालराज्ञो दुहितां मम पित्रा वृतां सतीम् ।
अनेन कृत्वा सन्धानं करूशेन जिगीषया ॥ २.६८.२१ ॥
Die tugendhafte Tochter des Königs von Viśāla, die mein Vater erwählt hatte, entführte dieser, nachdem er aus Siegesbegehren ein Bündnis mit den Kārūśa geschlossen hatte.
2.68.22
जरासन्धं समाश्रित्य कृतवान्विप्रियाणि मे ।
तानि सर्वाणि सङ्ख्यातुं न शक्नोमि नराधिपाः ॥ २.६८.२२ ॥
Bei Jarāsandha Zuflucht suchend, hat dieser mir viele unliebsame Dinge angetan; o Herren der Menschen, ich kann sie nicht alle zählen.
2.68.23
एवमेतदपर्यन्तमेष वृष्णिषु किल्बिषी ।
अस्माकमयमारम्भांश्चकार परभानृजुः ॥ २.६८.२३ ॥
So ist dieser Sünder unter den Vṛṣṇi maßlos; er hat diese Unternehmungen gegen uns begonnen, geradlinig gegen den Feind.
2.68.24
शतं क्षन्तव्यमस्माभिर्वधार्हाणां किलागसाम् ।
बद्धोऽस्मि समयैर्घोरैर्मातुरस्यैव सङ्गरे ॥ २.६८.२४ ॥
Hundert des Todes würdige Vergehen müssen wir vergeben; ich bin durch furchtbare Gelübde im Kampf meines Mutterbruders gebunden.
2.68.25
तत्तथा शतमस्माकं क्षान्तं क्षयकरं मया ।
द्वौ तु मे वधकालेऽस्मिन्न क्षन्तव्यौ कथञ्चन ॥ २.६८.२५ ॥
So habe ich hundert Vergehen vergeben, die Verderben brachten. Doch in diesem Augenblick der Tötung können mir zwei Vergehen keinesfalls vergeben werden.
2.68.26
यज्ञविघ्नकरं हन्यां पाण्डवानां च दुर्हृदम् ।
इति मे वर्तते भावस्तमतीयां कथं न्वहम् ॥ २.६८.२६ ॥
Ich beabsichtige, denjenigen zu erschlagen, der das Opfer behindert und ein Feind der Pāṇḍavas ist. Wie könnte ich ihn da übersehen?
2.68.27
पितृष्वसुः कृते दुःखं सुमहन्मर्षयाम्यहम् ।
दिष्ट्या हीदं सर्वराज्ञां सन्निधावद्य वर्तते ॥ २.६८.२७ ॥
Um der Schwester meines Vaters willen ertrage ich diesen sehr großen Kummer. Glücklicherweise geschieht dies heute in Gegenwart aller Könige.
2.68.28
पश्यन्ति हि भवन्तोऽद्य मय्यतीव व्यतिक्रमम् ।
कृतानि तु परोक्षं मे यानि तानि निबोधत ॥ २.६८.२८ ॥
Ihr seht heute an mir einen großen Frevel. Doch erfahrt auch die Vergehen, die in meiner Abwesenheit gegen mich begangen wurden.
2.68.29
इमं त्वस्य न शक्ष्यामि क्षन्तुमद्य व्यतिक्रमम् ।
अवलेपाद्वधार्हस्य समग्रे राजमण्डले ॥ २.६८.२९ ॥
Doch dieses Vergehen von ihm, aus Hochmut entsprungen und des Todes würdig, kann ich heute vor der ganzen Versammlung der Könige nicht vergeben.
2.68.30
रुक्मिण्यामस्य मूढस्य प्रार्थनाऽऽसीन्मुमूर्षतः ।
न च तां प्राप्तवान्मूढः शूद्रो वेदश्रुतीमिव ॥ २.६८.३० ॥
Dieser Tor warb um Rukmiṇī, obwohl er dem Tod nahe war. Doch der Tor erlangte sie nicht, so wie ein Śūdra die vedische Offenbarung nicht erlangt.
2.68.31
एवमादि ततः सर्वे सहितास्ते नराधिपाः ।
गर्हणं शिशुपालस्य वासुदेवेन विश्रुतः ॥ २.६८.३१ ॥
So, als Vāsudeva den Tadel Śiśupālas verkündet hatte, begannen alle versammelten Könige in solcher Weise zu sprechen.
2.68.32
वासुदेववचः श्रुत्वा चेदिराजं व्यगर्हयन् ।
रथोपस्थे धनुष्मन्तं शरान्सन्दधतं रुषा ॥ २.६८.३२ ॥
Als sie die Worte Vāsudevas hörten, tadelten sie den König der Cedi, der auf dem Wagensitz saß, den Bogen in der Hand, und im Zorn Pfeile auflegte.
2.68.33
श्रुत्वाऽपि च विलोक्याशु दुद्रुवुः सर्वपार्थिवाः ।
विहाय परमोद्विग्नाश्चेदिराजं चमूमुखे ॥ २.६८.३३ ॥
Als sie dies hörten und sahen, flohen alle Könige, im höchsten Schrecken, rasch davon und ließen den König der Cedi an der Spitze des Heeres zurück.
2.68.34
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा शिशुपालः प्रतापवान् ।
जहास स्वनवद्धासं वाक्यं चेदमुवाच ह ॥ २.६८.३४ ॥
Als er seine Worte hörte, lachte der tapfere Śiśupāla mit dröhnendem Lachen und sprach diese Worte.
2.68.35
मत्पूर्वां रुक्मिणीं कृष्ण संसत्सु परिकीर्तयन् ।
विशेषतः पार्थिवेषु व्रीडां न कुरुषे कथम् ॥ २.६८.३५ ॥
O Kṛṣṇa, wie kannst du dich nicht schämen, in Versammlungen und besonders vor den Königen von Rukmiṇī zu sprechen, die vorher mir gehörte?
2.68.36
मन्यमानो हि कः सत्सु पुरुषः परिकीर्तयेत् ।
अन्यपूर्वा स्त्रियं जातु त्वदन्यो मधूसूदन ॥ २.६८.३६ ॥
O Madhusūdana, welcher Mann außer dir würde je in einer Versammlung der Guten eine Frau preisen, die einst einem anderen gehörte?
2.68.37
क्षमा वा यदि ते श्रद्धा मा वा कृष्ण मम क्षम ।
क्रुद्धाद्वापि प्रसन्नाद्वा किं मे त्वत्तो भविष्यते ॥ २.६८.३७ ॥
Kṛṣṇa, wenn du Vergebung oder Vertrauen hast, so vergib mir, oder vergib mir nicht. Ob aus Zorn oder aus Wohlgefallen, was wird mir von dir zuteil?
2.68.38
स तांस्तु विद्रुतान्सर्वान्साश्वपत्तिरथद्विपान् ।
कृष्णतेजोहतान्सर्वान्समीक्ष्य वसुधाधिपान् ॥ २.६८.३८ ॥
Als er alle jene fliehenden Könige sah, mit Reitern, Fußsoldaten, Streitwagen und Elefanten, alle vom Glanz Kṛṣṇas niedergeschlagen, die Herren der Erde.
2.68.39
शिशुपालो रथेनैकः प्रत्युपायात्स केशवम् ।
रुषा ताम्रेक्षणो राजञ्छलभः पावकं यथा ॥ २.६८.३९ ॥
O König, Śiśupāla, allein auf seinem Wagen, die Augen rot vor Zorn, ging auf Keśava zu, wie die Motte zum Feuer.