Mahābhārata · Adhyāya 2.87
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.87.1
परेषामेव यशसा श्लोघसे त्वं ।
सदा क्षत्तः कुत्सयन्धार्तराष्ट्रान्।
जानीमहे विदुर यत्प्रियस्त्वं ।
बालानिवास्मानवमन्यसे नित्यमेव ॥ २.८७.१ ॥
Ó Vidura, sempre te exaltas com a glória alheia e censuras os filhos de Dhṛtarāṣṭra. Sabemos quem te é querido; desprezas-nos constantemente como se fôssemos crianças.
2.87.2
स विज्ञेयः पुरुषोऽन्यत्रकामो ।
निन्दाप्रशंसे हि तथा युनक्ति।
जिह्वाऽऽत्मनो हृदयस्थं व्यनक्ति ।
जानीमहे त्वन्मनसः प्रातिकूल्यम् ॥ २.८७.२ ॥
Conhece-se o homem cujo desejo está noutro lugar; na censura e no elogio a língua revela o que está no coração. Sabemos que a tua mente nos é hostil.
2.87.3
उत्सङ्गे च व्याल इवाहितोऽसि ।
मार्जरवत्पोषकं चोपहंसि।
भर्तृघ्नं त्वां न हि पापीय आहु-
स्तस्मात्क्षत्तः किं न बिभेषि पापात् ॥ २.८७.३ ॥
Ocultas-te como uma serpente posta no colo, e como um gato feres quem te alimenta. Dizem que não há pecador maior do que o traidor do seu senhor; por que, ó Vidura, não temes o pecado?
2.87.4
जित्वा शत्रून्फलमाप्तं महद्वै ।
माऽस्मान्क्षत्तः परुषामीह वोचः।
द्विषद्भिस्त्वं सम्प्रयोगाभिनन्दी ।
मुहुर्देषं यासि नः सम्प्रयोगात् ॥ २.८७.४ ॥
Tendo vencido os nossos inimigos, alcançámos um grande fruto; não nos fales com dureza aqui, ó Vidura. Tu, que te deleitas com a companhia dos inimigos, incorres repetidamente em ódio por causa da nossa convivência.
2.87.5
अमित्रतां याति नरोऽक्षमं ब्रुव-
न्निगूहते गुह्यममित्रसंस्तवे।
तदाश्रितोऽपत्रप किं नु बाधसे ।
यदिच्छसि त्वं तदिहाभिभाषतसे ॥ २.८७.५ ॥
O homem que fala sem decoro incorre em inimizade, e na companhia de inimigos oculta um segredo. Desavergonhado, por que nos atormentas apoiado nisso? Aqui dizes o que queres.
2.87.6
मा नोऽवमंस्था विद्य मानस्तवेदं ।
शिक्षस्व बुद्धिं स्थविराणां सकाशात्।
यशो रक्षस्व विदुर सम्प्रणीतं ।
मा व्यापृतः परकार्येशु भूस्त्वम् ॥ २.८७.६ ॥
Sábio, não nos desprezes; esta é a tua própria honra. Aprende a sabedoria junto dos anciãos. Vidura, guarda a fama bem conduzida. Não te ocupes com os negócios alheios.
2.87.7
अहं कर्तेति विदूर मा च मंस्था ।
मा नो नित्यं परुषाणीह वोचः।
न त्वां पृच्छामि विदुर यद्धितं मे ।
स्वस्ति क्षत्तर्मा तितिक्षून् क्षिण् त्वम् ॥ २.८७.७ ॥
Vidura, não penses que eu sou o agente. Não nos digas sempre palavras duras aqui. Vidura, não te pergunto o que me é benéfico. Auriga, que estejas bem; não enfraqueças os pacientes.
2.87.8
एकः शास्ता न द्वितीयोऽस्ति शास्ता ।
गर्भे शयानं पुरुषं शास्ति शास्ता।
तेनानुशिष्टः प्रवणादिवाम्भो ।
यथा नियुक्तोऽस्ति तथा भवामि ॥ २.८७.८ ॥
Há um só governante, não há um segundo governante. O governante rege até o ser que jaz no ventre. Instruído por ele, como a água que corre de uma encosta, torno-me como fui designado.
2.87.9
भिनत्ति शिरसा शैलमहिं भोजयते च यः ।
धीरेव कुरुते तस्य कार्याणामनुशासनम्।
यो बलादनुशास्तीह सोऽमित्रं तेन विन्दति ॥ २.८७.९ ॥
Aquele que quebra uma rocha com a cabeça e alimenta uma serpente governa suas empreitadas como um homem firme. Quem aqui governa pela força, por isso mesmo ganha um inimigo.
2.87.10
मित्रतामनुवृत्तं तु समुपेक्षत्यपण्डितः ।
दीप्य यः प्रदीप्ताग्निं प्राच्किरं नाभिधावति।
भस्मापि न स विन्देत शिष्टं क्वचन भारत ॥ २.८७.१० ॥
O insensato que negligencia a amizade mesmo quando ela é retribuída, que não corre em direção ao fogo ardente — ó Bhārata, ele não encontrará em lugar algum nem cinzas, nada que sobre.
2.87.11
न वासयेत्पारवर्ग्यं द्विषन्तं ।
विशेषतः क्षत्तरहितं मनुप्यम्।
स यत्रेच्छसि विदुर तत्र गच्छ ।
सुसान्त्विता ह्यसती स्त्री जहाति ॥ २.८७.११ ॥
Ninguém deve manter em casa um homem hostil ao partido dos Pāṇḍava, sobretudo sem o kṣattṛ. Vidura, vai aonde quiseres; até uma mulher infiel, bem consolada, abandona o marido.
2.87.12
एतावता पुरुषं ये त्यजन्ति ।
तेषां सख्यमन्तवद्ब्रूहि राजन्।
राज्ञां हि चित्तानि परिप्लुतानि ।
सान्त्वं दत्वा मुसलैर्घातयन्ति ॥ २.८७.१२ ॥
Diz, ó rei, que a amizade dos que abandonam um homem por tão pouco é perecível. As mentes dos reis são instáveis; depois de oferecer consolo, golpeiam os homens com maças.
2.87.13
अबालत्वं मन्यसे राजपुत्र ।
बालोऽहमित्येव सुमन्दबुद्धे।
यः सौहृदे पुरुषं स्थापयित्वा ।
पश्चादेनं दूषयते स बालः ॥ २.८७.१३ ॥
Príncipe, crês que não és uma criança. Pensando «não sou criança», ó de mente obtusa: quem estabelece um homem na amizade e depois o macula, esse é a criança, o tolo.
2.87.14
न श्रेयसे नीयते मन्दबुद्धिः ।
स्त्री श्रोत्रियस्येव गृहे प्रदुष्टा।
ध्रुवं न रोचेद्भरतर्षभस्य ।
पतिः कुमार्या इव षष्टिवर्षः ॥ २.८७.१४ ॥
O de mente obtusa não é conduzido ao bem. Como uma mulher corrompida na casa de um brâmane erudito, um marido de sessenta anos certamente não agradaria a uma donzela, ó touro dos Bhāratas.
2.87.15
अतः प्रियं चेदनुकाङ्क्षसे त्वं ।
सर्वेषु कार्येषु हिताहितेषु
स्त्रियश्च राजञ्जडपङ्गुकांश्च ।
पृच्छ त्वं वै तादृशांश्चैव सर्वान् ॥ २.८७.१५ ॥
Portanto, se desejas o que agrada, ó rei, em todos os assuntos sobre o bem e o mal, pergunta às mulheres, aos tolos e aos coxos, e a todos os semelhantes.
2.87.16
लभ्यते खलु पापीयान्नरोऽनु प्रियवागिह ।
अप्रियस्य हि पथ्यस्य वक्ता श्रोता च दुर्लभः ॥ २.८७.१६ ॥
Certamente aqui se encontra facilmente um homem perverso que fala agradavelmente, mas quem diz e quem ouve o desagradável porém salutar é raro.
2.87.17
यस्तु धर्मपरश्च स्याद्धित्वा भर्तुः प्रियाप्रिये ।
अप्रियाण्याह पथ्यानि तेन राजा सहायवान् ॥ २.८७.१७ ॥
Quem, devotado ao dharma, deixa de lado o agrado e o desagrado de seu senhor e diz coisas desagradáveis mas salutares, por ele o rei tem um verdadeiro auxiliar.
2.87.18
अव्याधइजं कटुजं तीक्ष्णमुष्णं ।
यशोमुषं परुषं पूतिगन्धिम्।
सतां पेयं यन्न पिबन्त्यसन्तो ।
मन्युं महाराज पिब प्रशाम्य ॥ २.८७.१८ ॥
Esta ira, que não causa doença, nascida do amargo, aguda, ardente, que rouba a fama, áspera e de cheiro fétido, deve ser bebida pelos bons, a qual os maus não bebem; ó grande rei, acalmando-a, bebe-a.
2.87.19
वैचित्रवीर्यस्य यशो धनं च ।
वाञ्छाम्यहं सहपुत्रस्य शश्वत्।
यथा तथा तेऽस्तु नमश्चतेऽस्तु ।
ममापि च स्वस्ति दिशन्तु विप्राः ॥ २.८७.१९ ॥
Desejo sempre para você e seus filhos a fama e a riqueza de Vicitravīrya. Seja como for, homenagem a você. E que os brâmanes me concedam também o bem-estar.
2.87.20
आशीविषान्नेत्रविषान्कोपयेन्न च पण्डितः ।
एवं तेऽहं वदामीदं प्रयतः कुरुनन्दन ॥ २.८७.२० ॥
Um sábio não deve provocar as serpentes que carregam veneno nas presas, nem aquelas cujo veneno está nos olhos. Assim te digo isto, com moderação, ó alegria dos Kurus.