ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 2.79
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.79.1
आर्यास्तु ये वै राजानः सत्यसन्धा महाव्रताः ।
पर्याप्तविद्या वक्तारो वेदान्तावभृथप्लुताः ॥ २.७९.१ ॥
ಸತ್ಯಸಂಧರು, ಮಹಾವ್ರತಿಗಳು, ಪೂರ್ಣವಿದ್ಯೆಯುಳ್ಳವರು, ವಕ್ತಾರರು, ವೇದಾಂತಾವಭೃಥ ಸ್ನಾನದಿಂದ ಪವಿತ್ರರಾದ ಆರ್ಯ ರಾಜರು.
2.79.2
धृतिमन्तो ह्रीनिषेवा धर्मात्मानो नाशस्विनः ।
मूर्धाभिषिक्तास्ते चैनं राजानः पर्युपांसते ॥ २.७९.२ ॥
ಧೈರ್ಯವಂತರು, ಲಜ್ಜಾಶೀಲರು, ಧರ್ಮಾತ್ಮರು, ಆಸೆಯಿಲ್ಲದವರು, ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಅಭಿಷಿಕ್ತರಾದ ಆ ರಾಜರು ಇವನನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೆ.
2.79.3
दक्षिणार्थं समानीत राजभिः कांस्यदोहनाः ।
आरण्या बहुसाहस्रा अपश्यंस्तत्रतत्र गाः ॥ २.७९.३ ॥
ದಕ್ಷಿಣೆಗಾಗಿ ರಾಜರು ತಂದ, ಕಂಚಿನ ಪಾತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಲು ಕರೆಯುವ, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಸಾವಿರಾರು ಹಸುಗಳನ್ನು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಕಂಡರು.
2.79.4
आजह्रस्तत्र सत्कृत्य स्वयमुद्यम्य भारत ।
अभिषेकार्थमव्यग्रा भाण्डमुच्चावचं नृपाः ॥ २.७९.४ ॥
ಓ ಭರತಾ, ಅಲ್ಲಿ ರಾಜರು ಗೌರವದಿಂದ ತಾವೇ ಎತ್ತಿ, ಅವ್ಯಗ್ರರಾಗಿ, ಅಭಿಷೇಕಕ್ಕಾಗಿ ನಾನಾ ತರದ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ತಂದರು.
2.79.5
बाह्लीको रथमाहार्षीज्जाम्बूनदविभूषितम् ।
सुदक्षिणस्तु युयुजे श्वेतैः काम्भोजजैर्हयैः ॥ २.७९.५ ॥
ಬಾಹ್ಲೀಕನು ಜಾಂಬೂನದ ಚಿನ್ನದಿಂದ ಅಲಂಕೃತ ರಥವನ್ನು ತಂದನು; ಸುದಕ್ಷಿಣನು ಕಾಂಬೋಜದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಬಿಳಿ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿದನು.
2.79.6
सुनीथः प्रीतिमांश्चैव ह्यनुकर्षं महाबलः ।
ध्वजं चेदिपतिश्चैवमहार्षीत्स्वयमुद्यतम् ॥ २.७९.६ ॥
ಸುನೀಥನು, ಪ್ರೀತಿಯುಳ್ಳವನು, ಮಹಾಬಲನಾದ ಅನುಕರ್ಷನು, ಚೇದಿಪತಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ ತಾವೇ ಎತ್ತಿದ ಧ್ವಜವನ್ನು ತಂದರು.
2.79.7
दाक्षिणात्यः सन्नहनं स्रगुष्णीषे च मागधः ।
वसुदानो महेष्वासो गजेन्द्रं षष्टिहायनम् ॥ २.७९.७ ॥
ದಾಕ್ಷಿಣಾತ್ಯನು ಕವಚ, ಮಾಲೆ ಮತ್ತು ಪೇಟವನ್ನು ನೀಡಿದನು; ಮಾಗಧನಾದ ವಸುದಾನನು, ಮಹಾಧನುರ್ಧರನು, ಅರವತ್ತು ವರ್ಷದ ಗಜರಾಜನನ್ನು ನೀಡಿದನು.
2.79.8
मत्स्यस्त्वक्षान्हेमनद्धानेकलव्य उपानहौ ।
आवन्त्यस्त्वभिषेकार्थमपो बहुविधास्तथा ॥ २.७९.८ ॥
ಮತ್ಸ್ಯರಾಜನು ಚಿನ್ನದಿಂದ ಕಟ್ಟಿದ ದಾಳಗಳನ್ನು ನೀಡಿದನು, ಏಕಲವ್ಯನು ಪಾದುಕೆಗಳನ್ನು ನೀಡಿದನು; ಅವಂತಿಯ ರಾಜನು ಅಭಿಷೇಕಕ್ಕಾಗಿ ಅನೇಕ ವಿಧದ ನೀರನ್ನು ನೀಡಿದನು.
2.79.9
चेकितान उपासङ्गं धनुः काश्य उपाहरत् ।
असिं च सुत्सरुं शल्यः शैक्यं काञ्चनभूषणम् ॥ २.७९.९ ॥
ಚೇಕಿತಾನನು ಬತ್ತಳಿಕೆಯನ್ನು ನೀಡಿದನು, ಕಾಶಿಯ ರಾಜನು ಬಿಲ್ಲನ್ನು ತಂದನು; ಶಲ್ಯನು ಖಡ್ಗವನ್ನೂ ಚಿನ್ನದಿಂದ ಅಲಂಕೃತ ಶೈಕ್ಯ ಗುರಾಣಿಯನ್ನೂ ನೀಡಿದನು.
2.79.10
अभ्यपिञ्चत्ततो धौम्यो व्यासश्च समुहातपाः ।
नारदं च पुरस्कृत्य देवलं चासितं मुनिम् ॥ २.७९.१० ॥
ಆಗ ಧೌಮ್ಯನೂ ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ವ್ಯಾಸನೂ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿದರು; ನಾರದನನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟು, ದೇವಲನೂ ಮುನಿ ಅಸಿತನೂ ಕೂಡ.
2.79.11
प्रीतिमन्त उपातिष्ठन्नभिषेकं महर्षयः ।
जामदग्न्येन सहितास्तथान्ये वेदपारगाः ॥ २.७९.११ ॥
ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಅಭಿಷೇಕಕ್ಕೆ ಸಮೀಪಿಸಿದರು; ಜಾಮದಗ್ನ್ಯನೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ವೇದಪಾರಂಗತರಾದ ಇತರರೊಂದಿಗೆ.
2.79.12
अभिजग्मर्महात्मानो मन्त्रवद्भूरिदक्षिणम् ।
महेन्द्रमिव देवेन्द्रं दिवि सप्तर्षयो यथा ॥ २.७९.१२ ॥
ಮಹಾತ್ಮರು ಮಂತ್ರಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅಪಾರ ದಕ್ಷಿಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಬಂದರು; ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಪ್ತರ್ಷಿಗಳು ದೇವೇಂದ್ರನ ಬಳಿ ಬರುವಂತೆ.
2.79.13
अधारयच्छत्रमस्य सात्यकिः सत्यविक्रमः ।
धनञ्जयश्च व्यजने भीमसेनश्च पाण्डवः ॥ २.७९.१३ ॥
ಸತ್ಯಪರಾಕ್ರಮಿ ಸಾತ್ಯಕಿ ಅವನ ಮೇಲೆ ಛತ್ರ ಹಿಡಿದನು; ಧನಂಜಯ ಮತ್ತು ಪಾಂಡವ ಭೀಮಸೇನ ವ್ಯಜನಗಳನ್ನು ಬೀಸಿದರು.
2.79.14
चामरे चापि शुद्धे द्वे यमौ जगृहतुस्तथा ।
उपागृह्णाद्यमिन्द्राय पुराकल्पे प्रजापतिः ॥ २.७९.१४ ॥
ಶುದ್ಧವಾದ ಎರಡು ಚಾಮರಗಳನ್ನು ಯಮಳರು (ನಕುಲ-ಸಹದೇವರು) ಹಾಗೆಯೇ ಹಿಡಿದರು. ಪೂರ್ವಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರಜಾಪತಿ ಇಂದ್ರನಿಗಾಗಿ ಯಮನನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದನು.
2.79.15
तमस्मै शङ्खमाहार्षीद्वारुणं कलशोदधिः ।
शैक्यं निष्कसहस्रेण सुकृतं विश्वकर्मणा ॥ २.७९.१५ ॥
ಕಲಶೋದಧಿ (ಸಮುದ್ರ) ಅವನಿಗಾಗಿ ವರುಣನ ಶಂಖವನ್ನು ತಂದಿತು; ಅದು ಸ್ಫಟಿಕದಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು, ಸಾವಿರ ನಿಷ್ಕಗಳಿಂದ, ವಿಶ್ವಕರ್ಮನಿಂದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿತ್ತು.
2.79.16
तेनाभिषिक्तः कृष्णेन तत्र मे कश्मलोऽभवत् ।
गच्छन्ति पूर्वादपरं समुद्रं चापि दक्षिणम् ॥ २.७९.१६ ॥
ಕೃಷ್ಣನು ಆ ಶಂಖದಿಂದ ಅಭಿಷೇಕಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು; ಅಲ್ಲಿ ನನ್ನಲ್ಲಿ ವ್ಯಥೆ ಉಂಟಾಯಿತು. ಅವರು ಪೂರ್ವದಿಂದ ಪಶ್ಚಿಮ ಸಮುದ್ರಕ್ಕೂ, ದಕ್ಷಿಣಕ್ಕೂ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
2.79.17
उत्तरं तु गच्छन्ति विना तात पतत्र्रिभिः ।
तत्र स्म दध्मुः शतशः शङ्खान्मङ्गलकारकान् ॥ २.७९.१७ ॥
ಆದರೆ ಅವರು ಉತ್ತರಕ್ಕೆ, ಪಕ್ಷಿಗಳಿಲ್ಲದೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಅಪ್ಪಾ, ಅಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ಮಂಗಳಕರ ಶಂಖಗಳನ್ನು ಊದಿದರು.
2.79.18
प्राणदन्त समाध्मातास्ततो रोमाणि मेऽहृषन् ।
प्रापतन्भूमिपालाश्च ये तु हीनाः स्वतेजसा ॥ २.७९.१८ ॥
ಊದಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಶಂಖಗಳು ಧ್ವನಿಸಿದವು; ಆಗ ನನ್ನ ರೋಮಗಳು ನಿಮಿರಿದವು. ತಮ್ಮ ತೇಜಸ್ಸು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ರಾಜರು ಬಿದ್ದರು.
2.79.19
धृष्टद्युम्नः पाण्डवाश्च सात्यकिः केशवोऽष्टमः ।
सत्वस्था वीर्यसम्पन्ना ह्यन्योन्यप्रियदर्शनाः ॥ २.७९.१९ ॥
ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನ, ಪಾಂಡವರು, ಸಾತ್ಯಕಿ, ಎಂಟನೆಯವನಾದ ಕೇಶವ — ಸತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡವರು, ವೀರ್ಯಸಂಪನ್ನರು, ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರಿಯವಾಗಿ ಕಾಣುವವರು.
2.79.20
विसञ्ज्ञान्भूमिपान्दृष्ट्वा मां च ते प्राहसंस्तदा ।
ततः प्रहृष्टो बीभत्सुः प्रादाद्धेमविषाणिनाम् ॥ २.७९.२० ॥
ರಾಜರು ಪ್ರಜ್ಞೆತಪ್ಪಿದವರಂತೆ ಇರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ನನ್ನನ್ನೂ ನೋಡಿ ಅವರು ಆಗ ನಕ್ಕರು. ಆನಂತರ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಬೀಭತ್ಸು (ಅರ್ಜುನ) ಚಿನ್ನದ ಕೊಂಬಿನ ಪಶುಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದನು.
2.79.21
शतान्यनडुहां पञ्च द्विजमुख्येषु भारत ।
न रन्तिदेवो नाभागो यौवनाश्वो मनुर्न च ॥ २.७९.२१ ॥
ಭಾರತ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಐನೂರು ಎತ್ತುಗಳನ್ನು (ದಾನ ಮಾಡಿದನು). ರಂತಿದೇವ, ನಾಭಾಗ, ಯೌವನಾಶ್ವ, ಮನು (ಹಾಗೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ).
2.79.22
न च राजा पृथुर्वैन्यो न चाप्यासीद्भगीरथः ।
ययातिर्नहुषो वापि यथा राजा युधिष्ठिरः ॥ २.७९.२२ ॥
ವೇನನ ಮಗ ಪೃಥು ರಾಜನೂ ಅಲ್ಲ, ಭಗೀರಥನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ; ಯಯಾತಿ, ನಹುಷ ಅಥವಾ ರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನಂತೆ (ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ).
2.79.23
यथाऽतिमात्रं कौन्तेयः श्रिया परमया युतः ।
राजसूयमवाप्यैवं हरिश्चन्द्र इव प्रभुः ॥ २.७९.२३ ॥
ಅತಿಯಾದ ಪರಮ ಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ ಕೌಂತೇಯ (ಯುಧಿಷ್ಠಿರ) ರಾಜಸೂಯವನ್ನು ಪಡೆದಂತೆಯೇ, ಪ್ರಭು ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರನೂ (ಪಡೆದನು).
2.79.24
एतां दृष्टा श्रियं पार्थे हरिश्चन्द्रे यथा विभो ।
कथं तु जीवितं श्रेयो मम पश्यसि भारत ॥ २.७९.२४ ॥
ಓ ವಿಭೋ, ಪಾರ್ಥ ಮತ್ತು ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರರಲ್ಲಿ ಈ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ನೋಡಿದ ಮೇಲೆ, ಓ ಭಾರತ, ನನ್ನ ಜೀವನ ಹೇಗೆ ಶ್ರೇಯಸ್ಕರವೆಂದು ನೀನು ಕಾಣುತ್ತೀ?
2.79.25
अन्धेनेव युगं नद्धं विपर्यस्तं नराधिप ।
कनीयांसो विवर्धन्ते ज्येष्ठा हीयन्त एव च ॥ २.७९.२५ ॥
ಓ ನರಾಧಿಪ, ಕುರುಡನು ಕಟ್ಟಿದ ನೊಗ ತಲೆಕೆಳಗಾದಂತೆ, ಕಿರಿಯರು ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಹಿರಿಯರು ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
2.79.26
एवं दृष्ट्वा नाभिविन्दामि शर्म ।
समीक्षमाणोऽपि कुरुप्रवीर।
तेनाहमेवं कृशतां गतश्च ।
विवर्णतां चैव सशोकतां च ॥ २.७९.२६ ॥
ಓ ಕುರುಪ್ರವೀರ, ಹೀಗೆ ನೋಡಿಯೂ ನನಗೆ ಶಾಂತಿ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಹೀಗೆ ಕೃಶನಾಗಿ, ಬಣ್ಣಗೆಟ್ಟು, ಶೋಕಗ್ರಸ್ತನಾಗಿದ್ದೇನೆ.