Mahābhārata · Adhyāya 2.79
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.79.1
आर्यास्तु ये वै राजानः सत्यसन्धा महाव्रताः ।
पर्याप्तविद्या वक्तारो वेदान्तावभृथप्लुताः ॥ २.७९.१ ॥
Aqueles reis nobres, firmes em seus votos e de grandes votos, plenamente instruídos, oradores hábeis, purificados pela ablução final dos ritos védicos.
2.79.2
धृतिमन्तो ह्रीनिषेवा धर्मात्मानो नाशस्विनः ।
मूर्धाभिषिक्तास्ते चैनं राजानः पर्युपांसते ॥ २.७९.२ ॥
Aqueles reis firmes, modestos, justos de espírito, livres de ganância, ungidos na cabeça, o servem.
2.79.3
दक्षिणार्थं समानीत राजभिः कांस्यदोहनाः ।
आरण्या बहुसाहस्रा अपश्यंस्तत्रतत्र गाः ॥ २.७९.३ ॥
Para a dádiva sacrificial, os reis trouxeram muitos milhares de vacas nascidas na floresta, ordenhadas em vasos de bronze; viram-nas aqui e ali.
2.79.4
आजह्रस्तत्र सत्कृत्य स्वयमुद्यम्य भारत ।
अभिषेकार्थमव्यग्रा भाण्डमुच्चावचं नृपाः ॥ २.७९.४ ॥
Ali, ó Bhārata, os próprios reis, com honra, erguendo-os, trouxeram sem pressa vasos de todo tipo para a consagração.
2.79.5
बाह्लीको रथमाहार्षीज्जाम्बूनदविभूषितम् ।
सुदक्षिणस्तु युयुजे श्वेतैः काम्भोजजैर्हयैः ॥ २.७९.५ ॥
Bāhlīka trouxe um carro adornado com ouro de Jāmbūnada, e Sudakṣiṇa atrelou cavalos brancos nascidos em Kāmboja.
2.79.6
सुनीथः प्रीतिमांश्चैव ह्यनुकर्षं महाबलः ।
ध्वजं चेदिपतिश्चैवमहार्षीत्स्वयमुद्यतम् ॥ २.७९.६ ॥
Sunītha, o afetuoso e poderoso Anukarṣa, e o senhor dos Cedi trouxeram igualmente o estandarte que eles mesmos ergueram.
2.79.7
दाक्षिणात्यः सन्नहनं स्रगुष्णीषे च मागधः ।
वसुदानो महेष्वासो गजेन्द्रं षष्टिहायनम् ॥ २.७९.७ ॥
O rei do sul ofereceu armadura, guirlanda e turbante; Vasudāna de Magadha, grande arqueiro, ofereceu um elefante senhor de sessenta anos.
2.79.8
मत्स्यस्त्वक्षान्हेमनद्धानेकलव्य उपानहौ ।
आवन्त्यस्त्वभिषेकार्थमपो बहुविधास्तथा ॥ २.७९.८ ॥
O rei de Matsya deu dados ligados a ouro, Ekalavya deu sandálias, e o rei de Avanti deu águas de muitas espécies para a consagração.
2.79.9
चेकितान उपासङ्गं धनुः काश्य उपाहरत् ।
असिं च सुत्सरुं शल्यः शैक्यं काञ्चनभूषणम् ॥ २.७९.९ ॥
Chekitāna deu uma aljava, o rei de Kāśi trouxe um arco; Śalya deu uma espada e um escudo de madeira Śaikya adornado com ouro.
2.79.10
अभ्यपिञ्चत्ततो धौम्यो व्यासश्च समुहातपाः ।
नारदं च पुरस्कृत्य देवलं चासितं मुनिम् ॥ २.७९.१० ॥
Então Dhaumya e Vyāsa, de grande austeridade, o ungiram; Nārada posto à frente, e também Devala e o sábio Asita.
2.79.11
प्रीतिमन्त उपातिष्ठन्नभिषेकं महर्षयः ।
जामदग्न्येन सहितास्तथान्ये वेदपारगाः ॥ २.७९.११ ॥
Os grandes sábios, cheios de boa vontade, aproximaram-se da consagração, junto com Jāmadagnya e os outros mestres dos Vedas.
2.79.12
अभिजग्मर्महात्मानो मन्त्रवद्भूरिदक्षिणम् ।
महेन्द्रमिव देवेन्द्रं दिवि सप्तर्षयो यथा ॥ २.७९.१२ ॥
Os magnânimos foram com mantras e ricas oferendas, como os sete sábios no céu se aproximam de Indra, senhor dos deuses.
2.79.13
अधारयच्छत्रमस्य सात्यकिः सत्यविक्रमः ।
धनञ्जयश्च व्यजने भीमसेनश्च पाण्डवः ॥ २.७९.१३ ॥
Sātyaki, verdadeiro em valor, segurava um guarda-sol sobre ele, enquanto Dhanañjaya e o Pāṇḍava Bhīmasena abanavam os leques.
2.79.14
चामरे चापि शुद्धे द्वे यमौ जगृहतुस्तथा ।
उपागृह्णाद्यमिन्द्राय पुराकल्पे प्रजापतिः ॥ २.७९.१४ ॥
Os dois chāmara puros foram igualmente tomados pelos gêmeos, o par de Yama; em uma era anterior, Prajāpati havia tomado Yama para Indra.
2.79.15
तमस्मै शङ्खमाहार्षीद्वारुणं कलशोदधिः ।
शैक्यं निष्कसहस्रेण सुकृतं विश्वकर्मणा ॥ २.७९.१५ ॥
O oceano, origem da jarra d'água, trouxe-lhe a concha de Varuṇa, feita de cristal, no valor de mil niṣkas, bem trabalhada por Viśvakarman.
2.79.16
तेनाभिषिक्तः कृष्णेन तत्र मे कश्मलोऽभवत् ।
गच्छन्ति पूर्वादपरं समुद्रं चापि दक्षिणम् ॥ २.७९.१६ ॥
Kṛṣṇa foi ungido com aquela concha, e ali surgiu confusão em mim. Eles vão do leste ao oceano ocidental, e também ao sul.
2.79.17
उत्तरं तु गच्छन्ति विना तात पतत्र्रिभिः ।
तत्र स्म दध्मुः शतशः शङ्खान्मङ्गलकारकान् ॥ २.७९.१७ ॥
Mas eles vão para o norte, sem aves. Caro pai, ali centenas sopraram as conchas auspiciosas.
2.79.18
प्राणदन्त समाध्मातास्ततो रोमाणि मेऽहृषन् ।
प्रापतन्भूमिपालाश्च ये तु हीनाः स्वतेजसा ॥ २.७९.१८ ॥
Sopradas e infladas, soaram, e então meus cabelos se arrepiaram. Os reis privados do próprio brilho caíram ao chão.
2.79.19
धृष्टद्युम्नः पाण्डवाश्च सात्यकिः केशवोऽष्टमः ।
सत्वस्था वीर्यसम्पन्ना ह्यन्योन्यप्रियदर्शनाः ॥ २.७९.१९ ॥
Dhṛṣṭadyumna, os Pāṇḍava, Sātyaki e Keśava como o oitavo — firmes em sua natureza, dotados de valor, agradáveis de se ver uns aos outros.
2.79.20
विसञ्ज्ञान्भूमिपान्दृष्ट्वा मां च ते प्राहसंस्तदा ।
ततः प्रहृष्टो बीभत्सुः प्रादाद्धेमविषाणिनाम् ॥ २.७९.२० ॥
Ao ver os reis atordoados e a mim, eles então riram. Então Bībhatsu (Arjuna), alegre, deu gado de chifres dourados aos principais dos nascidos duas vezes.
2.79.21
शतान्यनडुहां पञ्च द्विजमुख्येषु भारत ।
न रन्तिदेवो नाभागो यौवनाश्वो मनुर्न च ॥ २.७९.२१ ॥
Ó Bhārata, quinhentos touros foram dados aos principais dos nascidos duas vezes; nem Rantideva, nem Nābhāga, nem Yauvanāśva, nem Manu (fizeram-no).
2.79.22
न च राजा पृथुर्वैन्यो न चाप्यासीद्भगीरथः ।
ययातिर्नहुषो वापि यथा राजा युधिष्ठिरः ॥ २.७९.२२ ॥
Nem o rei Pṛthu, filho de Vena, nem Bhagīratha existiram; nem Yayāti, nem Nahuṣa, nem alguém como o rei Yudhiṣṭhira.
2.79.23
यथाऽतिमात्रं कौन्तेयः श्रिया परमया युतः ।
राजसूयमवाप्यैवं हरिश्चन्द्र इव प्रभुः ॥ २.७९.२३ ॥
Assim como o filho de Kuntī, dotado de fortuna suprema em excesso, obteve o Rājasūya, assim também o senhor Hariścandra.
2.79.24
एतां दृष्टा श्रियं पार्थे हरिश्चन्द्रे यथा विभो ।
कथं तु जीवितं श्रेयो मम पश्यसि भारत ॥ २.७९.२४ ॥
Tendo visto esta fortuna no filho de Pṛthā e em Hariścandra, ó poderoso, como, ó Bhārata, consideras minha vida melhor?
2.79.25
अन्धेनेव युगं नद्धं विपर्यस्तं नराधिप ।
कनीयांसो विवर्धन्ते ज्येष्ठा हीयन्त एव च ॥ २.७९.२५ ॥
Ó senhor dos homens, é como um jugo atado por um cego e virado: os mais novos crescem, os mais velhos definham.
2.79.26
एवं दृष्ट्वा नाभिविन्दामि शर्म ।
समीक्षमाणोऽपि कुरुप्रवीर।
तेनाहमेवं कृशतां गतश्च ।
विवर्णतां चैव सशोकतां च ॥ २.७९.२६ ॥
Ó melhor dos Kurus, mesmo olhando, não encontro paz; por isso fiquei assim, emagrecido, pálido e aflito.