മഹാഭാരതം · അധ്യായം 2.82
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.82.1
यां त्वमेतां श्रियं पाण्डुपुत्रे युधिष्ठिरे ।
तप्यसे तां हरिष्यामि द्यूतेन जयतां वर ॥ २.८२.१ ॥
പാണ്ഡുപുത്രനായ യുധിഷ്ഠിരന്റെ ഏതു സമ്പത്തിനെച്ചൊല്ലി നീ ദുഃഖിക്കുന്നുവോ, ജേതാക്കളിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, ആ സമ്പത്തിനെ ഞാൻ ചൂതുകളിയിലൂടെ അപഹരിക്കും.
2.82.2
आहूयतां परं राजन्कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
अगत्वा संशयमहमयुद्ध्वा च चमूमुखे ॥ २.८२.२ ॥
രാജാവേ, കുന്തീപുത്രനായ യുധിഷ്ഠിരനെ ഇവിടേക്കു വിളിക്കൂ. സംശയത്തിൽ അകപ്പെടാതെയും സൈന്യമുഖത്ത് യുദ്ധം ചെയ്യാതെയും ഞാൻ (ജയിക്കും).
2.82.3
अक्षान्क्षिपन्नक्षतः सन्विद्वानविदुषो जये ।
ग्लहान्धनूंषि मे विद्धि शरानक्षांश्च भारत ॥ २.८२.३ ॥
ചൂതുകൾ എറിയുന്നവനും, നഷ്ടമേൽക്കാത്തവനും, വിദഗ്ധനുമായ ഞാൻ, അറിവില്ലാത്തവരെ ജയിക്കാൻ — പണയവസ്തുക്കളെ വില്ലുകളായും, ചൂതുകളെ അമ്പുകളായും കരുതുക, ഭരതവംശജനേ.
2.82.4
अक्षाणां हृदयं मे ज्यां रथं विद्धि ममास्फुरम् ॥ २.८२.४ ॥
ചൂതുകളുടെ ഹൃദയമാണ് എന്റെ വില്ലിന്റെ ഞാൺ; എന്റെ രഥം ചൂതുകളുടെ ശബ്ദമാണ് എന്ന് അറിയുക.
2.82.5
अयमुत्सहते राजच्छ्रियमाहर्तुमक्षवित् ।
द्यूतेन पाण्डुपुत्रेभ्यस्तदनुज्ञातुमर्हसि ॥ २.८२.५ ॥
രാജാവേ, ചൂതിൽ വിദഗ്ധനായ ഇവൻ പാണ്ഡുപുത്രന്മാരുടെ സമ്പത്ത് അപഹരിക്കാൻ ഉത്സാഹിക്കുന്നു. ചൂതുകളിയിലൂടെ പാണ്ഡുപുത്രന്മാരിൽനിന്ന് അത് എടുക്കാൻ നീ അനുവാദം നൽകണം.
2.82.6
स्थितोऽस्मि शासने भ्रातुर्विदुरस्य महात्मनः ।
तेन सङ्गम्य वेत्स्यामि कार्यस्यास्य विनिश्चयम् ॥ २.८२.६ ॥
എന്റെ സഹോദരനും മഹാത്മാവുമായ വിദുരന്റെ ആജ്ഞയിൽ ഞാൻ നിൽക്കുന്നു. അവനെ കണ്ട് ഈ കാര്യത്തിന്റെ തീരുമാനം ഞാൻ അറിയും.
2.82.7
कृष्णादभ्याधिकः सोऽपि क्षत्ता बोद्धा विशाम्पते ।
केवलं धर्ममेवाह न तद्विजयसाधकम् ॥ २.८२.७ ॥
ജനങ്ങളുടെ നാഥാ, ആ ക്ഷത്താവ് (വിദുരൻ) കൃഷ്ണനേക്കാൾ പോലും ശ്രേഷ്ഠനും ജ്ഞാനിയുമാണ്. എന്നാൽ അദ്ദേഹം കേവലം ധർമ്മമാണ് പറയുന്നത്; അത് വിജയത്തിന് സഹായകമല്ല.
2.82.8
जयश्च धर्मतोपेतस्तथैव भरतर्षभ ।
तस्माद्विनयतो जेता तावुभौ च विरोधिनौ ॥ २.८२.८ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, വിജയവും ധർമ്മത്തിൽ നിന്നുതന്നെയാണ് വരുന്നത്. അതിനാൽ വിനയത്തോടെ ജയിക്കുന്നവനാണ് ജേതാവ്; ആ ഇരുവരും വൈരികളാണ്.
2.82.9
व्यपनेष्यति ते बुद्धिं विदुरो मुक्तसंशयः ।
पाण्डवानां हिते युक्तो न तथा मम कौरव ॥ २.८२.९ ॥
കൗരവാ, സംശയരഹിതനായ വിദുരൻ നിന്റെ ബുദ്ധി മാറ്റിക്കളയും; കാരണം അദ്ദേഹം പാണ്ഡവരുടെ ഹിതത്തിൽ മുഴുകിയവനാണ്, എന്റെ ഹിതത്തിലല്ല.
2.82.10
नारभेतान्यसामर्थ्यात्पुरुषः कार्यमात्मनः ।
मतिसाम्यं द्वयोर्नास्ति कार्येषु कुरुनन्दन ॥ २.८२.१० ॥
മനുഷ്യൻ തന്റെ കാര്യം മറ്റുള്ളവരുടെ ശക്തി ആശ്രയിച്ച് തുടങ്ങരുത്; കുരുനന്ദനാ, കാര്യങ്ങളിൽ രണ്ടുപേരുടെയും മനസ്സ് ഒരുപോലെയല്ല.
2.82.11
भयं परिहरन्मत्त आत्मानं परिपालयन् ।
वर्षासु क्लिन्नवटवत्तिष्ठन्नैवावसीदति ॥ २.८२.११ ॥
ഭയം ഒഴിവാക്കി സ്വയം സംരക്ഷിച്ച്, മഴക്കാലത്ത് നനഞ്ഞ ആൽമരംപോലെ നിൽക്കുന്നവൻ ഒരിക്കലും തളരുന്നില്ല.
2.82.12
न व्याधयो नापि यमः प्राप्तुं श्रेयः प्रतीक्षते ।
यावदेव भवेत्कल्पस्तावच्छ्रेयः समाचरेत् ॥ २.८२.१२ ॥
രോഗങ്ങളോ യമനോ നന്മ നേടാൻ കാത്തുനിൽക്കില്ല; യോഗ്യമായ കാലം എത്രത്തോളമുണ്ടോ അത്രയും കാലം നന്മ ചെയ്യണം.
2.82.13
सर्वथा पुत्र बलिभिर्विग्रहो मे रोचते ।
वैरं विकारं सृजति तद्वै शस्त्रमनायसम् ॥ २.८२.१३ ॥
മകനേ, ശക്തരുമായുള്ള വിരോധം എനിക്ക് ഒരു വിധത്തിലും ഇഷ്ടമല്ല. വൈരം വികാരം സൃഷ്ടിക്കുന്നു; അതുതന്നെ ഇരുമ്പില്ലാത്ത ആയുധമാണ്.
2.82.14
अनर्थमर्थं मन्यसे राजपुत्र ।
सङ्ग्रन्थनं कलहस्यातियाति।
तद्वै प्रवृत्तं तु यथाकथञ्चित् ।
सृजेदसीन्निशितान्सायकांश्च ॥ २.८२.१४ ॥
രാജകുമാരാ, നീ അനർത്ഥത്തെ അർത്ഥമായി കരുതുന്നു. കലഹത്തിന്റെ കെട്ട് മുന്നോട്ടുപോകുന്നു. അത് ഏതെങ്കിലും വിധത്തിൽ തുടങ്ങിയാൽ മൂർച്ചയുള്ള വാളുകളും അമ്പുകളും സൃഷ്ടിക്കും.
2.82.15
द्यूते पुराणैर्व्यवहारः प्रणीत-
स्तत्रात्ययो नास्ति न सम्प्रहारः।
तद्रोचतां शकुनेर्वाक्यमद्य ।
सभां क्षिप्रं त्वमिहाज्ञापयस्व ॥ २.८२.१५ ॥
ചൂതാട്ടത്തിൽ പുരാതന ആചാരപ്രകാരം ഇടപാട് സ്ഥാപിതമാണ്; അതിൽ ദോഷവും കലഹവും ഇല്ല. ഇന്ന് ശകുനിയുടെ വാക്ക് അങ്ങേക്ക് ഇഷ്ടമാകട്ടെ. വേഗം ഇവിടെ സഭയ്ക്ക് ആജ്ഞ നൽകൂ.
2.82.16
स्वर्गद्वारं दीव्यतां नो विशिष्टं ।
तद्वर्तिनां चापि तथैव युक्तम्।
भवेदेवं ह्यात्मना तुल्यमेव ।
दुरोदरं पाण्डवैस्त्वं कुरुष्व ॥ २.८२.१६ ॥
നമുക്ക് സ്വർഗ്ഗദ്വാരം ശ്രേഷ്ഠമാണ്; അത് കളിക്കട്ടെ. അതിനെ പിന്തുടരുന്നവർക്കും അതുപോലെ യോജിച്ചതാണ്. ഇങ്ങനെ അത് സ്വയത്തിന് തുല്യമാകും. പാണ്ഡവരുമായി ചൂതാട്ടം നടത്തൂ.
2.82.17
वाक्यं न मे रोचते यत्त्वयोक्तं ।
यत्ते प्रियं तत्क्रियतां नरेन्द्र।
पश्चात्तप्स्यसे तदुपाक्रम्य वाक्यं ।
न हीदृशं भावि वचो हि धर्म्यम् ॥ २.८२.१७ ॥
നീ പറഞ്ഞ ഈ വാക്ക് എനിക്ക് ഇഷ്ടമല്ല. ഓ നരേന്ദ്രാ, അങ്ങേക്ക് പ്രിയമായത് ചെയ്യട്ടെ. ഈ വാക്ക് തുടങ്ങിയിട്ട് പിന്നീട് നീ വിഷമിക്കും; അത്തരം വാക്ക് ധർമ്മത്തിന് യോജിച്ചതല്ല.
2.82.18
दृष्टं ह्येतद्विदुरेणै सर्वं ।
विपश्चिता बुद्धिविद्यानुगेन।
तदेवैतदवशस्याभ्युपैति ।
महद्भयं क्षत्रियजीवघाति ॥ २.८२.१८ ॥
ഇതെല്ലാം വിദുരൻ കണ്ടിരിക്കുന്നു; ബുദ്ധിയും വിദ്യയും പിന്തുടരുന്ന ആ ജ്ഞാനി. അതുതന്നെ ഇത് അനിവാര്യമായി വന്നെത്തും, ക്ഷത്രിയരുടെ ജീവൻ അപഹരിക്കുന്ന മഹാഭയം.
2.82.19
एवमुक्त्वा धृतराष्ट्रो मनीषी ।
दैवं मत्वा परमं दुस्तरं च।
शशासोच्चैः पुरुषान्पुत्रवाक्ये ।
स्थितो राजा दैवसंमूढचेताः ॥ २.८२.१९ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ബുദ്ധിമാനായ ധൃതരാഷ്ട്രൻ, ദൈവത്തെ പരമവും മറികടക്കാനാവാത്തതുമായി കരുതി, പുത്രന്റെ വാക്കിൽ ഉറച്ചുനിന്ന് ഉച്ചത്തിൽ ആളുകളോട് കൽപ്പിച്ചു. ദൈവത്താൽ മോഹിതമായ മനസ്സുള്ള രാജാവായിരുന്നു അവൻ.
2.82.20
सहस्रस्तम्भां हेमवैदूर्यचित्रां ।
शतद्वारां तोरणस्फाटिकाढ्याम्।
सभामग्र्यां क्रोशमात्रायतां मे ।
तद्विस्तारामाशु कुर्वन्तु युक्ताः ॥ २.८२.२० ॥
ആയിരം തൂണുകളുള്ളതും സ്വർണ്ണവും വൈഡൂര്യവും കൊണ്ട് ചിത്രിതവുമായ, നൂറു വാതിലുകളുള്ളതും തോരണങ്ങളും സ്ഫടികവും നിറഞ്ഞതുമായ ശ്രേഷ്ഠ സഭയെ, എനിക്കായി ഒരു ക്രോശം നീളത്തിൽ, അതിനൊത്ത വീതിയിൽ വേഗത്തിൽ നിർമ്മിക്കട്ടെ, നിയുക്തരായവരേ.
2.82.21
श्रुत्वा तस्य त्वरिता निर्विशङ्काः ।
प्राज्ञा दक्षास्तां तदा चक्रुराशु।
सर्वद्रव्याण्युपजह्रुः सभायां ।
सहस्रशः शिल्पिनश्चैव युक्ताः ॥ २.८२.२१ ॥
അവന്റെ വാക്ക് കേട്ട് വേഗത്തിൽ, സംശയമില്ലാതെ, ജ്ഞാനികളും സമർത്ഥരുമായവർ അപ്പോൾ തന്നെ അത് വേഗത്തിൽ നിർമ്മിച്ചു. സഭയിലേക്ക് എല്ലാ സാമഗ്രികളും കൊണ്ടുവന്നു; ആയിരക്കണക്കിന് ശില്പികളും നിയുക്തരായി എത്തി.
2.82.22
कालेनाल्पेनाथ निष्ठां गतां तां ।
सभां रम्यां बहुरत्नां विचित्राम्।
चित्रैर्हैमैरासनैरभ्युपेता-
माचख्युस्ते तस्य राज्ञः प्रतीताः ॥ २.८२.२२ ॥
കുറഞ്ഞ കാലംകൊണ്ട് ആ സഭ പൂർത്തിയായി. അത് മനോഹരവും അനേകം രത്നങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞതും അദ്ഭുതകരവുമായിരുന്നു. സ്വർണ്ണ ആസനങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ചതായി വിശ്വസ്തരായ അവർ രാജാവിനെ അറിയിച്ചു.
2.82.23
ततो विद्वान्विदुरं मन्त्रिमुख्य-
मुवाचेदं धृतराष्ट्रो नरेन्द्रः।
युधिष्ठिरं राजपुत्रं च गत्वा ।
मद्वाक्येन क्षिप्रमिहानयस्व ॥ २.८२.२३ ॥
അപ്പോൾ ജ്ഞാനിയായ നരേന്ദ്രൻ ധൃതരാഷ്ട്രൻ മന്ത്രിമുഖ്യനായ വിദുരനോട് പറഞ്ഞു: "എന്റെ വാക്കിനാൽ പോയി രാജപുത്രൻ യുധിഷ്ഠിരനെ വേഗം ഇവിടെ കൊണ്ടുവരിക."
2.82.24
सभेयं मे बहुरत्ना विचित्रा ।
शय्यासनैरुपपन्ना महार्हैः।
सा दृश्यतां भ्रातृभिः सार्धमेत्य ।
मुहृद्द्यूतं वर्ततामत्र चेति ॥ २.८२.२४ ॥
ഇത് എന്റെ സഭ; അനേകം രത്നങ്ങൾ നിറഞ്ഞതും അദ്ഭുതകരവും മഹാവിലയുള്ള ശയ്യകളും ആസനങ്ങളും അലങ്കരിച്ചതുമാണ്. സഹോദരന്മാരുമായി വന്ന് ഇത് കാണട്ടെ; ഇവിടെ സൗഹൃദദ്യൂതം നടക്കട്ടെ.
2.82.25
मतमाज्ञाय पुत्रस्य धृतराष्ट्रो नराधिपः ।
मत्वा च दुस्तरं दैवमेतद्राजंश्चकार ह ॥ २.८२.२५ ॥
മകന്റെ അഭിപ്രായം അറിഞ്ഞ്, ദൈവത്തെ തടുക്കാനാവാത്തതെന്ന് കരുതി, നരാധിപനായ ധൃതരാഷ്ട്രൻ, ഹേ രാജാവേ, ഇത് ചെയ്തു.
2.82.26
अन्यायेन तथोक्तस्तु विदुरो विदुषां वरः ।
नाभ्यनन्दद्वचो भ्रातुर्वचनं चेदमब्रवीत् ॥ २.८२.२६ ॥
അന്യായമായി ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ടിട്ടും, പണ്ഡിതരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ വിദുരൻ സഹോദരന്റെ വാക്ക് അംഗീകരിച്ചില്ല; ഇത് പറഞ്ഞു.
2.82.27
नाभिनन्दे नृपते प्रैषमेतं ।
मैवं कृथाः कुलनाशाद्बिभेमि।
पुत्रैर्भिन्नः कलहस्ते ध्रुवं स्या-
देतच्छङ्के द्यूतकृते नरेन्द्र ॥ २.८२.२७ ॥
ഹേ രാജാവേ, ഈ സന്ദേശത്തെ ഞാൻ അംഗീകരിക്കുന്നില്ല. അങ്ങനെ ചെയ്യരുതു; കുലനാശത്തിൽ ഞാൻ ഭയപ്പെടുന്നു. ഹേ നരേന്ദ്രാ, ദ്യൂതം കാരണം നിന്റെ പുത്രന്മാർക്കിടയിൽ തീർച്ചയായും കലഹവും ഭിന്നതയും ഉണ്ടാകുമെന്ന് ഞാൻ സംശയിക്കുന്നു.
2.82.28
नेह क्षत्तः कलहस्तप्स्यते मां ।
न चेद्दैवं प्रतिलोमं भविष्यत्।
छात्रा तु दिष्टस्य वशे किलेदं ।
सर्वं जगच्चेष्टति न स्वतन्त्रम् ॥ २.८२.२८ ॥
ഹേ ക്ഷത്താവേ, ദൈവം പ്രതികൂലമാകാതിരുന്നാൽ ഇവിടെ കലഹം എന്നെ പീഡിപ്പിക്കില്ല. പുത്രന്മാരും ദൈവാധീനത്തിലാണ്; ഈ ലോകമൊക്കെയും ദൈവവശത്താലാണ് ചലിക്കുന്നത്, സ്വതന്ത്രമായല്ല.
2.82.29
तदद्य विदुर प्राप्य राजानं मम शासनात् ।
क्षिप्रमानय दुर्धर्षं कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ॥ २.८२.२९ ॥
അതുകൊണ്ട് ഹേ വിദുരാ, ഇന്നുതന്നെ എന്റെ കല്പനപ്രകാരം രാജാവിന്റെ അടുത്തുചെന്ന്, കുന്തിയുടെ പുത്രനും ദുർദ്ധർഷനുമായ യുധിഷ്ഠിരനെ വേഗം കൊണ്ടുവരിക.