مهابهاراتا · أدهيايا 2.70
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.70.1
ततो विष्फारयन्राजा महच्चैदिपतिर्धनुः ।
अभियास्यन्हृषीकेशमुवाच मधुसूदनम् ॥ २.७०.१ ॥
فشدّ ملك التشيدي قوسه العظيمة، مستعدًا للهجوم على هريشيكيشا، وقال لمادهوسودانا.
2.70.2
एकस्त्वमसि मे शत्रुस्तत्त्वां हत्वाऽद्य माधव ।
ततः सागरपर्यन्तां पालयिष्यामि मेदिनीम् ॥ २.७०.२ ॥
أنت وحدك عدوي. يا مادهافا، بعدما أقتلك اليوم، سأحمي الأرض الممتدة حتى البحر.
2.70.3
द्वैरथं काङ्क्षितं यद्वै तदिदं पर्युपस्थितम् ।
चिरस्य वत मे दिष्ट्या वासुदेव सह त्वया।
अद्य त्वां निहनिष्यामि भीष्मं च सह पाण्डवैः ॥ २.७०.३ ॥
لقد حضر أمامي القتال الفردي الذي كنت أتمناه منذ زمن طويل. يا فاسوديفا، بحسن الحظ سأقتلك اليوم مع بهيشما والباندافا.
2.70.4
एवमुक्त्वा स तं बाणैर्निशितैरत्ततेजनैः ।
विव्याध युधि तीक्ष्णाग्रैश्चेदिराड्यपुङ्गवम् ॥ २.७०.४ ॥
وبعد أن قال ذلك، طعن ذلك الأفضل بين الرجال في المعركة بسهام حادة مشحوذة ذات رؤوس بتارة.
2.70.5
कङ्कपत्रच्छदा बाणाश्चेदिराजधनुश्च्युताः ।
विविशुस्ते तदा कृष्णं भुजङ्गा इव पर्वतम् ॥ २.७०.५ ॥
دخلت السهام، المزودة بريش الكركي والمنطلقة من قوس ملك التشيدي، في كريشنا حينها كما تدخل الثعابين الجبل.
2.70.6
नाददानस्य चैद्यस्य शरानत्यस्यतोपि वा ।
दधृशुर्विवरं केचिद्गतिं वायोरिवाम्बरे ॥ २.७०.६ ॥
ومع أن ملك التشيدي كان يأخذ السهام ويطلقها دون توقف، فلم ير بعضهم فيها أي فجوة، كما لا يُرى مسار الريح في السماء.
2.70.7
चेदिराजमहामेधः शरजालाम्बुमांस्तदा ।
अभ्यवर्षद्धृषीकेशं पयोद इव पर्वतम् ॥ २.७०.७ ॥
فأمطر ملك تشيدي، كغيمة عظيمة محمّلة بماء شبكة من السهام، على كرشنا سيّد الحواس، كما يمطر السحاب على الجبل.
2.70.8
ततः शार्ङ्गममित्रघ्नः कृत्वा सशरमच्युतः ।
आबभाषे महबाहुः सुनीथं परवीरहा ॥ २.७०.८ ॥
فأخذ أتشيوتا، مُهلك الأعداء، ذو الذراعين العظيمتين، قاتل الأبطال الأعداء، قوسه شارنغا، ووضع سهمًا، وخاطب سونيثا.
2.70.9
अयं त्वं भामकस्तीक्ष्णश्चेदिराज महाशरः ।
भेत्तुमर्हति वेगेन महाशनिरिवाचलम् ॥ २.७०.९ ॥
ها هو سهمك، السهم الحاد العظيم بهامكا، أيها ملك تشيدي؛ بقوة يستطيع أن يخترق، كما يخترق الصاعقة العظيمة الجبل.
2.70.10
एवं ब्रुवति गोविन्दे ततश्चेदिपतिः पुनः ।
मुमोच निशितानन्यान्कृष्णं प्रति शरान्बहून् ॥ २.७०.१० ॥
وبينما كان غوفيندا يتحدث هكذا، أطلق سيد تشيدي مجددًا نحو كرشنا سهامًا حادة كثيرة أخرى.
2.70.11
अथ बाणार्दितः कृष्णः शार्ङ्गमायम्य दीप्तिमान् ।
मोच निशितान्बाणाञ्छतशोथ सहस्रशः ॥ २.७०.११ ॥
ثم إن كرشنا، المتألق المتأذي من السهام، شدّ قوسه شارنغا وأطلق سهامًا حادة بالمئات وبالآلاف.
2.70.12
ताञ्छरांस्तु स चिच्छेद शरवर्षैस्तु चेदिराट् ।
षड्भिश्चान्यैर्जघानाशु केशवं चेदिपुङ्गवः ॥ २.७०.१२ ॥
لكن ملك تشيدي قطع تلك السهام بوابل من السهام، وأصاب أفضل التشيديين كيشافا سريعًا بستة سهام وسهام أخرى.
2.70.13
ततोऽस्रं सहसा कृष्णः प्रमुमोच जगद्गुरुः ।
अस्त्रेण तन्महाबाहुर्वारयामास चेदिराट् ॥ २.७०.१३ ॥
فأطلق كرشنا، معلّم العالم، سلاحًا فجأة، فصدّه ملك التشيدي ذو الذراعين القويتين بسلاحه.
2.70.14
ततः शतसहस्रेण शराणां नतपर्वणाम् ।
सर्वतः समवाकीर्य शौरिं दामोदरं तदा ॥ २.७०.१४ ॥
ثم غطّى شَوْرِي داموداراً من كل جانب بمئة ألف سهم ذات عُقَد منحنية.
2.70.15
ननाद बलवान्क्रुद्धः शिशुपालः प्रतापवान् ।
इदं चोवाच संरब्धः केशवं परवीरहा ॥ २.७०.१५ ॥
زأر شيشوبالا القوي الغاضب الباسل، وقال لكيشافا، وقد امتلأ غضباً، قاتل أبطال الأعداء، هذه الكلمات.
2.70.16
अद्याङ्गं मामका बाणा भेत्स्यन्ति तव संयुगे ।
हत्वा त्वां समुतामात्यं पाण्डवांश्च तरस्विनः ॥ २.७०.१६ ॥
اليوم ستخترق سهامي كل عضو من أعضائك في المعركة، بعد أن أقتلك مع وزرائك والبانديفا السريعين.
2.70.17
अनृण्यमद्यय यास्यामि जरासन्धस्य धीमतः ।
कंसस्य केशिनश्चैव नरकस्य तथैव ह ॥ २.७०.१७ ॥
اليوم سأمضي بريئاً من دين الحكيم جراسندها، وكَنْسا، وكيشين، وكذلك ناراكا.
2.70.18
इत्युक्त्वा क्रोधताम्राक्षः शिशुपालो जनार्दनम् ।
अदृश्यं शरवर्षेण सर्वतः स चकार ह ॥ २.७०.१८ ॥
قال هذا، ثم جعل شيشوبالا، وعيناه محمرتان من الغضب، جانارداناً غير مرئي من كل جهة بمطر من السهام.
2.70.19
ततोऽस्त्रेणैव चान्योन्यं निकृत्य च शरान्बहून् ।
शरवर्षैस्तदा चैद्यमन्तर्धातुं प्रचक्रमे ॥ २.७०.१९ ॥
ثم قطعا بالسلاح سهام بعضهما بعضا الكثيرة، ثم بدأ ابن تشيدي (شيشوبالا) يختفي بوابل من السهام.
2.70.20
अन्तर्धानगतौ वीरौ शुशुभाते महारथौ ।
तौ दृष्ट्वा सर्वभूतानि साधुसाध्वित्यपूजयन् ॥ २.७०.२० ॥
فأشرق البطلان العظيمان المتواريان؛ ولما رأتهما جميع الكائنات مدحتهما قائلة: «أحسنتما، أحسنتما!»
2.70.21
न दृष्टपूर्वमस्माभिर्युद्धमीदृशकं पुरा ।
ततः कृष्णं जघानाशु शुशुपालस्त्रिभिः शरैः ॥ २.७०.२१ ॥
لم نشهد من قبل قتالا كهذا. ثم ضرب شيشوبالا كريشنا بسرعة بثلاثة سهام.
2.70.22
कृष्णोऽपि बाणैर्विव्याध सुनीथं पञ्चभिर्युधि ।
ततः सुनीथं सप्तत्या नाराचैर्दयद्बली। ॥ २.७०.२२ ॥
وأصاب كريشنا أيضا سونيثا في القتال بخمسة سهام. ثم أصاب القوي سونيثا بسبعين سهما حديديا.
2.70.23
ततोऽतिविद्धः कृष्णेन सुनीथः क्रोधमूर्छितः ।
विव्याध निशितैर्बाणैर्वासुदेवं स्तनान्तरे ॥ २.७०.२३ ॥
ثم أصاب سونيثا، وقد أثخنه كريشنا بالجراح وغلبه الغضب، فاقتحم بسهام حادة فؤاد فاسوديفا في وسط صدره.
2.70.24
पुनः कृष्णं त्रिभिर्विद्ध्वा ननादावसरे नृपः ।
तोऽतिदारुणं युद्धं सहसा चक्रतुस्तदा ॥ २.७०.२४ ॥
ثم صاح الملك مرة أخرى عندما أصاب كريشنا بثلاثة سهام في الوقت المناسب؛ ثم خاض الاثنان فجأة قتالا شديد الهول.
2.70.25
नौ नखैरिव शार्दूलौ दन्तैरिव महागजौ ।
दंष्ट्राभिरिव पञ्चास्यौ चरणैरिव कुक्कुटौ ॥ २.७०.२५ ॥
كما يتقاتل نمران بمخالبهما، وفيلان عظيمان بعاجهما، وأسدان بأنيابهما، وديكان بأرجلهما،
2.70.26
दारयेतां शरैस्तीक्ष्णैरन्योन्यं युधि तावुभौ ।
ततो मुमुचतुः क्रुद्धौ शरवर्षमनुत्तमम् ॥ २.७०.२६ ॥
في المعركة مزّق كلاهما الآخر بسهام حادة، ثم أطلقا في غضب مطرًا من السهام لا مثيل له.
2.70.27
शरैरेव शराञ्छित्वा तावुभौ पुरुषर्षभौ ।
चक्रातेऽस्त्रमयं युद्धं घोरं तदतिमानुषम् ॥ २.७०.२७ ॥
وكان الاثنان، كأنهما ثوران بين الرجال، يقطعان السهام بالسهام، ويخوضان قتالًا رهيبًا مملوءًا بالأسلحة، فوق البشري.
2.70.28
आग्नेयमस्त्रं मुमुचे शिशुपालः प्रतापवान् ।
वारुणास्त्रेण तच्छ्रीघ्रं नाशयामास केशवः ॥ २.७०.२८ ॥
أطلق شيشوبالا الذي يملك البأس سلاح النار، فأبطله كيشافا على الفور بسلاح فارونا.
2.70.29
कौबेरमस्त्रं सहसा चेदिराट् प्रमुमोच ह ।
रणैव सहसाऽनाशयत्तं जगत्प्रभुः ॥ २.७०.२९ ॥
أطلق ملك تشيدي فجأة سلاح كوبيرا، فأبطله رب العالم في الحال وسط المعركة.
2.70.30
याम्यमस्त्रं ततः क्रुद्धो मुमुचे कालमोहितः ।
याम्येनैवास्त्रयोगेन याम्यमस्त्रं व्यनाशयत् ॥ २.७०.३० ॥
ثم أطلق، غاضبًا ومغلوبًا على أمره بسطوة الزمن، سلاح يَما؛ فبالاستعمال ذاته لسلاح يَما أبطل ذلك السلاح اليَمي.
2.70.31
गान्धर्वेण च गान्धर्वं मानवं मानवेन च ।
वायव्येन च वायव्यं रौद्रं रौद्रेण चाभिभूः ॥ २.७०.३१ ॥
فجابه سهم الغاندهاروا بسهم الغاندهاروا، وسهم مانو بسهم مانو، وسهم الريح بسهم الريح، والسهم الضاري بالضاري، ذلك الغالب.
2.70.32
ऐन्द्रमैन्द्रेण भगवान्वैष्णवेन च वैष्णवम् ।
एवमस्त्राणि कुर्वाणौ युयुधाते महाबलौ ॥ २.७०.३२ ॥
فجابه المبارك سهم إندرا بسهم إندرا، وسهم فيشنو بسهم فيشنو؛ وهكذا تقاتل الجبّاران مستخدمين الأسلحة.
2.70.33
ततो मायां विकुर्वाणो दमगोषसुतो बली ।
गदामुसलसंयुक्ताञ्छक्तितोमरसायकान् ॥ २.७०.३३ ॥
ثم أطلق ابن داماغوشا القوي، مُحدِثًا الوهم، العِصيّ والمطارق، والرماح والحراب والسهام.
2.70.34
परश्वथमुसण्डीश्च ववर्ष युधि केशवम् ।
अमोघास्त्रेण भगवान्नाशयामास केशिहा ॥ २.७०.३४ ॥
وأمطر في المعركة على كيشافا فؤوسًا ومطارق، فأبادها المبارك قاتل كيشين بسلاح لا يُخطئ.
2.70.35
शिलावर्षं महाघोरं ववर्ष युधि चेदिराट् ।
वज्रास्त्रेणाभिसङ्क्रुद्धश्चूर्णं तदकरोत्प्रभुः ॥ २.७०.३५ ॥
وفي المعركة أمطر ملك تشيدي مطرًا من الحجارة رهيبًا جدًا، فسحقه الربّ الغاضب بسلاح الصاعقة حتى صار غبارًا.
2.70.36
जलवर्षं ततो घोरं व्यस़जच्चेदिपुङ्गवः ।
वायव्यास्त्रेण भगवान्व्याक्षिपच्छतशो हि तत् ॥ २.७०.३६ ॥
ثم أطلق أفضل التشيدي مطرًا من الماء رهيبًا، فبدّده المبارك بسلاح الريح إلى مئات القطع.
2.70.37
निहत्य सर्वमायां वै सुनीतस्य जनार्दनः ।
स मुहूर्तं चकाराशु द्वन्द्वयुद्धं महारथः ॥ २.७०.३७ ॥
بعد أن أبطل جانارداna كل سحر سونيتا، خاض في الحال قتالاً فردياً كمحارب عظيم لحظة.
2.70.38
स बाणयुद्धं कुर्वाणो भर्त्सयामास चेदिराट् ।
दमघोषसुतो धृष्टमुवाच यदुपुङ्गवम् ॥ २.७०.३८ ॥
قال ملك التشيدي، ابن داماغوشا، وهو يخوض معركة السهام، موبخاً أفضل اليادافا بجرأة:
2.70.39
अद्य कृष्णमकृष्णं तु कुर्वन्तु मम सायकाः ।
इत्येवमुक्त्वा दुष्टात्मा शरवर्षं जनार्दने ॥ २.७०.३९ ॥
"اليوم لتجعل سهامي كريشنا غير كريشنا"، قال ذلك، ثم أمطر ذو النفس الخبيثة جانارداna وابلاً من السهام.
2.70.40
मुमोच पुरुषव्याघ्रो घोरं वै चेदिपुङ्गवः ।
शरसंङ्कृत्तगात्रस्तु क्षणेन यदुनन्दनः ॥ २.७०.४० ॥
أطلق ذلك النمر بين الرجال، أفضل التشيدي، سهاماً مرعبة؛ لكن جسد فرحة اليادافا اخترقته السهام في لحظة.
2.70.41
रुधिरं परिसुस्राव मदं मत्त इव द्विपः ।
न यन्ता न रथो वापि न चाश्वाः पर्वतोपमाः ॥ २.७०.४१ ॥
سال الدم كفيل هائج في الشبق؛ ولم يُرَ سائق ولا عربة ولا خيول كالجبال.
2.70.42
दृश्यन्ते शरसञ्छन्नाः केशवस्य महात्मनः ।
केशवं तदवस्थं तु दृष्ट्वा भूतानि चक्रुशुः ॥ २.७०.४२ ॥
رُئي كيشافا العظيم النفس مغطى بالسهام؛ فلما رأت الكائنات كيشافا في تلك الحال صرخت.
2.70.43
दारुकस्तु तदा प्राह कृष्णं यादवनन्दनम् ।
नेदृशो दृष्टपूर्वो हि सङ्ग्रामो वै पुरा मया ॥ २.७०.४३ ॥
فقال دارука لكريشنا، فرحة اليادافا: "لم أرَ من قبل قتالاً كهذا."
2.70.44
स्थातव्यमिति तिष्ठामि त्वत्प्रभावेण माधव ।
अन्यथा न च मे प्राणा धरायेयुर्जनार्दन ॥ २.७०.४४ ॥
"أقف ثابتاً كما يجب، بقوتك، يا مادهافا؛ وإلا لما بقيت أنفاسي الحيوية في جسدي، يا جاناردانا."
2.70.45
अतः सञ्चिन्त्य गोविन्द क्षिप्रमस्य वधं कुरु ।
एवमुक्तस्तु सूतेन केशवो वाक्यमब्रवीत् ॥ २.७०.४५ ॥
"فلذلك، يا غوفيندا، بعد التفكير، أسرع في إحداث موته." وحين خاطبه السائق بهذا، قال كيشافا هذه الكلمات.
2.70.46
एष ह्यतिबलो दैत्यो हिरण्यकशिपुः पुरा ।
रिपुः सुराणामभवद्वरदानेन गर्वितः ॥ २.७०.४६ ॥
"هذا الدايتيا الشديد القوة، هيرانياكاشيبو، الذي كان من قبل متعالياً بسبب نعمة، صار عدواً للآلهة."
2.70.47
तथाऽऽसीद्रावणो नाम राक्षसो ह्यतिवीर्यवान् ।
तेनैव बलवीर्येण बलं नागणयन्मम ॥ २.७०.४७ ॥
"وكذلك كان هناك راكشاسا يُدعى رافانا، شديد البأس، لم يحسب قوتي بقوته وبأسه."
2.70.48
अहं मृत्युश्च भविता काले काले दुरात्मनः ।
न भेतव्यं तथा सूत नैष कश्चिन्मयि स्थिते ॥ २.७०.४८ ॥
"سأكون الموت للأشرار في كل حين. فلا تخف يا سائق، فما دمتُ قائماً لا يستطيع أحد أن يصيبك بسوء."
2.70.49
इत्येवमुक्त्वा भगवान्ननर्द गरुडध्वजः ।
पाञ्चजन्यं महाशङ्खं पूरयामास केशवः ॥ २.७०.४९ ॥
قال هذا، فزأر المبارك ذو راية گارودا، ونفخ كيشافا في الصدفة العظيمة بانتشاجنيا فملأها صوتًا.
2.70.50
संमोहयित्वा भगवांश्चक्रं दिव्यं समाददे ।
चिच्छेद च सुनीथस्य शिरश्चक्रेण संयुगे ॥ २.७०.५० ॥
بعد أن أربكه المبارك، أمسك القرص الإلهي، وفي المعركة قطع رأس سونيثا بالقرص.
2.70.51
स पपात महाबाहुर्वज्राहत इवाचलः ।
ततश्चेदिपतेर्देहात्तेजोऽग्र्यं ददृशुर्नृपाः ॥ २.७०.५१ ॥
سقط كجبل ضربته الصاعقة، ذو الذراعين القويتين؛ ثم رأى الملوك النور الأعظم يخرج من جسد سيد تشيدي.
2.70.52
उत्पतन्तं महाराज गगनादिव भास्करम् ।
ततः कमलपत्राक्षं कृष्णं लोकनमस्कृतम्।
ववन्दे तत्तदा तेजो विवेश च नराधिप ॥ २.७०.५२ ॥
صعد ذلك النور، أيها الملك العظيم، كالشمس تطلع من السماء؛ ثم انحنى لكريشنا ذي العينين كبتلات اللوتس المكرّم من العوالم، ودخل فيه، يا سيد البشر.
2.70.53
तदद्भुतममन्यन्त दृष्ट्वा सर्वे महीक्षितः ।
यद्विवेश महाबाहुं तत्तेजः पुरुषोत्तमम् ॥ २.७०.५३ ॥
رأى جميع الملوك ذلك النور يدخل في أفضل الرجال ذي الذراعين القويتين، فعدّوه أمرًا عجيبًا.
2.70.54
अनभ्रे प्रववर्ष द्यौः पपात ज्वलिताशनिः ।
कृष्णेन निहते चैद्ये चचाल न वसुन्धरा ॥ २.७०.५४ ॥
أمطرت السماء دون غيم، وسقطت صاعقة مشتعلة؛ ومع ذلك، حين قتل كريشنا تشايديا لم تهتز الأرض.
2.70.55
ततः केचिन्महीपाला नाब्रुवंस्तत्र किञ्चन ।
अतीतवाक्पथे काले प्रेक्षमाणा जनार्दनम् ॥ २.७०.५५ ॥
فلم يتكلم بعض الملوك هناك بشيء، إذ تجاوز الوقت حدّ الكلام، وظلّوا ينظرون إلى جناردانا.
2.70.56
हस्तैर्हस्ताग्रमपरे प्रत्यपिंषन्नमर्षिताः ।
अपरे दशनैरोष्ठानदशन्क्रोधमूर्छिताः ॥ २.७०.५६ ॥
فحكّ بعضهم، وقد استاؤوا، أطراف أصابع إحدى اليدين بالأخرى، وعضّ آخرون شفاههم بأسنانهم، وقد غلبهم الغضب حتى غابوا عن وعيهم.
2.70.57
रहश्च केचिद्वार्ष्णेयं प्रशशंसुर्नराधिपाः ।
केचिदेव सुसंरब्धा मध्यस्थास्त्वपरेऽभवन् ॥ २.७०.५७ ॥
فمدح بعض الملوك سرًّا كريشنا، سليل فريشني، وغضب بعضهم غضبًا شديدًا، وبقي آخرون على الحياد.
2.70.58
प्रहृष्टाः केशवं जग्मुः संस्तुवन्तो महर्षयः ।
ब्राह्मणाश्च महात्मानः पार्थिवाश्च महाबलाः।
शशंसुर्निर्वृताः सर्वे दृष्ट्वा कृष्णस्य विक्रमम् ॥ २.७०.५८ ॥
ذهب كبار الحكماء المبتهجون إلى كيشافا يمدحونه، وأثنى عليه البراهمة والنفوس النبيلة والملوك الأشداء جميعًا، وقد اطمأنوا بعد أن شهدوا بأس كريشنا.
2.70.59
सदेवगन्धर्वगणा राजानो भुवि विश्रुताः ।
प्रणामं हि हृषीकेशे प्राकुर्वत महात्मनि ॥ २.७०.५९ ॥
مع جموع الآلهة والغندهاربا، قدّم الملوك المشهورون في الأرض التحية للمهاتما هريشيكيشا.
2.70.60
ये त्वासुरगणाः पक्षाः सम्भूताः क्षत्रिया इह ।
ते निन्दन्ति हृषीकेशं दुरात्मानो गतायुषः ॥ २.७०.६० ॥
أما الكشاتريون المولودون هنا في صف جموع الأسورا، أهل النفوس الخبيثة المحكوم عليهم بالفناء، فإنهم يذمّون هريشيكيشا.
2.70.61
प्रजापतिगणा ये तु मध्यस्थाश्च महात्मनि ।
ब्रह्मर्षयश्च सिद्धाश्च गन्धर्वोरगचारणाः ॥ २.७०.६१ ॥
جماعات براجاباتي، وكهنة البراهمة، والكاملون، والغاندهاروا، والثعابين، والتشارانا الذين كانوا قرب العظيم النفس.
2.70.62
ते वै स्तुवन्ति गोविन्दं दिव्यैर्मङ्गलसंयुतैः ।
परस्परं च नृत्यन्ति गीतेन विविधेन च।
उपतिष्ठन्ति गोविन्दं प्रीतियुक्ता महात्मनि ॥ २.७०.६२ ॥
كانوا يمجّدون غوفيندا بكلمات إلهية مباركة، ويرقص بعضهم مع بعض، ويقفون في خدمة العظيم النفس غوفيندا بأغانٍ شتى وقلوبهم مبتهجة.
2.70.63
प्रहृष्टाः केशवं जग्मुः संस्तुवन्तो महर्षयः ।
ब्राह्मणाश्चापि सुप्रीताः पाण्डवाश्च महाबलाः ॥ २.७०.६३ ॥
مضى كبار الحكماء المبتهجون إلى كيشافا يمجّدونه، وكان البراهمة مسرورين جدًا، وكذلك البانداڤا ذوو القوة العظيمة.
2.70.64
पाण्डवस्त्वब्रवीद्भातॄन्सत्कारेण महीपतिम् ।
दमघोषात्मजं शूरं संस्कारयत मा चिरम् ॥ २.७०.६४ ॥
فقال البانداڤا [يودهيشتيرا] لإخوته: «أكرموا سيد الأرض هذا، الابن الشجاع لدامغوشا، وأقيموا له مراسم التتويج دون تأخير.»
2.70.65
कुरुराजवचः श्रुत्वा भ्रातरस्ते त्वरान्विताः ।
तथा च कृतवन्तस्ते भ्रातुर्वै शासनं तदा ॥ २.७०.६५ ॥
ولما سمع الإخوة كلمة ملك الكورو أسرعوا، ونفّذوا حينئذٍ أمر أخيهم كما أمر.
2.70.66
चेदीनामाधिपत्ये च पुत्रं तस्याज्ञया हरेः ।
अभ्यषिञ्चत तं पार्थः सहितैर्वसुधाधिपैः ॥ २.७०.६६ ॥
بأمر هاري (كريشنا)، أقام البارثا [أرجونا] مع سائر سادة الأرض مراسم تتويج ابنه على حكم التشيدي.