மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 2.82
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.82.1
यां त्वमेतां श्रियं पाण्डुपुत्रे युधिष्ठिरे ।
तप्यसे तां हरिष्यामि द्यूतेन जयतां वर ॥ २.८२.१ ॥
பாண்டுவின் மகன் யுதிஷ்டிரனிடம் உள்ள எந்தச் செல்வத்தின் பொருட்டு நீ வருந்துகிறாயோ, வெற்றியாளர்களில் சிறந்தவனே, அந்தச் செல்வத்தை நான் சூதாட்டத்தால் கவர்ந்துவிடுவேன்.
2.82.2
आहूयतां परं राजन्कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
अगत्वा संशयमहमयुद्ध्वा च चमूमुखे ॥ २.८२.२ ॥
அரசே, குந்தியின் மகன் யுதிஷ்டிரனை இங்கு அழையுங்கள். ஐயத்திற்கு உள்ளாகாமலும், படை முன்னணியில் போர் செய்யாமலும் நான் (வெல்வேன்).
2.82.3
अक्षान्क्षिपन्नक्षतः सन्विद्वानविदुषो जये ।
ग्लहान्धनूंषि मे विद्धि शरानक्षांश्च भारत ॥ २.८२.३ ॥
பகடைகளை எறிபவனாக, தோல்வியின்றி, திறமை மிக்கவனாக, அறியாதவர்களை வெல்வதற்காக — பந்தயப் பொருட்களை வில்லாகவும், பகடைகளை அம்புகளாகவும் நீ அறிவாயாக, பரதனின் வழித்தோன்றலே.
2.82.4
अक्षाणां हृदयं मे ज्यां रथं विद्धि ममास्फुरम् ॥ २.८२.४ ॥
பகடைகளின் இதயமே என் நாண் என்றும், என் தேர் பகடைகளின் ஒலி என்றும் அறிவாயாக.
2.82.5
अयमुत्सहते राजच्छ्रियमाहर्तुमक्षवित् ।
द्यूतेन पाण्डुपुत्रेभ्यस्तदनुज्ञातुमर्हसि ॥ २.८२.५ ॥
அரசே, பகடையில் வல்லவன் இவன் செல்வத்தைக் கவர விரும்புகிறான். பாண்டுவின் மக்களிடமிருந்து சூதாட்டத்தால் அதைக் கவர அனுமதி நீர் தர வேண்டும்.
2.82.6
स्थितोऽस्मि शासने भ्रातुर्विदुरस्य महात्मनः ।
तेन सङ्गम्य वेत्स्यामि कार्यस्यास्य विनिश्चयम् ॥ २.८२.६ ॥
நான் என் சகோதரனும் மகாத்மாவுமான விதுரரின் கட்டளையில் நிற்கிறேன். அவரைச் சந்தித்து இந்தச் செயலின் முடிவை அறிவேன்.
2.82.7
कृष्णादभ्याधिकः सोऽपि क्षत्ता बोद्धा विशाम्पते ।
केवलं धर्ममेवाह न तद्विजयसाधकम् ॥ २.८२.७ ॥
மக்களின் தலைவரே, அந்த க்ஷத்தா (விதுரர்) கிருஷ்ணரைவிடவும் மேலானவரும் அறிந்தவருமாவார். ஆனால் அவர் தர்மத்தையே மட்டும் பேசுகிறார்; அது வெற்றிக்குத் துணை செய்வதில்லை.
2.82.8
जयश्च धर्मतोपेतस्तथैव भरतर्षभ ।
तस्माद्विनयतो जेता तावुभौ च विरोधिनौ ॥ २.८२.८ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவரே, வெற்றியும் தர்மத்திலிருந்தே வருகிறது. ஆகவே பணிவினால் வெல்பவரே வெற்றி பெறுவார்; அந்த இருவரும் பகைவர்கள்.
2.82.9
व्यपनेष्यति ते बुद्धिं विदुरो मुक्तसंशयः ।
पाण्डवानां हिते युक्तो न तथा मम कौरव ॥ २.८२.९ ॥
கௌரவரே, சந்தேகமற்ற விதுரர் உம் புத்தியை மாற்றிவிடுவார்; ஏனெனில் அவர் பாண்டவர்களின் நலனில் ஈடுபட்டவர், என் நலனில் அல்ல.
2.82.10
नारभेतान्यसामर्थ्यात्पुरुषः कार्यमात्मनः ।
मतिसाम्यं द्वयोर्नास्ति कार्येषु कुरुनन्दन ॥ २.८२.१० ॥
ஒருவன் தன் காரியத்தை பிறரது வலிமையை நம்பி தொடங்கக்கூடாது; குருநந்தனரே, செயல்களில் இருவரின் எண்ணம் ஒன்றாக இருப்பதில்லை.
2.82.11
भयं परिहरन्मत्त आत्मानं परिपालयन् ।
वर्षासु क्लिन्नवटवत्तिष्ठन्नैवावसीदति ॥ २.८२.११ ॥
பயத்தைத் தவிர்த்து தன்னைக் காத்துக்கொண்டு, மழைக்காலத்தில் நனைந்த ஆலமரம் போல நிற்பவன் ஒருபோதும் மூழ்குவதில்லை.
2.82.12
न व्याधयो नापि यमः प्राप्तुं श्रेयः प्रतीक्षते ।
यावदेव भवेत्कल्पस्तावच्छ्रेयः समाचरेत् ॥ २.८२.१२ ॥
நோய்களும் யமனும் நன்மை அடையும் வரை காத்திருப்பதில்லை; எவ்வளவு காலம் உரிய காலம் இருக்கிறதோ, அதுவரையே நன்மையைச் செய்ய வேண்டும்.
2.82.13
सर्वथा पुत्र बलिभिर्विग्रहो मे रोचते ।
वैरं विकारं सृजति तद्वै शस्त्रमनायसम् ॥ २.८२.१३ ॥
மகனே, வலியவர்களுடன் பகைமை எந்த வகையிலும் எனக்கு விருப்பமில்லை. பகை கேட்டைப் பெருக்கும்; அதுவே இரும்பில்லாத ஆயுதம்.
2.82.14
अनर्थमर्थं मन्यसे राजपुत्र ।
सङ्ग्रन्थनं कलहस्यातियाति।
तद्वै प्रवृत्तं तु यथाकथञ्चित् ।
सृजेदसीन्निशितान्सायकांश्च ॥ २.८२.१४ ॥
அரச குமாரா, நீ அநர்த்தத்தை நன்மையாக எண்ணுகிறாய். சண்டையின் பிணைப்பு மேலும் செல்லும். அது எப்படியோ தொடங்கிவிட்டால் கூர்மையான வாட்களையும் அம்புகளையும் உண்டாக்கும்.
2.82.15
द्यूते पुराणैर्व्यवहारः प्रणीत-
स्तत्रात्ययो नास्ति न सम्प्रहारः।
तद्रोचतां शकुनेर्वाक्यमद्य ।
सभां क्षिप्रं त्वमिहाज्ञापयस्व ॥ २.८२.१५ ॥
சூதாட்டத்தில் பழங்கால வழக்கப்படி நடத்தை நிறுவப்பட்டுள்ளது; அதில் குற்றமும் இல்லை, மோதலும் இல்லை. இன்று சகுனியின் சொல் உங்களுக்குப் பிடிக்கட்டும். விரைவில் இங்கு சபைக்கு ஆணையிடுங்கள்.
2.82.16
स्वर्गद्वारं दीव्यतां नो विशिष्टं ।
तद्वर्तिनां चापि तथैव युक्तम्।
भवेदेवं ह्यात्मना तुल्यमेव ।
दुरोदरं पाण्डवैस्त्वं कुरुष्व ॥ २.८२.१६ ॥
நமக்குச் சொர்க்கத்தின் வாயில் சிறந்தது; அதை விளையாட விடுங்கள். அதைப் பின்பற்றுபவர்களுக்கும் அவ்வாறே பொருந்தும். இவ்வாறு அது தனக்குச் சமமாகவே இருக்கும். பாண்டவர்களுடன் சூதாட்டம் நடத்துங்கள்.
2.82.17
वाक्यं न मे रोचते यत्त्वयोक्तं ।
यत्ते प्रियं तत्क्रियतां नरेन्द्र।
पश्चात्तप्स्यसे तदुपाक्रम्य वाक्यं ।
न हीदृशं भावि वचो हि धर्म्यम् ॥ २.८२.१७ ॥
நீ சொன்ன இந்தச் சொல் எனக்குப் பிடிக்கவில்லை. ஓ நரேந்திரா, உனக்கு எது பிரியமோ அது செய்யப்படட்டும். இந்தச் சொல்லைத் தொடங்கி பின்னர் வருந்துவாய்; இத்தகைய சொல் தர்மத்திற்கு ஏற்றது அல்ல.
2.82.18
दृष्टं ह्येतद्विदुरेणै सर्वं ।
विपश्चिता बुद्धिविद्यानुगेन।
तदेवैतदवशस्याभ्युपैति ।
महद्भयं क्षत्रियजीवघाति ॥ २.८२.१८ ॥
விதுரன் இவை அனைத்தையும் கண்டிருக்கிறான்; அறிவும் ஞானமும் கொண்ட அந்த விவேகி. அதே இது கட்டாயமாக வந்தடையும், க்ஷத்திரியர்களின் உயிரைப் பறிக்கும் பெரும் பயம்.
2.82.19
एवमुक्त्वा धृतराष्ट्रो मनीषी ।
दैवं मत्वा परमं दुस्तरं च।
शशासोच्चैः पुरुषान्पुत्रवाक्ये ।
स्थितो राजा दैवसंमूढचेताः ॥ २.८२.१९ ॥
இவ்வாறு கூறிய அறிவாளி த்ருதராஷ்டிரன், தைவத்தை உயர்ந்ததும் கடக்க இயலாததுமாக எண்ணி, மகனின் சொல்லில் உறுதியாக நின்று உரத்த குரலில் ஆட்களுக்கு ஆணையிட்டான். தைவத்தால் மயங்கிய மனம் கொண்ட அரசன் அவன்.
2.82.20
सहस्रस्तम्भां हेमवैदूर्यचित्रां ।
शतद्वारां तोरणस्फाटिकाढ्याम्।
सभामग्र्यां क्रोशमात्रायतां मे ।
तद्विस्तारामाशु कुर्वन्तु युक्ताः ॥ २.८२.२० ॥
ஆயிரம் தூண்களும், பொன்னும் வைடூரியமும் கொண்டு வண்ணம் தீட்டப்பட்டதும், நூறு வாயில்கள் உள்ளதும், தோரணங்களும் ஸ்படிகமும் நிறைந்ததுமான சிறந்த சபையை, எனக்காக ஒரு க்ரோசம் நீளமுள்ளதாக, அதற்கேற்ற அகலத்தில் விரைவாக அமைக்கட்டும், பணியில் நியமிக்கப்பட்டவர்கள்.
2.82.21
श्रुत्वा तस्य त्वरिता निर्विशङ्काः ।
प्राज्ञा दक्षास्तां तदा चक्रुराशु।
सर्वद्रव्याण्युपजह्रुः सभायां ।
सहस्रशः शिल्पिनश्चैव युक्ताः ॥ २.८२.२१ ॥
அவனுடைய சொல்லைக் கேட்டு, விரைவாக, தயக்கமின்றி, அறிவுள்ள திறமையான மனிதர்கள் அப்போதே அதை விரைவாக அமைத்தனர். சபைக்கு எல்லாப் பொருட்களும் கொண்டுவரப்பட்டன; ஆயிரக்கணக்கான சிற்பிகளும் நியமிக்கப்பட்டனர்.
2.82.22
कालेनाल्पेनाथ निष्ठां गतां तां ।
सभां रम्यां बहुरत्नां विचित्राम्।
चित्रैर्हैमैरासनैरभ्युपेता-
माचख्युस्ते तस्य राज्ञः प्रतीताः ॥ २.८२.२२ ॥
சிறிது காலத்தில் அந்த சபை முடிவடைந்தது. அது அழகானதும், பல ரத்தினங்கள் நிறைந்ததும், அற்புதமானதுமாக இருந்தது. தங்கத்தாலான அழகிய இருக்கைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டது என்று நம்பிக்கைக்குரிய அவர்கள் அரசனுக்குத் தெரிவித்தனர்.
2.82.23
ततो विद्वान्विदुरं मन्त्रिमुख्य-
मुवाचेदं धृतराष्ट्रो नरेन्द्रः।
युधिष्ठिरं राजपुत्रं च गत्वा ।
मद्वाक्येन क्षिप्रमिहानयस्व ॥ २.८२.२३ ॥
அப்போது அறிவுள்ள மன்னன் திருதராஷ்டிரன் அமைச்சர்களில் சிறந்த விதுரரிடம் இவ்வாறு கூறினான்: "என் சொல்லின்படி சென்று இளவரசன் யுதிஷ்டிரனை விரைவில் இங்கே அழைத்து வா."
2.82.24
सभेयं मे बहुरत्ना विचित्रा ।
शय्यासनैरुपपन्ना महार्हैः।
सा दृश्यतां भ्रातृभिः सार्धमेत्य ।
मुहृद्द्यूतं वर्ततामत्र चेति ॥ २.८२.२४ ॥
இந்த என் சபை பல ரத்தினங்கள் நிறைந்ததும், அற்புதமானதும், விலைமதிப்பற்ற படுக்கைகளும் இருக்கைகளும் அமைந்ததுமாகும். சகோதரர்களுடன் வந்து இதைப் பார்க்கட்டும்; இங்கே நட்புறவான சூதாட்டம் நடக்கட்டும்.
2.82.25
मतमाज्ञाय पुत्रस्य धृतराष्ट्रो नराधिपः ।
मत्वा च दुस्तरं दैवमेतद्राजंश्चकार ह ॥ २.८२.२५ ॥
மகனின் விருப்பத்தை அறிந்து, மன்னன் திருதராஷ்டிரன் இந்த தெய்வத்தை தடுக்க முடியாதது என்று கருதி, ஓ அரசே, இதைச் செய்தான்.
2.82.26
अन्यायेन तथोक्तस्तु विदुरो विदुषां वरः ।
नाभ्यनन्दद्वचो भ्रातुर्वचनं चेदमब्रवीत् ॥ २.८२.२६ ॥
அநியாயமாக இவ்வாறு சொல்லப்பட்டபோதும், அறிஞர்களில் சிறந்த விதுரன் சகோதரனின் சொல்லை ஏற்கவில்லை; இதைச் சொன்னான்.
2.82.27
नाभिनन्दे नृपते प्रैषमेतं ।
मैवं कृथाः कुलनाशाद्बिभेमि।
पुत्रैर्भिन्नः कलहस्ते ध्रुवं स्या-
देतच्छङ्के द्यूतकृते नरेन्द्र ॥ २.८२.२७ ॥
அரசே, இந்தச் செய்தியை நான் ஏற்கவில்லை. அப்படிச் செய்யாதே; குலநாசத்திற்கு நான் அஞ்சுகிறேன். நரேந்திரா, சூதாட்டத்தின் காரணமாக உன் மக்களுக்கிடையே நிச்சயமாகச் சண்டையும் பிளவும் ஏற்படும் என்று நான் ஐயுறுகிறேன்.
2.82.28
नेह क्षत्तः कलहस्तप्स्यते मां ।
न चेद्दैवं प्रतिलोमं भविष्यत्।
छात्रा तु दिष्टस्य वशे किलेदं ।
सर्वं जगच्चेष्टति न स्वतन्त्रम् ॥ २.८२.२८ ॥
க்ஷத்தாவே, விதி எதிராக மாறாவிட்டால் இங்கே சண்டை என்னை வருத்தாது. மக்களும் விதியின் வசத்திலேயே இருக்கிறார்கள்; இந்த உலகம் முழுவதும் விதியின் கட்டுப்பாட்டில் செயல்படுகிறது, சுதந்திரமாக அல்ல.
2.82.29
तदद्य विदुर प्राप्य राजानं मम शासनात् ।
क्षिप्रमानय दुर्धर्षं कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ॥ २.८२.२९ ॥
ஆகவே விதுரா, இன்றே என் கட்டளைப்படி அரசனிடம் சென்று, குந்தியின் மகனும் வெல்லற்கரியவனுமான யுதிஷ்டிரனை விரைவில் அழைத்து வா.