ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 2.68
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.68.1
वचः श्रुत्वैव भीष्मस्य चेदिराडुरुविक्रमः ।
युयुत्सुर्वासुदेवेन वासुदेवमुवाच ह ॥ २.६८.१ ॥
ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣିବାମାତ୍ରେ ମହାପରାକ୍ରମୀ ଚେଦିରାଜ ଯୁଦ୍ଧେଚ୍ଛାରେ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ କହିଲା।
2.68.2
आह्वये त्वां रणं गच्छ मया सार्धं जनार्दन ।
यावदद्य निहन्मि त्वां सहितं सर्वपाण्डवैः ॥ २.६८.२ ॥
ହେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଯୁଦ୍ଧକୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛି; ମୋ ସହିତ ଆସ। ଆଜି ହିଁ ମୁଁ ତୁମକୁ ସମସ୍ତ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ସହିତ ବଧ କରିବି।
2.68.3
सह त्वया हि मे वध्याः सर्वथा कृष्ण पाण्डवाः ।
नृपतीन्समतिक्रम्य यैरराजा त्वमर्चितः ॥ २.६८.३ ॥
ହେ କୃଷ୍ଣ, ତୁମ ସହିତ ପାଣ୍ଡବମାନେ ମୋ ଦ୍ୱାରା ନିଶ୍ଚିତ ବଧ୍ୟ; ଅନ୍ୟ ରାଜାମାନଙ୍କୁ ଉପେକ୍ଷା କରି ଯେଉଁମାନେ ରାଜା ନ ଥିବା ତୁମକୁ ପୂଜିଲେ।
2.68.4
ये त्वां दासमराजानं बाल्यादर्चन्ति दुर्मतिम् ।
अनर्हमर्हवत्कृष्ण वध्यास्त इति मे मतिः ॥ २.६८.४ ॥
ଦାସ ଓ ରାଜା ନ ଥିବା ତୁମକୁ ଶୈଶବ ମୂର୍ଖତାରୁ ଯେଉଁମାନେ ପୂଜନ୍ତି, ହେ କୃଷ୍ଣ, ଅଯୋଗ୍ୟ ତୁମକୁ ଯୋଗ୍ୟ ପରି ପୂଜାଗଲା; ସେମାନେ ବଧ୍ୟ ବୋଲି ମୋ ମତ।
2.68.5
इत्युक्त्वा राजशार्दूल शार्दूल इव नादयन् ।
पश्यतां सर्वभूतानां शिशुपालः प्रतापवान् ॥ २.६८.५ ॥
ଏହା କହି, ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ୟାଘ୍ରସମ ପ୍ରତାପୀ ଶିଶୁପାଳ, ବାଘ ପରି ଗର୍ଜନ କରି, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିସମ୍ମୁଖରେ।
2.68.6
स रणायैव सङ्क्रुद्धः सन्नद्धः सर्वराजभिः ।
सुनीथः प्रययौ क्षिप्रं पार्थयज्ञजिघांसया ॥ २.६८.६ ॥
ସେ କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ସଜ୍ଜିତ ହୋଇ, ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କ ସହିତ, ପାର୍ଥଙ୍କ ଯଜ୍ଞ ନଷ୍ଟ କରିବାର ଇଚ୍ଛାରେ ଶୀଘ୍ର ଚାଲିଲା।
2.68.7
ततश्चक्रगदापाणिः केशवः केशिहा हरिः ।
सध्वजं रथमास्थाय दारुकेण सुसत्कृतम्।
भीष्मेण दत्तहस्तोऽसावारुहोह रथोत्तमम् ॥ २.६८.७ ॥
ତା'ପରେ ଚକ୍ର ଓ ଗଦା ହାତରେ ଥିବା କେଶବ, କେଶୀହନ୍ତା ହରି, ଧ୍ୱଜାଯୁକ୍ତ ରଥରେ ଦାରୁକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୁସତ୍କୃତ ହୋଇ ଆରୋହଣ କଲେ; ଭୀଷ୍ମ ହାତ ଦେଇ ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତମ ରଥରେ ଚଢ଼ାଇଲେ।
2.68.8
तेन पापस्वभावेन कोपितान्सर्वपार्थिवान् ।
आससाद रणे कृष्णः सज्जितैकरथः स्थितः ॥ २.६८.८ ॥
ସେଇ ପାପସ୍ୱଭାବ ଯୋଗୁଁ କ୍ରୁଦ୍ଧ ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କ ନିକଟକୁ, ସଜ୍ଜିତ ଏକ ରଥରେ ଠିଆ ହୋଇ କୃଷ୍ଣ ରଣରେ ପହଞ୍ଚିଲେ।
2.68.9
ततः पुष्करपत्राक्षं तार्क्ष्यध्वजरथे स्थितम् ।
दिवाकरमिवोद्यन्तं ददृशुः सर्वपार्थिवाः ॥ २.६८.९ ॥
ତା'ପରେ ସମସ୍ତ ରାଜା ପଦ୍ମପତ୍ରଲୋଚନ, ଗରୁଡଧ୍ୱଜ ରଥରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା, ଉଦୟ ହେଉଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
2.68.10
आरोपयन्तं ज्यां कृष्णं प्रतपन्तमिवौजसा ।
स्थितं पुष्परथे दिव्ये पुष्पकेतुमिवापरम् ॥ २.६८.१० ॥
ବଳରେ ତପ୍ତ ହୋଇ ଧନୁର ଛିଳି ଚଢ଼ାଉଥିବା କୃଷ୍ଣ ଦିବ୍ୟ ପୁଷ୍ପରଥରେ ଠିଆ ହୋଇଥିଲେ, ଯେମିତି ଆଉ ଜଣେ ପୁଷ୍ପକେତୁ।
2.68.11
दृष्ट्वा कृष्णं तथा यान्तं प्रतपन्तमिवौजसा ।
यथार्हं केशवे वृत्तिमवशाः प्रतिपेदिरे ॥ २.६८.११ ॥
କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଏହିପରି ବଳରେ ତପ୍ତ ହୋଇ ଆସୁଥିବା ଦେଖି, ଅସହାୟ ହୋଇ ସେମାନେ କେଶବଙ୍କ ପ୍ରତି ଯଥୋଚିତ ଆଚରଣ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
2.68.12
तानुवाच महाबाहुर्महाऽसुरनिबर्हणः ।
वृष्णिवीरस्तदा राजन्सान्त्वयन्परवीरहा ॥ २.६८.१२ ॥
ତା'ପରେ ମହାବାହୁ, ମହାଅସୁରଙ୍କୁ ସଂହାରକାରୀ, ବୃଷ୍ଣିବୀର, ଶତ୍ରୁବୀରହନ୍ତା ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ; ହେ ରାଜନ୍, ସେମାନଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଉ ଦେଉ।
2.68.13
अपेत सबलाः सर्व आस्वस्ता मम शासनात् ।
मा दृष्टो दूषयेत्पाप एष वः सर्वपार्थिपाः ॥ २.६८.१३ ॥
ହେ ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ, ଆପଣମାନେ ସୈନ୍ୟ ସହିତ ଫେରିଯାଆନ୍ତୁ; ମୋ ଆଦେଶରେ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ରୁହନ୍ତୁ। ଏହି ପାପୀ ଆପଣମାନଙ୍କୁ ଦେଖା ଦେଇ ଦୂଷିତ ନ କରୁ।
2.68.14
एष नः शत्रुरत्यन्तमेष वृष्णिविमर्दनः ।
सात्वतां सात्वतीपुत्रो वैरं चरति शाश्वतम् ॥ २.६८.१४ ॥
ଏ ଆମର ପରମ ଶତ୍ରୁ; ଏ ବୃଷ୍ଣିମାନଙ୍କର ବିନାଶକାରୀ। ସାତ୍ୱତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସାତ୍ୱତୀପୁତ୍ର ଏ ଚିରନ୍ତନ ବୈର ଚଳାଉଛି।
2.68.15
प्राग्ज्योतिषपुरं यातानस्माञ्ज्ञात्वा नृशंसकृत् ।
अदहद्द्वारकामेष स्वस्त्रीयः सन्नराधिपाः ॥ २.६८.१५ ॥
ହେ ନରାଧିପଗଣ, ଆମେ ପ୍ରାଗ୍ଜ୍ୟୋତିଷପୁରକୁ ଯାଇଛୁ ବୋଲି ଜାଣି, ଏହି କ୍ରୂରକର୍ମା — ମୋ ଭଉଣୀର ପୁଅ — ଦ୍ୱାରକାକୁ ଜାଳିଦେଲା।
2.68.16
क्रीडतो भोजराजस्य एव रैवतके गिरौ ।
हत्वा बध्वा च तान्सार्वानुपायात्स्वपुरं पुरा ॥ २.६८.१६ ॥
ଭୋଜରାଜ ରୈବତକ ପର୍ବତରେ କ୍ରୀଡା କରୁଥିବାବେଳେ, ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମାରି ଓ ବାନ୍ଧି ପୂର୍ବରୁ ନିଜ ନଗରକୁ ଫେରିଗଲା।
2.68.17
अश्वमेधे हयं मेध्यमुत्सृष्टं रक्षिभिर्वृतम् ।
पितुर्मे यज्ञविघ्नार्थमहरत्पापनिश्चयः ॥ २.६८.१७ ॥
ଅଶ୍ୱମେଧରେ ଛଡ଼ାଯାଇଥିବା ପବିତ୍ର ଅଶ୍ୱକୁ, ରକ୍ଷକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ମୋ ପିତାଙ୍କ ଯଜ୍ଞରେ ବିଘ୍ନ ଘଟାଇବା ପାଇଁ ପାପବୁଦ୍ଧିର ଏ ହରଣ କଲା।
2.68.18
सौवीरान्प्रतियातां च बभ्रोरेष तपस्विनः ।
भार्यामभ्यहरन्मोहादकामां तामितो गताम् ॥ २.६८.१८ ॥
ସୌବୀରମାନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଫେରୁଥିବା ତପସ୍ୱୀ ବଭ୍ରୁଙ୍କ ପତ୍ନୀକୁ, ମୋହବଶରୁ ଏ ହରଣ କଲା — ସେ ଇଚ୍ଛୁକ ନଥିଲେ, ସେଠାରୁ ଚାଲିଯାଇଥିଲେ।
2.68.19
एष मायाप्रतिच्छन्नः कारूशार्थे तपस्विनीम् ।
जहार भद्रां वैशालीं मातुलस्य नृशंसकृत् ॥ २.६८.१९ ॥
ମାୟାରେ ଲୁଚିଥିବା ଏ, କାରୂଶ ପାଇଁ ତପସ୍ବିନୀ ଭଦ୍ରା ବୈଶାଲୀଙ୍କୁ ମାମୁଁ ପ୍ରତି ନୃଶଂସ କର୍ମ କରି ହରଣ କଲା।
2.68.20
वृष्णिदारान्विलाप्यैव हत्वा च कुकुरान्धकान् ।
पापाबुद्धिरुपातिष्ठत्स प्रविश्य ससम्भ्रमम् ॥ २.६८.२० ॥
ବୃଷ୍ଣିମାନଙ୍କ ପତ୍ନୀମାନଙ୍କୁ ବିଳାପ କରାଇ ଏବଂ କୁକୁର ଓ ଅନ୍ଧକମାନଙ୍କୁ ମାରି, ସେ ପାପବୁଦ୍ଧି ବ୍ୟସ୍ତତାରେ ପ୍ରବେଶ କରି ନିକଟକୁ ଆସିଲା।
2.68.21
विशालराज्ञो दुहितां मम पित्रा वृतां सतीम् ।
अनेन कृत्वा सन्धानं करूशेन जिगीषया ॥ २.६८.२१ ॥
ମୋ ପିତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବୃତା ବିଶାଳ ରାଜାଙ୍କ କନ୍ୟା ସତୀଙ୍କୁ, ଜୟ ଇଚ୍ଛାରେ କାରୂଶ ସହିତ ସନ୍ଧି କରି ଏ ହରଣ କଲା।
2.68.22
जरासन्धं समाश्रित्य कृतवान्विप्रियाणि मे ।
तानि सर्वाणि सङ्ख्यातुं न शक्नोमि नराधिपाः ॥ २.६८.२२ ॥
ଜରାସନ୍ଧଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କରି ଏ ମୋ ପ୍ରତି ବହୁ ଅପ୍ରିୟ କର୍ମ କରିଛି। ହେ ନରାଧିପଗଣ, ସେସବୁ ଗଣିବାକୁ ମୁଁ ସମର୍ଥ ନୁହେଁ।
2.68.23
एवमेतदपर्यन्तमेष वृष्णिषु किल्बिषी ।
अस्माकमयमारम्भांश्चकार परभानृजुः ॥ २.६८.२३ ॥
ଏହିପରି ଏ ବୃଷ୍ଣିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅନନ୍ତ ପାପୀ। ଆମ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଏ ଏହି ଉଦ୍ୟମ କରିଛି; ଶତ୍ରୁ ପ୍ରତି ସିଧା ଚାଲିବା ଲୋକ।
2.68.24
शतं क्षन्तव्यमस्माभिर्वधार्हाणां किलागसाम् ।
बद्धोऽस्मि समयैर्घोरैर्मातुरस्यैव सङ्गरे ॥ २.६८.२४ ॥
ବଧଯୋଗ୍ୟ ଶହେ ଅପରାଧ ମଧ୍ୟ ଆମେ କ୍ଷମା କରିବା ଉଚିତ। ମାମୁଁଙ୍କ ଯୁଦ୍ଧରେ ଭୟଙ୍କର ପ୍ରତିଜ୍ଞାରେ ମୁଁ ଆବଦ୍ଧ।
2.68.25
तत्तथा शतमस्माकं क्षान्तं क्षयकरं मया ।
द्वौ तु मे वधकालेऽस्मिन्न क्षन्तव्यौ कथञ्चन ॥ २.६८.२५ ॥
ଏହିପରି ବିନାଶକାରୀ ଶହେ ଅପରାଧ ମୁଁ କ୍ଷମା କରିଛି। କିନ୍ତୁ ଏହି ବଧ ସମୟରେ ମୋ ପାଇଁ ଦୁଇଟି ଅପରାଧ କୌଣସି ପ୍ରକାରେ କ୍ଷମାଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ।
2.68.26
यज्ञविघ्नकरं हन्यां पाण्डवानां च दुर्हृदम् ।
इति मे वर्तते भावस्तमतीयां कथं न्वहम् ॥ २.६८.२६ ॥
ଯଜ୍ଞରେ ବିଘ୍ନ ସୃଷ୍ଟିକାରୀ ଏବଂ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ଶତ୍ରୁକୁ ମୁଁ ବଧ କରିବି — ଏହା ମୋର ଭାବନା। ତେବେ ତାକୁ ମୁଁ କିପରି ଉପେକ୍ଷା କରିବି?
2.68.27
पितृष्वसुः कृते दुःखं सुमहन्मर्षयाम्यहम् ।
दिष्ट्या हीदं सर्वराज्ञां सन्निधावद्य वर्तते ॥ २.६८.२७ ॥
ମୋ ପିସିମାଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ ଅତି ବଡ଼ ଦୁଃଖ ସହୁଛି। ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ଆଜି ଏହା ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତିରେ ହେଉଛି।
2.68.28
पश्यन्ति हि भवन्तोऽद्य मय्यतीव व्यतिक्रमम् ।
कृतानि तु परोक्षं मे यानि तानि निबोधत ॥ २.६८.२८ ॥
ଆପଣମାନେ ଆଜି ମୋ ଉପରେ ଅତ୍ୟଧିକ ଅତିକ୍ରମ ଦେଖୁଛନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ମୋ ଅନୁପସ୍ଥିତିରେ ମୋ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯାହା କରାଯାଇଛି, ତାହା ମଧ୍ୟ ଜାଣନ୍ତୁ।
2.68.29
इमं त्वस्य न शक्ष्यामि क्षन्तुमद्य व्यतिक्रमम् ।
अवलेपाद्वधार्हस्य समग्रे राजमण्डले ॥ २.६८.२९ ॥
କିନ୍ତୁ ଅହଙ୍କାରରୁ ଜାତ, ବଧଯୋଗ୍ୟ ଏହାର ଏହି ଅତିକ୍ରମକୁ ମୁଁ ଆଜି ସମସ୍ତ ରାଜମଣ୍ଡଳୀ ସମ୍ମୁଖରେ କ୍ଷମା କରିପାରିବି ନାହିଁ।
2.68.30
रुक्मिण्यामस्य मूढस्य प्रार्थनाऽऽसीन्मुमूर्षतः ।
न च तां प्राप्तवान्मूढः शूद्रो वेदश्रुतीमिव ॥ २.६८.३० ॥
ଏହି ମୂର୍ଖର ରୁକ୍ମିଣୀ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା ଥିଲା — ମୃତ୍ୟୁ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ଏହାର। କିନ୍ତୁ ଏ ମୂର୍ଖ ତାଙ୍କୁ ପାଇପାରିଲା ନାହିଁ, ଯେପରି ଶୂଦ୍ର ବେଦଶ୍ରୁତି ପାଇପାରେ ନାହିଁ।
2.68.31
एवमादि ततः सर्वे सहितास्ते नराधिपाः ।
गर्हणं शिशुपालस्य वासुदेवेन विश्रुतः ॥ २.६८.३१ ॥
ଏହିପରି ବାସୁଦେବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶିଶୁପାଳଙ୍କ ନିନ୍ଦା ଘୋଷିତ ହେବାରେ, ସେଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ସେହି ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ ଏପରି କଥା କହିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
2.68.32
वासुदेववचः श्रुत्वा चेदिराजं व्यगर्हयन् ।
रथोपस्थे धनुष्मन्तं शरान्सन्दधतं रुषा ॥ २.६८.३२ ॥
ବାସୁଦେବଙ୍କ ବଚନ ଶୁଣି ସେମାନେ ଚେଦିରାଜଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କଲେ; ସେ ରଥ ଉପରେ ବସି କ୍ରୋଧରେ ଧନୁ ଧରି ବାଣ ଯୋଡ଼ୁଥିଲେ।
2.68.33
श्रुत्वाऽपि च विलोक्याशु दुद्रुवुः सर्वपार्थिवाः ।
विहाय परमोद्विग्नाश्चेदिराजं चमूमुखे ॥ २.६८.३३ ॥
ଏହା ଶୁଣି ଓ ଦେଖି ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୀତ ହୋଇ ସେନାର ଅଗ୍ରଭାଗରେ ଥିବା ଚେଦିରାଜଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଶୀଘ୍ର ପଳାଇଲେ।
2.68.34
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा शिशुपालः प्रतापवान् ।
जहास स्वनवद्धासं वाक्यं चेदमुवाच ह ॥ २.६८.३४ ॥
ତାଙ୍କର ସେହି ବଚନ ଶୁଣି ପରାକ୍ରମୀ ଶିଶୁପାଳ ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ ହାସ୍ୟ କରି ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
2.68.35
मत्पूर्वां रुक्मिणीं कृष्ण संसत्सु परिकीर्तयन् ।
विशेषतः पार्थिवेषु व्रीडां न कुरुषे कथम् ॥ २.६८.३५ ॥
ହେ କୃଷ୍ଣ, ସଭାମାନଙ୍କରେ, ବିଶେଷତଃ ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ମୋ ପୂର୍ବରୁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ରୁକ୍ମିଣୀଙ୍କ ଗୁଣଗାନ କରି ତୁମେ କାହିଁକି ଲଜ୍ଜା ଅନୁଭବ କରୁନାହଁ?
2.68.36
मन्यमानो हि कः सत्सु पुरुषः परिकीर्तयेत् ।
अन्यपूर्वा स्त्रियं जातु त्वदन्यो मधूसूदन ॥ २.६८.३६ ॥
ହେ ମଧୁସୂଦନ, ତୁମ ବ୍ୟତୀତ କୋଉ ପୁରୁଷ ସଜ୍ଜନଙ୍କ ସଭାରେ ପୂର୍ବରୁ ଅନ୍ୟର ଥିବା ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଗୁଣଗାନ କରିବ?
2.68.37
क्षमा वा यदि ते श्रद्धा मा वा कृष्ण मम क्षम ।
क्रुद्धाद्वापि प्रसन्नाद्वा किं मे त्वत्तो भविष्यते ॥ २.६८.३७ ॥
ହେ କୃଷ୍ଣ, ତୁମର କ୍ଷମା ବା ଶ୍ରଦ୍ଧା ଥିଲେ ମୋତେ କ୍ଷମା କର; ନହେଲେ କର ନାହିଁ। କ୍ରୋଧରେ ହେଉ କି ପ୍ରସନ୍ନତାରେ, ତୁମଠାରୁ ମୋର କ'ଣ ହେବ?
2.68.38
स तांस्तु विद्रुतान्सर्वान्साश्वपत्तिरथद्विपान् ।
कृष्णतेजोहतान्सर्वान्समीक्ष्य वसुधाधिपान् ॥ २.६८.३८ ॥
ପଳାଉଥିବା ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କୁ—ଅଶ୍ୱ, ପଦାତିକ, ରଥ, ହାତୀ ସହିତ—କୃଷ୍ଣଙ୍କ ତେଜରେ ଆହତ ଦେଖି ଶିଶୁପାଳ।
2.68.39
शिशुपालो रथेनैकः प्रत्युपायात्स केशवम् ।
रुषा ताम्रेक्षणो राजञ्छलभः पावकं यथा ॥ २.६८.३९ ॥
ହେ ରାଜା, ଶିଶୁପାଳ ଏକାକୀ ରଥରେ କ୍ରୋଧରେ ଲାଲ ଆଖିରେ କେଶବଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଆଗେଇଲା, ଯେପରି ପତଙ୍ଗ ଅଗ୍ନି ଆଡ଼େ।