مهابهاراتا · أدهيايا 2.90
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.90.1
भवन्ति गेहे बन्धक्यः कितवानां युधिष्ठिर ।
भवन्ति दीव्यन्ति दया चैवास्ति तावस्वपि ॥ २.९०.१ ॥
يا يُدهشتِيرا، في بيوت المقامرين توجد المحظيّات؛ يلعبن النرد هنّ أيضاً، وحتى الآن فيهن رحمة.
2.90.2
काश्यो यद्धनमाहार्षीद्द्रव्यं यच्चान्यदुत्तमम् ।
तथाऽन्ये पृथिवीपाला यानि रत्नान्युपाहरन् ॥ २.९०.२ ॥
الثروة التي جاءها ملك كاشي، والمتاع الفاخر الآخر، وكذلك الجواهر التي قدّمها سائر ملوك الأرض.
2.90.3
वाहनानि धनं चैव कवचान्यायुधानि च ।
राज्यमात्मा वयं चैव कैतवेन हृतं परैः ॥ २.९०.३ ॥
المركبات والثروة والدروع والأسلحة، والمملكة، ونحن أنفسنا، سُلبنا بالخداع من الأعداء.
2.90.4
न च मे तत्र कोपोऽभूत्सर्वस्येशो हि नो भवान् ।
इमं त्वतिक्रमं मन्यो द्रौपदी यत्र पण्यते ॥ २.९०.४ ॥
لم يغضبني ذلك، فأنت سيّدنا جميعاً؛ غير أنني أعدّ هذا التجاوز هو الموضع الذي وُضعت فيه دراوبدي رهناً.
2.90.5
एषा ह्यनर्हती बाला पाण्डवान्प्राप्य कौरवैः ।
त्वत्कृते क्लिश्यते क्षुद्रैर्नृशंसैरकृतात्मभिः ॥ २.९०.५ ॥
هذه الفتاة غير المستحقة، وقد نالت الباندوات، تُعذَّب من الكوروات، الأوغاد القساة ذوو النفوس غير المهذبة، بسببك.
2.90.6
अस्याः कृते मन्युरयं त्वयि राजन्निपात्यते ।
बाहू ते सम्प्रधक्ष्यामि सहदेवाग्निमानयः ॥ २.९०.६ ॥
لأجلها يقع هذا الغضب عليك أيها الملك؛ سأحرق ذراعيك. يا ساهاديفا، أحضر النار.
2.90.7
न पुरा भीमसेन त्वमीदृशीर्वदिता गिरः ।
परैस्ते नाशितं नूनं नृशंसैर्धर्मगौरवम् ॥ २.९०.७ ॥
يا بهيماسينا، ما كنت قبلاً تنطق بمثل هذه الكلمات. لا شك أن الأعداء القساة قد أفسدوا وقار دهرمتك.
2.90.8
न सकामाः परो कार्या धर्ममेवाचरोत्तमम् ।
भ्रातरं धार्मिकं ज्येष्ठं कोऽतिवर्तितुमर्हति ॥ २.९०.८ ॥
لا ينبغي أن يُفعل ما يرضي الآخرين بإرادة الذات، بل ينبغي العمل بالدهرما الأسمى وحده. من يستطيع أن يتجاوز الأخ الأكبر المتدين؟
2.90.9
आहूतो हि परै राजा क्षात्रं व्रतमनुस्मरन् ।
दीव्यते परकामेन तन्नः कीर्तिकरं महत् ॥ २.९०.९ ॥
دعاه الأعداء، فتذكّر الملك عهد الكشاتريا ولعب النرد بإرادة الآخر. وهذا يجلب لنا مجدًا عظيمًا.
2.90.10
एवमस्मिन्कृतं विद्यां यदि नाहं धनञ्जय ।
दीप्तेऽग्नौ सहितौ बाहू निर्दहेयं बलादिव ॥ २.९०.१० ॥
يا دهنجايا، إن لم أُحكم هذا العلم كما قلت، فلأُحرِقنّ ذراعيّ معًا في النار المشتعلة كأنما بالقوة.
2.90.11
तथा तान्दुः खितान्दृष्ट्वा पाण्डवान्धृतराष्ट्रजः ।
कृष्यमाणां च पाञ्चालीं विकर्ण इदमब्रवीत् ॥ २.९०.११ ॥
فلما رأى الباندافا على هذه الحال من الحزن، وبانجالي تُجرّ، قال فيكارنا، ابن دهريتراشترا، هذه الكلمات.
2.90.12
याज्ञसेन्या यदुक्तं तद्वाक्यं विब्रूत पार्थिवाः ।
अविवेकेन वाक्यस्य नरकः सद्य एव नः ॥ २.९०.१२ ॥
أيها الملوك، أجيبوا عما قالته ياجنسيني. فبالكلام دون تمييز، سيقع علينا الجحيم على الفور.
2.90.13
भीष्मश्च धृतराष्ट्रश्च कुरुवृद्धतमावुभौ ।
समेत्य नाहतुः किञ्चिद्विदुरश्च महामतिः ॥ २.९०.१३ ॥
لم يقل بهيشما ودهريتاراشترا، أكبر الكورو سنا، شيئا بعد أن اجتمعا، ولا الحكيم فيدورا.
2.90.14
भारद्वाजश्च सर्वेषामाचार्यः कृप एव च ।
कुत एतावपि प्रश्नं नाहतुर्द्विजसत्तमौ ॥ २.९०.१४ ॥
درونا ابن بهاراجا معلّم الجميع، وكذلك كريبا، لماذا لم يجب هذان أفضل البراهمة أيضا عن السؤال؟
2.90.15
ये त्वन्ये पृथिवीपालाः समेताः सर्वतोदिशम् ।
कामक्रोधौ समुत्सृज्य ते ब्रुवन्तु यथामति ॥ २.९०.१५ ॥
فليتكلم الآخرون من حماة الأرض المجتمعون من كل الجهات، متخلين عن الشهوة والغضب، بحسب فهمهم.
2.90.16
यदितं द्रौपदी वाक्यमुक्तवत्यसकृच्छुभा ।
विमृश्य कस्य कः पक्षः पार्थिवा वदतोत्तरम् ॥ २.९०.१६ ॥
إن كانت الشريفة دروباديّ قد قالت هذا الكلام مرارا، فأيها الملوك، تأملوا وبيّنوا لمن الجانب ولمن غيره، وأجيبوا.
2.90.17
एवं स बहुशः सर्वानुक्तवांस्तान्सभासदः ।
न च ते पृथिवीपालास्तमूचुः साध्वसाधु वा ॥ २.९०.१७ ॥
هكذا خاطبهم مرارا جميعا، أعضاء المجلس وأولئك الملوك، لكن أولئك الحماة للأرض لم يقولوا له صوابا ولا خطأ.
2.90.18
उक्त्वाऽसकृत्तथा सर्वान्विकर्णः पृथिवीपतीन् ।
पाणौ पाणिं विनिष्पिष्य निःश्वसन्निदमब्रवीत् ॥ २.९०.१८ ॥
فلما قال ذلك مرارا لجميع أمراء الأرض، ضغط فيكارنا يدا على يد، وتنهد بعمق، ثم قال هذا.
2.90.19
विब्रूत पृथिवीपाला वाक्यं मा वा कथञ्चनि ।
मन्ये न्याय्यं यदत्राहं तद्वि वक्ष्यामि कौरवाः ॥ २.९०.१९ ॥
أيها الحماة للأرض، تكلموا أو لا تتكلموا بأي حال؛ وما أراه عدلاً فذاك ما سأقوله، يا كوروس.
2.90.20
चत्वार्याहुर्नश्रेष्ठा व्यसनानि महीक्षिताम् ।
मृगयां पानमक्षांश्च ग्राम्ये चैवातिरक्तताम् ॥ २.९०.२० ॥
يا خيار الرجال، يقال إن للملوك أربع آفات: الصيد، والشراب، والنرد، والتعلق المفرط بالنساء.
2.90.21
एतेषु हि नरः सक्तो धर्ममुत्सृज्य वर्तते ।
यथाऽयुक्तेन च कृतां क्रियां लोको न मन्यते ॥ २.९०.२१ ॥
الرجل المتعلق بهذه يترك الدارما ويعيش هكذا؛ كما لا يعتد الناس بعمل قام به غير الأهل، لا يعتد العالم بفعله.
2.90.22
तथेयं पाण्डुपुत्रेण व्यसने वर्तता भृशम् ।
समाहूतेन कितवैरास्थितो द्रौपदीपणः ॥ २.९०.२२ ॥
وكذلك، أُقحمت هذه دراوبدي رهانًا من قِبَل ابن باندو، الغارق في الرذيلة، حين استدعاه المقامرون.
2.90.23
साधारणी च सर्वेषां पाण्डवानामनिन्दिता ।
जितेन पूर्वं चानेन पाण्डवेन कृतः पणः ॥ २.९०.२३ ॥
وهذه المرأة الخالية من العيب مشتركة بين جميع الباندافا؛ وقد كان هذا الباندافا نفسه، بعد أن هُزم، قد جعلها رهانًا من قبل.
2.90.24
इयं च कीर्तिता कृष्णा सौबलेन पणार्थिना ।
एतत्सर्वं विचार्याहं मन्ये न विजितामिमाम् ॥ २.९०.२४ ॥
وقد ذكر هذه كريشنا سوبالا، الراغب في الرهان؛ وبعد التأمل في كل هذا، أرى أنها لم تُكسب.
2.90.25
एतच्छ्रुत्वा महान्नादः सभ्यानामुदतिष्ठत ।
विकर्णं शंसमानानां सौबलं चापि निन्दताम् ॥ २.९०.२५ ॥
وعند سماع ذلك، ارتفعت في الحاضرين في القاعة جلبة عظيمة: فمنهم من مدح فيكارنا، ومنهم من ذمّ سوبالا (شكوني).
2.90.26
तस्मिन्नुपरते शब्दे राधेयः क्रोधमूर्छितः ।
प्रगृह्य रुचिरं बाहुमिदं वचनमब्रवीत् ॥ २.९०.२६ ॥
ولما خفت تلك الجلبة، رفع راذيا (كارنا)، المغلوب بالغضب، ذراعه الجميلة وقال هذه الكلمات.
2.90.27
दृश्यन्ते वै विकर्णेह वैकृतानि बहून्यपि ।
तज्जातस्तद्विनाशाय यथाऽग्निररणिप्रजः ॥ २.९०.२७ ॥
يا فيكارنا، إنّ هنا علامات شؤم كثيرة تُرى حقًا؛ فكما أن النار المولودة من الأرني تُفني تلك الأرني نفسها، كذلك هذا (النسل) وُلد لهلاك نفسه.
2.90.28
एते न किञ्चिदप्याहुश्चोदिता ह्यपि कृष्णया ।
धर्मेण विजितामेतां मन्यन्ते द्रपदात्मजाम् ॥ २.९०.२८ ॥
حتى مع حثّ كريشنا لهم، لا يقول هؤلاء شيئًا؛ إنهم يعتبرون ابنة دروبادا مكسوبة بالدارما.
2.90.29
त्वं तु केवलबाल्येन धार्तराष्ट्र विदीर्यसे ।
यद्ब्रवीषि सभाम्ध्ये बालः स्थविरभाषितम् ॥ २.९०.२९ ॥
أنت يا ابن دهريتراشترا تتمزّق لمجرد الطيش؛ وفي وسط المجلس تنطق كالطفل بكلام الشيوخ.
2.90.30
न च धर्म यथावत्त्वं कृष्णां च जितेति सुमन्दधीः ।
यद्ब्रवीषि जितां कृष्णां न जितेति सुमन्दधीः ॥ २.९०.३० ॥
إنك لا تعرف الدارما حقّ المعرفة، ولا تدرك أن كريشنا قد كُسبت. يا قليل العقل، تقول إن كريشنا قد كُسبت، لكنها لم تُكسب — يا قليل العقل!
2.90.31
कथं ह्यविजितां कृष्णां मन्यसे धृतराष्ट्रज ।
यदा सभायां सर्वस्वं न्यस्तवान्पाण्डवाग्रजः ॥ २.९०.३१ ॥
يا ابن دهريتاراشترا، حين وضع الأخ الأكبر للباندافا كل ثروته في القاعة، كيف تظن كريشنا غير مغلوبة؟
2.90.32
अभ्यन्तर च सर्वस्वे द्रौपदी भरतर्षभ ।
एवं धर्मजितां कृष्णां मन्यसे न जितां कथम् ॥ २.९०.३२ ॥
يا ثور البهاراتا، كانت دراوباي أيضًا مشمولة في الثروة كلها. فكيف تظن كريشنا، التي فازوا بها بالدهرما، غير مفتوحة؟
2.90.33
कीर्तिता द्रौपदी वाचा अनुज्ञाता च पाण्डवैः ।
भवत्यविजिता केन हेतुनैषा मता तव ॥ २.९०.३३ ॥
ذكر البانداڤا دراوباي بالاسم وأذنوا بوضعها رهانًا بالكلام. فلأي سبب تراها أنت غير مفتوحة؟
2.90.34
मन्यसे वा सभामेतामानीतामेकवाससम् ।
अधर्मेणेति तत्रापि शृणु मे वाक्यमुत्तमम् ॥ २.९०.३४ ॥
أم تظن أن إحضارها إلى القاعة بثوب واحد كان إثمًا؟ فاسمع في ذلك أيضًا كلمتي الطيبة.
2.90.35
एको भर्ता स्त्रिया देवैर्विहितः कुरुनन्दन ।
इयं त्वनेकवशगा बन्धकीति विनिश्चिता ॥ २.९०.३५ ॥
يا بهجة الكورو، إن الآلهة قررت للمرأة زوجًا واحدًا، أما هذه فقد حُكم عليها بأنها بغيّ تخضع لكثيرين.
2.90.36
अस्याः सभामानयनं न चित्रमिति मे मतिः ।
एकाम्बरधरत्वं वाऽप्यथवाऽपि विवस्त्रता ॥ २.९०.३६ ॥
في رأيي، إحضارها إلى القاعة ليس أمرًا غريبًا؛ ولا أن تكون بثوب واحد، أو حتى عارية.
2.90.37
यच्चैषां द्रविणं किञ्चिद्य चैषा ये च पाण्डवाः ।
सौबलेनेह तत्सर्वं धर्मेण विजितं वसु ॥ २.९०.३७ ॥
كل ما لديهم من ثروة، وهذه دروبدي، والباندافا الحاضرون هنا، قد كسبها كلها ابن سوبالا هنا وفق قانون اللعب.
2.90.38
दुःशासन सुबालोऽयं विकर्णः प्राज्ञवादिकः ।
पाण्डवानां च वासांसि द्रौपद्याश्चाप्युपाहर ॥ २.९०.३८ ॥
يا دُوحشاسانا، هذا فيكارنا ابن سوبالا، الذي يتكلم كالحكيم. أحضر أيضا ثياب الباندافا وثياب دروبدي.
2.90.39
तच्छ्रुत्वा पाण्डवाः सर्वे स्वानि वासांसि भारत ।
अवकीर्योत्तरीयाणि सभायां समुपाविशन् ॥ २.९०.३९ ॥
يا بهاراتا، ولما سمعوا ذلك، ألقى الباندافا جميعا ثيابهم العليا وجلسوا في المجلس.
2.90.40
ततो दुःशासनो राजन्द्रौपद्या वसनं बलात् ।
सभामध्ये सभाक्षिप्य व्यपाक्रष्टुं प्रचक्रमे ॥ २.९०.४० ॥
ثم، يا ملك، شرع دُوحشاسانا بالقوة في جذب ثوب دروبدي ليخلعه، سحبها إلى وسط المجلس.
2.90.41
आकृष्यमाणे वसने विललाप सुदुःखिता ।
ज्ञातं मया वसिष्ठेन पुरा गीतं महात्मना ॥ २.९०.४१ ॥
وبينما كان الثوب يُنتزع، أخذت تندب بحزن شديد: «أعرف ما أعلنه فاسيشتها العظيم منذ زمن بعيد».
2.90.42
महत्यापदि सम्प्राप्ते स्मर्तव्यो भगवान्हरिः ।
इति निश्चित्य मनसा शरणागतवत्सलम्।
आकृष्यमाणे वसने द्रौपदी कृष्णमस्तरत् ॥ २.९०.४२ ॥
وإذ عقدت العزم في نفسها: «في الشدة العظمى يجب أن يُذكر الرب هاري»، دعت دروبدي كريشنا، محب اللائذين به، والثوب يُنتزع.
2.90.43
शङ्खचक्रगदापाणे द्वारकानिलयाच्युत ।
गोविन्द पुण्डरीकाक्ष रक्ष मां शरणागताम् ॥ २.९०.४३ ॥
يا من تحمل الصدفة والقرص والعصا، يا ساكن دواركا، يا أتشيوتا، يا غوفيندا، يا ذا العينين كالنيلوفر! احمِ من لجأت إليك.
2.90.44
हा कृष्ण द्वारकावासिन्क्वासि यादवन्दन ।
इमामवस्थां सम्प्राप्तामनाथां किमुपेक्षसे ॥ २.९०.४४ ॥
آه! يا كريشنا، يا ساكن دواركا، يا بهجة اليادافا، أين أنت؟ لماذا تهملني وقد بلغت هذا الحال بلا كافل؟
2.90.45
गोविन्द द्वारकावासिन्कृष्ण गोपीजनप्रिय ।
कौरवैः परिभूतां मां किं न जानासि केशव ॥ २.९०.४५ ॥
يا غوفيندا، يا ساكن دواركا، يا كريشنا، يا محبوب الرعاة، ألا تعرفني وقد أذلّني الكورافا؟ يا كيشافا!
2.90.46
हे नाथ हे रमानाथ व्रजनाथार्तिनाशन ।
कौरवार्णवमग्नां मामुद्धरस्व जनार्दन ॥ २.९०.४६ ॥
يا سيدي، يا سيد راما، يا مُزيل كرب سيد فراجا! انتشلني، وقد غرقت في بحر الكورافا، يا جاناردانا!
2.90.47
कृष्णकृष्ण महायोगिन्विश्वात्मन्विश्वभावन ।
प्रपन्नां पाहि गोविन्द कुरुमध्येऽवसीदतीम् ॥ २.९०.४७ ॥
يا كريشنا، يا كريشنا! يا عظيم اليوغي، يا روح الكون، يا حافظ الكون! احمِ من لجأت إليك وأنا أغرق وسط الكورو، يا غوفيندا!
2.90.48
इत्यनुस्मृत्य कृष्णं सा हरिं त्रिभुवनेश्वरम् ।
प्रारुदद्दुःखिता राजन्मुखमाच्छाद्य भामिनी ॥ २.९०.४८ ॥
وهكذا، إذ تذكّرت كريشنا، هاري، سيد العوالم الثلاثة، أخفت المرأة الحزينة الفخورة، أيها الملك، وجهها وبكت بصوت عالٍ.
2.90.49
तस्य प्रसाद्द्रौपद्याः कृष्यमाणेऽम्बरे तदा ।
तद्रूपमपरे वस्त्रं प्रादुरासीदनेकशः ॥ २.९०.४९ ॥
وحينئذٍ، بفضل كريشنا، وبينما كان ثوب دراوبادي يُسحب، ظهرت ثياب أخرى كثيرة على الشكل نفسه.
2.90.50
नानारागविरागाणि वसनान्यथ वै प्रभो ।
प्रादुर्भवन्ति शतशो धर्मस्य परिपालनात् ॥ २.९०.५० ॥
ثم، أيها السيد، بسبب حفظ الدارما، أخذت مئات الثياب الملوّنة بألوان وظلال شتى تظهر.
2.90.51
ततो हलहलाशब्दस्तत्रासीद्घोरदर्शनः ।
तदद्भुततमं लोके वीक्ष्य सर्वे महीभृतः ॥ २.९०.५१ ॥
ثم ارتفعت هناك جلبة مروّعة المنظر؛ ولمّا رأى جميع الملوك ذلك الأمر الأعجب في العالم،
2.90.52
शशंसुर्द्रौपदीं तत्र कुत्सन्तो धृतराष्ट्रजम् ।
धिग्धिगित्यशिवां वाचमुत्सृजन्कौरवान्प्रति ॥ २.९०.५२ ॥
هناك أثنوا على دراوبادي، وراحوا يذمّون ابن دهريتاراشترا، ويطلقون نحو الكوراويين كلمات ازدراء مشؤومة: «عار! عار!».
2.90.53
यदा तु वाससां राशिः सभामध्ये समाचितः ।
तदा दुःशासनः श्रान्तो व्रीडितः समुपाविशत् ॥ २.९०.५३ ॥
ولما تكدّست الثياب في وسط المجلس، جلس دوشاسانا متعبًا خجلًا.
2.90.54
शशाप तत्र भीमस्तु राजमध्ये बृहत्स्वनः ।
क्रोधाद्विस्फुरमाणौष्ठो विनिष्पिष्य करे करम् ॥ २.९०.५४ ॥
فأقسم بهيمة صوته العظيم في وسط الملوك، وشفتاه ترتجفان من الغضب، وهو يطبق إحدى يديه على الأخرى.
2.90.55
इदं मे वाक्यमादध्वं क्षत्रिया लोकवासिनः ।
नोक्तपूर्वं नरैरन्यैर्न चान्यो यद्वदिष्यति ॥ २.९०.५५ ॥
أيها المحاربون، سكان العالم، اسمعوا كلمتي هذه: ما لم يقله الرجال من قبل، ولن يقوله غيري، أنا أقوله.
2.90.56
यद्येतदेवमुक्त्वाऽहं न कुर्यां पृथिवीश्वराः ।
पितामहानां पूर्वेषां नाहं गतिमवाप्नुयाम् ॥ २.९०.५६ ॥
أيها ملوك الأرض، إن قلت هذا ثم لم أفعله، فلن أبلغ مقام آبائي الأولين.
2.90.57
अस्य पापस्य दुर्बुद्धेर्भारतापसदस्य च ।
न पिबेयं बलाद्वक्षो भित्त्वा चेद्रुधिरं युधि ॥ २.९०.५७ ॥
إن لم أشرب بالقوة دم هذا الآثم الخبيث، عار البهاراتا، بعد أن أشق صدره في المعركة...
2.90.58
तस्य ते तद्वचः श्रुत्वा रौद्रं लोमप्रहर्षणम् ।
प्रचक्रुर्बहुलां पूजां कुसन्तो धृतराष्ट्रजम् ॥ २.९०.५८ ॥
لما سمعوا كلامه المرعب الذي يقشعر له البدن، أثنوا كثيرًا على ابن دهريتاراشتّرا.
2.90.59
न विब्रुवन्ति कौरव्याः प्रश्नमेतमिति स्म ह ।
सुजनः क्रोशति स्मात्र धृतराष्ट्रं विगर्हयन् ॥ २.९०.५९ ॥
لم يجب الكوراويون عن هذا السؤال. وهنا صاح الأخيار ملومين دهريتاراشتّرا.
2.90.60
ततो बाहू समुक्षिप्य निवार्य च सभासदः ।
विदुरः सर्वधर्मज्ञ इदं वचनमब्रवीत्। ॥ २.९०.६० ॥
ثم رفع فيدورا، العالم بكل الدارما، ذراعيه ومنع الحاضرين، وقال هذه الكلمات.
2.90.61
द्रौपदी प्रश्नमुक्त्वैवं रोरवीति त्वनाथवत् ।
न च विब्रूत तं प्रश्नं सभ्या धर्मोऽत्र पीड्यते ॥ २.९०.६१ ॥
بعد أن طرحت دراوبدي هذا السؤال، تبكي كمن لا معين لها. أيها الحاضرون في المجلس، إن لم يُجَب على هذا السؤال فإن الدهارما تُنتهك هنا.
2.90.62
सभां प्रपद्यते प्रश्नः प्रज्वलन्निव हव्यवाद् ।
तं वै सत्येन धर्मेण सभ्याः प्रशमयन्त्युत ॥ २.९०.६२ ॥
وصل هذا السؤال إلى المجلس كنار القربان المتقدة. فليخمدها أعضاء المجلس بالحق والدهارما.
2.90.63
धर्म्यं प्रश्नमतो ब्रूयादार्यः सत्येन मानवः ।
विब्रूयुस्तत्र तं प्रश्नं कामक्रोधबलातिगाः ॥ २.९०.६३ ॥
لذلك ينبغي للرجل النبيل أن يجيب بالحق عن السؤال الموافق للدهارما؛ وينبغي لمن تجاوزوا قوة الشهوة والغضب أن يجيبوا هناك عن ذلك السؤال.
2.90.64
विकर्णेन यथाप्रज्ञमुक्तः प्रश्नो नराधिपाः ।
भवन्तोऽपि हि तं प्रश्नं विब्रुवन्तु यथामति ॥ २.९०.६४ ॥
أيها الملوك، لقد طرح فيكارنا هذا السؤال بحسب حكمته. فأجيبوا أنتم أيضًا عن ذلك السؤال بحسب فهمكم.
2.90.65
यो हि प्रश्नं न विब्रूयाद्धर्मदर्शी सभां गतः ।
अनृते या फलावाप्तिस्तस्याः सोऽर्धं समश्नुते ॥ २.९०.६५ ॥
من كان من أهل رؤية الدهارما فدخل المجلس ولم يجب عن السؤال، نال نصف ثمرة الكذب.
2.90.66
यः पुनर्वितथं ब्रूयाद्धर्मदशीं सभां गतः ।
अनृतस्य फलं कृत्स्नं स प्राप्नोतीति निश्चयः ॥ २.९०.६६ ॥
أما من كان من أهل رؤية الدهارما فدخل المجلس ونطق بالباطل، فإنه ينال ثمرة الكذب كاملة؛ وهذا أمر يقين.
2.90.67
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
प्रह्लादस्य च संवादं मुनेराङ्गिरसस्य च ॥ २.९०.६७ ॥
وهنا يستشهد الناس أيضًا بهذه الحكاية القديمة، حوار برهلادا مع الحكيم آنغيراسا.
2.90.68
प्रह्लादो नाम दैत्येन्द्रस्तस्य पुत्रो विरोचनः ।
कन्याहेतोराङ्गिरसं सुधन्वानमुपाद्रवत् ॥ २.९०.६८ ॥
كان هناك سيد الدايتيا واسمه برهلادا؛ وابنه فيروتشانا هاجم سودهانفان الأنغيراسي من أجل فتاة.
2.90.69
अहं ज्यायानहं ज्यायानिति कन्येप्सया तदा ।
तयोर्देवनमत्रासीत्प्राणयोरिति नः श्रुतम् ॥ २.९०.६९ ॥
«أنا الأكبر، أنا الأكبر» — من شغف بالفتاة، جرى بينهما حينئذ رهان بحياتهما، كما سمعنا.
2.90.70
तयोः प्रश्नविवादोऽभूत्प्रह्लादं तावपृच्छताम् ।
ज्यायान्क आवयोरेकः प्रश्नं प्रब्रूहि मा मृषा ॥ २.९०.७० ॥
نشأ بينهما جدال حول مسألة؛ فسأل الاثنان برهلادا: «أيُّنا الأكبر؟ أجبنا عن هذا السؤال، ولا تقل كذبًا.»
2.90.71
स वै विवदनाद्भीतः सुधन्वानं विलोकयन् ।
तं सुधन्वाब्रवीत्क्रुद्धो ब्रह्मदम्ड इव ज्वलन् ॥ २.९०.७१ ॥
كان خائفًا من الجدال، ينظر إلى سودهانفان؛ فقال له سودهانفان، وقد غضب وتوهج كعصا براهما:
2.90.72
यदि वै वक्ष्यसि मृषा प्रह्लादाथ न वक्ष्यसि ।
शतघा ते शिरो वज्री वज्रेण प्रहरिष्यति ॥ २.९०.७२ ॥
إن قلتَ كذبًا يا برهلادا، أو لم تقل — فإن حامل الصاعقة سيحطم رأسك إلى مئة قطعة بصاعقته.
2.90.73
सुधन्वना तथोक्तः सन्व्यथितोऽश्वत्थपर्णवत् ।
जगाम कश्यपं दैत्यः परिप्रष्टुं महौजसम् ॥ २.९०.७३ ॥
فلما خاطبه سودهانفان بذلك، ارتعد الدايتيا كورقة شجرة الأشفاتا، ومضى إلى كشيبا العظيم القوة ليسأله.
2.90.74
त्वं वै धर्मस्य विज्ञाता दैवस्येहासुरस्य च ।
ब्राह्मणस्य महाभाग धर्मकृच्छ्रमिदं शृणु ॥ २.९०.७४ ॥
أنت العالم بالدهارما، وبدهارما الآلهة والأسورا هنا أيضا. أيها البراهمي، أيها الموفق العظيم، اسمع هذه المسألة العسيرة من الدهارما.
2.90.75
यो वै प्रश्नं न विब्रूयाद्वितथं चैव निर्दिशेत् ।
के वै तस्य परे लोकास्तन्ममाचक्ष्व पृच्छतः ॥ २.९०.७५ ॥
من لا يجيب عن سؤال، أو يشير إلى الباطل، ما العوالم الأخرى التي تكون له؟ أخبرني بذلك، أنا السائل.
2.90.76
जानन्नविब्रुवन्प्रश्नान्कामात्क्रोधाद्भयात्तथा ।
सहस्रं वारुणान्पाशानात्मनि प्रतिमुञ्चति ॥ २.९०.७६ ॥
من يعلم ثم لا يجيب عن الأسئلة، من شهوة أو غضب أو خوف، يربط على نفسه ألف حبل من فارونا.
2.90.77
साक्षी वा विब्रुवन्साक्ष्यं गोकर्णशिथिलश्वरन् ।
सहस्रं वारुणान्पाशानात्मनि प्रतिमुञ्जति ॥ २.९०.७७ ॥
والشاهد الذي يدلي بشهادة كاذبة بعقل مسترخٍ شارد كأذن البقرة، يربط على نفسه كذلك ألف حبل من فارونا.
2.90.78
तस्य संवत्सरे पूर्णे पाश एकः प्रमुच्यते ।
तस्मात्सत्यं तु वक्तव्यं जानता सत्यमुञ्जसा ॥ २.९०.७८ ॥
عندما تمضي له سنة كاملة، ينحلّ حبل واحد. لذلك ينبغي لمن يعلم أن يقول الحق صراحة.
2.90.79
विद्धो धर्मो ह्यधर्मेण सभां यत्रोपपद्यते ।
न चास्य शल्यं कृन्तन्ति विद्धास्तत्र सभासदः ॥ २.९०.७९ ॥
عندما يأتي الدارما، وقد جرحه الأدارما، إلى المجلس، ولا ينزع الحاضرون الجرحى شوكته.
2.90.80
अर्धं हरति वै श्रेष्ठः पादो भवति कर्तृषु ।
पादश्चैव सभासत्सु ये न निन्दन्ति निन्दितम् ॥ २.९०.८० ॥
يحمل الأفضل النصف؛ وفي الفاعلين ربع؛ وفي أعضاء المجلس الذين لا يلومون المذموم ربع.
2.90.81
अनेना भवति श्रेष्ठो मुच्यन्ते च सभासदः ।
एनो गच्छति कर्तारं निन्दार्हो यत्र निन्द्यते ॥ २.९०.८१ ॥
يصبح الأفضل بلا ذنب، ويتحرر أعضاء المجلس؛ وحيث يُلام المذموم، يعود الإثم إلى فاعله.
2.90.82
वितथं तु वदेयुर्ये धर्मं प्रह्लाद पृच्छते ।
इष्टापूर्तं च ते घ्न्ति सप्तसप्त परावरान् ॥ २.९०.८२ ॥
يا برهلادا، إن الذين يقولون الباطل حين يُسألون عن الدارما يهلكون ثواب القربان والصدقة، وسبعة سبعة من الأسلاف والذرية أعلى وأدنى.
2.90.83
हृतस्वस्य हि यद्दुःखं हतपुत्रस्य चैव यत् ।
ऋणिनः प्रति यच्चैव स्वार्थाद्धष्टस्य चैव यत् ॥ २.९०.८३ ॥
ألم من سُلب ماله، وألم من قُتل ابنه؛ والألم المتعلق بالمدين، والألم المتعلق بمن تجرأ من أجل مصلحته الذاتية.
2.90.84
स्त्रियाः पत्या विहीनाया राज्ञा ग्रस्तस्य चैव यत् ।
अपुत्रायाश्च यद्दुःखं व्याघ्राघ्रातस्य चैव यत् ॥ २.९०.८४ ॥
ألم المرأة المحرومة من زوجها، وألم من أمسكه الملك؛ وألم المرأة التي لا ولد لها، وألم من مزقه النمر.
2.90.85
अध्यूढायाश्च यद्दुःखं व्याघ्राघ्रातस्य चैव यत् ।
एतानि वै समान्याहुर्दुःखानि त्रिदिवेश्वराः ॥ २.९०.८५ ॥
إن ألم المرأة التي اغتصبها غيرها، وألم من أمسكه النمر، هذه الآلام، قال أسياد العوالم الثلاثة إنها متساوية.
2.90.86
तानि सर्वाणि दुःखानि प्राप्नोति वितथं ब्रुवन् ।
समक्षदर्शनात्साक्षी श्रवणाच्चेति धारणात् ॥ २.९०.८६ ॥
من يتكلم بالكذب ينال كل تلك الآلام. والشاهد هو من رأى بعينيه، أو سمع، أو حفظ في ذاكرته.
2.90.87
तस्मात्सत्यं ब्रुवत्साक्षी धर्मार्थाभ्यां न हीयते ।
कश्यपस्य वचः श्रुत्वा प्रह्लादः पुत्रमब्रवीत् ॥ २.९०.८७ ॥
لذلك لا يُحرَم الشاهد الصادق من الدهارما ولا من الثروة. ولما سمع برهبلاد كلام كاشيابا قال لابنه.
2.90.88
श्रेयान्सुधन्वा त्वत्तो वै मत्तः श्रेयांस्तथाङ्गिराः ।
माता सुधन्वाऽयं प्राणानामीश्वरस्तव
विरोचन सुधन्वाऽयं प्राणानामीश्वरस्तव ॥ २.९०.८८ ॥
سودهانفان أفضل منك، وأنجيراس أفضل مني. هذا سودهانفان هو سيد أنفاسك. يا فيروتشانا، هذا سودهانفان هو سيد أنفاسك.
2.90.89
सुधन्वोवाच ।
पुत्रस्नेहं पिरत्यज्य यस्त्वं धर्मे व्यवस्थितः।
अनुजानामि ते पुत्रं जीवत्वेव शतं समाः ॥ २.९०.८९ ॥
قال سودهانفان: إنني أأذن لك، أنت الذي تركت محبة ابنك وثبتَّ في الدهارما؛ ليعش ابنك مائة عام.
2.90.90
एवं वै परमं धर्मं श्रुत्वा सर्वे सभासदः ।
यथाप्रश्नं तु कृष्णाया मन्यध्वं तत्र किं परम् ॥ २.९०.९० ॥
وبعد أن سمع أعضاء المجلس هذا الدهارما الأسمى، فليتأملوا وفق سؤال كريشنا، ما الأعلى في هذا الأمر.
2.90.91
विदुरस्य वचः श्रुत्वा नोचुः किञ्चन पार्थिवाः ।
कर्णो दुःशासनं त्वाह कृष्णं दासीं गृहान्नय ॥ २.९०.९१ ॥
ولم يتكلم الملوك شيئًا عند سماع كلام فidura. لكن كارنا قال لدُشاسانا: "خذ كريشنا، الجارية، إلى البيت."
2.90.92
तां वेपमानां सव्रीडां प्रलपन्तीं स्म पाण्डवान् ।
दुःशासनः सभामध्ये विचकर्ष तपस्विनीम् ॥ २.९०.९२ ॥
فجرّها دُشاسانا، وهي ترتجف وتخجل وتندب وتنادي البانداڤيين، إلى وسط المجلس تلك المرأة الزاهدة.