Mahābhārata · Adhyāya 2.90
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.90.1
भवन्ति गेहे बन्धक्यः कितवानां युधिष्ठिर ।
भवन्ति दीव्यन्ति दया चैवास्ति तावस्वपि ॥ २.९०.१ ॥
Ó Yudhiṣṭhira, nas casas dos jogadores há cortesãs; elas também jogam dados, e até agora ainda há compaixão nelas.
2.90.2
काश्यो यद्धनमाहार्षीद्द्रव्यं यच्चान्यदुत्तमम् ।
तथाऽन्ये पृथिवीपाला यानि रत्नान्युपाहरन् ॥ २.९०.२ ॥
A riqueza que trouxe o rei de Kāśī, e outros bens excelentes, e igualmente as joias que os outros senhores da terra ofereceram.
2.90.3
वाहनानि धनं चैव कवचान्यायुधानि च ।
राज्यमात्मा वयं चैव कैतवेन हृतं परैः ॥ २.९०.३ ॥
Veículos, riqueza, armaduras e armas, o reino, e nós mesmos fomos tomados pelos inimigos por meio de engano.
2.90.4
न च मे तत्र कोपोऽभूत्सर्वस्येशो हि नो भवान् ।
इमं त्वतिक्रमं मन्यो द्रौपदी यत्र पण्यते ॥ २.९०.४ ॥
Não me irritei com isso, pois és o senhor de todos nós; mas considero esta transgressão o momento em que Draupadī foi apostada.
2.90.5
एषा ह्यनर्हती बाला पाण्डवान्प्राप्य कौरवैः ।
त्वत्कृते क्लिश्यते क्षुद्रैर्नृशंसैरकृतात्मभिः ॥ २.९०.५ ॥
Esta jovem indigna, tendo obtido os Pāṇḍavas, é atormentada pelos Kauravas, homens vis, cruéis e de espírito não refinado, por causa de ti.
2.90.6
अस्याः कृते मन्युरयं त्वयि राजन्निपात्यते ।
बाहू ते सम्प्रधक्ष्यामि सहदेवाग्निमानयः ॥ २.९०.६ ॥
Por causa dela, esta ira recai sobre ti, ó rei; queimarei os teus braços. Sahadeva, traze fogo.
2.90.7
न पुरा भीमसेन त्वमीदृशीर्वदिता गिरः ।
परैस्ते नाशितं नूनं नृशंसैर्धर्मगौरवम् ॥ २.९०.७ ॥
Ó Bhīmasena, nunca antes proferiste tais palavras. Certamente os inimigos cruéis destruíram a tua dignidade do dharma.
2.90.8
न सकामाः परो कार्या धर्ममेवाचरोत्तमम् ।
भ्रातरं धार्मिकं ज्येष्ठं कोऽतिवर्तितुमर्हति ॥ २.९०.८ ॥
Não se deve agir segundo a vontade própria dos outros; deve-se praticar apenas o supremo dharma. Quem poderia transgredir um irmão mais velho justo?
2.90.9
आहूतो हि परै राजा क्षात्रं व्रतमनुस्मरन् ।
दीव्यते परकामेन तन्नः कीर्तिकरं महत् ॥ २.९०.९ ॥
Convidado pelos inimigos, o rei, lembrando o voto do guerreiro, jogou dados pelo desejo de outro. Isso nos traz grande glória.
2.90.10
एवमस्मिन्कृतं विद्यां यदि नाहं धनञ्जय ।
दीप्तेऽग्नौ सहितौ बाहू निर्दहेयं बलादिव ॥ २.९०.१० ॥
Ó Dhanañjaya, se eu não cumprir esta arte da maneira dita, que eu queime meus dois braços no fogo ardente, como que à força.
2.90.11
तथा तान्दुः खितान्दृष्ट्वा पाण्डवान्धृतराष्ट्रजः ।
कृष्यमाणां च पाञ्चालीं विकर्ण इदमब्रवीत् ॥ २.९०.११ ॥
Vendo assim afligidos os Pāṇḍavas e Pāñcālī sendo arrastada, Vikarṇa, filho de Dhṛtarāṣṭra, disse isto.
2.90.12
याज्ञसेन्या यदुक्तं तद्वाक्यं विब्रूत पार्थिवाः ।
अविवेकेन वाक्यस्य नरकः सद्य एव नः ॥ २.९०.१२ ॥
Ó reis, respondam às palavras ditas por Yājñasenī. Por falar sem discernimento, o inferno nos sobreviria de imediato.
2.90.13
भीष्मश्च धृतराष्ट्रश्च कुरुवृद्धतमावुभौ ।
समेत्य नाहतुः किञ्चिद्विदुरश्च महामतिः ॥ २.९०.१३ ॥
Bhīṣma e Dhṛtarāṣṭra, os dois mais velhos dos Kurus, reunidos, nada disseram, nem o sábio Vidura.
2.90.14
भारद्वाजश्च सर्वेषामाचार्यः कृप एव च ।
कुत एतावपि प्रश्नं नाहतुर्द्विजसत्तमौ ॥ २.९०.१४ ॥
Droṇa, filho de Bharadvāja e mestre de todos, e também Kṛpa: por que esses dois melhores brâmanes também não responderam à pergunta?
2.90.15
ये त्वन्ये पृथिवीपालाः समेताः सर्वतोदिशम् ।
कामक्रोधौ समुत्सृज्य ते ब्रुवन्तु यथामति ॥ २.९०.१५ ॥
Mas que os outros protetores da terra, reunidos de todas as direções, deixem de lado o desejo e a ira e falem segundo o seu juízo.
2.90.16
यदितं द्रौपदी वाक्यमुक्तवत्यसकृच्छुभा ।
विमृश्य कस्य कः पक्षः पार्थिवा वदतोत्तरम् ॥ २.९०.१६ ॥
Se a auspiciosa Draupadī disse estas palavras repetidas vezes, ó reis, considerai e dizei de quem é cada partido, e respondei.
2.90.17
एवं स बहुशः सर्वानुक्तवांस्तान्सभासदः ।
न च ते पृथिवीपालास्तमूचुः साध्वसाधु वा ॥ २.९०.१७ ॥
Assim falou ele repetidas vezes a todos os membros da assembleia e àqueles reis, mas aqueles protetores da terra não lhe disseram nem 'certo' nem 'errado'.
2.90.18
उक्त्वाऽसकृत्तथा सर्वान्विकर्णः पृथिवीपतीन् ।
पाणौ पाणिं विनिष्पिष्य निःश्वसन्निदमब्रवीत् ॥ २.९०.१८ ॥
Tendo assim falado repetidas vezes a todos os senhores da terra, Vikarṇa apertou uma mão contra a outra, suspirou e disse isto.
2.90.19
विब्रूत पृथिवीपाला वाक्यं मा वा कथञ्चनि ।
मन्ये न्याय्यं यदत्राहं तद्वि वक्ष्यामि कौरवाः ॥ २.९०.१९ ॥
Ó protetores da terra, falai ou não falai de modo algum; o que considero justo, isso direi, ó Kauravas.
2.90.20
चत्वार्याहुर्नश्रेष्ठा व्यसनानि महीक्षिताम् ।
मृगयां पानमक्षांश्च ग्राम्ये चैवातिरक्तताम् ॥ २.९०.२० ॥
Ó melhores dos homens, dizem que os governantes da terra têm quatro vícios: a caça, a bebida, os dados e o apego excessivo às mulheres.
2.90.21
एतेषु हि नरः सक्तो धर्ममुत्सृज्य वर्तते ।
यथाऽयुक्तेन च कृतां क्रियां लोको न मन्यते ॥ २.९०.२१ ॥
O homem apegado a estes abandona o dharma e assim vive; assim como as pessoas não respeitam uma ação feita por uma pessoa inapta, o mundo não respeita a sua ação.
2.90.22
तथेयं पाण्डुपुत्रेण व्यसने वर्तता भृशम् ।
समाहूतेन कितवैरास्थितो द्रौपदीपणः ॥ २.९०.२२ ॥
Do mesmo modo, esta Draupadī foi apostada pelo filho de Pāṇḍu, profundamente entregue ao vício, quando foi chamado pelos jogadores.
2.90.23
साधारणी च सर्वेषां पाण्डवानामनिन्दिता ।
जितेन पूर्वं चानेन पाण्डवेन कृतः पणः ॥ २.९०.२३ ॥
E esta mulher sem culpa é comum a todos os Pāṇḍavas; antes, este próprio Pāṇḍava, tendo sido derrotado, fez dela a aposta.
2.90.24
इयं च कीर्तिता कृष्णा सौबलेन पणार्थिना ।
एतत्सर्वं विचार्याहं मन्ये न विजितामिमाम् ॥ २.९०.२४ ॥
Esta Kṛṣṇā foi também nomeada por Saubala, o ansioso pela aposta; considerando tudo isto, penso que ela não foi conquistada.
2.90.25
एतच्छ्रुत्वा महान्नादः सभ्यानामुदतिष्ठत ।
विकर्णं शंसमानानां सौबलं चापि निन्दताम् ॥ २.९०.२५ ॥
Ao ouvir isto, levantou-se um grande tumulto entre os membros da assembleia: uns louvavam Vikarṇa, outros censuravam Saubala (Śakuni).
2.90.26
तस्मिन्नुपरते शब्दे राधेयः क्रोधमूर्छितः ।
प्रगृह्य रुचिरं बाहुमिदं वचनमब्रवीत् ॥ २.९०.२६ ॥
Quando aquele ruído cessou, Karṇa, filho de Rādhā, tomado pela ira, ergueu seu belo braço e proferiu estas palavras.
2.90.27
दृश्यन्ते वै विकर्णेह वैकृतानि बहून्यपि ।
तज्जातस्तद्विनाशाय यथाऽग्निररणिप्रजः ॥ २.९०.२७ ॥
Vikarṇa, de fato muitos presságios se veem aqui; assim como o fogo nascido da arani destrói essa mesma arani, assim este (o linhagem) nasceu para a própria destruição.
2.90.28
एते न किञ्चिदप्याहुश्चोदिता ह्यपि कृष्णया ।
धर्मेण विजितामेतां मन्यन्ते द्रपदात्मजाम् ॥ २.९०.२८ ॥
Mesmo instigados por Kṛṣṇā, estes nada dizem; consideram esta filha de Drupada conquistada pelo dharma.
2.90.29
त्वं तु केवलबाल्येन धार्तराष्ट्र विदीर्यसे ।
यद्ब्रवीषि सभाम्ध्ये बालः स्थविरभाषितम् ॥ २.९०.२९ ॥
Tu, filho de Dhṛtarāṣṭra, despedaças-te apenas por infantilidade; no meio da assembleia, como uma criança, repetes as palavras dos anciãos.
2.90.30
न च धर्म यथावत्त्वं कृष्णां च जितेति सुमन्दधीः ।
यद्ब्रवीषि जितां कृष्णां न जितेति सुमन्दधीः ॥ २.९०.३० ॥
Não conheces o dharma como deve ser, nem compreendes que Kṛṣṇā foi conquistada. Ó tolo, dizes que Kṛṣṇā foi conquistada, mas ela não foi conquistada — ó tolo!
2.90.31
कथं ह्यविजितां कृष्णां मन्यसे धृतराष्ट्रज ।
यदा सभायां सर्वस्वं न्यस्तवान्पाण्डवाग्रजः ॥ २.९०.३१ ॥
Filho de Dhṛtarāṣṭra, quando o mais velho dos Pāṇḍavas apostou toda a sua riqueza na assembleia, como consideras Kṛṣṇā não conquistada?
2.90.32
अभ्यन्तर च सर्वस्वे द्रौपदी भरतर्षभ ।
एवं धर्मजितां कृष्णां मन्यसे न जितां कथम् ॥ २.९०.३२ ॥
Touro dos Bharatas, Draupadī também estava incluída em toda a riqueza. Como consideras não conquistada Kṛṣṇā, ganha pelo dharma?
2.90.33
कीर्तिता द्रौपदी वाचा अनुज्ञाता च पाण्डवैः ।
भवत्यविजिता केन हेतुनैषा मता तव ॥ २.९०.३३ ॥
Os Pāṇḍavas nomearam Draupadī e permitiram com palavras que ela fosse apostada. Por que razão a consideras, então, não conquistada?
2.90.34
मन्यसे वा सभामेतामानीतामेकवाससम् ।
अधर्मेणेति तत्रापि शृणु मे वाक्यमुत्तमम् ॥ २.९०.३४ ॥
Ou consideras injusto que ela tenha sido trazida à assembleia com uma única peça de roupa? Ouve também sobre isso a minha excelente palavra.
2.90.35
एको भर्ता स्त्रिया देवैर्विहितः कुरुनन्दन ।
इयं त्वनेकवशगा बन्धकीति विनिश्चिता ॥ २.९०.३५ ॥
Alegria dos Kuru, os deuses ordenaram um único marido para a mulher; mas esta é determinada como cortesã, sujeita a muitos.
2.90.36
अस्याः सभामानयनं न चित्रमिति मे मतिः ।
एकाम्बरधरत्वं वाऽप्यथवाऽपि विवस्त्रता ॥ २.९०.३६ ॥
Na minha opinião, trazê-la à assembleia não é nada estranho; nem o é usar uma única peça de roupa, ou mesmo ficar despida.
2.90.37
यच्चैषां द्रविणं किञ्चिद्य चैषा ये च पाण्डवाः ।
सौबलेनेह तत्सर्वं धर्मेण विजितं वसु ॥ २.९०.३७ ॥
Toda a riqueza que possuem, esta Draupadī e os Pāṇḍavas que aqui estão, tudo foi conquistado aqui pelo filho de Saubala segundo a regra do jogo.
2.90.38
दुःशासन सुबालोऽयं विकर्णः प्राज्ञवादिकः ।
पाण्डवानां च वासांसि द्रौपद्याश्चाप्युपाहर ॥ २.९०.३८ ॥
Duḥśāsana, eis aqui Vikarṇa, filho de Subāla, que fala como um sábio. Traga também as vestes dos Pāṇḍavas e de Draupadī.
2.90.39
तच्छ्रुत्वा पाण्डवाः सर्वे स्वानि वासांसि भारत ।
अवकीर्योत्तरीयाणि सभायां समुपाविशन् ॥ २.९०.३९ ॥
Ao ouvir isso, ó Bhārata, todos os Pāṇḍavas tiraram suas vestes superiores e sentaram-se na assembleia.
2.90.40
ततो दुःशासनो राजन्द्रौपद्या वसनं बलात् ।
सभामध्ये सभाक्षिप्य व्यपाक्रष्टुं प्रचक्रमे ॥ २.९०.४० ॥
Então, ó rei, Duḥśāsana, pela força, começou a arrancar a veste de Draupadī, arrastando-a para o meio da assembleia.
2.90.41
आकृष्यमाणे वसने विललाप सुदुःखिता ।
ज्ञातं मया वसिष्ठेन पुरा गीतं महात्मना ॥ २.९०.४१ ॥
Enquanto a veste era arrancada, ela lamentou-se, profundamente aflita: 'Sei o que o magnânimo Vasiṣṭha proclamou outrora.'
2.90.42
महत्यापदि सम्प्राप्ते स्मर्तव्यो भगवान्हरिः ।
इति निश्चित्य मनसा शरणागतवत्सलम्।
आकृष्यमाणे वसने द्रौपदी कृष्णमस्तरत् ॥ २.९०.४२ ॥
Resolvendo em seu coração: 'Em grande calamidade deve-se lembrar do bem-aventurado Hari', Draupadī invocou Kṛṣṇa, amigo dos que buscam refúgio, enquanto a veste era arrancada.
2.90.43
शङ्खचक्रगदापाणे द्वारकानिलयाच्युत ।
गोविन्द पुण्डरीकाक्ष रक्ष मां शरणागताम् ॥ २.९०.४३ ॥
Ó tu, que seguras a concha, o disco e a maça, morador de Dvārakā, Acyuta, Govinda, de olhos de lótus! Protege-me, que me refugiei em ti.
2.90.44
हा कृष्ण द्वारकावासिन्क्वासि यादवन्दन ।
इमामवस्थां सम्प्राप्तामनाथां किमुपेक्षसे ॥ २.९०.४४ ॥
Ai! Ó Kṛṣṇa, morador de Dvārakā, deleite dos Yādavas, onde estás? Por que me negligencias, eu que cheguei a este estado sem protetor?
2.90.45
गोविन्द द्वारकावासिन्कृष्ण गोपीजनप्रिय ।
कौरवैः परिभूतां मां किं न जानासि केशव ॥ २.९०.४५ ॥
Ó Govinda, morador de Dvārakā, Kṛṣṇa, amado das pastoras, não me conheces, a mim, humilhada pelos Kauravas? Ó Keśava!
2.90.46
हे नाथ हे रमानाथ व्रजनाथार्तिनाशन ।
कौरवार्णवमग्नां मामुद्धरस्व जनार्दन ॥ २.९०.४६ ॥
Ó senhor, ó senhor de Ramā, destruidor da aflição do senhor de Vraja! Ergue-me, afundada no oceano dos Kauravas, ó Janārdana!
2.90.47
कृष्णकृष्ण महायोगिन्विश्वात्मन्विश्वभावन ।
प्रपन्नां पाहि गोविन्द कुरुमध्येऽवसीदतीम् ॥ २.९०.४७ ॥
Ó Kṛṣṇa, Kṛṣṇa! Ó grande yogin, alma do universo, sustentador do universo! Protege-me, que me refugiei em ti e afundo no meio dos Kuru, ó Govinda!
2.90.48
इत्यनुस्मृत्य कृष्णं सा हरिं त्रिभुवनेश्वरम् ।
प्रारुदद्दुःखिता राजन्मुखमाच्छाद्य भामिनी ॥ २.९०.४८ ॥
Assim, lembrando-se de Kṛṣṇa, Hari, senhor dos três mundos, a aflita e nobre senhora, ó rei, cobrindo o rosto, pôs-se a chorar alto.
2.90.49
तस्य प्रसाद्द्रौपद्याः कृष्यमाणेऽम्बरे तदा ।
तद्रूपमपरे वस्त्रं प्रादुरासीदनेकशः ॥ २.९०.४९ ॥
Então, pela graça de Kṛṣṇa, enquanto a veste de Draupadī era puxada, surgiram muitas outras vestes da mesma forma.
2.90.50
नानारागविरागाणि वसनान्यथ वै प्रभो ।
प्रादुर्भवन्ति शतशो धर्मस्य परिपालनात् ॥ २.९०.५० ॥
Então, ó senhor, pela proteção do dharma, surgiram centenas de vestes de muitas cores e matizes.
2.90.51
ततो हलहलाशब्दस्तत्रासीद्घोरदर्शनः ।
तदद्भुततमं लोके वीक्ष्य सर्वे महीभृतः ॥ २.९०.५१ ॥
Então ergueu-se ali um clamor terrível; e todos os reis, ao contemplar aquela coisa mais maravilhosa do mundo,
2.90.52
शशंसुर्द्रौपदीं तत्र कुत्सन्तो धृतराष्ट्रजम् ।
धिग्धिगित्यशिवां वाचमुत्सृजन्कौरवान्प्रति ॥ २.९०.५२ ॥
ali louvaram Draupadī e, censurando o filho de Dhṛtarāṣṭra, lançaram aos Kauravas palavras de desprezo de mau agouro: "Vergonha! Vergonha!"
2.90.53
यदा तु वाससां राशिः सभामध्ये समाचितः ।
तदा दुःशासनः श्रान्तो व्रीडितः समुपाविशत् ॥ २.९०.५३ ॥
Quando a pilha de vestes se acumulou no meio da assembleia, então Duḥśāsana, exausto e envergonhado, sentou-se.
2.90.54
शशाप तत्र भीमस्तु राजमध्ये बृहत्स्वनः ।
क्रोधाद्विस्फुरमाणौष्ठो विनिष्पिष्य करे करम् ॥ २.९०.५४ ॥
Então Bhīma, com voz poderosa, no meio dos reis, proferiu seu voto; com os lábios tremendo de ira, esfregou uma mão contra a outra.
2.90.55
इदं मे वाक्यमादध्वं क्षत्रिया लोकवासिनः ।
नोक्तपूर्वं नरैरन्यैर्न चान्यो यद्वदिष्यति ॥ २.९०.५५ ॥
Guerreiros, habitantes do mundo, ouvi estas minhas palavras: o que outros homens não disseram antes, e o que nenhum outro dirá, eu digo.
2.90.56
यद्येतदेवमुक्त्वाऽहं न कुर्यां पृथिवीश्वराः ।
पितामहानां पूर्वेषां नाहं गतिमवाप्नुयाम् ॥ २.९०.५६ ॥
Senhores da terra, se, tendo falado assim, eu não o fizer, não alcançarei o caminho dos meus antepassados.
2.90.57
अस्य पापस्य दुर्बुद्धेर्भारतापसदस्य च ।
न पिबेयं बलाद्वक्षो भित्त्वा चेद्रुधिरं युधि ॥ २.९०.५७ ॥
Se eu não beber à força o sangue deste pecador, de mente perversa e desonra dos Bharatas, rasgando-lhe o peito na batalha...
2.90.58
तस्य ते तद्वचः श्रुत्वा रौद्रं लोमप्रहर्षणम् ।
प्रचक्रुर्बहुलां पूजां कुसन्तो धृतराष्ट्रजम् ॥ २.९०.५८ ॥
Ao ouvir suas palavras terríveis, que eriçavam os cabelos, aclamaram muito o filho de Dhṛtarāṣṭra.
2.90.59
न विब्रुवन्ति कौरव्याः प्रश्नमेतमिति स्म ह ।
सुजनः क्रोशति स्मात्र धृतराष्ट्रं विगर्हयन् ॥ २.९०.५९ ॥
Os Kauravas não responderam a esta pergunta. Aqui, os homens de bem clamaram, censurando Dhṛtarāṣṭra.
2.90.60
ततो बाहू समुक्षिप्य निवार्य च सभासदः ।
विदुरः सर्वधर्मज्ञ इदं वचनमब्रवीत्। ॥ २.९०.६० ॥
Então Vidura, conhecedor de todo dharma, erguendo os braços e contendo a assembleia, proferiu estas palavras.
2.90.61
द्रौपदी प्रश्नमुक्त्वैवं रोरवीति त्वनाथवत् ।
न च विब्रूत तं प्रश्नं सभ्या धर्मोऽत्र पीड्यते ॥ २.९०.६१ ॥
Tendo feito esta pergunta, Draupadī chora como quem não tem protetor. Membros da assembleia, se essa pergunta não for respondida, o dharma é aqui ferido.
2.90.62
सभां प्रपद्यते प्रश्नः प्रज्वलन्निव हव्यवाद् ।
तं वै सत्येन धर्मेण सभ्याः प्रशमयन्त्युत ॥ २.९०.६२ ॥
Esta pergunta chegou à assembleia como um fogo sacrificial ardente. Que os membros da assembleia a apaziguem com verdade e dharma.
2.90.63
धर्म्यं प्रश्नमतो ब्रूयादार्यः सत्येन मानवः ।
विब्रूयुस्तत्र तं प्रश्नं कामक्रोधबलातिगाः ॥ २.९०.६३ ॥
Portanto, o homem nobre deve responder com verdade a uma pergunta justa; e aqueles que superaram o poder do desejo e da ira devem responder ali a essa pergunta.
2.90.64
विकर्णेन यथाप्रज्ञमुक्तः प्रश्नो नराधिपाः ।
भवन्तोऽपि हि तं प्रश्नं विब्रुवन्तु यथामति ॥ २.९०.६४ ॥
Ó senhores dos homens, Vikarṇa apresentou esta pergunta segundo a sua sabedoria. Vós também deveis responder a essa pergunta segundo o vosso entendimento.
2.90.65
यो हि प्रश्नं न विब्रूयाद्धर्मदर्शी सभां गतः ।
अनृते या फलावाप्तिस्तस्याः सोऽर्धं समश्नुते ॥ २.९०.६५ ॥
Quem, sendo um vidente do dharma que entrou na assembleia, não responde à pergunta, desfruta metade do fruto que vem da falsidade.
2.90.66
यः पुनर्वितथं ब्रूयाद्धर्मदशीं सभां गतः ।
अनृतस्य फलं कृत्स्नं स प्राप्नोतीति निश्चयः ॥ २.९०.६६ ॥
Mas quem, sendo um vidente do dharma que entrou na assembleia, diz falsidades obtém o fruto inteiro da falsidade; isso é certo.
2.90.67
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
प्रह्लादस्य च संवादं मुनेराङ्गिरसस्य च ॥ २.९०.६७ ॥
Aqui também citam esta antiga narrativa, o diálogo entre Prahlāda e o sábio Āṅgirasa.
2.90.68
प्रह्लादो नाम दैत्येन्द्रस्तस्य पुत्रो विरोचनः ।
कन्याहेतोराङ्गिरसं सुधन्वानमुपाद्रवत् ॥ २.९०.६८ ॥
Havia o senhor dos daityas chamado Prahlāda; seu filho Virocana atacou o Āṅgirasa Sudhanvan por causa de uma donzela.
2.90.69
अहं ज्यायानहं ज्यायानिति कन्येप्सया तदा ।
तयोर्देवनमत्रासीत्प्राणयोरिति नः श्रुतम् ॥ २.९०.६९ ॥
"Eu sou o mais velho, eu sou o mais velho" — por desejo da donzela, houve então entre eles uma aposta com suas vidas, como ouvimos.
2.90.70
तयोः प्रश्नविवादोऽभूत्प्रह्लादं तावपृच्छताम् ।
ज्यायान्क आवयोरेकः प्रश्नं प्रब्रूहि मा मृषा ॥ २.९०.७० ॥
Surgiu entre eles uma disputa sobre uma questão; os dois perguntaram a Prahlāda: "Qual de nós dois é o mais velho? Responda a esta questão, não fale falsamente."
2.90.71
स वै विवदनाद्भीतः सुधन्वानं विलोकयन् ।
तं सुधन्वाब्रवीत्क्रुद्धो ब्रह्मदम्ड इव ज्वलन् ॥ २.९०.७१ ॥
Temendo a disputa, ele olhava para Sudhanvan; então Sudhanvan, enfurecido e flamejante como o bastão de Brahmā, falou-lhe.
2.90.72
यदि वै वक्ष्यसि मृषा प्रह्लादाथ न वक्ष्यसि ।
शतघा ते शिरो वज्री वज्रेण प्रहरिष्यति ॥ २.९०.७२ ॥
Se falares falsamente, Prahlāda, ou se não falares — o portador do raio despedaçará a tua cabeça em cem partes com o seu raio.
2.90.73
सुधन्वना तथोक्तः सन्व्यथितोऽश्वत्थपर्णवत् ।
जगाम कश्यपं दैत्यः परिप्रष्टुं महौजसम् ॥ २.९०.७३ ॥
Assim interpelado por Sudhanvan, o daitya, tremendo como uma folha de aśvattha, foi a Kaśyapa, o poderoso, para interrogá-lo.
2.90.74
त्वं वै धर्मस्य विज्ञाता दैवस्येहासुरस्य च ।
ब्राह्मणस्य महाभाग धर्मकृच्छ्रमिदं शृणु ॥ २.९०.७४ ॥
Tu conheces o dharma, e aqui também o dos deuses e dos asuras. Ó brâmane, ó bem-aventurado, ouve este difícil ponto do dharma.
2.90.75
यो वै प्रश्नं न विब्रूयाद्वितथं चैव निर्दिशेत् ।
के वै तस्य परे लोकास्तन्ममाचक्ष्व पृच्छतः ॥ २.९०.७५ ॥
Para quem não responde a uma pergunta ou aponta o falso, quais são os outros mundos? Diz-me isso, eu que pergunto.
2.90.76
जानन्नविब्रुवन्प्रश्नान्कामात्क्रोधाद्भयात्तथा ।
सहस्रं वारुणान्पाशानात्मनि प्रतिमुञ्चति ॥ २.९०.७६ ॥
Quem sabe e não responde às perguntas, por desejo, ira ou medo, prende a si mesmo mil laços de Varuṇa.
2.90.77
साक्षी वा विब्रुवन्साक्ष्यं गोकर्णशिथिलश्वरन् ।
सहस्रं वारुणान्पाशानात्मनि प्रतिमुञ्जति ॥ २.९०.७७ ॥
A testemunha que presta falso testemunho com a mente frouxa e errante, como a orelha de uma vaca, também se prende a si mesma com mil laços de Varuṇa.
2.90.78
तस्य संवत्सरे पूर्णे पाश एकः प्रमुच्यते ।
तस्मात्सत्यं तु वक्तव्यं जानता सत्यमुञ्जसा ॥ २.९०.७८ ॥
Quando um ano completo passa para ele, um laço se solta. Por isso, quem sabe deve falar a verdade, de modo direto.
2.90.79
विद्धो धर्मो ह्यधर्मेण सभां यत्रोपपद्यते ।
न चास्य शल्यं कृन्तन्ति विद्धास्तत्र सभासदः ॥ २.९०.७९ ॥
Quando o dharma, ferido pelo adharma, chega à assembleia, e os membros feridos ali não lhe arrancam o espinho.
2.90.80
अर्धं हरति वै श्रेष्ठः पादो भवति कर्तृषु ।
पादश्चैव सभासत्सु ये न निन्दन्ति निन्दितम् ॥ २.९०.८० ॥
O melhor leva a metade; entre os agentes há um quarto; e entre os membros da assembleia que não censuram o censurável, um quarto.
2.90.81
अनेना भवति श्रेष्ठो मुच्यन्ते च सभासदः ।
एनो गच्छति कर्तारं निन्दार्हो यत्र निन्द्यते ॥ २.९०.८१ ॥
O melhor torna-se sem culpa, e os membros da assembleia são libertados; onde o censurável é censurado, a falta recai sobre o agente.
2.90.82
वितथं तु वदेयुर्ये धर्मं प्रह्लाद पृच्छते ।
इष्टापूर्तं च ते घ्न्ति सप्तसप्त परावरान् ॥ २.९०.८२ ॥
Prahlāda, os que falam falsamente quando interrogados sobre o dharma destroem o mérito do sacrifício e da caridade, e sete vezes sete antepassados e descendentes, acima e abaixo.
2.90.83
हृतस्वस्य हि यद्दुःखं हतपुत्रस्य चैव यत् ।
ऋणिनः प्रति यच्चैव स्वार्थाद्धष्टस्य चैव यत् ॥ २.९०.८३ ॥
A dor de quem teve sua riqueza roubada e a dor de quem teve o filho morto; a dor com relação ao devedor, e a dor com relação àquele que se torna ousado por interesse próprio.
2.90.84
स्त्रियाः पत्या विहीनाया राज्ञा ग्रस्तस्य चैव यत् ।
अपुत्रायाश्च यद्दुःखं व्याघ्राघ्रातस्य चैव यत् ॥ २.९०.८४ ॥
A dor da mulher privada do marido e a dor daquele que foi capturado pelo rei; a dor da mulher sem filhos e a dor daquele que foi dilacerado por um tigre.
2.90.85
अध्यूढायाश्च यद्दुःखं व्याघ्राघ्रातस्य चैव यत् ।
एतानि वै समान्याहुर्दुःखानि त्रिदिवेश्वराः ॥ २.९०.८५ ॥
O sofrimento da mulher tomada por outro e o sofrimento de quem é agarrado por um tigre — estes, dizem os senhores dos três céus, são sofrimentos iguais.
2.90.86
तानि सर्वाणि दुःखानि प्राप्नोति वितथं ब्रुवन् ।
समक्षदर्शनात्साक्षी श्रवणाच्चेति धारणात् ॥ २.९०.८६ ॥
Quem fala falsamente obtém todos esses sofrimentos. É testemunha quem viu com os próprios olhos, ou ouviu, ou guardou na memória.
2.90.87
तस्मात्सत्यं ब्रुवत्साक्षी धर्मार्थाभ्यां न हीयते ।
कश्यपस्य वचः श्रुत्वा प्रह्लादः पुत्रमब्रवीत् ॥ २.९०.८७ ॥
Portanto, a testemunha que fala a verdade não decai nem no dharma nem na riqueza. Ouvindo as palavras de Kaśyapa, Prahlāda disse a seu filho.
2.90.88
श्रेयान्सुधन्वा त्वत्तो वै मत्तः श्रेयांस्तथाङ्गिराः ।
माता सुधन्वाऽयं प्राणानामीश्वरस्तव
विरोचन सुधन्वाऽयं प्राणानामीश्वरस्तव ॥ २.९०.८८ ॥
Sudhanvan é superior a ti, e Aṅgiras é superior a mim. Este Sudhanvan é o senhor do teu sopro vital. Ó Virocana, este Sudhanvan é o senhor do teu sopro vital.
2.90.89
सुधन्वोवाच ।
पुत्रस्नेहं पिरत्यज्य यस्त्वं धर्मे व्यवस्थितः।
अनुजानामि ते पुत्रं जीवत्वेव शतं समाः ॥ २.९०.८९ ॥
Sudhanvan disse: A ti, que abandonaste o afeto pelo teu filho e permaneces firme no dharma, concedo licença; que o teu filho viva cem anos.
2.90.90
एवं वै परमं धर्मं श्रुत्वा सर्वे सभासदः ।
यथाप्रश्नं तु कृष्णाया मन्यध्वं तत्र किं परम् ॥ २.९०.९० ॥
Tendo ouvido este supremo dharma, que todos os membros da assembleia considerem, segundo a pergunta de Kṛṣṇā, o que é mais elevado neste assunto.
2.90.91
विदुरस्य वचः श्रुत्वा नोचुः किञ्चन पार्थिवाः ।
कर्णो दुःशासनं त्वाह कृष्णं दासीं गृहान्नय ॥ २.९०.९१ ॥
Ao ouvir as palavras de Vidura, os reis nada disseram. Mas Karṇa disse a Duḥśāsana: "Leve Kṛṣṇā, a escrava, para dentro de casa."
2.90.92
तां वेपमानां सव्रीडां प्रलपन्तीं स्म पाण्डवान् ।
दुःशासनः सभामध्ये विचकर्ष तपस्विनीम् ॥ २.९०.९२ ॥
Trêmula, envergonhada, lamentando-se e chamando os Pāṇḍavas, Duḥśāsana arrastou aquela mulher austera para o meio da assembleia.