مهابهاراتا · أدهيايا 2.73
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.73.1
अनुसंसार्य नृपतीन्पाण्डवाः पाण्डवाग्रजम् ।
अभिजग्मुर्महेष्वासा धर्मराजं युधिष्ठिरम् ॥ २.७३.१ ॥
بعد أن زاروا الملوك، توجه البانداڤا، وهم رماة عظام، إلى يودهيشثيرا، الأخ الأكبر للبانداڤا، ملك الدهارما.
2.73.2
सोऽनुमेने महाबाहुर्भातॄंश्च सुहृदस्तथा ।
शिष्यैः परिवृतो व्यासः पुरस्तात्समपद्यत ॥ २.७३.२ ॥
وافق ذو الذراعين القويتين إخوته وأصدقاءه؛ وظهر فياسا أمامهم، محاطًا بتلاميذه.
2.73.3
सोऽभ्ययादासनात्तूर्णं भ्रातृभिः परिवारितः ।
पाद्येनासनदानेन पितामहमपूजयत् ॥ २.७३.३ ॥
محاطًا بإخوته، نهض مسرعًا عن مقعده ومضى، فأكرم الجد بماء لغسل القدمين وبتقديم مقعد.
2.73.4
अथोपविश्य भगवान्काञ्चने परमासने ।
आस्यतामिति चोवाच धर्मराजं युधिष्ठिरम् ॥ २.७३.४ ॥
ثم جلس المبجّل على المقعد الذهبي الأعلى، وقال ليودهيشثيرا ملك الدهارما: «اجلس».
2.73.5
अथोपविष्टं राजानं भ्रातृभिः परिवारितम् ।
उवाच भगवान्व्यासस्तत्तद्वाक्यविशारदः ॥ २.७३.५ ॥
ثم خاطب فياسا المبجّل، البارع في كل ضروب الكلام، الملك الجالس المحاط بإخوته.
2.73.6
दिष्ट्या वर्धसि कौन्तेय साम्राज्यं प्राप्य दुर्लभम् ।
वर्धिताः कुरवः सर्वे त्वया कुरुकुलोद्वह ॥ २.७३.६ ॥
«يا ابن كونتي، لحسن الحظ أنت تزدهر، إذ نلت سيادة يصعب نيلها؛ يا حامل نسل كورو، لقد نما بك جميع الكوروين.»
2.73.7
आपृच्छे त्वां गमिष्यामि पूजितोऽस्मि विशाम्पते ।
एवमुक्तः स कृष्णेन धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ २.७३.७ ॥
«أستأذنك وأمضي؛ لقد أُكرمت، يا سيد الشعوب». فلما خاطبه كريشنا بذلك، قال ملك الدارما يودهيشthira…
2.73.8
अभिवाद्योपसङ्गृह्य पितामहमथाब्रवीत् ॥ २.७३.८ ॥
بعد أن حيّى الجد وسجد عند قدميه، قال بعد ذلك.
2.73.9
संशयो द्विपदां श्रेष्ठ ममोत्पन्नः सुदुर्लभः ।
तस्य नान्योऽस्ति वक्ता वै त्वामृते द्विजपुङ्गव ॥ २.७३.९ ॥
«يا خيرَ ذوي القدمين، قد نشأ في نفسي شكٌّ عسيرُ الحلّ. ولا قائلَ له سواك، يا خيرَ المولودين مرتين».
2.73.10
उत्पातांस्त्रिविधान्प्राह नारदो भगवानृषिः ।
दिव्यांश्चैवान्तरिक्षांश्च पार्थिवांश्च पितामह ॥ २.७३.१० ॥
«قال الحكيم المبجّل ناراداُ إن العلامات ثلاثة أنواع: سماوية، وجوّية، وأرضية، يا جدّ».
2.73.11
सुमहच्च फलं तेषां भवितेति न संशयः ।
अपि चैद्यस्य पतनाच्छान्तमौत्पातिकं महत् ॥ २.७३.११ ॥
«ولا شكّ أن ثمرتها ستكون عظيمة، لكن ذلك الطالعَ العظيم قد هدأ بسقوط الشيدي، شيشوپالا».
2.73.12
राज्ञस्तु वचनं श्रुत्वा पराशरसुतः प्रभुः ।
कृष्णद्वैपायनो व्यास इदं वचनमब्रवीत् ॥ २.७३.१२ ॥
فلما سمع الملكُ كلامَه، قال فيّاسا كريشنا دفايبايانا، ابن باراشارا، السيد، هذه الكلمات.
2.73.13
त्रयोदश समा राजन्नुत्पातानां फलं महत् ।
सर्वक्षत्रविनाशाय भविष्यति विशाम्पते ॥ २.७३.१३ ॥
أيها الملك، ستحل ثمرة هذه الآيات العظيمة لثلاثة عشر عامًا، يا سيد الشعوب، لإفناء طبقة المحاربين كلها.
2.73.14
त्वामेकं कारणं कृत्वा कालेन भरतर्षभ ।
समेतं पार्थिवं क्षत्रं क्षयं यास्यति भारत।
दुर्योधनापराधेन भीमार्जुनबलेन च ॥ २.७३.१४ ॥
يا خير البهاراتا، إذ تجعل منك وحدك السبب، مع الزمن، يا بهارتا، سيفنى طبقة المحاربين الملكية المجتمعة بذنب دُريودهانا وبقوة بهيما وأرجونا.
2.73.15
स्वप्नं द्रक्ष्यसि राजेन्द्र तस्मिन्काल उपस्थिते ।
तत्तेऽहं सम्प्रवक्ष्यामि तन्निबोध युधिष्ठिर ॥ २.७३.१५ ॥
يا سيد الملوك، عندما يحين ذلك الوقت سترى حلمًا؛ وسأحدثك به كاملًا، يا يودهيشتهيرا، فاستمع إليه.
2.73.16
यान्तं द्रक्ष्यसि राजेन्द्र क्षपान्ते त्वं वृषध्वजम् ।
नीलकण्ठं भवं स्थाणुं कपालिं त्रिपुरान्तकम् ॥ २.७३.१६ ॥
يا سيد الملوك، عند نهاية الليل سترى ذاك الذي رايته الثور ماضيًا — الأزرق الحلق، بهافا، الثابت، حامل الجمجمة، مُهلِك المدن الثلاث.
2.73.17
उग्रं रुद्रं पशुपतिं महादेवमुमापतिम् ।
हरं शर्वं वृषं शूलं पिनाकिं कृत्तिवाससम् ॥ २.७३.१७ ॥
الرودرا الشرس، سيد الكائنات، الإله العظيم، زوج أوما، المُزيل، شارفا، الثور، حامل الرمح الثلاثي، حامل قوس بيناكا، المكتسي بجلد الفيل.
2.73.18
कैलासकूडप्रतिमे वृषभेऽवस्थितं शिवम् ।
निरीक्षमाणं सततं पितृराजाश्रितां दिशम् ॥ २.७३.१८ ॥
شيفا جالسًا على الثور الذي يشبه قمة كايلاسا، يحدق باستمرار نحو الاتجاه الذي يحميه ملك الأسلاف (الجنوب).
2.73.19
एवमीदृशकं स्वप्नं द्रक्ष्यसि त्वं विशाम्पते ।
मा तत्कृते ह्यनुध्याहि कालो हि दुरतिक्रमः ॥ २.७३.१९ ॥
وهكذا سترى يا سيد الشعوب مثل هذا الحلم. لا تحزن عليه، فإن الزمن يصعب تجاوزه.
2.73.20
स्वस्ति तेऽस्तु गमिष्यामि कैलासं पर्वतं प्रति ।
अप्रमत्तः स्थितो दान्तः पृथिवीं परिपालय ॥ २.७३.२० ॥
سلامتك. سأذهب نحو جبل كايلاسا. كن يقظا ضابطا لنفسك، واحم الأرض.
2.73.21
एवमुक्त्वा स भगवान्कैलासं पर्वतं ययौ ।
कृष्णद्वैपायनो व्यासः सह शिष्यैः सहानुगैः ॥ २.७३.२१ ॥
وبعد أن قال ذلك، مضى المبجل كريشنا دفايبايانا فياسا إلى جبل كايلاسا مع تلاميذه وأتباعه.
2.73.22
गते पितामहे राजा चिन्ताशोकसमन्वितः ।
निः श्वसन्नुष्णमसकृत्तमेवार्थं विचिन्तयन् ॥ २.७३.२२ ॥
ولما ذهب الجد، امتلأ الملك قلقا وحزنا، فكان يزفر زفرات حارة مرارا، ويفكر في تلك المسألة بعينها.
2.73.23
कथं तु दैवं शक्येत पौरुषेण प्रबाधितुम् ।
अवश्यमेव भविता यदुक्तं परमर्षिणा ॥ २.७३.२३ ॥
كيف يمكن للقدر أن يُرَدَّ بجهد الإنسان؟ ما قاله الحكيم العظيم سيقع لا محالة.
2.73.24
ततोऽब्रवीन्महातेजाः सर्वान्भ्रातॄन्युधिष्ठिरः ।
श्रुतं वै पुरुषव्याघ्रा यन्मां द्वैपायनोऽब्रवीत् ॥ २.७३.२४ ॥
فقال يدهشتهرا، عظيم الجلال، لجميع إخوته: أيها النمور بين الرجال، لقد سمعتم ما قاله لي دفايبايانا.
2.73.25
तदा तद्वचनं श्रुत्वा मरणे निश्चिता मतिः ।
सर्वक्षत्रस्य निधने यद्यहं हेतुरीप्सितः ॥ २.७३.२५ ॥
فلما سمع تلك الكلمات، استقر عزمه على الموت: إن كنت أنا السبب المرغوب في هلاك طبقة المحاربين كلها.
2.73.26
कालेन निर्मितस्तात को ममार्थोऽस्ति जीवतः ।
एवं ब्रुवन्तं राजानं फाल्गुनः प्रत्यभाषत ॥ २.७३.२६ ॥
"يا عزيزي، وقد خلقني الزمن، فما غايتي في الحياة؟" وفيما كان الملك يقول ذلك، أجابه فالغуна (أرجуна).
2.73.27
मा राजन्कश्मलं घोरं प्रविशो बुद्धिनाशनम् ।
सम्प्रधार्य महाराज यत्क्षमं तत्समाचर ॥ २.७३.२७ ॥
"لا تدخل أيها الملك في هذا الاضطراب الرهيب المدمّر للعقل. أيها الملك العظيم، تأمّل جيدًا ثم افعل ما هو لائق."
2.73.28
ततोऽब्रवीत्सत्यधृतिर्भ्रातॄन्सर्वान्युधिष्ठिरः ।
द्वैपायनस्य वचनं तत्रैव समचिन्तयत् ॥ २.७३.२८ ॥
فقال يودهيشثيرا، الثابت في الحق، لجميع إخوته، وهناك تأمّل في كلام دفايبايانا (فياسا).
2.73.29
अद्यप्रभृति भद्रं वः प्रतिज्ञां मे निबोधत ।
त्रयोदश समास्तात को ममार्थो ऽस्ति जीवतः ॥ २.७३.२९ ॥
"من اليوم فليكن لكم الخير؛ فاسمعوا عهدي. يا عزيزي، ما غايتي في العيش ثلاثة عشر عامًا؟"
2.73.30
न प्रवक्ष्यामि परुषं भ्रातॄनन्यांश्च पार्थिवान् ।
स्थितो निदेशे ज्ञातीनां योक्ष्ये तत्सुमुदाहरन् ॥ २.७३.३० ॥
"لن أقول كلمات قاسية لإخوتي ولا لغيرهم من الملوك. ساكنًا تحت أمر ذوي قرابتي، قائلًا ما هو حسن وحده، سأتصرف على هذا النحو."
2.73.31
एवं मे वर्तमानस्य स्वसुतेऽष्वितरेषु च ।
भेदो न भविता लोके भेदमूलो हि विग्रहः ॥ २.७३.३१ ॥
وبهذا السلوك لن يكون في العالم انقسام بين أبنائي وغيرهم، فالانقسام هو أصل النزاع.
2.73.32
विग्रहं दूरतो रक्षन्प्रियाण्येव समाचरन् ।
वाच्यतां न गमिष्यामि लोकेषु मनुजर्षभाः ॥ २.७३.३२ ॥
سأبعد النزاع من بعيد، وأفعل ما يرضي وحده، فلن أقع في اللوم بين الناس، يا أشراف البشر.
2.73.33
भ्रातृर्ज्येष्ठस्य वचनं पाण्डवाः संनिशम्य तत ।
तमेव समवर्तन्त धर्मराजहिते रताः ॥ २.७३.३३ ॥
استمع الباندافا جيدًا إلى كلام أخيهم الأكبر، وسلكوا وفقه، مسرورين بخير ملك الدهرما.
2.73.34
संसत्सु समयं कृत्वा धर्मराड्भ्रातृभिः सह ।
पितॄंस्तर्प्य यथान्यायं देवताश्च विशाम्पते ॥ २.७३.३४ ॥
بعد أن عقد الملك الدهرما اتفاقًا في المجالس مع إخوته، قدّم، يا سيد الشعب، القرابين السائلة للأجداد والآلهة كما يجب.
2.73.35
कृतमङ्गलकल्यामो भ्रातृभिः पिरवारितः ।
गतेषु क्षत्रियेन्द्रेषु सर्वेषु भरतर्षभ ॥ २.७३.३५ ॥
بعد أن أدّى الطقوس المباركة، محاطًا بإخوته، يا ثور البهاراتا، بعد أن انصرف جميع أمراء المحاربين.
2.73.36
युधिष्ठिरः सहामात्यः प्रविवेश पुरोत्तमम् ।
दुर्योधनो महाराज शकुनिश्चापि सौबलः।
सभायां समणीयायां तत्रैवास्ते नराधिप ॥ २.७३.३६ ॥
دخل يودهيشثيرا المدينة الفاضلة مع وزرائه. أيها الملك العظيم، بقي دوريودهانا وشاكوني ابن سوبالا هناك في تلك القاعة الجميلة للمجلس، يا سيد الرجال.