Mahābhārata · Adhyāya 2.70
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.70.1
ततो विष्फारयन्राजा महच्चैदिपतिर्धनुः ।
अभियास्यन्हृषीकेशमुवाच मधुसूदनम् ॥ २.७०.१ ॥
Então o rei dos Cedis, retesando seu grande arco e pronto para atacar Hṛṣīkeśa, falou a Madhusūdana.
2.70.2
एकस्त्वमसि मे शत्रुस्तत्त्वां हत्वाऽद्य माधव ।
ततः सागरपर्यन्तां पालयिष्यामि मेदिनीम् ॥ २.७०.२ ॥
Só tu és o meu inimigo. Ó Mādhava, tendo-te matado hoje, protegerei então a terra limitada pelo oceano.
2.70.3
द्वैरथं काङ्क्षितं यद्वै तदिदं पर्युपस्थितम् ।
चिरस्य वत मे दिष्ट्या वासुदेव सह त्वया।
अद्य त्वां निहनिष्यामि भीष्मं च सह पाण्डवैः ॥ २.७०.३ ॥
O combate singular que há tanto desejava apresentou-se diante de mim. Ó Vāsudeva, por boa fortuna, hoje te matarei, juntamente com Bhīṣma e os Pāṇḍavas.
2.70.4
एवमुक्त्वा स तं बाणैर्निशितैरत्ततेजनैः ।
विव्याध युधि तीक्ष्णाग्रैश्चेदिराड्यपुङ्गवम् ॥ २.७०.४ ॥
Tendo falado assim, atravessou aquele melhor dos homens na batalha com flechas agudas, afiadas, de pontas penetrantes.
2.70.5
कङ्कपत्रच्छदा बाणाश्चेदिराजधनुश्च्युताः ।
विविशुस्ते तदा कृष्णं भुजङ्गा इव पर्वतम् ॥ २.७०.५ ॥
As flechas, emplumadas de penas de garça e disparadas do arco do rei dos Cedis, então penetraram em Kṛṣṇa como serpentes entram numa montanha.
2.70.6
नाददानस्य चैद्यस्य शरानत्यस्यतोपि वा ।
दधृशुर्विवरं केचिद्गतिं वायोरिवाम्बरे ॥ २.७०.६ ॥
Embora o rei dos Cedis continuasse a apanhar e disparar flechas, alguns não viam nelas qualquer intervalo, assim como o curso do vento não se vê no céu.
2.70.7
चेदिराजमहामेधः शरजालाम्बुमांस्तदा ।
अभ्यवर्षद्धृषीकेशं पयोद इव पर्वतम् ॥ २.७०.७ ॥
Então o rei dos Cedi, uma grande nuvem carregada com a água de uma rede de flechas, derramou-se sobre Kṛṣṇa, senhor dos sentidos, como uma nuvem de chuva sobre uma montanha.
2.70.8
ततः शार्ङ्गममित्रघ्नः कृत्वा सशरमच्युतः ।
आबभाषे महबाहुः सुनीथं परवीरहा ॥ २.७०.८ ॥
Então Acyuta, destruidor de inimigos, de braços poderosos, vencedor de heróis inimigos, tomou o arco Śārṅga, armou uma flecha e falou a Sunītha.
2.70.9
अयं त्वं भामकस्तीक्ष्णश्चेदिराज महाशरः ।
भेत्तुमर्हति वेगेन महाशनिरिवाचलम् ॥ २.७०.९ ॥
Eis a tua flecha, a aguda grande seta Bhāmaka, ó rei dos Cedi; com força ela pode perfurar, como um grande raio perfura uma montanha.
2.70.10
एवं ब्रुवति गोविन्दे ततश्चेदिपतिः पुनः ।
मुमोच निशितानन्यान्कृष्णं प्रति शरान्बहून् ॥ २.७०.१० ॥
Enquanto Govinda assim falava, o senhor dos Cedi lançou novamente contra Kṛṣṇa muitas outras flechas afiadas.
2.70.11
अथ बाणार्दितः कृष्णः शार्ङ्गमायम्य दीप्तिमान् ।
मोच निशितान्बाणाञ्छतशोथ सहस्रशः ॥ २.७०.११ ॥
Então Kṛṣṇa, radiante e atormentado pelas flechas, tensionou o arco Śārṅga e disparou flechas afiadas às centenas e aos milhares.
2.70.12
ताञ्छरांस्तु स चिच्छेद शरवर्षैस्तु चेदिराट् ।
षड्भिश्चान्यैर्जघानाशु केशवं चेदिपुङ्गवः ॥ २.७०.१२ ॥
Mas o rei dos Cedi cortou aquelas flechas com uma chuva de flechas, e o melhor dos Cedi feriu de imediato Keśava com seis e outras flechas.
2.70.13
ततोऽस्रं सहसा कृष्णः प्रमुमोच जगद्गुरुः ।
अस्त्रेण तन्महाबाहुर्वारयामास चेदिराट् ॥ २.७०.१३ ॥
Então Kṛṣṇa, mestre do mundo, lançou de repente uma arma, e o rei dos Cedis, de braços poderosos, a deteve com a sua.
2.70.14
ततः शतसहस्रेण शराणां नतपर्वणाम् ।
सर्वतः समवाकीर्य शौरिं दामोदरं तदा ॥ २.७०.१४ ॥
Então, com cem mil flechas de juntas curvas, cobriu Śauri Dāmodara por todos os lados.
2.70.15
ननाद बलवान्क्रुद्धः शिशुपालः प्रतापवान् ।
इदं चोवाच संरब्धः केशवं परवीरहा ॥ २.७०.१५ ॥
O poderoso, enfurecido e valente Śiśupāla rugiu; cheio de fúria, o matador de heróis inimigos disse isto a Keśava.
2.70.16
अद्याङ्गं मामका बाणा भेत्स्यन्ति तव संयुगे ।
हत्वा त्वां समुतामात्यं पाण्डवांश्च तरस्विनः ॥ २.७०.१६ ॥
Hoje minhas flechas atravessarão cada membro teu na batalha, depois de matar-te junto com teus ministros e os rápidos Pāṇḍavas.
2.70.17
अनृण्यमद्यय यास्यामि जरासन्धस्य धीमतः ।
कंसस्य केशिनश्चैव नरकस्य तथैव ह ॥ २.७०.१७ ॥
Hoje partirei quite com a dívida para com o sábio Jarāsandha, Kaṃsa, Keśin e, igualmente, Naraka.
2.70.18
इत्युक्त्वा क्रोधताम्राक्षः शिशुपालो जनार्दनम् ।
अदृश्यं शरवर्षेण सर्वतः स चकार ह ॥ २.७०.१८ ॥
Dito isso, Śiśupāla, de olhos vermelhos de ira, tornou Janārdana invisível por todos os lados com uma chuva de flechas.
2.70.19
ततोऽस्त्रेणैव चान्योन्यं निकृत्य च शरान्बहून् ।
शरवर्षैस्तदा चैद्यमन्तर्धातुं प्रचक्रमे ॥ २.७०.१९ ॥
Então, cortando com armas muitas flechas um do outro, o filho de Caidya (Śiśupāla) começou a tornar-se invisível com uma chuva de flechas.
2.70.20
अन्तर्धानगतौ वीरौ शुशुभाते महारथौ ।
तौ दृष्ट्वा सर्वभूतानि साधुसाध्वित्यपूजयन् ॥ २.७०.२० ॥
Os dois heróis, grandes guerreiros em carros, ocultos, resplandeceram; vendo-os, todos os seres os louvaram dizendo: «Bem feito, bem feito!».
2.70.21
न दृष्टपूर्वमस्माभिर्युद्धमीदृशकं पुरा ।
ततः कृष्णं जघानाशु शुशुपालस्त्रिभिः शरैः ॥ २.७०.२१ ॥
Uma batalha assim nunca tínhamos visto antes. Então Śiśupāla feriu rapidamente Kṛṣṇa com três flechas.
2.70.22
कृष्णोऽपि बाणैर्विव्याध सुनीथं पञ्चभिर्युधि ।
ततः सुनीथं सप्तत्या नाराचैर्दयद्बली। ॥ २.७०.२२ ॥
Kṛṣṇa também feriu Sunītha na batalha com cinco flechas. Então o poderoso feriu Sunītha com setenta flechas de ferro.
2.70.23
ततोऽतिविद्धः कृष्णेन सुनीथः क्रोधमूर्छितः ।
विव्याध निशितैर्बाणैर्वासुदेवं स्तनान्तरे ॥ २.७०.२३ ॥
Então Sunītha, muito ferido por Kṛṣṇa, tomado pela ira, feriu Vāsudeva no meio do peito com flechas afiadas.
2.70.24
पुनः कृष्णं त्रिभिर्विद्ध्वा ननादावसरे नृपः ।
तोऽतिदारुणं युद्धं सहसा चक्रतुस्तदा ॥ २.७०.२४ ॥
Novamente o rei, ferindo Kṛṣṇa com três flechas no momento oportuno, rugiu; então os dois de repente travaram uma batalha terribilíssima.
2.70.25
नौ नखैरिव शार्दूलौ दन्तैरिव महागजौ ।
दंष्ट्राभिरिव पञ्चास्यौ चरणैरिव कुक्कुटौ ॥ २.७०.२५ ॥
Como dois tigres com suas garras, dois grandes elefantes com suas presas, dois leões com suas presas e dois galos com suas patas,
2.70.26
दारयेतां शरैस्तीक्ष्णैरन्योन्यं युधि तावुभौ ।
ततो मुमुचतुः क्रुद्धौ शरवर्षमनुत्तमम् ॥ २.७०.२६ ॥
Na batalha, dilaceravam-se mutuamente com flechas afiadas; então, enfurecidos, ambos desencadearam uma chuva de flechas incomparável.
2.70.27
शरैरेव शराञ्छित्वा तावुभौ पुरुषर्षभौ ।
चक्रातेऽस्त्रमयं युद्धं घोरं तदतिमानुषम् ॥ २.७०.२७ ॥
Cortando flechas com flechas, aqueles dois touros entre os homens travaram uma batalha terrível, cheia de armas, sobre-humana.
2.70.28
आग्नेयमस्त्रं मुमुचे शिशुपालः प्रतापवान् ।
वारुणास्त्रेण तच्छ्रीघ्रं नाशयामास केशवः ॥ २.७०.२८ ॥
O poderoso Śiśupāla lançou a arma ígnea; Keśava a destruiu imediatamente com a arma de Varuṇa.
2.70.29
कौबेरमस्त्रं सहसा चेदिराट् प्रमुमोच ह ।
रणैव सहसाऽनाशयत्तं जगत्प्रभुः ॥ २.७०.२९ ॥
O rei dos Cedi lançou de repente a arma de Kubera; o senhor do mundo a destruiu imediatamente no próprio combate.
2.70.30
याम्यमस्त्रं ततः क्रुद्धो मुमुचे कालमोहितः ।
याम्येनैवास्त्रयोगेन याम्यमस्त्रं व्यनाशयत् ॥ २.७०.३० ॥
Então, enfurecido e cegado pelo Tempo, lançou a arma de Yama; e, pela própria aplicação da arma de Yama, destruiu aquela arma de Yama.
2.70.31
गान्धर्वेण च गान्धर्वं मानवं मानवेन च ।
वायव्येन च वायव्यं रौद्रं रौद्रेण चाभिभूः ॥ २.७०.३१ ॥
Com a arma de Gandharva contrapôs a arma de Gandharva, com a arma de Manu a arma de Manu, com a arma do vento a arma do vento, e com a arma feroz a arma feroz — o vencedor.
2.70.32
ऐन्द्रमैन्द्रेण भगवान्वैष्णवेन च वैष्णवम् ।
एवमस्त्राणि कुर्वाणौ युयुधाते महाबलौ ॥ २.७०.३२ ॥
Com a arma de Indra o bem-aventurado contrapôs a arma de Indra, e com a arma de Viṣṇu a arma de Viṣṇu; assim os dois poderosos lutavam, empregando armas.
2.70.33
ततो मायां विकुर्वाणो दमगोषसुतो बली ।
गदामुसलसंयुक्ताञ्छक्तितोमरसायकान् ॥ २.७०.३३ ॥
Então o poderoso filho de Damaghoṣa, criando ilusão, lançou clavas e malhos, lanças, dardos e flechas.
2.70.34
परश्वथमुसण्डीश्च ववर्ष युधि केशवम् ।
अमोघास्त्रेण भगवान्नाशयामास केशिहा ॥ २.७०.३४ ॥
Na batalha fez chover machados e maças sobre Keśava; mas o bem-aventurado, matador de Keśin, destruiu-os com uma arma infalível.
2.70.35
शिलावर्षं महाघोरं ववर्ष युधि चेदिराट् ।
वज्रास्त्रेणाभिसङ्क्रुद्धश्चूर्णं तदकरोत्प्रभुः ॥ २.७०.३५ ॥
Na batalha o rei de Cedi fez chover uma terrível chuva de pedras; o senhor, muito irado, reduziu-a a pó com a arma do raio.
2.70.36
जलवर्षं ततो घोरं व्यस़जच्चेदिपुङ्गवः ।
वायव्यास्त्रेण भगवान्व्याक्षिपच्छतशो हि तत् ॥ २.७०.३६ ॥
Então o melhor dos cedis soltou uma terrível chuva de água; o bem-aventurado, com a arma do vento, a dispersou em centenas.
2.70.37
निहत्य सर्वमायां वै सुनीतस्य जनार्दनः ।
स मुहूर्तं चकाराशु द्वन्द्वयुद्धं महारथः ॥ २.७०.३७ ॥
Tendo destruído toda a ilusão de Sunīta, Janārdana imediatamente travou um combate singular como grande guerreiro por um momento.
2.70.38
स बाणयुद्धं कुर्वाणो भर्त्सयामास चेदिराट् ।
दमघोषसुतो धृष्टमुवाच यदुपुङ्गवम् ॥ २.७०.३८ ॥
O rei dos Cedi, filho de Damaghoṣa, enquanto travava o combate de arqueiros, insultou o melhor dos Yadu e falou ousadamente.
2.70.39
अद्य कृष्णमकृष्णं तु कुर्वन्तु मम सायकाः ।
इत्येवमुक्त्वा दुष्टात्मा शरवर्षं जनार्दने ॥ २.७०.३९ ॥
"Hoje que minhas flechas tornem Kṛṣṇa um não-Kṛṣṇa", tendo dito isso, o de mente maligna fez chover uma saraivada de flechas sobre Janārdana.
2.70.40
मुमोच पुरुषव्याघ्रो घोरं वै चेदिपुङ्गवः ।
शरसंङ्कृत्तगात्रस्तु क्षणेन यदुनन्दनः ॥ २.७०.४० ॥
Aquele tigre entre os homens, o melhor dos Cedi, disparou flechas ferozes; mas o corpo do deleite dos Yadu foi crivado de flechas num instante.
2.70.41
रुधिरं परिसुस्राव मदं मत्त इव द्विपः ।
न यन्ता न रथो वापि न चाश्वाः पर्वतोपमाः ॥ २.७०.४१ ॥
O sangue jorrou como de um elefante enfurecido no cio; não se viam nem cocheiro, nem carro, nem cavalos semelhantes a montanhas.
2.70.42
दृश्यन्ते शरसञ्छन्नाः केशवस्य महात्मनः ।
केशवं तदवस्थं तु दृष्ट्वा भूतानि चक्रुशुः ॥ २.७०.४२ ॥
Via-se o magnânimo Keśava coberto de flechas; ao ver Keśava naquele estado, os seres gritaram.
2.70.43
दारुकस्तु तदा प्राह कृष्णं यादवनन्दनम् ।
नेदृशो दृष्टपूर्वो हि सङ्ग्रामो वै पुरा मया ॥ २.७०.४३ ॥
Então Dāruka disse a Kṛṣṇa, alegria dos Yādavas: "Nunca antes vi uma batalha assim."
2.70.44
स्थातव्यमिति तिष्ठामि त्वत्प्रभावेण माधव ।
अन्यथा न च मे प्राणा धरायेयुर्जनार्दन ॥ २.७०.४४ ॥
"Mantenho-me firme, como devo, pelo teu poder, ó Mādhava; caso contrário, os meus sopros vitais não permaneceriam em mim, ó Janārdana."
2.70.45
अतः सञ्चिन्त्य गोविन्द क्षिप्रमस्य वधं कुरु ।
एवमुक्तस्तु सूतेन केशवो वाक्यमब्रवीत् ॥ २.७०.४५ ॥
"Portanto, ó Govinda, considerando-o, procura depressa a sua morte." Assim interpelado pelo cocheiro, Keśava proferiu estas palavras.
2.70.46
एष ह्यतिबलो दैत्यो हिरण्यकशिपुः पुरा ।
रिपुः सुराणामभवद्वरदानेन गर्वितः ॥ २.७०.४६ ॥
"Este demónio de grande força, Hiraṇyakaśipu, outrora orgulhoso por uma dádiva, tornou-se inimigo dos deuses."
2.70.47
तथाऽऽसीद्रावणो नाम राक्षसो ह्यतिवीर्यवान् ।
तेनैव बलवीर्येण बलं नागणयन्मम ॥ २.७०.४७ ॥
"Igualmente existiu um rākṣasa chamado Rāvaṇa, de grande valor, que, pela própria força e valor, não considerou o meu poder."
2.70.48
अहं मृत्युश्च भविता काले काले दुरात्मनः ।
न भेतव्यं तथा सूत नैष कश्चिन्मयि स्थिते ॥ २.७०.४८ ॥
"Serei a morte dos malvados, vez após vez. Portanto, ó cocheiro, não temas; enquanto eu estiver de pé, ninguém poderá fazer-te mal."
2.70.49
इत्येवमुक्त्वा भगवान्ननर्द गरुडध्वजः ।
पाञ्चजन्यं महाशङ्खं पूरयामास केशवः ॥ २.७०.४९ ॥
Tendo dito isto, o bem-aventurado de estandarte de Garuḍa rugiu, e Keśava encheu de som a grande concha Pāñcajanya.
2.70.50
संमोहयित्वा भगवांश्चक्रं दिव्यं समाददे ।
चिच्छेद च सुनीथस्य शिरश्चक्रेण संयुगे ॥ २.७०.५० ॥
Tendo-o confundido, o bem-aventurado tomou o disco divino e, na batalha, cortou a cabeça de Sunītha com o disco.
2.70.51
स पपात महाबाहुर्वज्राहत इवाचलः ।
ततश्चेदिपतेर्देहात्तेजोऽग्र्यं ददृशुर्नृपाः ॥ २.७०.५१ ॥
Caiu como uma montanha atingida por um raio, o de grandes braços; então os reis viram sair do corpo do senhor de Cedi um resplendor supremo.
2.70.52
उत्पतन्तं महाराज गगनादिव भास्करम् ।
ततः कमलपत्राक्षं कृष्णं लोकनमस्कृतम्।
ववन्दे तत्तदा तेजो विवेश च नराधिप ॥ २.७०.५२ ॥
Aquele resplendor elevou-se, grande rei, como o sol que sobe do céu; depois, inclinando-se diante de Kṛṣṇa, de olhos como pétalas de lótus e honrado pelos mundos, entrou nele, ó senhor dos homens.
2.70.53
तदद्भुतममन्यन्त दृष्ट्वा सर्वे महीक्षितः ।
यद्विवेश महाबाहुं तत्तेजः पुरुषोत्तमम् ॥ २.७०.५३ ॥
Ao ver aquele resplendor entrar no melhor dos homens, de grandes braços, todos os reis o consideraram maravilhoso.
2.70.54
अनभ्रे प्रववर्ष द्यौः पपात ज्वलिताशनिः ।
कृष्णेन निहते चैद्ये चचाल न वसुन्धरा ॥ २.७०.५४ ॥
O céu choveu sem nuvem e um raio incandescente caiu; contudo, quando Caidya foi morto por Kṛṣṇa, a terra não tremeu.
2.70.55
ततः केचिन्महीपाला नाब्रुवंस्तत्र किञ्चन ।
अतीतवाक्पथे काले प्रेक्षमाणा जनार्दनम् ॥ २.७०.५५ ॥
Então alguns reis nada disseram ali, pois o momento havia passado além do alcance da palavra, e olhavam para Janārdana.
2.70.56
हस्तैर्हस्ताग्रमपरे प्रत्यपिंषन्नमर्षिताः ।
अपरे दशनैरोष्ठानदशन्क्रोधमूर्छिताः ॥ २.७०.५६ ॥
Alguns, indignados, esfregaram as pontas dos dedos de uma mão na outra; outros, dominados pela ira, morderam os lábios com os dentes.
2.70.57
रहश्च केचिद्वार्ष्णेयं प्रशशंसुर्नराधिपाः ।
केचिदेव सुसंरब्धा मध्यस्थास्त्वपरेऽभवन् ॥ २.७०.५७ ॥
Alguns reis, em particular, louvaram o descendente de Vṛṣṇi, Kṛṣṇa; alguns se enfureceram muito; e outros permaneceram neutros.
2.70.58
प्रहृष्टाः केशवं जग्मुः संस्तुवन्तो महर्षयः ।
ब्राह्मणाश्च महात्मानः पार्थिवाश्च महाबलाः।
शशंसुर्निर्वृताः सर्वे दृष्ट्वा कृष्णस्य विक्रमम् ॥ २.७०.५८ ॥
Alegres, os grandes sábios foram até Keśava, louvando-o; os brâmanes, as almas nobres e os reis poderosos, todos satisfeitos após ver o valor de Kṛṣṇa, o louvaram.
2.70.59
सदेवगन्धर्वगणा राजानो भुवि विश्रुताः ।
प्रणामं हि हृषीकेशे प्राकुर्वत महात्मनि ॥ २.७०.५९ ॥
Junto com as hostes dos deuses e gandharvas, os reis renomados na terra prestaram homenagem ao magnânimo Hṛṣīkeśa.
2.70.60
ये त्वासुरगणाः पक्षाः सम्भूताः क्षत्रिया इह ।
ते निन्दन्ति हृषीकेशं दुरात्मानो गतायुषः ॥ २.७०.६० ॥
Mas os kshatriyas nascidos aqui do lado das hostes dos demônios, de mente perversa e com a vida perdida, censuram Hṛṣīkeśa.
2.70.61
प्रजापतिगणा ये तु मध्यस्थाश्च महात्मनि ।
ब्रह्मर्षयश्च सिद्धाश्च गन्धर्वोरगचारणाः ॥ २.७०.६१ ॥
As hostes de Prajāpati, os sábios brâmanes, os perfeitos, os gandharvas, as serpentes e os cāraṇas que estavam junto ao magnânimo.
2.70.62
ते वै स्तुवन्ति गोविन्दं दिव्यैर्मङ्गलसंयुतैः ।
परस्परं च नृत्यन्ति गीतेन विविधेन च।
उपतिष्ठन्ति गोविन्दं प्रीतियुक्ता महात्मनि ॥ २.७०.६२ ॥
Eles louvavam Govinda com palavras divinas e auspiciosas, dançavam uns com os outros e, cheios de alegria, assistiam o magnânimo Govinda com diversos cânticos.
2.70.63
प्रहृष्टाः केशवं जग्मुः संस्तुवन्तो महर्षयः ।
ब्राह्मणाश्चापि सुप्रीताः पाण्डवाश्च महाबलाः ॥ २.७०.६३ ॥
Os grandes sábios, alegres, foram até Keśava louvando-o; os brâmanes também ficaram muito satisfeitos, e os poderosos Pāṇḍavas igualmente.
2.70.64
पाण्डवस्त्वब्रवीद्भातॄन्सत्कारेण महीपतिम् ।
दमघोषात्मजं शूरं संस्कारयत मा चिरम् ॥ २.७०.६४ ॥
Então o Pāṇḍava [Yudhiṣṭhira] disse a seus irmãos: «Honrai este senhor da terra, o heroico filho de Damaghoṣa, e consagrai-o sem demora.»
2.70.65
कुरुराजवचः श्रुत्वा भ्रातरस्ते त्वरान्विताः ।
तथा च कृतवन्तस्ते भ्रातुर्वै शासनं तदा ॥ २.७०.६५ ॥
Ao ouvir a palavra do rei dos Kuru, aqueles irmãos apressaram-se e cumpriram de imediato a ordem do irmão.
2.70.66
चेदीनामाधिपत्ये च पुत्रं तस्याज्ञया हरेः ।
अभ्यषिञ्चत तं पार्थः सहितैर्वसुधाधिपैः ॥ २.७०.६६ ॥
Por ordem de Hari, o Pārtha [Arjuna], junto com os demais senhores da terra, consagrou o filho dele no senhorio sobre os Cedi.