மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 2.71
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.71.1
ततः प्रववृते यज्ञो धर्मराजस्य धीमतः ।
शान्तविघ्नार्हणक्षोभो महर्षिगणसङ्कुलः ॥ २.७१.१ ॥
அப்போது அறிவாளியான தர்மராஜனின் (யுதிஷ்டிரரின்) யாகம் தொடங்கியது; இடையூறுகள் அடங்கியது, வழிபாடுகளும் ஆரவாரமும் நிறைந்தது, மகரிஷிக் கூட்டங்களால் நிரம்பியது.
2.71.2
तं तु यज्ञं महाबाहुरासमाप्तेर्जनार्दनः ।
ररक्ष भगवाञ्छौरिः शार्ङ्गचक्रगदाधरः ॥ २.७१.२ ॥
யாகம் முடியும் வரை, மகாபாகுவான ஜனார்தனன் அதைக் காத்தான்; சார்ங்க வில், சக்கரம், கதை தரித்த பகவான் சௌரி (கிருஷ்ணன்) அதைப் பாதுகாத்தான்.
2.71.3
तस्मिन्यज्ञे प्रवृत्ते तु वाग्मिनो हेतुवादिनः ।
हेतुवादान्बहून्प्राहुः परपक्षजिगीषवः ॥ २.७१.३ ॥
அந்த யாகம் நடந்துகொண்டிருக்கையில், சொல்வன்மையுள்ள தர்க்கவாதிகள், எதிர்த்தரப்பை வெல்ல விரும்பி, பல வாதங்களைக் கூறினர்.
2.71.4
ददृशुस्ते नृपतयो यज्ञस्य विधिमुत्तमम् ।
उपेन्द्रस्येव विहितं सहदेवेन भारत ॥ २.७१.४ ॥
அந்த அரசர்கள் யாகத்தின் உயர்ந்த ஏற்பாட்டைக் கண்டனர்; அது உபேந்திரனுக்காக (விஷ்ணுவுக்காக) அமைக்கப்பட்டதுபோல் சகதேவனால் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்தது, ஓ பாரதா.
2.71.5
तद्यज्ञे न्यवसन्राजन्ब्राह्मणा भृशमुत्सुकाः ।
कथयन्तः कथाः पुण्याः पश्यन्तो नटनर्तकान् ॥ २.७१.५ ॥
அரசே, அந்த யாகத்தில் பிராமணர்கள் மிகுந்த ஆர்வத்துடன் தங்கியிருந்தனர்; புனிதமான கதைகளைச் சொல்லியபடி நடிகர்களையும் நடனக்காரர்களையும் பார்த்தபடி.
2.71.6
ददृशुस्तोरणान्यत्र हेमतालमयानि च ।
दीप्तभास्करतुल्यानि प्रदीप्तानीव तेजसा ॥ २.७१.६ ॥
அங்கே அவர்கள் பொன்னாலும் பனைமரத்தாலும் செய்யப்பட்ட தோரணங்களைக் கண்டனர்; அவை ஒளிரும் சூரியனுக்குச் சமமாக, தங்கள் ஒளியால் எரிவதுபோல் இருந்தன.
2.71.7
स यज्ञस्तोरणैस्तत्र ग्रहैर्द्योरिव सम्बभौ ।
शय्यासनविहारांश्च सुबहून्रत्नसंवृतान् ॥ २.७१.७ ॥
அங்கே அந்த யாகம் தோரணங்களால், கிரகங்களால் வானம் போல் ஒளிர்ந்தது; ரத்தினங்களால் மூடப்பட்ட பல படுக்கைகளும் இருக்கைகளும் விளையாட்டிடங்களும் இருந்தன.
2.71.8
घटान्पात्रीकटाहानि कलशानि समन्ततः ।
न ते किञ्चिदसौवर्णमपश्यंस्तत्र पार्थिवाः ॥ २.७१.८ ॥
குடங்கள், பாத்திரங்கள், கடாஹங்கள், கலசங்கள் எல்லாப் பக்கமும் இருந்தன; அங்கே அரசர்கள் அவற்றில் பொன்னாலானவை அல்லாத எதையும் காணவில்லை.
2.71.9
भुञ्जानानां च विप्राणां स्वादुभोज्यैः पृथग्विधैः ।
अनिशं श्रूयते तत्र मुदितानां महात्मनाम् ॥ २.७१.९ ॥
அங்கே மகிழ்ச்சியடைந்த பெருமனம் கொண்ட அந்தணர்கள் சுவையான பலவகை உணவுகளை உண்டுகொண்டிருந்தனர்; அவர்களின் ஒலி இடைவிடாமல் கேட்டது.
2.71.10
दीयतां दीयतामेषां भुज्यतां भुज्यतामिति ।
एवम्प्रकाराः सञ्जल्पाः श्रूयन्ते तत्र नित्यशः ॥ २.७१.१० ॥
"இவர்களுக்குக் கொடுங்கள், கொடுங்கள்", "உண்ணட்டும், உண்ணட்டும்" — இத்தகைய சொற்கள் அங்கே எப்போதும் கேட்டன.
2.71.11
ओदनानां विकाराणि स्वादूनि च बहूनि च ।
विविधआनि च भक्ष्याणि पेयानि मधुराणि च ॥ २.७१.११ ॥
சோற்றுப் பதார்த்தங்களின் பலவகை சுவையான தயாரிப்புகளும், பலவகை உண்பண்டங்களும், இனிய பானங்களும் இருந்தன.
2.71.12
ददुर्द्विजानां सततं राजप्रेष्या महाध्वरे ।
पूर्णे शतसहस्रे तु विप्राणां भुञ्जतां तदा ॥ २.७१.१२ ॥
பெரிய யாகத்தில் அரசனின் ஏவலர்கள் இருபிறப்பாளர்களுக்குத் தொடர்ந்து வழங்கிக்கொண்டிருந்தனர்; அந்தணர் நூறாயிரக்கணக்கில் உண்டு நிறைந்தபோதும் அவர்கள் கொடுத்துக்கொண்டே இருந்தனர்.
2.71.13
स्थापितस्तत्र सञ्ज्ञार्थं शङ्खोऽध्मायत नित्यशः ।
मुहुर्मुहुः प्रणादस्तु तस्य शङ्खस्य भारत ॥ २.७१.१३ ॥
அங்கே அடையாளத்திற்காக ஒரு சங்கு வைக்கப்பட்டது; அது நாள்தோறும் மீண்டும் மீண்டும் ஊதப்பட்டது. ஓ பாரதா, அந்தச் சங்கின் ஒலி திரும்பத் திரும்ப எழுந்தது.
2.71.14
उत्तमः श्रूयते शब्दः श्रुत्वा विस्मयमागमन् ।
एवं प्रवृत्ते यज्ञे तु तुष्टपुष्टजनायुते ॥ २.७१.१४ ॥
ஒரு உயர்ந்த ஒலி கேட்கப்பட்டது; அதைக் கேட்டு மக்கள் வியப்படைந்தனர். இவ்வாறு யாகம் தொடங்கப்பட்டபோது, நிறைவும் செழிப்பும் பெற்ற மக்கள் நிறைந்திருந்தனர்.
2.71.15
अन्नस्य बहुशो राजन्नुत्सेधाः पर्वतोपमाः ।
दधिकुल्याश्च ददृशुः सर्पिषश्च ह्रदाञ्जनाः ॥ २.७१.१५ ॥
ஓ அரசே, மலைகளைப் போன்ற உணவுக் குவியல்கள் பலவாக இருந்தன; தயிர் ஆறுகளும், மக்களுக்கான நெய்க் குளங்களும் காணப்பட்டன.
2.71.16
जम्बूद्वीपो हि सकलो नानाजनपदायुतः ।
राजन्नदृश्यतैकस्थो राज्ञस्तस्मिन्महाक्रतौ ॥ २.७१.१६ ॥
ஓ அரசே, பல நாடுகளால் நிறைந்த முழு ஜம்புத்வீபமும், அந்த மகா யாகத்தில் அரசனின் அருகே ஒரே இடத்தில் கூடியிருந்ததாகக் காணப்பட்டது.
2.71.17
तत्र राजसहस्राणि पुरुषाणां ततस्ततः ।
गृहीत्वा धनमाजग्मुस्तस्य राज्ञो महाक्रतौ ॥ २.७१.१७ ॥
அங்கே ஆயிரக்கணக்கான அரசர்களும் மனிதர்களும் இங்கும் அங்குமிருந்து செல்வத்தை எடுத்துக்கொண்டு, அந்த அரசனின் மகா யாகத்திற்கு வந்தனர்.
2.71.18
राजानः स्रग्विणश्चैव संमृष्टमणिकुण्डलाः ।
तान्परीविविषुर्विप्राञ्छतशोऽथ सहस्रशः ॥ २.७१.१८ ॥
மாலை அணிந்தவர்களும், மெருகேற்றப்பட்ட மணிக்குண்டலங்கள் அணிந்தவர்களுமான அரசர்கள் நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் இருந்த அந்தணர்களுக்கு பரிமாறினர்.
2.71.19
विविधान्यन्नपानानि लेह्यानि विविधानि च ।
तेषां नृपोपभोग्यानि ब्राह्मणेभ्यो ददुः स्म ते ॥ २.७१.१९ ॥
பல வகையான உணவுகள், பானங்கள், நக்கி உண்ணும் பலவகைப் பண்டங்கள் — அரசர்களுக்கு உரியவை — அவற்றை அவர்கள் பிராமணர்களுக்கு அளித்தனர்.
2.71.20
नानाविधानि भक्ष्याणि स्वादुपुष्पफलानि च ।
गुलानि स्वादुक्षौद्राणि ददुस्ते ब्राह्मणेषु वै ॥ २.७१.२० ॥
பல வகைப் பக்ஷ்யங்கள், இனிய மலர்களும் பழங்களும், வெல்லப் பண்டங்கள், இனிய தேன் — இவற்றை அவர்கள் பிராமணர்களுக்கு அளித்தனர்.
2.71.21
एतानि सततं भुक्त्वा तस्मिन्यज्ञे द्विजातयः ।
परां प्रीतिं ययुः सर्वे मोदमानास्ततस्ततः ॥ २.७१.२१ ॥
அந்த யாகத்தில் இவற்றை இடைவிடாமல் உண்டு, எல்லா துவிஜர்களும் பேரின்பம் அடைந்து மகிழ்ச்சியுடன் இங்கும் அங்கும் திரிந்தனர்.
2.71.22
एवं प्रमुदितं सर्वं बहुशो धनधान्यवत् ।
यज्ञवाटं नृपा दृष्ट्वा विस्मयं परमं ययुः ॥ २.७१.२२ ॥
இவ்வாறு அனைத்தும் பல வகைகளில் மகிழ்ச்சியுடனும் செல்வமும் தானியமும் நிறைந்ததாகவும் இருப்பதைக் கண்டு, அரசர்கள் யாகசாலையைப் பார்த்து மிகுந்த வியப்படைந்தனர்.
2.71.23
यथाबद्धूयमानाग्निं राजसूयं महाक्रतुम् ।
पाण्डवस्य यथाशास्त्रं जुहुवुः सर्वयाजकाः ॥ २.७१.२३ ॥
சாஸ்திரப்படி அக்னி பற்றவைக்கப்பட்டபடி, அந்த மகா ராஜசூய யாகத்தில் பாண்டவரின் எல்லா யாஜகர்களும் சாஸ்திரத்தின்படி ஆஹுதி அளித்தனர்.
2.71.24
व्यासधौम्यादयः सर्वे विधिवत्षोडशर्त्विजः ।
स्वस्वकर्माणि चक्रुस्ते पाण्डवस्य महाक्रतौ ॥ २.७१.२४ ॥
வியாசர், தௌம்யர் முதலான அனைவரும், பதினாறு ரித்விஜர்களும் முறைப்படி அவரவர் கடமைகளைச் செய்தனர், பாண்டவரின் அந்த மகா யாகத்தில்.
2.71.25
नाषडङ्गविदत्रासीत्सदस्यो नाबहुश्रुतः ।
नाव्रतो नानुपाध्यायो न पापो नाक्षमो द्विजः ॥ २.७१.२५ ॥
அங்கு ஆறு வேதாங்கங்களை அறியாதவனோ, பல நூல்களைக் கற்காதவனோ, விரதம் இல்லாதவனோ, குருவில்லாதவனோ, பாவியோ, பொறுமையற்றவனோ ஆன எந்த சதஸ்யனும் இருக்கவில்லை; எந்த த்விஜனும் அப்படி இருக்கவில்லை.
2.71.26
न तत्र कृपणः कश्चिद्दरिद्रो न बभूव ह ।
क्षुधितो दुःखितो वापि प्राकृतो वापि मानुषः ॥ २.७१.२६ ॥
அங்கு எந்தக் கஞ்சனும் ஏழையும் இருக்கவில்லை; பசியுடையவனோ, துன்புற்றவனோ, சாதாரண மனிதனோ கூட இருக்கவில்லை.
2.71.27
भोजनं भोजनार्थिभ्यो दापयामास सर्वदा ।
सहदेवो महातेजाः सततं राजशासनात् ॥ २.७१.२७ ॥
மகாதேஜஸ்வியான சகதேவன், அரசனின் ஆணைப்படி, உணவு வேண்டுவோருக்கு எப்போதும் இடைவிடாமல் உணவு அளிக்கச் செய்தான்.
2.71.28
संस्तरे कुशलाश्चापि सर्वकर्माणि याजकाः ।
दिवस दिवसे चक्रुर्यथाशास्त्रार्थचक्षुषः ॥ २.७१.२८ ॥
யாகமேடையில் திறமையான யாஜகர்கள் சாஸ்திரத்தின் பொருளைக் கண்ணாகக் கொண்டு நாளுக்கு நாள் எல்லா கர்மங்களையும் செய்தனர்.
2.71.29
ब्राह्मणा देवशास्त्रज्ञः कथाश्चक्रुश्च सर्वतः ।
रेमिरे च कथान्ते तु सर्वे तस्मिन्महाक्रतौ ॥ २.७१.२९ ॥
தெய்வ சாஸ்திரங்களை அறிந்த பிராமணர்கள் எங்கும் கதைகளைச் சொன்னார்கள்; அந்த மஹாக்ரதுவில் கதை முடிந்ததும் அனைவரும் மகிழ்ந்தனர்.
2.71.30
सा वेदिर्वेदसम्पन्नैर्देवद्विजमहर्षिभिः ।
बभासे तदा कीर्णा नक्षत्रैर्द्यौरिवामला ॥ २.७१.३० ॥
வேதஞ்ஞானம் நிறைந்த தேவர்களாலும், த்விஜர்களாலும், மகரிஷிகளாலும் நிரம்பிய அந்த வேதி அப்போது நட்சத்திரங்களால் நிறைந்த தூய வானம் போல ஒளிர்ந்தது.
2.71.31
पाण्डित्यदर्शनार्थाय केचन द्विजसत्तमाः ।
तर्कार्थमागताः केचित्केचिद्विद्याभिमानिनः ॥ २.७१.३१ ॥
சிலர் அறிவுத் திறனைக் காட்டுவதற்காக, சிலர் வாதம் செய்வதற்காக வந்தனர்; சிலர் தங்கள் கல்வியில் பெருமை கொண்டவர்களாய் இருந்தனர்.
2.71.32
केचिद्दिदृक्षया केचिद्भीत्या राज्ञः प्रतापिनः ।
सर्वेऽप्यवभृथस्नाता याजकाः केचन द्विजाः ॥ २.७१.३२ ॥
சிலர் காண்பதற்கான ஆர்வத்தாலும், சிலர் வல்லமை மிக்க அரசனின் அச்சத்தாலும் வந்தனர்; அனைவரும் அவபृத நீராடியவர்கள், சிலர் யாஜக அந்தணர்களும் ஆவர்.
2.71.33
ततो वै हेमयूपांश्च सर्वरत्नसमाचितान् ।
शोभार्थं कारयामास सहदेवो महाद्युतिः ॥ २.७१.३३ ॥
பின்னர் மிகுந்த ஒளியுடைய சஹதேவன், அழகுக்காக அனைத்து ரத்தினங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்ட பொன் யூபங்களைச் செய்வித்தான்.
2.71.34
ददृशुस्तोरणान्यत्र हेमतालमयानि च ।
स यज्ञस्तोरणैस्तैश्च ग्रहैर्द्योरिव सम्बभौ ॥ २.७१.३४ ॥
அங்கே பொன்னாலான பனை மரங்களின் வடிவிலான தோரணங்களைக் கண்டனர்; அந்த யாகம் அத்தோரணங்களாலும் கிரகங்களாலும் வானம் போல் பிரகாசித்தது.
2.71.35
तालानां तोरणैर्हैमैर्दान्तैरिव दिशागजैः ।
दिक्षु सर्वासु विन्यस्तैस्तेजोभिर्भास्करैर्यथा ॥ २.७१.३५ ॥
பனை மரங்களின் பொன் தோரணங்கள், எல்லா திசைகளிலும் நிறுத்தப்பட்ட திக்கு யானைகளைப் போலவும், சூரியர்களைப் போலத் தேஜஸுடனும் விளங்கின.
2.71.36
सकिरीटैर्नृपैश्चैव शुशुभे तत्सदस्तदा ।
देवैर्दिव्यैश्च यक्षैश्च उरगैर्दिव्यमानुषैः ॥ २.७१.३६ ॥
அப்போது கிரீடம் அணிந்த அரசர்களாலும், தெய்வங்களாலும், தெய்வீக யக்ஷர்களாலும், நாகர்களாலும், தெய்வீக மனிதர்களாலும் அந்த சபை பிரகாசித்தது.
2.71.37
विद्याधरगणैः कीर्णः पाण्डवस्य महात्मनः ।
स राजसूयः शुशुभे धर्मराजस्य धीमतः ॥ २.७१.३७ ॥
வித்யாதரர் கூட்டங்களால் நிரம்பிய அந்த ராஜசூய வேள்வி, மகாத்மாவான பாண்டவனும் ஞானியுமான தர்மராஜனின் வேள்வியாக ஒளிர்ந்தது.
2.71.38
गन्धर्वगणसङ्कीर्णः शोभितोऽप्सरसां गणैः ।
देवैर्मुनिगणैर्यक्षैर्देवलोक इवापरः ॥ २.७१.३८ ॥
கந்தர்வ கூட்டங்களால் நிரம்பி, அப்சரஸ் கூட்டங்களால் அழகுற்ற அந்த வேள்வி, தேவர், முனிவர், யக்ஷர்களுடன் இன்னொரு தேவலோகம் போல் இருந்தது.
2.71.39
स किम्पुरुषगीतैश्च किन्नरैरुपशोभितः ।
नारदश्च जगौ तत्र तुम्बुरुश्च महाद्युतिः ॥ २.७१.३९ ॥
அந்த வேள்வி கிம்புருஷர்களின் பாடல்களாலும் கின்னரர்களாலும் அழகுற்றது; அங்கு நாரதரும் மகாப்ரகாசமுள்ள தும்புருவும் பாடினர்.
2.71.40
विश्वासुश्चित्रसेनस्तथाऽन्ये गीतकोविदाः ।
रमयन्ति स्म तान्सर्वान्यज्ञकर्मान्तरेष्वथ ॥ २.७१.४० ॥
விஸ்வாசு, சித்ரசேனன் மற்றும் இசையில் வல்ல பிறர், வேள்வி கர்மங்களின் இடைவேளைகளில் அனைவரையும் மகிழ்வித்தனர்.
2.71.41
तत्र चाप्सरसः सर्वाः सुन्दर्यः प्रियदर्शनाः ।
ननृतुश्च जगुश्चात्र नित्यं कर्मान्तरेष्वथ ॥ २.७१.४१ ॥
அங்கு அழகிய, கண்ணுக்கினிய அப்சரஸ்கள் அனைவரும் ஆடினர், பாடினர்; வேள்வி கர்மங்களின் இடைவேளைகளில் அவர்கள் எப்போதும் ஆடிப் பாடினர்.
2.71.42
इतिहासपुराणानि आख्यानानि च सर्वशः ।
ऊचुर्वै शब्दशास्त्रज्ञा नित्यं कर्मान्तरेष्वथ ॥ २.७१.४२ ॥
இதிகாசங்களையும் புராணங்களையும், கதைகளையும் எல்லா வகையிலும் சொற்கலை வல்லுநர்கள் வேள்வி கர்மங்களின் இடைவேளைகளில் எப்போதும் கூறினர்.
2.71.43
भेर्यश्च मुरजाश्चैव मड्डुका गोमुखाश्च ये ।
शृङ्गवंशाम्बुजा वीणाः श्रूयन्ते स्म सहस्रशः ॥ २.७१.४३ ॥
பேரிகைகளும், முரஜங்களும், மட்டுகங்களும், கோமுகங்களும் ஆகிய அனைத்தும்; சங்குகளும், புல்லாங்குழல்களும், தாமரை வடிவக் கருவிகளும், வீணைகளும் ஆயிரக்கணக்கில் ஒலித்தன.
2.71.44
लोकेऽस्मिन्सर्वविप्राश्च वैश्याः शूद्रा नृपादयः ।
सर्वे म्लेच्छाः सर्वगणास्त्वादिमध्यान्तजास्तथा। ॥ २.७१.४४ ॥
இவ்வுலகில் உள்ள அனைத்து பிராமணர்களும், வைசியர்களும், சூத்திரர்களும், அரசர்களும் மற்றவர்களும்; அனைத்து மிலேச்சர்களும், எல்லாக் குழுக்களும், தொடக்கம், நடு, முடிவிலிருந்து பிறந்தவர்களும் அவ்வாறே.
2.71.45
नानादेशसमुद्भूतैर्नानाजातिभिरागतैः ।
पर्याप्त इव लोकोऽयं युधिष्ठिरनिवेशने ॥ २.७१.४५ ॥
பல்வேறு நாடுகளில் பிறந்தவர்களும், பல்வேறு சாதியினரும் வந்திருந்ததால், இந்த உலகமே யுதிஷ்டிரனின் இல்லத்தில் நிறைந்தது போல் இருந்தது.
2.71.46
भीष्मद्रोणादयः सर्वे कुरवः ससुयोधनाः ।
वृष्णयश्च समग्राश्च पाञ्चालाश्चापि सर्वशः ॥ २.७१.४६ ॥
பீஷ்மர், துரோணர் முதலிய அனைத்து குருக்களும், துரியோதனனுடன்; முழுமையான விருஷ்ணிகளும், பாஞ்சாலர்களும் எல்லோரும்.
2.71.47
यज्ञेऽस्मिन्सर्वकर्माणि चक्रुर्दासा इव क्रतौ ।
एवं प्रवृत्तो यज्ञः स धर्मराजस्य धीमतः ॥ २.७१.४७ ॥
இந்த யாகத்தில் அனைத்துப் பணிகளையும் அவர்கள் வேள்வியில் அடிமைகளைப் போல் செய்தனர். இவ்வாறு அறிவுள்ள தர்மராஜனின் அந்த யாகம் நடைபெற்றது.
2.71.48
शुशुभे च महाबाहो सोमस्येव क्रतुर्यथा ।
वस्त्राणि कम्बलांश्चैव प्रावारांश्चैव सर्वदा ॥ २.७१.४८ ॥
ஓ, மகாபாகுவே! சோம யாகம் போல அது சிறந்து விளங்கியது; ஆடைகளும், கம்பளிகளும், போர்வைகளும் எப்போதும் (வழங்கப்பட்டன).
2.71.49
निष्कहेमजभाण्डानि भूषणानि च सर्वशः ।
प्रददौ तत्र विप्राणां धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ २.७१.४९ ॥
அங்கே தர்மராஜா யுதிஷ்டிரர் அந்தணர்களுக்கு தங்கக் கலன்களையும், தங்கக் காசுகளையும், அணிகலன்களையும் எல்லா வகையிலும் அளித்தார்.
2.71.50
यानि तत्र महीपालैर्लब्धवान्भरतर्षभः ।
तानि सर्वाणि रत्नानि ब्राह्मणानां ददौ तदा ॥ २.७१.५० ॥
அங்கே மன்னர்களிடமிருந்து பாரதர்களின் காளையான யுதிஷ்டிரர் பெற்றிருந்த அனைத்து ரத்தினங்களையும் அப்போது அந்தணர்களுக்கு அளித்தார்.