مهابهاراتا · أدهيايا 2.74
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.74.1
वसन्दुर्योधनस्तस्यां सभायां पुरुषर्षभ ।
शनैर्ददर्श तां सर्वां सभां शकुनिना सह ॥ २.७४.१ ॥
يا أفضل الرجال! دُرْيودهانا، المقيم في تلك القاعة، نظر ببطء مع شاكوني إلى القاعة كلها.
2.74.2
तस्यां दिव्यानभिप्रायान्ददर्श कुरुनन्दनः ।
न दृष्टपूर्वा ये तेन नगरे नागसाह्वये ॥ २.७४.२ ॥
في تلك القاعة رأى سليل الكورو مشاهد إلهية غير متوقعة لم يسبق له أن رآها في المدينة المسماة ناغاساهفايا.
2.74.3
स कदाचित्सभामध्ये धार्तराष्ट्रो महीपतिः ।
स्फाटिकं स्थलमासाद्य जलमित्यभिशङ्कया ॥ २.७४.३ ॥
ذات مرة، في وسط القاعة، بلغ ذلك الابن لدهرتاراشترا، سيد الأرض، الأرضية البلورية فاعتراه الشك، ظنّاً منه أنها ماء.
2.74.4
स्ववस्त्रोत्कर्षणं राजा कृतवान्बुद्धिमोहितः ।
दुर्मना विमुखश्चैव परिचक्राम तां सभाम् ॥ २.७४.४ ॥
رفع الملك، وقد أعمى العقلَ عنه، ثوبه بنفسه؛ ثم مضى يتجول في تلك القاعة، منكسر النفس، مُشيحًا بوجهه.
2.74.5
ततः स्थले निपतितो दुर्मना व्रीडितो नृपः ।
निः श्वसन्विमुखश्चापि परिचक्राम तां सभाम् ॥ २.७४.५ ॥
ثم سقط الملك على الأرض، منكسرًا خجلًا، فتنهد وأشاح بوجهه وتجول في تلك القاعة.
2.74.6
ततः स्फाटिकतोयां वै स्फाटिकाम्बुजशोभिताम् ।
वापीं मत्वा स्थलमिव सवासाः प्रापतञ्जले ॥ २.७४.६ ॥
ثم حسب البركة، ذات الماء البلوري والمزينة بزهور اللوتس البلورية، أرضًا يابسة، فسقط في الماء بثيابه.
2.74.7
जले निपतितं दृष्ट्वा भीमसेनो महाबलः ।
जहास जहसुश्चैव किङ्कराश्च सुयोधनम् ॥ २.७४.७ ॥
ولما رأى سقوطه في الماء ضحك بهيمسينا العظيم القوة، وضحك الخدم أيضًا على سوياودانا.
2.74.8
वासांसि च शुभान्यस्मै प्रददू राजशासनात् ।
तथागतं तु तं दृष्ट्वा भीमसेनो महाबलः ॥ २.७४.८ ॥
وبأمر الملك أعطوه ثيابًا جميلة؛ لكن لما رأى بهيمسينا العظيم القوة قدومه هكذا مبللًا…
2.74.9
अर्जुनश्च यमौ चोभौ सर्वे ते प्राहसंस्तदा ।
नामर्षयत्ततस्तेषामवहासममर्षणः ॥ २.७४.९ ॥
وضحك أرجونا والتوأمان، وكلهم حينئذ؛ فلم يحتمل بهيما، الذي لا يطيق السخرية، سخريتهم.
2.74.10
आकारं रक्षमाणस्तु न स तान्समुदैक्षत ।
पुनर्वसनमुत्क्षिप्य प्रतिरिष्यन्निव स्थलम् ॥ २.७४.१० ॥
حافظًا على وقاره لم ينظر إليهم؛ ورافعًا ثوبه ثانية، بدا كأنه مُقبِل على العبور عائدًا إلى اليابسة.
2.74.11
आरुरोह ततः सर्वे जहसुश्च पुनर्जनाः ।
द्वारं तु पिहिताकारं स्फाटिकं प्रेक्ष्य भूमिपः।
प्रविशन्नाहतो मूर्ध्नि व्याघूर्णित इव स्थितः ॥ २.७४.११ ॥
ثم صعد الجميع، وضحك الناس من جديد؛ أما الملك فلما رأى الباب البلوري، الذي بدا شكله مغلقًا، وقف مترنحًا كأنما ضُرب على رأسه عند الدخول.
2.74.12
तादृशं च परं द्वारं स्फाटिकोरुकवाटकम् ।
विघट्टयन्कराभ्यां तु निष्क्रम्याग्रे पपात हा ॥ २.७४.१२ ॥
وباب بلوري آخر من النوع نفسه، ذو مصراعين عريضين، كان يدفعه بيديه؛ وعند خروجه سقط إلى الأمام — واأسفاه!
2.74.13
द्वारं तु वितताकारं समापेदे पुनश्च सः ।
तद्वृत्तं चेति मन्वानो द्वारस्थानादुपारमत् ॥ २.७४.१३ ॥
لكنه عاد فاقترب من ذلك الباب ذي الهيئة الواسعة، وظن أن الحادثة جرت هكذا، فتراجع عن مكان الباب.
2.74.14
एवं प्रलम्भान्विविधान्प्राप्य तत्र विशाम्पते ।
पाण्डवेयाभ्यनुज्ञातस्ततो दुर्योधनो नृपः ॥ २.७४.१४ ॥
وهكذا، بعد أن لقي هناك ضروبًا من الخداع والوهم، أيها سيد الشعب، أذن له أبناء بانذو، فانصرف الملك دُرْيودھنا من هناك.
2.74.15
अपहृष्टेन मनसा राजसूये महाक्रतौ ।
प्रेक्ष्य तामद्भुतामृद्धिं जगाम गजसाह्वयम् ॥ २.७४.१५ ॥
بعد أن شاهد ذلك الجلال العجيب في القربان الكبير للراجسويا، مضى بقلب مبتهج إلى غجَسَاهفَيَا (هاستيناپورا).
2.74.16
पाण्डवश्रीप्रतप्तस्य ध्यायमानस्य गच्छतः ।
दुर्योधनस्य नृपतेः पापा मतिरजायत ॥ २.७४.१६ ॥
وبينما كان الملك دُرْيودھنا يمضي، محترقًا بجلال أبناء بانذو، مفكرًا، نشأت في نفسه فكرة شريرة.
2.74.17
पार्थान्सुमनसो दृष्ट्वा पार्थिवांश्च वशानुगान् ।
कृत्स्नं चापि हितं लोकमाकुमारं कुरूद्वह ॥ २.७४.१७ ॥
يا أفضل الكورو، إذ رأى أبناء بريتا مسرورين، والملوك الخاضعين لهم، والعالم كله حتى الأطفال في حال من الخير.
2.74.18
महिमानं परं चापि पाण्डवानां महात्मनाम् ।
दूर्योधनो धार्तराष्ट्रो विवर्णः समपद्यत ॥ २.७४.१८ ॥
لما رأى ذلك المجد الأعظم لأبناء بانذو ذوي النفوس العظيمة، اصفرّ وجه دُرْيودھنا ابن دهْرِتراشترا وكسا الحزن وجهه.
2.74.19
स तु गच्छन्ननेकाग्नः सभामेकोऽन्वचिन्तयत् ।
श्रियं च तामनुपमां धर्मराजस्य धीमतः ॥ २.७४.१९ ॥
وهو يمشي، مشتت الذهن، تأمل وحده في تلك القاعة وفي الجلال الذي لا يضاهى للملك الحكيم ملك الدharma.
2.74.20
प्रमत्तो धृतराष्ट्रस्य पुत्रो दुर्योधनस्तदा ।
नाभ्यभाषत्सुबलजं भाषमाणं पुनः पुनः ॥ २.७४.२० ॥
كان دُرْيودهانا ابن دهريتاراشترا غافلًا آنذاك، فلم يجب ابن سوبالا وإن تكلم مرارًا وتكرارًا.
2.74.21
अनेकाग्रं तु तं दृष्ट्वा शकुनिः प्रत्यभाषत ।
दुर्योधन कृतोमूलं निःश्वसन्निव गच्छसि ॥ २.७४.२१ ॥
ولما رآه مشتت الذهن أجابه شكوني: "يا دُرْيودهانا، تمشي تنفث الزفرات كأن جذرك قد قُطع."
2.74.22
दृष्ट्वेमां पृथिवीं कृत्स्नां युधिष्ठिरवशानुगाम् ।
जितामस्त्रप्रतापेन श्वेताश्वस्य महात्मनः ॥ २.७४.२२ ॥
ولما رأى هذه الأرض كلها، مفتوحةً بقوة سلاح الكريم ذي الجواد الأبيض، خاضعةً لحكم يُدهِشتهِرا—
2.74.23
तं च यज्ञं तथाभूतं दृष्ट्वा पार्थस्य मातुल ।
यथा शक्रस्य देवेषु तथाभूतं महाद्युतेः ॥ २.७४.२३ ॥
يا خال، لما رأيت ذلك القربان لبارثا، مثلما كان قربان إندرا بين الآلهة، لذلك الساطع العظيم—
2.74.24
अमर्षेण तु सम्पूर्णो दह्यमानो दिवानिशम् ।
शुचिशुक्रागमे काले शुष्ये तोयमिवाल्पकम् ॥ २.७४.२४ ॥
أنا ممتلئ بالحنق، أحترق ليلًا نهارًا، أجفّ كقليلٍ من الماء حين يأتي موسم الحر.
2.74.25
पश्य सात्वतमुख्येन शिशुपालो निपातितः ।
न च तत्र पुमानासीत्कश्चित्तस्य पदानुगः ॥ २.७४.२५ ॥
انظر، لقد أسقط شيشوپالا أفضلُ السَّاتْوَتَا، ولم يكن هناك رجلٌ واحد يتبعه.
2.74.26
दह्यमाना हि राजानः पाण्डवोत्थेन वह्निना ।
क्षान्तवन्तोऽपराधं ते को हि तत्क्षन्तुमर्हति ॥ २.७४.२६ ॥
لقد غفر الملوك المحترقون في النار المتصاعدة من الپانداڤا ذنبك؛ فمن ذا الذي يستطيع أن يغفره؟
2.74.27
वासुदेवेन तत्कर्म यथाऽयुक्तं महत्कृतम् ।
सिद्धं च पाण्डुपुत्राणां प्रतापेन महात्मनाम् ॥ २.७४.२७ ॥
لقد أنجز فاسودِيفا ذلك الفعل العظيم، وإن لم يكن لائقًا؛ وتحقق لأبناء بانڈو بقوة العظماء النفوس.
2.74.28
तथाहि रत्नन्यादाय विविधानि नृपा नृपम् ।
उपातिष्ठन्त कौन्येयं वैश्या इव करप्रदाः ॥ २.७४.२८ ॥
وهكذا، حاملين جواهر شتى، وقف الملوك أمام الملك، ابن كونتي، كالتجار الذين يدفعون الجزية.
2.74.29
श्रियं तथागतं दृष्ट्वा ज्वलन्तीमिव पाण्डवे ।
अमर्षवशमापन्नो दह्यामि न तथोचितः ॥ २.७४.२९ ॥
لمّا رأيتُ الثروةَ تأتي هكذا إلى الپانداڤا متوهجةً كأنها نار، احترقتُ، واقعًا تحت سلطان الغضب؛ فلستُ أهلًا لأن أكون هكذا.
2.74.30
वह्निमेव प्रवेक्ष्यामि भक्षयिष्यामि वा विषम् ।
अपो वापि प्रवेक्ष्यामिन हि शक्ष्यामि जीवितुम् ॥ २.७४.३० ॥
سأدخل النار نفسها، أو أبتلع السم، أو حتى أدخل الماء؛ فإني حقًا لن أستطيع أن أعيش.
2.74.31
को हि नाम पुमांल्लोके मर्षयिष्यति सत्ववान् ।
सपत्नानृद्ध्यतो दृष्ट्वा हीनमात्मानमेव च ॥ २.७४.३१ ॥
من في العالم، وهو رجل شجاع، يحتمل أن يرى أعداءه يزدهرون بينما هو نفسه منحط؟
2.74.32
सोऽहं न स्त्री न चाप्यस्त्री न पुमान्नापुमानपि ।
योऽहं तां मर्षयाम्यद्य तादृशीं श्रियमागताम् ॥ २.७४.३२ ॥
لست امرأة ولا غير امرأة، ولا رجلاً ولا غير رجل، أنا الذي أحتمل اليوم هذا الازدهار الذي جاء.
2.74.33
ईश्वरत्वं पृथिव्याश्च वसुमत्तां च तादृशीम् ।
यज्ञं च तादृशं दृष्ट्वा मादृशः को न संञ्ज्वरेत् ॥ २.७४.३३ ॥
عند رؤية مثل هذه السيادة على الأرض، ومثل هذا الثراء، ومثل هذه القربان، من مثلي لا يحترق بالحسد؟
2.74.34
अशक्तश्चैक एवाहं तामाहर्तुं नृपश्रियम् ।
सहायांश्च न पश्यामि तेन मृत्युं विचिन्तये ॥ २.७४.३४ ॥
وحدي أعجز عن انتزاع تلك الفخامة الملكية، ولا أرى حلفاء؛ لذلك أفكر في الموت.
2.74.35
दैवमेव परं मन्ये पौरुषं च निरर्थकम् ।
दृष्ट्वा कुन्तीसुते शुद्धां श्रियं तामहतां तथा ॥ २.७४.३५ ॥
أرى القدر وحده الأعلى، والجهد البشري عبثاً، عند رؤية تلك الفخامة الطاهرة غير المتضررة لأبناء كونتي.
2.74.36
कृतो यत्नो मया पूर्वं विनाशे तस्य सौबल ।
तच्च सर्वमतिक्रम्य संवृद्धोऽप्स्विव पङ्गजम् ॥ २.७४.३६ ॥
يا ابن سوبالا، بذلتُ من قبل جهداً لإهلاكهم؛ لكنهم تجاوزوا ذلك كله ونموا كاللوتس في الماء.
2.74.37
न दैवं परं मन्ये पौरुषं च निरर्थकम् ।
धार्तराष्ट्राश्च हीयन्ते पार्था वर्धन्ति नित्यशः। ॥ २.७४.३७ ॥
لا أرى القدر هو الأعلى، والجهد البشري عديم الجدوى. أبناء دهريتاراشترا يتضاءلون، بينما يزداد أبناء برثا نموًا دائمًا.
2.74.38
कृष्णस्तु सुमनास्तेषां विवर्धयति सम्पदः ।
सोऽहं श्रियं च तां दृष्ट्वा सभां तां च तथाविधाम्। ॥ २.७४.३८ ॥
أما كريشنا فهو مُحبّ لهم، يزيد ثروتهم. ولما رأيت عظمتهم وتلك القاعة من هذا النوع—
2.74.39
रक्षिभिश्चावहासं तं परितप्ये यथाऽग्निना ।
अमर्षं च समाविष्टं धृतराष्ट्रे निवेदय ॥ २.७४.३९ ॥
من تلك السخرية من الحراس أتعذب كأنني محترق بالنار. ممتلئًا بالغضب، أبلغ دهريتاراشترا بهذا.