Mahābhārata · Adhyāya 2.71
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.71.1
ततः प्रववृते यज्ञो धर्मराजस्य धीमतः ।
शान्तविघ्नार्हणक्षोभो महर्षिगणसङ्कुलः ॥ २.७१.१ ॥
Dann begann das Opfer des weisen Königs Dharma, die Hindernisse beschwichtigt, erfüllt von Ehrungen und Getümmel, gedrängt voll von Scharen großer Weiser.
2.71.2
तं तु यज्ञं महाबाहुरासमाप्तेर्जनार्दनः ।
ररक्ष भगवाञ्छौरिः शार्ङ्गचक्रगदाधरः ॥ २.७१.२ ॥
Dieses Opfer beschützte der starkarmige Janārdana bis zu seiner Vollendung, der gesegnete Sohn Śūras, Träger des Bogens Śārṅga, des Diskus und der Keule.
2.71.3
तस्मिन्यज्ञे प्रवृत्ते तु वाग्मिनो हेतुवादिनः ।
हेतुवादान्बहून्प्राहुः परपक्षजिगीषवः ॥ २.७१.३ ॥
Während dieses Opfer im Gange war, trugen die beredten Verfechter des Argumentierens, begierig, die gegnerische Partei zu besiegen, viele Gründe vor.
2.71.4
ददृशुस्ते नृपतयो यज्ञस्य विधिमुत्तमम् ।
उपेन्द्रस्येव विहितं सहदेवेन भारत ॥ २.७१.४ ॥
Jene Könige sahen die vortreffliche Anordnung des Opfers, als wäre sie für Upendra bestimmt, von Sahadeva eingerichtet, o Nachkomme Bharatas.
2.71.5
तद्यज्ञे न्यवसन्राजन्ब्राह्मणा भृशमुत्सुकाः ।
कथयन्तः कथाः पुण्याः पश्यन्तो नटनर्तकान् ॥ २.७१.५ ॥
O König, die Brahmanen, sehr eifrig, verweilten bei jenem Opfer, erzählten heilige Geschichten und sahen Schauspieler und Tänzer zu.
2.71.6
ददृशुस्तोरणान्यत्र हेमतालमयानि च ।
दीप्तभास्करतुल्यानि प्रदीप्तानीव तेजसा ॥ २.७१.६ ॥
Dort sahen sie Torbögen aus Gold und Palmholz, dem strahlenden Sonnengott gleich, als brennten sie aus eigener Pracht.
2.71.7
स यज्ञस्तोरणैस्तत्र ग्रहैर्द्योरिव सम्बभौ ।
शय्यासनविहारांश्च सुबहून्रत्नसंवृतान् ॥ २.७१.७ ॥
Dort strahlte jenes Opfer mit seinen Torbögen wie der Himmel mit seinen Gestirnen, und es gab viele mit Juwelen bedeckte Lager, Sitze und Vergnügungsorte.
2.71.8
घटान्पात्रीकटाहानि कलशानि समन्ततः ।
न ते किञ्चिदसौवर्णमपश्यंस्तत्र पार्थिवाः ॥ २.७१.८ ॥
Krüge, Gefäße, Kessel und Wasserkrüge gab es überall; dort sahen die Könige unter ihnen nichts, das nicht aus Gold war.
2.71.9
भुञ्जानानां च विप्राणां स्वादुभोज्यैः पृथग्विधैः ।
अनिशं श्रूयते तत्र मुदितानां महात्मनाम् ॥ २.७१.९ ॥
Dort aßen die frohen, hochgesinnten Brahmanen schmackhafte Speisen mannigfacher Art, und ihr Lärm war ununterbrochen zu hören.
2.71.10
दीयतां दीयतामेषां भुज्यतां भुज्यतामिति ।
एवम्प्रकाराः सञ्जल्पाः श्रूयन्ते तत्र नित्यशः ॥ २.७१.१० ॥
»Gebt ihnen, gebt!«, »Sie sollen essen, sie sollen essen!« – solche Ausrufe waren dort ständig zu hören.
2.71.11
ओदनानां विकाराणि स्वादूनि च बहूनि च ।
विविधआनि च भक्ष्याणि पेयानि मधुराणि च ॥ २.७१.११ ॥
Es gab viele schmackhafte Zubereitungen aus Reis, mannigfache Speisen und süße Getränke.
2.71.12
ददुर्द्विजानां सततं राजप्रेष्या महाध्वरे ।
पूर्णे शतसहस्रे तु विप्राणां भुञ्जतां तदा ॥ २.७१.१२ ॥
Beim großen Opfer reichten die Diener des Königs den Zweimalgeborenen unablässig auf, selbst als Hunderttausende von Brahmanen speisten.
2.71.13
स्थापितस्तत्र सञ्ज्ञार्थं शङ्खोऽध्मायत नित्यशः ।
मुहुर्मुहुः प्रणादस्तु तस्य शङ्खस्य भारत ॥ २.७१.१३ ॥
Dort wurde eine Muschelhorn als Signal aufgestellt, und es wurde ständig immer wieder geblasen. O Bhārata, der Klang jener Muschel ertönte wiederholt.
2.71.14
उत्तमः श्रूयते शब्दः श्रुत्वा विस्मयमागमन् ।
एवं प्रवृत्ते यज्ञे तु तुष्टपुष्टजनायुते ॥ २.७१.१४ ॥
Ein erhabener Klang war zu hören, und als sie ihn hörten, staunten die Menschen. So, als das Opfer begonnen hatte, war es erfüllt von zufriedenen und wohlgenährten Menschen.
2.71.15
अन्नस्य बहुशो राजन्नुत्सेधाः पर्वतोपमाः ।
दधिकुल्याश्च ददृशुः सर्पिषश्च ह्रदाञ्जनाः ॥ २.७१.१५ ॥
O König, es gab viele Haufen von Speisen wie Berge; und Flüsse aus Quark und Seen aus Butterschmalz für das Volk waren zu sehen.
2.71.16
जम्बूद्वीपो हि सकलो नानाजनपदायुतः ।
राजन्नदृश्यतैकस्थो राज्ञस्तस्मिन्महाक्रतौ ॥ २.७१.१६ ॥
O König, der ganze Kontinent Jambu, erfüllt von vielen Ländern, war an jenem großen Opfer bei dem König an einem Ort versammelt zu sehen.
2.71.17
तत्र राजसहस्राणि पुरुषाणां ततस्ततः ।
गृहीत्वा धनमाजग्मुस्तस्य राज्ञो महाक्रतौ ॥ २.७१.१७ ॥
Dort kamen Tausende von Königen und Männern von hier und dort, Reichtümer mit sich führend, zum großen Opfer jenes Königs.
2.71.18
राजानः स्रग्विणश्चैव संमृष्टमणिकुण्डलाः ।
तान्परीविविषुर्विप्राञ्छतशोऽथ सहस्रशः ॥ २.७१.१८ ॥
Könige mit Girlanden und polierten Juwelenohrringen bedienten die Brahmanen, hundertweise und tausendweise.
2.71.19
विविधान्यन्नपानानि लेह्यानि विविधानि च ।
तेषां नृपोपभोग्यानि ब्राह्मणेभ्यो ददुः स्म ते ॥ २.७१.१९ ॥
Sie gaben den Brahmanen die verschiedenen Speisen und Getränke sowie die verschiedenen Leckereien, die für den Genuss der Könige geeignet waren.
2.71.20
नानाविधानि भक्ष्याणि स्वादुपुष्पफलानि च ।
गुलानि स्वादुक्षौद्राणि ददुस्ते ब्राह्मणेषु वै ॥ २.७१.२० ॥
Sie gaben den Brahmanen Speisen vielerlei Art, süße Blüten und Früchte, Süßigkeiten aus Melasse und süßen Honig.
2.71.21
एतानि सततं भुक्त्वा तस्मिन्यज्ञे द्विजातयः ।
परां प्रीतिं ययुः सर्वे मोदमानास्ततस्ततः ॥ २.७१.२१ ॥
Nachdem sie bei diesem Opfer ständig davon gegessen hatten, gelangten alle Zweimalgeborenen zu höchster Freude und wanderten, sich erfreuend, hierhin und dorthin.
2.71.22
एवं प्रमुदितं सर्वं बहुशो धनधान्यवत् ।
यज्ञवाटं नृपा दृष्ट्वा विस्मयं परमं ययुः ॥ २.७१.२२ ॥
Als die Könige sahen, dass alles auf vielfache Weise so erfreut und reich an Gütern und Getreide war, gerieten sie beim Anblick des Opferplatzes in höchstes Staunen.
2.71.23
यथाबद्धूयमानाग्निं राजसूयं महाक्रतुम् ।
पाण्डवस्य यथाशास्त्रं जुहुवुः सर्वयाजकाः ॥ २.७१.२३ ॥
Als das Feuer nach Vorschrift entzündet war, brachten bei dem großen Rājasūya-Opfer des Pāṇḍava alle opfernden Priester die Spenden gemäß den Schriften dar.
2.71.24
व्यासधौम्यादयः सर्वे विधिवत्षोडशर्त्विजः ।
स्वस्वकर्माणि चक्रुस्ते पाण्डवस्य महाक्रतौ ॥ २.७१.२४ ॥
Vyāsa, Dhaumya und alle übrigen, die sechzehn opfernden Priester, verrichteten gehörig ihre jeweiligen Pflichten bei dem großen Opfer des Pāṇḍava.
2.71.25
नाषडङ्गविदत्रासीत्सदस्यो नाबहुश्रुतः ।
नाव्रतो नानुपाध्यायो न पापो नाक्षमो द्विजः ॥ २.७१.२५ ॥
Dort gab es keinen Ratsherrn, der die sechs Vedāṅgas nicht kannte, wenig gelernt, ohne Gelübde, ohne Lehrer, sündig oder ungeduldig war; kein Zweimalgeborener war so.
2.71.26
न तत्र कृपणः कश्चिद्दरिद्रो न बभूव ह ।
क्षुधितो दुःखितो वापि प्राकृतो वापि मानुषः ॥ २.७१.२६ ॥
Dort gab es keinen Geizigen und keinen Armen; auch niemand Hungriges, Leidendes oder gewöhnlichen Menschen.
2.71.27
भोजनं भोजनार्थिभ्यो दापयामास सर्वदा ।
सहदेवो महातेजाः सततं राजशासनात् ॥ २.७१.२७ ॥
Sahadeva von großer Strahlkraft ließ auf Befehl des Königs beständig denen Speise geben, die nach Speise verlangten.
2.71.28
संस्तरे कुशलाश्चापि सर्वकर्माणि याजकाः ।
दिवस दिवसे चक्रुर्यथाशास्त्रार्थचक्षुषः ॥ २.७१.२८ ॥
Auf dem Altarplatz führten die geschickten Priester Tag für Tag alle Riten aus, mit dem Sinn der Schriften als ihren Augen.
2.71.29
ब्राह्मणा देवशास्त्रज्ञः कथाश्चक्रुश्च सर्वतः ।
रेमिरे च कथान्ते तु सर्वे तस्मिन्महाक्रतौ ॥ २.७१.२९ ॥
Brahmanen, die die göttlichen Schriften kannten, erzählten überall Geschichten; und am Ende der Erzählungen freuten sich alle bei diesem großen Opfer.
2.71.30
सा वेदिर्वेदसम्पन्नैर्देवद्विजमहर्षिभिः ।
बभासे तदा कीर्णा नक्षत्रैर्द्यौरिवामला ॥ २.७१.३० ॥
Dieser Altar, gefüllt mit Göttern, Zweimalgeborenen und großen Weisen, die mit den Veden begabt waren, leuchtete damals wie der reine Himmel, übersät mit Sternen.
2.71.31
पाण्डित्यदर्शनार्थाय केचन द्विजसत्तमाः ।
तर्कार्थमागताः केचित्केचिद्विद्याभिमानिनः ॥ २.७१.३१ ॥
Einige der Besten unter den Zweimalgeborenen kamen, um ihre Gelehrsamkeit zu zeigen, einige kamen zum Streitgespräch, und andere waren stolz auf ihr Wissen.
2.71.32
केचिद्दिदृक्षया केचिद्भीत्या राज्ञः प्रतापिनः ।
सर्वेऽप्यवभृथस्नाता याजकाः केचन द्विजाः ॥ २.७१.३२ ॥
Einige kamen aus Schaulust, andere aus Furcht vor dem mächtigen König; alle hatten das abschließende Avabhṛtha-Bad genommen, und einige waren opfernde Brahmanen.
2.71.33
ततो वै हेमयूपांश्च सर्वरत्नसमाचितान् ।
शोभार्थं कारयामास सहदेवो महाद्युतिः ॥ २.७१.३३ ॥
Dann ließ Sahadeva, von großem Glanz, goldene Opferpfosten anfertigen, geschmückt mit allen Arten von Edelsteinen, zur Zierde.
2.71.34
ददृशुस्तोरणान्यत्र हेमतालमयानि च ।
स यज्ञस्तोरणैस्तैश्च ग्रहैर्द्योरिव सम्बभौ ॥ २.७१.३४ ॥
Dort sahen sie Torbögen aus goldenen Palmen, und jenes Opfer strahlte wie der Himmel mit seinen Bögen und Planeten.
2.71.35
तालानां तोरणैर्हैमैर्दान्तैरिव दिशागजैः ।
दिक्षु सर्वासु विन्यस्तैस्तेजोभिर्भास्करैर्यथा ॥ २.७१.३५ ॥
Die goldenen Palmbögen, in alle Richtungen aufgestellt, glichen gezahnten Himmelsrichtungs-Elefanten und strahlten im Glanz der Sonnen.
2.71.36
सकिरीटैर्नृपैश्चैव शुशुभे तत्सदस्तदा ।
देवैर्दिव्यैश्च यक्षैश्च उरगैर्दिव्यमानुषैः ॥ २.७१.३६ ॥
Jene Versammlung strahlte damals durch gekrönte Könige, göttliche Götter, Yakṣas, Schlangen und göttliche Menschen.
2.71.37
विद्याधरगणैः कीर्णः पाण्डवस्य महात्मनः ।
स राजसूयः शुशुभे धर्मराजस्य धीमतः ॥ २.७१.३७ ॥
Von Scharen der Vidyādharas erfüllt, strahlte jenes Rājasūya-Opfer des großherzigen Pāṇḍava, des weisen Dharma-Königs.
2.71.38
गन्धर्वगणसङ्कीर्णः शोभितोऽप्सरसां गणैः ।
देवैर्मुनिगणैर्यक्षैर्देवलोक इवापरः ॥ २.७१.३८ ॥
Von Scharen der Gandharvas erfüllt und von Gruppen der Apsaras geschmückt, glich jenes Opfer mit Göttern, Weisen und Yakṣas einer anderen Götterwelt.
2.71.39
स किम्पुरुषगीतैश्च किन्नरैरुपशोभितः ।
नारदश्च जगौ तत्र तुम्बुरुश्च महाद्युतिः ॥ २.७१.३९ ॥
Jenes Opfer war mit den Liedern der Kimpuruṣas und Kinnaras geschmückt; dort sangen Nārada und der strahlende Tumburu.
2.71.40
विश्वासुश्चित्रसेनस्तथाऽन्ये गीतकोविदाः ।
रमयन्ति स्म तान्सर्वान्यज्ञकर्मान्तरेष्वथ ॥ २.७१.४० ॥
Viśvāsu, Citrasena und die anderen, kundig im Gesang, erfreuten alle in den Pausen zwischen den Opferriten.
2.71.41
तत्र चाप्सरसः सर्वाः सुन्दर्यः प्रियदर्शनाः ।
ननृतुश्च जगुश्चात्र नित्यं कर्मान्तरेष्वथ ॥ २.७१.४१ ॥
Dort tanzten und sangen alle schönen, anmutigen Apsaras; in den Pausen der Riten tanzten und sangen sie unablässig.
2.71.42
इतिहासपुराणानि आख्यानानि च सर्वशः ।
ऊचुर्वै शब्दशास्त्रज्ञा नित्यं कर्मान्तरेष्वथ ॥ २.७१.४२ ॥
Geschichten, Purāṇas und Erzählungen aller Art trugen gelehrte Kenner der Grammatik und der Wortwissenschaften stets in den Pausen der Riten vor.
2.71.43
भेर्यश्च मुरजाश्चैव मड्डुका गोमुखाश्च ये ।
शृङ्गवंशाम्बुजा वीणाः श्रूयन्ते स्म सहस्रशः ॥ २.७१.४३ ॥
Kesseltrommeln, Trommeln, kleine Trommeln und Kuhgesicht-Hörner, dazu Muscheltrompeten, Flöten, lotusförmige Instrumente und Lauten — tausendfach waren sie zu hören.
2.71.44
लोकेऽस्मिन्सर्वविप्राश्च वैश्याः शूद्रा नृपादयः ।
सर्वे म्लेच्छाः सर्वगणास्त्वादिमध्यान्तजास्तथा। ॥ २.७१.४४ ॥
In dieser Welt: alle Brahmanen, Kaufleute, Diener, Könige und andere; alle Fremdvölker, alle Gruppen, ebenso die aus Anfang, Mitte oder Ende der Ordnung Geborenen.
2.71.45
नानादेशसमुद्भूतैर्नानाजातिभिरागतैः ।
पर्याप्त इव लोकोऽयं युधिष्ठिरनिवेशने ॥ २.७१.४५ ॥
Aus vielen Ländern stammend und aus verschiedenen Kasten gekommen, schien diese Welt gleichsam voll im Wohnsitz Yudhiṣṭhiras.
2.71.46
भीष्मद्रोणादयः सर्वे कुरवः ससुयोधनाः ।
वृष्णयश्च समग्राश्च पाञ्चालाश्चापि सर्वशः ॥ २.७१.४६ ॥
Bhīṣma, Droṇa und alle Kurus mit Suyodhana; die Vṛṣṇis vollzählig und auch die Pāñcālas, alle miteinander.
2.71.47
यज्ञेऽस्मिन्सर्वकर्माणि चक्रुर्दासा इव क्रतौ ।
एवं प्रवृत्तो यज्ञः स धर्मराजस्य धीमतः ॥ २.७१.४७ ॥
Bei diesem Opfer verrichteten sie alle Dienste wie Diener beim Ritus. So ging das Opfer des weisen Dharma-Königs weiter.
2.71.48
शुशुभे च महाबाहो सोमस्येव क्रतुर्यथा ।
वस्त्राणि कम्बलांश्चैव प्रावारांश्चैव सर्वदा ॥ २.७१.४८ ॥
O Starkarmiger, jenes Opfer strahlte wie das Soma-Opfer; Kleider, Decken und Umhänge wurden unablässig verteilt.
2.71.49
निष्कहेमजभाण्डानि भूषणानि च सर्वशः ।
प्रददौ तत्र विप्राणां धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ २.७१.४९ ॥
Dort gab der König des Dharma, Yudhiṣṭhira, den Brahmanen goldene Gefäße, Goldmünzen und Schmuck in jeder Art.
2.71.50
यानि तत्र महीपालैर्लब्धवान्भरतर्षभः ।
तानि सर्वाणि रत्नानि ब्राह्मणानां ददौ तदा ॥ २.७१.५० ॥
Alle Juwelen, die der Stier der Bharatas dort von den Königen erhalten hatte, gab er damals den Brahmanen.