مهابهاراتا · أدهيايا 2.89
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.89.1
एहि क्षत्तर्द्रौपदीमानस्व ।
प्रियां भार्यां संमतां पाण्डवानाम्।
संमार्जतां वेश्म परैतु शीघ्रं ।
तत्रास्तु दासीभिरपुण्यशीला ॥ २.८९.१ ॥
تعال يا فidura، وأحضر دروبدي، الزوجة المحبوبة والمكرّمة للباندافا. فلتذهب سريعا لتكنس البيت، ولتبقَ هناك مع الخادمات، سيئة السلوك.
2.89.2
दर्विभाषं भाषितं त्वादृशेन ।
न मन्द सम्बुद्ध्यसि पाशबद्धः।
प्रपाते त्वं लम्बमानो न वेत्सि ।
व्याघ्रान्मृगः कोपयसेऽतिवेलम् ॥ २.८९.२ ॥
لقد نطق بمثل هذه الكلمات السيئة شخصٌ مثلك. أيها الأحمق، أنت مقيّد بالشَّرَك ولا تدرك. معلَّقٌ فوق الهاوية وأنت لا تعلم؛ كالغزال أمام النمر، تُثير الغضب بلا حدّ.
2.89.3
आशीविषास्ते शिरसि पूर्णकोपा महाविषाः ।
मा कोपिष्ठाः सुमन्दात्मन्मा गमस्त्वं यमक्षयम् ॥ २.८९.३ ॥
على رأسك ثعابين مملوءة غضبًا وذات سمّ عظيم. أيها الأحمق، لا تُغضبها؛ ولا تذهب إلى مسكن يَما.
2.89.4
न हि दासीत्वमापन्ना कृष्णा भवितुमर्हति ।
जनीशेन हि राज्ञैषा पणे न्यस्तेति मे मतिः ॥ २.८९.४ ॥
لا تستحق كرشنا أن تقع في حال العبودية؛ ورأيي أنها وُضعت رهنًا من قِبل الملك نفسه.
2.89.5
अयं दत्ते वेणुरिवात्मघाती ।
फलं राजा धृतराष्ट्रस्य पुत्रः।
द्यूतं हि वैराय महाभयाय ।
मत्तो न बुध्यत्ययमन्तकालम् ॥ २.८९.५ ॥
هذا كالقصب يُهلك نفسه بنفسه. هذا ابن دهريتاراشترا، الملك، يحصد ثمرة نفسه. إن لعب القمار يجلب بالتأكيد العداوة والخوف العظيم. وبكلامي لا يدرك وقت موته.
2.89.6
नारुन्तुदः स्यान्न नृशंसवादी ।
न हीनताः परमभ्याददीत।
ययास्य वाचा पर उद्विजेत ।
न तां वदेदुशती पापलोक्याम् ॥ २.८९.६ ॥
لا يكن من يجرح بالكلام القاسي، ولا من يتكلم بقسوة، ولا ينال من غيره بالازدراء. ولا يقل تلك الكلمة التي يضطرب بها الآخر، الكلمة المؤدية إلى عالم الإثم.
2.89.7
समुच्चरन्त्यतिवादाश्च वक्त्रा-
ध्यौराहतः शोचति रात्र्यहानि।
परस्य नामर्मसु ते पतन्ति ।
तान्पण्डितो नावसृजेत्परेषु ॥ २.८९.७ ॥
الكلمات القاسية التي تخرج من الفم تصيب العقل، والمجروح يحزن ليله ونهاره. وتقع تلك الكلمات على المقاتل من الآخر. فلا يطلقها العاقل على غيره.
2.89.8
अजो हि शस्त्रमगिलत्किलैकः ।
शस्त्रे विपन्ने शिरसास्य भूमौ।
निकृन्तनं स्वस्य कण्ठस्य घोरं ।
तद्वद्वेरं मा कृथाः पाण्डुपुत्रैः ॥ २.८९.८ ॥
يُقال إن عنزًا واحدة ابتلعت سلاحًا؛ فلما علق السلاح ضربت رأسها على الأرض وقطعت حلقها بنفسها قطعًا مروعًا. وكذلك لا تعادِ أبناء باندو.
2.89.9
न किञ्चिदित्थं प्रवदन्ति पार्था ।
वनेचरं वा गृहमेधिनं वा।
तपस्विनं वा परिपूर्णविद्यं ।
भषन्ति हैवं श्वनराः सदैव ॥ २.८९.९ ॥
أبناء بريثا لا يقولون شيئًا من هذا القبيل، سواء كان الرجل ساكنًا في الغابة أو ربّ أسرة أو زاهدًا أو عالمًا كاملًا. ولا ينبح هكذا دائمًا إلا الناس الشبيهون بالكلاب.
2.89.10
द्वारं सुघोरं नरकस्य जिह्यं ।
न बुध्यते धृतराष्ट्रस्य पुत्रः।
तमन्वेतारो बहवः कुरूणां ।
द्यूतोदये सह दुःशासनेन ॥ २.८९.१० ॥
هذا هو باب جهنم المعوج شديد الرعب، وابن دهريتاراشترا لا يدركه. وعند ظهور لعب النرد، تتبعه كثير من الكورو مع دوحشاسانا.
2.89.11
मज्जन्त्यलाबूनि शिलाः प्लवन्ते ।
मुह्यन्ति नावोम्भसि शश्वदेव।
मूढो राजा धृतराष्ट्रस्य पुत्रो ।
न मे वाचः पथ्यरूपाः शृणोति ॥ २.८९.११ ॥
تغرق القرع وتطفو الحجارة، وتضل السفن أبدًا في الماء. الملك المغرور، ابن دهرتراشترا، لا يسمع كلماتي النافعة.
2.89.12
अन्तो नूं भवितायं करूणां ।
सुदारुणः सर्वहरो विनाशः।
वाचः काव्याः सुहृदां पथ्यरूपा ।
न श्रूयन्ते वर्धते लोभ एव ॥ २.८९.१२ ॥
سيأتي حتمًا نهاية الكورويين، هلاك شديد الفظاعة يجتاح كل شيء. لا تُسمع كلمات الأصدقاء الحكيمة النافعة، بل يزداد الطمع وحده.
2.89.13
धिगस्तु क्षत्तारमिति ब्रुवाणो ।
दर्पेण मत्तो धृतराष्ट्रस्य पुत्रः।
अवैक्षत प्रातिकामीं सभाया-
मुवाच चैनं परमार्यमध्ये ॥ २.८९.१३ ॥
قائلًا: «ليُخزَ هذا الكشتّار!»، نظر ابن دهرتراشترا، المخمور بالكبر، إلى براتيكامين في المجلس، وكلّمه بين الأشراف.
2.89.14
त्वं प्रातिकामिन्द्रौपदीमानयस्व ।
न ते भयं विद्यते पाण्डवेभ्यः।
क्षत्ता ह्ययं विवदत्येव भीतो ।
न चास्माकं वृद्धिकामः सदैव ॥ २.८९.१४ ॥
«يا براتيكامين، أحضر دراوبادي. لا خوف عليك من البانداڤا. هذا الكشتّار يتكلم خوفًا وحسب؛ إنه لا يبتغي ازدهارنا أبدًا.»
2.89.15
एवमुक्तः प्रातिकामी स सूतः ।
प्रायाच्छीघ्रं राजवचो निशम्य।
प्रविश्य च श्वेव हि सिंहगेष्ठं ।
समासदन्महिषीं पाण्डवानाम् ॥ २.८९.१५ ॥
فلما قيل له ذلك، سمع السائس براتيكامين كلام الملك فمضى مسرعًا. ودخل كالكلب إلى عرين الأسد، فاقترب من ملكة البانداڤا.
2.89.16
युधिष्ठिरो द्यूतमदेन मत्तो ।
दुर्योधनो द्रौपदि त्वामजैषीत्।
सा त्वं प्रपद्यस्व धृतराष्ट्रस्य वेश्म ।
नयामि त्वां कर्मणि याज्ञसेनि ॥ २.८९.१६ ॥
يُدهِشثِرا، المسكور بسكرة النرد، خسرك يا دراوباضي؛ وقد ربحك دُرْيودهانا. فاذهبي الآن إلى دار دهريتاراشترا. يا ابنة ياجنّاسينا، سأقودك إلى عملك.
2.89.17
कथं त्वेवं वदसि प्रातिकामि-
को हि दीव्येद्भार्यया राजपुत्रः।
मूडो राजा द्यूतमदेन मत्तो ।
ह्यभून्नान्यत्कैतवमस्य किञ्चित् ॥ २.८९.१७ ॥
كيف تقول هذا يا براتيكامين؟ أيُّ أمير سيقامر بزوجته؟ كان الملك الأحمق مخمورًا بسكرة النرد، ولم يكن فيه أي خداع آخر البتة.
2.89.18
यदा नाभूत्कैतवमन्यदस्य ।
तदाऽदेवीत्पाण्डवोऽजातशत्रुः।
न्यस्ताः पूर्वं भ्रातरस्तेन राज्ञा ।
स्वयं चात्मा त्वमथो राजपुत्रि ॥ २.८९.१८ ॥
حين لم يكن فيه خداع آخر، قامر البانداڤي أجاتاشاترو. وضع ذلك الملك أولًا إخوته، ثم نفسه، ثم أنتِ أيتها الأميرة.
2.89.19
गच्छ त्वं कितवं गत्वा सभायां पृच्छ सूतज ।
किं तु पूर्वं पराजैषीरात्मानमथवा नु माम् ॥ २.८९.१९ ॥
اذهب إلى المقامر في المجلس واسأله يا ابن السائس: هل خسر نفسه أولًا، أم خسرني أنا؟
2.89.20
एतज्ज्ञात्वा समागच्छ ततो मां नयं सूतज ।
ज्ञात्वा चिकीर्षितमहं राज्ञो यास्यामि दुःखिता ॥ २.८९.२० ॥
بعد أن تعرف هذا، عُد ثم اصطحبني؛ وإذ أعرف مقصد الملك، سأمضي حزينة.
2.89.21
सभां गत्वा स चोवाच द्रौपद्यस्तद्वचस्तदा ।
युधिष्ठिरं नरेनद्राणां मध्ये स्थितमिदं वचः ॥ २.८९.२१ ॥
ذهب إلى قاعة المجلس وقال حينئذ ليوديشتيرا، الواقف بين أمراء الناس، هذه الكلمات من دروبدي.
2.89.22
कस्येशो नः पराजैषीरिति त्वामाह द्रौपदी ।
किं नु पूर्वं पराजैषीरात्मानमथवापि माम् ॥ २.८९.२२ ॥
"سيّد من كنت حتى خسرتنا؟" تسألك دروبدي. "هل خسرتَ نفسك أولاً، أم خسرتني؟"
2.89.23
युधिष्ठिरस्तु निश्चेता गतसत्व इवाभवत् ।
न तं सूतं प्रत्युवाच वचनं साध्वसाधु वा ॥ २.८९.२३ ॥
أما يوديشتيرا فقد صار مذهول الحس كأنه فقد روحه، ولم يرد على ذلك السائق بكلمة، لا حسنة ولا سيئة.
2.89.24
इहैवागत्य पाञ्चाली प्रश्नमेनं प्रभाषताम् ।
इहैव सर्वे शृण्वन्तु तस्याश्चैतस्य यद्वचः ॥ २.८९.२४ ॥
فلتأتِ أميرة بانشالا إلى هنا وتطرح هذا السؤال، ولْيسمع الجميع هنا كلامها وكلامه.
2.89.25
स गत्वा राजभवनं दुर्योधनवशानुगः ।
उवाच द्रौपदीं सूतः प्रातिकामी व्यथन्निव ॥ २.८९.२५ ॥
ذهب ذلك السائق، الخاضع لسلطة دوريودهانا، إلى القصر الملكي، وكرسولٍ تكلّم مع دروبدي كأنه متألم.
2.89.26
सभ्यास्त्वमी राजपुत्र्याह्वयन्ति ।
मन्ये प्राप्तः संशयः कौरवाणाम्।
न वै समृद्दिं पालयते लघीयान् ।
यस्त्वां सभां नेष्यति राजपुत्रि ॥ २.८९.२६ ॥
هؤلاء أعضاء المجلس يستدعون الأميرة. أظن أن الشك قد وقع على الكوراويين. الرجل الدنيء لا يحفظ الازدهار؛ ومن سيقودك إلى المجلس أيتها الأميرة فهو دنيء حقاً.
2.89.27
एवं नूनं व्यदधात्संविधाता ।
स्पर्शावुभौ स्पृशतो वृद्धबालौ।
धर्मं त्वेकं परमं प्राह लोके ।
स नः शमं धास्यति गोप्यमानः ॥ २.८९.२७ ॥
هكذا قضى الخالق حقًّا: يتلقى الشيخ والطفل كليهما اللمسة ذاتها. وقد قيل في العالم إن الدهرما وحده هو الأسمى؛ فإن صين، أعطانا السلام.
2.89.28
सोऽयं धर्मो मा त्यगात्कौरवान्वै ।
सभ्यान्गत्वा पृच्छ धर्म्यं वचो मे।
ते मां ब्रूयुर्निश्चितं तत्करिष्ये ।
धर्मात्मानो नीतिमन्तो वरिष्ठाः ॥ २.८९.२८ ॥
لا يتخلَّ ذلك الدهرما عن الكورويين. اذهب إلى أعضاء المجلس واسألهم كلمتي العادلة؛ ليقولوا لي يقينًا: «سنفعل ذلك»، فهم أصحاب النفوس الصالحة، الحكماء في السياسة، والأفضل.
2.89.29
श्रुत्वा सूतस्तद्वचो याज्ञसेन्याः ।
सभां गत्वा प्राह वाक्यं तदानीम्।
अधोमुखास्ते न च किञ्चिदूचु-
र्निर्बन्धं तं धार्तराष्ट्रस्य बुद्ध्वा ॥ २.८९.२९ ॥
لمّا سمع السائق كلمة ياجنسيني ذهب إلى المجلس ثم قال هذه الكلمات. أما هم فخفضوا وجوههم ولم يقولوا شيئًا، إذ أدركوا عناد ابن دهرتراشترا.
2.89.30
युधिष्ठिरस्तु तच्छ्रुत्वा दुर्योधनचिकीर्षितम् ।
द्रौपद्याः संमतं दूतं प्राहिणोद्भरतर्षभ ॥ २.८९.३० ॥
أمّا يودهيشثرا فلمّا سمع مقصد دوريودهانا، أرسل بموافقة دراوبادي رسولًا، يا ثور البهاراتا.
2.89.31
एकवस्त्र त्वधोनीवो रोदमाना रजस्वला ।
सभामागम्य पाञ्चालि श्वशुरस्याग्रतो भव ॥ २.८९.३१ ॥
وأنتِ ترتدين ثوبًا واحدًا وقد انحلّت عقدته السفلى، باكيةً وفي حال الحيض، ادخلي المجلس يا بانشالي، وقفي أمام حميكِ.
2.89.32
अथ त्वामागतां दृष्ट्वा राजपुत्रीं सभां तदा ।
सभ्याः सर्वे विनिन्देरन्मनोर्भिर्धृतराष्ट्रजम् ॥ २.८९.३२ ॥
فلما رأوك، أيتها الأميرة، قد دخلت المجلس، لام جميع الحاضرين في نفوسهم ابن دهريتراشترا.
2.89.33
स गत्वा त्वरितं दूतः कृष्णाया भवनं नृप ।
न्यवेदयन्मतं धीमान्धर्मराजस्य निश्चितम् ॥ २.८९.३३ ॥
أيها الملك، ذهب ذلك الرسول مسرعًا إلى دار كريشنا، وأبلغها قرار ملك الدارما الحكيم الثابت.
2.89.34
पाण्डवाश्च महात्मानो दीना दुःखसमन्विताः ।
सत्येनातिपरीताङ्गा नोदीक्षन्ते स्म किञ्चन ॥ २.८९.३४ ॥
كان الپانداڤيون العظماء مسحوقين ومثقلين بالحزن، وقد أنهكت أجسادهم رابطة الصدق، فلم يرفعوا أبصارهم إلى شيء.
2.89.35
ततस्त्वेषां मुखमालोक्य राजा ।
दुर्योधनः सूतमुवाच हृष्टः।
इहैवैतामानय प्रातिकामिन् ।
प्रत्यक्षमस्याः कुरवो ब्रुवन्तः ॥ २.८९.३५ ॥
ثم نظر الملك دُرْيودهانا إلى وجوههم مبتهجًا، فقال للسائق: «يا براتيكامين، أحضرها إلى هنا؛ فليتكلم الكورو أمامها.»
2.89.36
ततः सूतस्तस्य वशानुगामी ।
भीतश्च कोपाद्द्रुपदात्मजायाः।
विहाय मानं पुनरेव सभ्या-
नुवाच कृष्णां किमहं ब्रवीमि ॥ २.८९.३६ ॥
ثم إن السائق المطيع لأمره، خائفًا من غضب ابنة دروپدا، تخلى عن كبريائه وسأل الحاضرين مرة أخرى: «ماذا أقول لكريشنا؟»
2.89.37
दुःशासनैष मम सूतपुत्रो ।
वृकोदरादुद्विजतेऽल्पचेताः।
स्वयं प्रगृह्यानय याज्ञसेनीं ।
किं ते करिष्यन्त्यवशाः सपत्नाः ॥ २.८९.३७ ॥
«يا دُشاسانا! هذا ابن سائقي قد صار ضعيف العقل خوفًا من فركودرا. فامسكها أنت بنفسك وأحضر ياجنسيني إلى هنا. ماذا يستطيع هؤلاء الأعداء العاجزون أن يفعلوا بها؟»
2.89.38
ततः समुत्थाय स राजपुत्रः ।
श्रुत्वा भ्रातुः शासनं रक्तदृष्टिः।
प्रविश्य तद्वेश्म महारथाना-
मित्यब्रवीद्द्रौपदीं राजपुत्रीम् ॥ २.८९.३८ ॥
فنهض ذلك الأمير، وسمع أمر أخيه، ودخل بعينين حمراوين دار كبار الفرسان، وقال هكذا لدروبدي الأميرة.
2.89.39
एह्येहि पाञ्चालि राजपुत्रीम् ।
दुर्योधनं पश्य विमुक्तलज्जा।
कुरून्भजस्वायतपत्रनेत्रे ।
धर्मेण लब्धाऽसि सभां परैहि ॥ २.८९.३९ ॥
تعالي، تعالي أيتها الأميرة البانشالية! ألقي الحياء وانظري إلى دُريودهانا. اخدمي الكورويين، يا ذات العيون الطويلة كاللوتس؛ لقد نلتِ بالحق، فاذهبي إلى المجلس.
2.89.40
ततः समुत्थाय सुदूर्मनाः सा ।
विवर्णमामृज्य मुखं करेण।
आर्ता प्रदुद्राव यतः स्त्रियस्ता ।
वृद्धस्य राज्ञः कुरुपुङ्गवस्य ॥ २.८९.४० ॥
فنهضت وهي شديدة الحزن، ومسحت وجهها الشاحب بيدها، وفرّت متألمة إلى حيث كنّ نساء الملك العجوز، ثور الكورويين.
2.89.41
ततो जवेनाभिससार रोषा-
द्दुःशासनस्तामभिगर्जमानः।
दीर्घेषु नीलेष्वथ चोर्मिमत्सु ।
जग्राह केशेषु नरेन्द्रपत्नीम् ॥ २.८९.४१ ॥
ثم اندفع دُوهشاسانا نحوها بسرعة في غضب، زائرًا، وأمسك بزوجة الملك من شعرها الطويل الأسود المتموج.
2.89.42
ये राजसूयावभृथे जलेन ।
महाक्रतौ मन्त्रपूतेन सिक्ताः।
ते पाण्डवानां परिभूय वीर्यं ।
बलात्प्रमृष्टा धृतराष्ट्रजेन ॥ २.८९.४२ ॥
تلك الأيدي التي رُشّت بماء مطهَّر بالتعاويذ في الاغتسال الختامي لقربان الراجاسويا العظيم، لمسها بالقوة ابن دهريتاراشترا، وقد احتقر بسالة البانداڤا.
2.89.43
स तां पराकृष्य सभासमीप-
मानीय कृष्णामतिदीर्घकेशीम्।
दुःशासनो नाथवतीमनाथव-
च्चकर्ष वायुः कदलीमिवार्ताम् ॥ २.८९.४३ ॥
جرّها إلى قرب قاعة الاجتماع، وشدّ دُهشاسانا كريشنا ذات الشعر الطويل جدًا، كأنها لا وليّ لها، كما تهزّ الريح شجرة موز مُتعبة.
2.89.44
सा कृष्णमाणा नमिताङ्गयष्टिः ।
शनैरुवाचाथ रजस्वलाऽस्मि।
एकं च वासो मम मन्दबुद्धे ।
सभां नेतुं नार्हसि मामनार्य ॥ २.८९.४४ ॥
وهي تُجرّ وجسدها منحنٍ، قالت بصوت خافت: «أنا في حيض، ولي ثوب واحد فقط. يا ضعيف العقل، يا غير النبيل، لا يليق بك أن تقودني إلى المجلس.»
2.89.45
ततोऽब्रवीत्तां प्रसभं निगृह्य ।
केशेशु कृष्णेषु तदा स कृष्णाम्।
कृष्णं च जिष्णुं च हरिं नरं च ।
त्रायाय विक्रोशति याज्ञसेनि ॥ २.८९.४५ ॥
ثم أمسكها بالقوة من شعرها الأسود، وقال لها وهي تصرخ طلبًا للحماية: «ادعي كريشنا وجيشنو (أرجونا) وهاري وناراً، يا ابنة ياجنسينا!»
2.89.46
रजस्वला वा भव याज्ञसेनि ।
एकाम्बरा वाप्यथवा विवस्त्रा।
द्यूते जिता चासि कृताऽसि दासी ।
दासीषु वासश्च यथोपजोषम् ॥ २.८९.४६ ॥
«يا ابنة ياجنسينا، سواء كنتِ في حيض، أو ترتدين ثوبًا واحدًا، أو كنتِ عارية، فقد رُبحتِ في لعبة النرد وجُعلتِ أمَة؛ وثياب الإماء تكون كما يشاء المرء.»
2.89.47
प्रकीर्णकेशी पतितार्धवस्त्रा ।
दुःशासनेन व्यवधूयमाना।
हीमत्यमर्षेण च दह्यमाना ।
शनैरिदं वाक्यमुवाच कृष्णा ॥ २.८९.४७ ॥
وقد تبعثر شعرها وسقط نصف ثوبها، تهزّها دُشاسانا، تحترق خجلًا وغضبًا، قالت كريشنا بصوت خافت هذه الكلمات.
2.89.48
इमे समायामुपनीतशास्त्राः ।
क्रियावन्तः सर्व एवेन्द्रकल्पाः।
गुरुस्थाना गुरवश्चैव सर्वे ।
तेषामग्रे नोत्सहे स्थातुमेवम् ॥ २.८९.४८ ॥
أمام كل هؤلاء المجتمعين، المتعلمين للشاستر، المؤدين للطقوس، المماثلين لإندرا، القائمين مقام الشيوخ، لا أستطيع أن أقف هكذا.
2.89.49
नशंसकर्मंस्त्वमनार्यवृत ।
मा मा विवस्त्रां कुरु मा विकार्षीः।
न मर्षयेयुस्तव राजपुत्राः ।
सेन्द्रापि देवा यदि ते सहायाः ॥ २.८९.४९ ॥
يا من تفعل أفعالاً قاسية وسلوكك وضيع، لا تجعلني عارية ولا تسحبني. حتى لو كانت الآلهة مع إندرا معينةً لك، فإن أبناءك الأمراء لن يحتملوا هذا.
2.89.50
धर्मे स्थितो धर्मसुतो महात्मा ।
धर्मश्च सूक्ष्मो निपुणोपलक्ष्यः।
वाचापि भर्तुः परमाणुमात्र-
मिच्छामि दोषं न गुणान्विसृज्य ॥ २.८९.५० ॥
يودهيشتيرا، ابن دهرما، العظيم النفس الراسخ في الدهرما؛ والدهرما دقيق لا يدركه إلا الماهرون. وحتى في كلام زوجي، أريد أن أجد عيباً بحجم ذرة واحدة فقط، دون أن أترك فضائله.
2.89.51
इदं त्वकार्यं कुरुवीरमध्ये ।
रजस्वलां यत्परिकर्षसे माम्।
न चापि कश्चित्कुरुतेऽत्र कुत्सां ।
ध्रुवं तवेदं मतमभ्युपेतः ॥ २.८९.५१ ॥
هذا فعل غير لائق في وسط أبطال الكورو: أنت تجرّني وأنا امرأة في حيضها. ولا أحد هنا ينتقد ذلك؛ لا شك أن هذا رأيك، وقد أقرّه الجميع.
2.89.52
धिगस्तु नष्टः खलु भारतानां ।
धर्मस्तथा क्षत्रविदां च वृत्तम्।
यत्र ह्यतीतां कुरुधर्मवेलां ।
प्रेक्षन्ति सर्वे कुरवः सभायाम् ॥ २.८९.५२ ॥
يا للعار! لقد هلك دهرما البهاراتا لا محالة، وكذلك سلوك العارفين بواجبات الكشاتريا. فها هنا، حيث يُتجاوز حد دهرما الكورو، ينظر جميع الكورو في المجلس.
2.89.53
द्रोणस्य भीष्मस्य च नास्ति सत्त्वं ।
क्षत्तुस्तथैवास्य चनास्ति सत्त्वं
क्षत्तुस्तथैवास्य महात्मनोपि ।
न लक्षयन्ति कुरुवृद्धमुख्याः ॥ २.८९.५३ ॥
ليس لدى درونا وبيشما شجاعة، وكذلك ليس لدى كشاتّري (فيدورا) شجاعة؛ حتى الكريم النفس لا شجاعة لديه. كبار شيوخ الكورو لا يلاحظون ذلك.
2.89.54
तथा ब्रुवन्ती करुणं सुमध्यमा ।
भर्तॄन्कटाक्षैः कुपितानपश्यत्।
सा पाण्डवान्कोपपरीतदेहा-
न्सन्दीपयामास कटाक्षपातैः ॥ २.८९.५४ ॥
وهي تتكلم بهذا الأسى، نظرت الرشيقة الخصر إلى زوجها الغاضبين بنظرات جانبية. وبنظراتها الجانبية المتساقطة أشعلت البانداڤا الذين امتلأت أجسادهم غضبًا.
2.89.55
हृतेन राज्येन तथा धनेन ।
रत्नैश्च मुख्यैर्न तथा बभूव।
यथा त्रपाकोपसमीरितेन ।
कृष्णाकटाक्षेण बभूव दुःखम् ॥ २.८९.५५ ॥
لم يحدث بفقد المملكة والثروة والجواهر الرئيسية مثل ذلك الحزن الذي أحدثته نظرة كريشنا الجانبية، المدفوعة بالخجل والغضب.
2.89.56
दुःशासनश्चापि समीक्ष्य कृष्णा-
मवेक्षमाणां कृपणान्पतींस्तान्।
आधूय वेगेन विसञ्ज्ञकल्पा-
मुवाच दासीति हसन्सशब्दम् ॥ २.८९.५६ ॥
ولما رأى دُشَاسانا كريشنا تنظر إلى زوجها البائسين، هزّها بعنف، وقال لها بصوت عالٍ ضاحكًا، وهي شبه فاقدة الوعي: «يا جارية!»
2.89.57
कर्णस्तु तद्वाक्यमतीव हृष्टः ।
सम्पूजयामास हसन्सशब्दम्।
गान्धारराजः सुबलस्य पुत्र-
स्तथैव दुःशासनमभ्यनन्दत् ॥ २.८९.५७ ॥
أما كارنا فقد سُرَّ بتلك الكلمات سرورًا عظيمًا، فأثنى عليها ضاحكًا بصوت عالٍ؛ وكذلك أثنى ملك الغاندهارا، ابن سوبالا، على دُشَاسانا.
2.89.58
सभ्यास्तु ये तत्र बभूवुरन्ये ।
ताभ्यामृते धार्तराष्ट्रेण चैव।
तेषामभूद्दुः खमतीव कृष्णां ।
दृष्ट्वा सभायां परिकृष्यमाणाम् ॥ २.८९.५८ ॥
أما سائر أعضاء المجلس هناك، عدا ذينك الاثنين وابن دهريتراشترا، فقد أصابهم حزن شديد عند رؤية كريشنا تُجَرّ في القاعة.
2.89.59
न धर्मसौक्ष्म्यात्सुभगे विवेक्तुं ।
शक्रोमि ते प्रश्नमिमं यथावत्।
अस्वाम्यशक्तः पणितुं परस्वं ।
स्त्रियाश्च भर्तुर्वशतां समीक्ष्य ॥ २.८९.५९ ॥
أيتها السعيدة، لدقة الدهرما لا أستطيع أن أحكم حكمًا صحيحًا في سؤالك هذا. من ليس بمالك ولا قدرة له لا يستطيع أن يراهن بمال غيره؛ وإذ نتأمل أن الزوجة خاضعة لزوجها...
2.89.60
त्यजेत सर्वां पृथिवीं समृद्धां ।
युधिष्ठिरो धर्ममथो न जह्यात्।
उक्तं जितोऽस्मीति च पाण्डवेन ।
तस्मान्न शक्नोमि विवेक्तुमेतत् ॥ २.८९.६० ॥
قد يترك يُدِشْتِيرَا الأرض كلها المزدهرة، لكنه لا يترك الدهرما. وقد قال البانداوي: «لقد هُزِمتُ»؛ لذلك لا أستطيع أن أحكم في هذا.
2.89.61
द्व्यूतेऽद्वितीयः शकुनिर्नरेषु ।
कुन्तीसुतस्तेन निसृष्टकामः।
न मन्यते तां निकृतिं युधिष्ठिर-
स्तस्मान् ते प्रश्नमिमं ब्रवीमि ॥ २.८९.६१ ॥
في لعبة النرد، شكوني لا نظير له بين البشر. وقد تخلّى يُدِشْتِيرَا ابن كُنتي عن رغبته بسببه، ولا يعدّ ذلك الخداع خداعًا؛ لذلك أطرح عليك هذا السؤال.
2.89.62
आहूय राजा कुशलैरनार्यै-
र्दुष्टात्मभिर्नैकृतिकैः सभायाम्।
द्यूतप्रियैर्नातिकृतप्रयत्नः ।
कस्मादयं नाम निसृष्टकामः ॥ २.८९.६२ ॥
بعد أن دعا الملك في المجلس لاعبون ماهرون، أنذال، خبيثو النفوس، مخادعون، مولعون بالنرد، لم يجتهد كثيرًا. لماذا تخلّى هذا حقًّا عن رغبته؟
2.89.63
अशुद्धभावैर्निकृतिप्रवृत्तै-
रबुध्यमानः कुरुपाण्डवाग्र्यः।
सम्भूय सर्वैश्च जितोऽपि यस्मा-
त्पश्चादयं कैतवमभ्युपेतः ॥ २.८९.६३ ॥
وهو غافل عن أولئك ذوي النفوس الدنسة المولعين بالخداع، هزمه جميعهم متحدين، هذا الأفضل بين الكورو والباندافا؛ ثم لجأ بعد ذلك إلى الاحتيال.
2.89.64
तिष्ठन्ति चेमे कुरवः सभाया-
मीशाः सुतानां च तथा स्नुपाणाम्।
समीक्ष्य सर्वे मम चापि वाक्यं ।
विब्रूत मे प्रश्नमिमं यथावत् ॥ २.८९.६४ ॥
في هذا المجلس يقف هؤلاء الكورو، أسياد الأبناء وكذلك كنائن الأبناء. فليجب جميعكم عن هذا السؤال على وجهه، بعد أن تتأملوا كلامي.
2.89.65
न सा सभा यत्र न सन्ति वृद्धा ।
न ते वृद्धा ये न वदन्ति धर्मम्।
नासौ धर्मो यत्र न सत्यमस्ति ।
न तत्सत्यं यच्छलेनानुविद्धम् ॥ २.८९.६५ ॥
ليس بمجلس ذلك الذي لا شيوخ فيه، وليسوا شيوخًا من لا ينطقون بالدارما. وليس دارما حيث لا حقيقة، وليس حقًّا ما اختُرق بالخداع.
2.89.66
तथा ब्रुवन्तीं करुणं रुदन्ती-
मवेक्षमाणां कृपणान्पतींस्तान्।
दुःशासनः परुषाण्यप्रियाणि ।
वाक्यान्युवाचामधुराणि चैव ॥ २.८९.६६ ॥
وبينما كانت تتكلم بتوجّع وتبكي، ناظرةً إلى أولئك الأزواج البائسين، قال دُوشاسانا لدراوبدي كلماتٍ قاسيةً مؤلمةً غيرَ حلوة.
2.89.67
तां कृष्यमाणां च रजस्वलां च ।
स्रस्तोत्तरीयामतदर्हमाणाम्।
वृकोदरः प्रेक्ष्य युधिष्ठिरं च ।
चकार कोपं परमार्तरूपः ॥ २.८९.६७ ॥
لمّا رأى أنها تُجَرّ، وهي في حيض، وقد انزلق رداؤها العلوي، وهي غير مستحقة لذلك، ونظر إلى يُدهِشتهرا، غضب فركودارا (بهيما) في صورة شديدة الألم.