مهابهاراتا · أدهيايا 2.87
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.87.1
परेषामेव यशसा श्लोघसे त्वं ।
सदा क्षत्तः कुत्सयन्धार्तराष्ट्रान्।
जानीमहे विदुर यत्प्रियस्त्वं ।
बालानिवास्मानवमन्यसे नित्यमेव ॥ २.८७.१ ॥
يا فيدورا، تمدح نفسك دائمًا بمجد غيرك وتذم أبناء دهريتاراشترا. نعلم من تكون عزيزًا عليه؛ تحتقرنا دائمًا كأننا أطفال.
2.87.2
स विज्ञेयः पुरुषोऽन्यत्रकामो ।
निन्दाप्रशंसे हि तथा युनक्ति।
जिह्वाऽऽत्मनो हृदयस्थं व्यनक्ति ।
जानीमहे त्वन्मनसः प्रातिकूल्यम् ॥ २.८७.२ ॥
يُعرف ذلك الرجل الذي رغبته في غيره؛ ففي الذم والمدح يكشف اللسان ما في القلب. نعلم أن عقلك معادٍ لنا.
2.87.3
उत्सङ्गे च व्याल इवाहितोऽसि ।
मार्जरवत्पोषकं चोपहंसि।
भर्तृघ्नं त्वां न हि पापीय आहु-
स्तस्मात्क्षत्तः किं न बिभेषि पापात् ॥ २.८७.३ ॥
تختبئ كالثعبان الموضوع في الحِجر، وكالقط تؤذي من يغذّيك. يقولون إنه لا أحد أعظم إثمًا من خائن سيّده؛ فلماذا لا تخشى الإثم يا فيدورا؟
2.87.4
जित्वा शत्रून्फलमाप्तं महद्वै ।
माऽस्मान्क्षत्तः परुषामीह वोचः।
द्विषद्भिस्त्वं सम्प्रयोगाभिनन्दी ।
मुहुर्देषं यासि नः सम्प्रयोगात् ॥ २.८७.४ ॥
بعد أن هزمنا أعداءنا نلنا ثمرة عظيمة؛ فلا تتكلم معنا بكلمات قاسية هنا يا فيدورا. أنت الذي تسرّ بصحبة الأعداء، تجلب على نفسك الكراهية مرارًا من صحبتنا.
2.87.5
अमित्रतां याति नरोऽक्षमं ब्रुव-
न्निगूहते गुह्यममित्रसंस्तवे।
तदाश्रितोऽपत्रप किं नु बाधसे ।
यदिच्छसि त्वं तदिहाभिभाषतसे ॥ २.८७.५ ॥
الرجل الذي يتكلم بغير لياقة يجلب العداوة، وفي صحبة الأعداء يخفي السرّ. أيها الوقح، لماذا تؤذينا معتمداً على ذلك؟ إنك تقول هنا ما تشاء.
2.87.6
मा नोऽवमंस्था विद्य मानस्तवेदं ।
शिक्षस्व बुद्धिं स्थविराणां सकाशात्।
यशो रक्षस्व विदुर सम्प्रणीतं ।
मा व्यापृतः परकार्येशु भूस्त्वम् ॥ २.८७.६ ॥
أيها الحكيم، لا تحتقرنا؛ فهذا شرفك أنت. تعلّم الحكمة من حضرة الكبار. يا فيدورا، احفظ الشهرة المصونة. ولا تنشغل بشؤون غيرك.
2.87.7
अहं कर्तेति विदूर मा च मंस्था ।
मा नो नित्यं परुषाणीह वोचः।
न त्वां पृच्छामि विदुर यद्धितं मे ।
स्वस्ति क्षत्तर्मा तितिक्षून् क्षिण् त्वम् ॥ २.८७.७ ॥
يا فيدورا، لا تظن أنني الفاعل. لا تقل لنا هنا دائماً كلمات قاسية. يا فيدورا، لستُ أسألك عما فيه نفعي. أيها السائق، لتكن بخير؛ ولا تُضعف الصابرين.
2.87.8
एकः शास्ता न द्वितीयोऽस्ति शास्ता ।
गर्भे शयानं पुरुषं शास्ति शास्ता।
तेनानुशिष्टः प्रवणादिवाम्भो ।
यथा नियुक्तोऽस्ति तथा भवामि ॥ २.८७.८ ॥
الحاكم واحد، ولا حاكم ثانٍ. والحاكم يحكم حتى الإنسان الراقد في الرحم. وبتعليمه، كما يجري الماء من المنحدر، أصير كما جُعلت.
2.87.9
भिनत्ति शिरसा शैलमहिं भोजयते च यः ।
धीरेव कुरुते तस्य कार्याणामनुशासनम्।
यो बलादनुशास्तीह सोऽमित्रं तेन विन्दति ॥ २.८७.९ ॥
من يكسر الصخرة برأسه ويطعم الثعبان، يدير أعماله كما يفعل الرجل الثابت. ومن يحكم هنا بالقوة يكسب بذلك عدوًا.
2.87.10
मित्रतामनुवृत्तं तु समुपेक्षत्यपण्डितः ।
दीप्य यः प्रदीप्ताग्निं प्राच्किरं नाभिधावति।
भस्मापि न स विन्देत शिष्टं क्वचन भारत ॥ २.८७.१० ॥
الجاهل الذي يهمل الصداقة حتى حين تُردّ إليه، ولا يسرع نحو النار المشتعلة — يا بهاراتا، لن يجد في أي مكان ولا حتى رمادًا، ولا شيئًا باقيًا.
2.87.11
न वासयेत्पारवर्ग्यं द्विषन्तं ।
विशेषतः क्षत्तरहितं मनुप्यम्।
स यत्रेच्छसि विदुर तत्र गच्छ ।
सुसान्त्विता ह्यसती स्त्री जहाति ॥ २.८७.११ ॥
لا ينبغي لأحد أن يُبقي في بيته رجلًا معاديًا لجانب الباندافا، ولا سيما بدون الكشاتّا. يا فidura، اذهب حيث تشاء؛ فحتى المرأة الخائنة المُواساة جيدًا تهجر زوجها.
2.87.12
एतावता पुरुषं ये त्यजन्ति ।
तेषां सख्यमन्तवद्ब्रूहि राजन्।
राज्ञां हि चित्तानि परिप्लुतानि ।
सान्त्वं दत्वा मुसलैर्घातयन्ति ॥ २.८७.१२ ॥
قل، أيها الملك، إن صداقة من يتخلّون عن رجل لمثل هذا السبب فانية. عقول الملوك متقلبة؛ فبعد أن يقدّموا المواساة يضربون الناس بالهراوات حتى الموت.
2.87.13
अबालत्वं मन्यसे राजपुत्र ।
बालोऽहमित्येव सुमन्दबुद्धे।
यः सौहृदे पुरुषं स्थापयित्वा ।
पश्चादेनं दूषयते स बालः ॥ २.८७.१३ ॥
أيها الأمير، تظن أنك لست طفلًا. أيها الغبي، إذ تظن أنك لست طفلًا: من يُرسي رجلًا في الصداقة ثم يُدنّسه بعد ذلك، فذلك هو الطفل، الأحمق.
2.87.14
न श्रेयसे नीयते मन्दबुद्धिः ।
स्त्री श्रोत्रियस्येव गृहे प्रदुष्टा।
ध्रुवं न रोचेद्भरतर्षभस्य ।
पतिः कुमार्या इव षष्टिवर्षः ॥ २.८७.१४ ॥
لا يُقاد الغبيّ نحو الخير. كامرأة فاسدة في بيت برهمي عالم، لا يُرضي الزوج الذي بلغ الستين الفتاة البكر بالتأكيد، يا ثور البهاراتا.
2.87.15
अतः प्रियं चेदनुकाङ्क्षसे त्वं ।
सर्वेषु कार्येषु हिताहितेषु
स्त्रियश्च राजञ्जडपङ्गुकांश्च ।
पृच्छ त्वं वै तादृशांश्चैव सर्वान् ॥ २.८७.१५ ॥
فإن كنتَ تبتغي ما يُرضي، أيها الملك، ففي كل الأمور المتعلقة بالنفع والضرر، فاسأل النساء والبلهاء والعرج وكل من هو على شاكلتهم.
2.87.16
लभ्यते खलु पापीयान्नरोऽनु प्रियवागिह ।
अप्रियस्य हि पथ्यस्य वक्ता श्रोता च दुर्लभः ॥ २.८७.१६ ॥
إنه يسهل هنا أن يُوجد الرجل الشرير الذي يتكلم بما يرضي، أما القائل للكلام غير المرضي النافع والسامع له فنادران.
2.87.17
यस्तु धर्मपरश्च स्याद्धित्वा भर्तुः प्रियाप्रिये ।
अप्रियाण्याह पथ्यानि तेन राजा सहायवान् ॥ २.८७.१७ ॥
ومن كان مخلصًا للدَّهْرما، فيترك ما يُرضي سيّده وما يُغضبه، ويقول ما هو غير مرضٍ لكنه نافع، فبه يكون للملك مُعينٌ حقًّا.
2.87.18
अव्याधइजं कटुजं तीक्ष्णमुष्णं ।
यशोमुषं परुषं पूतिगन्धिम्।
सतां पेयं यन्न पिबन्त्यसन्तो ।
मन्युं महाराज पिब प्रशाम्य ॥ २.८७.१८ ॥
هذا الغضب، الذي لا يجلب مرضًا، الناشئ من المرارة، الحاد الحار، السالب للمجد، الخشن النتن الرائحة، هو ما يشربه الأخيار ولا يشربه الأشرار؛ أيها الملك العظيم، هدّئه واشربه.
2.87.19
वैचित्रवीर्यस्य यशो धनं च ।
वाञ्छाम्यहं सहपुत्रस्य शश्वत्।
यथा तथा तेऽस्तु नमश्चतेऽस्तु ।
ममापि च स्वस्ति दिशन्तु विप्राः ॥ २.८७.१९ ॥
أتمنى دائمًا لك ولأبنائك مجد فيتشيتراvirya وثروته. مهما يكن، فليكن السلام عليك. وليمنح البراهمة الخير لي أيضًا.
2.87.20
आशीविषान्नेत्रविषान्कोपयेन्न च पण्डितः ।
एवं तेऽहं वदामीदं प्रयतः कुरुनन्दन ॥ २.८७.२० ॥
لا ينبغي للحكيم أن يُغضب الأفاعي التي في أنيابها سم، ولا التي في عيونها سم. هكذا أقول لك هذا بتحفظ، يا فرح الكورو.