Mahābhārata · Adhyāya 2.73
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.73.1
अनुसंसार्य नृपतीन्पाण्डवाः पाण्डवाग्रजम् ।
अभिजग्मुर्महेष्वासा धर्मराजं युधिष्ठिरम् ॥ २.७३.१ ॥
Tendo visitado os reis, os Pāṇḍavas, grandes arqueiros, aproximaram-se de Yudhiṣṭhira, o irmão mais velho dos Pāṇḍavas, rei do dharma.
2.73.2
सोऽनुमेने महाबाहुर्भातॄंश्च सुहृदस्तथा ।
शिष्यैः परिवृतो व्यासः पुरस्तात्समपद्यत ॥ २.७३.२ ॥
O de braços poderosos consentiu com seus irmãos e amigos; Vyāsa, cercado por seus discípulos, apareceu diante deles.
2.73.3
सोऽभ्ययादासनात्तूर्णं भ्रातृभिः परिवारितः ।
पाद्येनासनदानेन पितामहमपूजयत् ॥ २.७३.३ ॥
Cercado pelos irmãos, levantou-se rapidamente do assento, foi ao encontro dele e honrou o avô com água para os pés e a oferta de um assento.
2.73.4
अथोपविश्य भगवान्काञ्चने परमासने ।
आस्यतामिति चोवाच धर्मराजं युधिष्ठिरम् ॥ २.७३.४ ॥
Então o venerável sentou-se no supremo assento dourado e disse a Yudhiṣṭhira, rei do dharma: 'Sente-te.'
2.73.5
अथोपविष्टं राजानं भ्रातृभिः परिवारितम् ।
उवाच भगवान्व्यासस्तत्तद्वाक्यविशारदः ॥ २.७३.५ ॥
Então Vyāsa, o venerável, hábil em todo tipo de discurso, falou ao rei, que estava sentado e cercado pelos irmãos.
2.73.6
दिष्ट्या वर्धसि कौन्तेय साम्राज्यं प्राप्य दुर्लभम् ।
वर्धिताः कुरवः सर्वे त्वया कुरुकुलोद्वह ॥ २.७३.६ ॥
'Filho de Kuntī, por boa sorte prosperas, tendo obtido uma soberania difícil de alcançar; sustentáculo da linhagem kuru, todos os kurus foram feitos prosperar por ti.'
2.73.7
आपृच्छे त्वां गमिष्यामि पूजितोऽस्मि विशाम्पते ।
एवमुक्तः स कृष्णेन धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ २.७३.७ ॥
«Despeço-me de ti e vou; fui honrado, ó senhor dos povos.» Assim interpelado por Kṛṣṇa, o rei do dharma Yudhiṣṭhira…
2.73.8
अभिवाद्योपसङ्गृह्य पितामहमथाब्रवीत् ॥ २.७३.८ ॥
Tendo saudado o avô e tocado seus pés, então falou.
2.73.9
संशयो द्विपदां श्रेष्ठ ममोत्पन्नः सुदुर्लभः ।
तस्य नान्योऽस्ति वक्ता वै त्वामृते द्विजपुङ्गव ॥ २.७३.९ ॥
«Ó melhor dos bípedes, uma dúvida muito difícil de resolver surgiu em mim. Não há outro que a esclareça senão tu, ó melhor dos duas vezes nascidos.»
2.73.10
उत्पातांस्त्रिविधान्प्राह नारदो भगवानृषिः ।
दिव्यांश्चैवान्तरिक्षांश्च पार्थिवांश्च पितामह ॥ २.७३.१० ॥
«O venerável sábio Nārada declarou presságios de três tipos: divinos, atmosféricos e terrestres, ó avô.»
2.73.11
सुमहच्च फलं तेषां भवितेति न संशयः ।
अपि चैद्यस्य पतनाच्छान्तमौत्पातिकं महत् ॥ २.७३.११ ॥
«O resultado deles certamente será muito grande, não há dúvida. Porém aquele grande presságio se acalmou com a queda de Caidya, Śiśupāla.»
2.73.12
राज्ञस्तु वचनं श्रुत्वा पराशरसुतः प्रभुः ।
कृष्णद्वैपायनो व्यास इदं वचनमब्रवीत् ॥ २.७३.१२ ॥
Tendo ouvido as palavras do rei, Vyāsa Kṛṣṇa Dvaipāyana, filho de Parāśara, o senhor, proferiu estas palavras.
2.73.13
त्रयोदश समा राजन्नुत्पातानां फलं महत् ।
सर्वक्षत्रविनाशाय भविष्यति विशाम्पते ॥ २.७३.१३ ॥
Ó rei, durante treze anos chegará o grande fruto destes presságios, ó senhor dos povos, para a destruição de toda a casta guerreira.
2.73.14
त्वामेकं कारणं कृत्वा कालेन भरतर्षभ ।
समेतं पार्थिवं क्षत्रं क्षयं यास्यति भारत।
दुर्योधनापराधेन भीमार्जुनबलेन च ॥ २.७३.१४ ॥
Ó melhor dos Bharatas, tendo-te a ti como única causa, a seu tempo, ó Bhārata, a casta guerreira dos reis reunidos perecerá pela falta de Duryodhana e pela força de Bhīma e Arjuna.
2.73.15
स्वप्नं द्रक्ष्यसि राजेन्द्र तस्मिन्काल उपस्थिते ।
तत्तेऽहं सम्प्रवक्ष्यामि तन्निबोध युधिष्ठिर ॥ २.७३.१५ ॥
Ó senhor dos reis, quando esse tempo chegar, verás um sonho; eu to contarei por inteiro, Yudhiṣṭhira, ouve-o.
2.73.16
यान्तं द्रक्ष्यसि राजेन्द्र क्षपान्ते त्वं वृषध्वजम् ।
नीलकण्ठं भवं स्थाणुं कपालिं त्रिपुरान्तकम् ॥ २.७३.१६ ॥
Ó senhor dos reis, ao fim da noite verás partir aquele de estandarte de touro — o de garganta azul, Bhava, o imóvel, o portador de crânio, o destruidor das três cidades.
2.73.17
उग्रं रुद्रं पशुपतिं महादेवमुमापतिम् ।
हरं शर्वं वृषं शूलं पिनाकिं कृत्तिवाससम् ॥ २.७३.१७ ॥
O feroz Rudra, senhor dos seres, grande deus, senhor de Umā, o que remove, Śarva, o touro, portador do tridente, portador do arco Pināka, vestido com pele de elefante.
2.73.18
कैलासकूडप्रतिमे वृषभेऽवस्थितं शिवम् ।
निरीक्षमाणं सततं पितृराजाश्रितां दिशम् ॥ २.७३.१८ ॥
Śiva, sentado sobre o touro semelhante a um pico do Kailāsa, contempla constantemente a direção abrigada pelo rei dos antepassados (o sul).
2.73.19
एवमीदृशकं स्वप्नं द्रक्ष्यसि त्वं विशाम्पते ।
मा तत्कृते ह्यनुध्याहि कालो हि दुरतिक्रमः ॥ २.७३.१९ ॥
Assim verás tal sonho, senhor dos povos. Não te aflijas por causa dele, pois o tempo é difícil de vencer.
2.73.20
स्वस्ति तेऽस्तु गमिष्यामि कैलासं पर्वतं प्रति ।
अप्रमत्तः स्थितो दान्तः पृथिवीं परिपालय ॥ २.७३.२० ॥
Que estejas bem. Irei em direção à montanha Kailāsa. Permanece atento e dominado, e protege a terra.
2.73.21
एवमुक्त्वा स भगवान्कैलासं पर्वतं ययौ ।
कृष्णद्वैपायनो व्यासः सह शिष्यैः सहानुगैः ॥ २.७३.२१ ॥
Tendo falado assim, o venerável Kṛṣṇa Dvaipāyana Vyāsa foi ao monte Kailāsa, com os seus discípulos e servidores.
2.73.22
गते पितामहे राजा चिन्ताशोकसमन्वितः ।
निः श्वसन्नुष्णमसकृत्तमेवार्थं विचिन्तयन् ॥ २.७३.२२ ॥
Tendo partido o avô, o rei, cheio de preocupação e pesar, suspirava repetidamente, profundamente, e ponderava exatamente aquele assunto.
2.73.23
कथं तु दैवं शक्येत पौरुषेण प्रबाधितुम् ।
अवश्यमेव भविता यदुक्तं परमर्षिणा ॥ २.७३.२३ ॥
Como pode o destino ser contido pelo esforço humano? O que disse o grande sábio certamente acontecerá.
2.73.24
ततोऽब्रवीन्महातेजाः सर्वान्भ्रातॄन्युधिष्ठिरः ।
श्रुतं वै पुरुषव्याघ्रा यन्मां द्वैपायनोऽब्रवीत् ॥ २.७३.२४ ॥
Então Yudhiṣṭhira, de grande esplendor, falou a todos os seus irmãos: Tigres entre os homens, vós ouvistes o que Dvaipāyana me disse.
2.73.25
तदा तद्वचनं श्रुत्वा मरणे निश्चिता मतिः ।
सर्वक्षत्रस्य निधने यद्यहं हेतुरीप्सितः ॥ २.७३.२५ ॥
Então, ao ouvir aquelas palavras, sua mente fixou-se na morte: se eu sou a causa desejada da destruição de toda a classe guerreira.
2.73.26
कालेन निर्मितस्तात को ममार्थोऽस्ति जीवतः ।
एवं ब्रुवन्तं राजानं फाल्गुनः प्रत्यभाषत ॥ २.७३.२६ ॥
"Caro, criado pelo tempo, que propósito tenho em viver?" Enquanto o rei assim falava, Phālguna (Arjuna) respondeu.
2.73.27
मा राजन्कश्मलं घोरं प्रविशो बुद्धिनाशनम् ।
सम्प्रधार्य महाराज यत्क्षमं तत्समाचर ॥ २.७३.२७ ॥
"Não entres, ó rei, nesta terrível confusão que destrói o intelecto. Grande rei, tendo considerado bem, faze o que é conveniente."
2.73.28
ततोऽब्रवीत्सत्यधृतिर्भ्रातॄन्सर्वान्युधिष्ठिरः ।
द्वैपायनस्य वचनं तत्रैव समचिन्तयत् ॥ २.७३.२८ ॥
Então Yudhiṣṭhira, firme na verdade, falou a todos os seus irmãos, e ali mesmo refletiu sobre as palavras de Dvaipāyana (Vyāsa).
2.73.29
अद्यप्रभृति भद्रं वः प्रतिज्ञां मे निबोधत ।
त्रयोदश समास्तात को ममार्थो ऽस्ति जीवतः ॥ २.७३.२९ ॥
"A partir de hoje, que o bem esteja convosco; ouvi o meu voto. Caro, que propósito tenho em viver treze anos?"
2.73.30
न प्रवक्ष्यामि परुषं भ्रातॄनन्यांश्च पार्थिवान् ।
स्थितो निदेशे ज्ञातीनां योक्ष्ये तत्सुमुदाहरन् ॥ २.७३.३० ॥
"Não direi palavras duras aos meus irmãos nem a outros reis. Permanecendo sob o comando dos meus parentes, falando só o que é bom, agirei em conformidade."
2.73.31
एवं मे वर्तमानस्य स्वसुतेऽष्वितरेषु च ।
भेदो न भविता लोके भेदमूलो हि विग्रहः ॥ २.७३.३१ ॥
Agindo assim, não haverá divisão no mundo entre meus próprios filhos e os outros, pois a divisão é a raiz da discórdia.
2.73.32
विग्रहं दूरतो रक्षन्प्रियाण्येव समाचरन् ।
वाच्यतां न गमिष्यामि लोकेषु मनुजर्षभाः ॥ २.७३.३२ ॥
Mantendo a discórdia afastada e fazendo apenas o que agrada, não incorrerei em censura entre os homens, ó touros entre os homens.
2.73.33
भ्रातृर्ज्येष्ठस्य वचनं पाण्डवाः संनिशम्य तत ।
तमेव समवर्तन्त धर्मराजहिते रताः ॥ २.७३.३३ ॥
Os Pāṇḍavas, tendo ouvido bem a palavra de seu irmão mais velho, conduziram-se de acordo com ela, deleitando-se no bem do rei do dharma.
2.73.34
संसत्सु समयं कृत्वा धर्मराड्भ्रातृभिः सह ।
पितॄंस्तर्प्य यथान्यायं देवताश्च विशाम्पते ॥ २.७३.३४ ॥
Tendo feito um acordo nas assembleias com seus irmãos, o rei do dharma, ó senhor do povo, ofereceu devidamente libações aos ancestrais e aos deuses.
2.73.35
कृतमङ्गलकल्यामो भ्रातृभिः पिरवारितः ।
गतेषु क्षत्रियेन्द्रेषु सर्वेषु भरतर्षभ ॥ २.७३.३५ ॥
Tendo realizado os ritos auspiciosos, cercado pelos irmãos, ó touro dos Bharatas, depois que todos os senhores guerreiros partiram.
2.73.36
युधिष्ठिरः सहामात्यः प्रविवेश पुरोत्तमम् ।
दुर्योधनो महाराज शकुनिश्चापि सौबलः।
सभायां समणीयायां तत्रैवास्ते नराधिप ॥ २.७३.३६ ॥
Yudhiṣṭhira entrou na excelente cidade com seus ministros. Ó grande rei, Duryodhana e Śakuni, filho de Subala, também permaneceram ali mesmo, naquela agradável sala de assembleia, ó senhor dos homens.