مهابهاراتا · أدهيايا 2.92
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.92.1
तथा तु दृष्ट्वा बहु तत्र देवीं ।
रोरूयमाणां कुररीमिवार्ताम्।
नोचुर्वचः साध्वथवाऽप्यसाधु ।
महीक्षितो धार्तराष्ट्रस्य भीताः ॥ २.९२.१ ॥
ورأى الملوك، خائفين من أبناء دهرتاراشترا، الملكة هناك تبكي كثيرا مكروبة كأنثى الطائر الكُرَري، فلم ينطقوا بكلمة صواب أو خطأ.
2.92.2
दृष्ट्वा तथा पार्थिवपुत्रपौत्रां-
स्तूष्णींभूतान्धृतराष्ट्रस्य पुत्रः।
स्मयन्निवेदं वचनं बभाषे ।
पाञ्चालराजस्य सुतां तदानीम् ॥ २.९२.२ ॥
فلما رأى الملوك وأبناءهم وأحفادهم صامتين هكذا، تكلم ابن دهرتاراشترا، كأنه يبتسم، بهذه الكلمات إلى ابنة ملك البانشالا، دروبدي.
2.92.3
तिष्ठत्वयं प्रश्न उदारसत्वे ।
भीमेऽर्जुने सहदेवे तथैव।
पत्यौ च ते नकुले याज्ञसेनि ।
वदन्त्वेते वचनं त्वत्प्रसूतम् ॥ २.९२.३ ॥
فلتبقَ هذه المسألة، أيتها الكريمة النفس! ولْيتكلم بهيما وأرجونا وساهاديفا، وكذلك زوجك ناكولا، يا ابنة ياجنَسينا، بالكلام الصادر منك.
2.92.4
अनीश्वरं विब्रुवन्त्वार्यमध्ये ।
युधिष्ठिरं तव पाञ्चालि हेतोः।
कुर्वन्तु सर्वे चानृतं धर्मराजं ।
पाञ्चालि त्वं मोक्ष्यसे दासभावात् ॥ २.९२.४ ॥
ليُعلنوا بين الأشراف أن يُدِشثيرا لم يكن سيدا بسببك، وليجعل الجميع ملك الدارما كاذبا — أيتها البانشالية! حينئذ تتحررين من حالة العبودية.
2.92.5
धर्मे स्थितो धर्मसुतो महात्मा ।
स्वयं चेदं कथयत्विन्द्रकल्पः।
ईशो वा ते ह्यनीशोऽथवैष ।
वाक्यादस्य क्षिप्रमेकं भजस्व ॥ २.९२.५ ॥
فليقل ابن الدّارما الثابت في الدارما، المهاتما المماثل لإندرا، بنفسه: هل هو سيّدك أم لا؟ فبهذا القول اختر بسرعة أحد الأمرين.
2.92.6
सर्वे हीमे कौरवेयाः सभायां ।
दुःखान्तरे वर्तमानास्तवैव।
न विब्रुवन्त्यार्यसत्वा यथाव-
त्पतींश्च ते समवेक्ष्याल्पभाग्यान् ॥ २.९२.६ ॥
في هذه المجلس، لا يتكلّم جميع هؤلاء الكورافيين، وهم في وسط كربك نفسه، مع أنهم ذوو طبع نبيل، كما ينبغي؛ ولا حتى وهم ينظرون إلى زوجاتك وأزواجك التعساء.
2.92.7
ततः सभ्याः कुरुराजस्य तस्य ।
वाक्यं सर्वे प्रशशंसुस्तथोच्चैः।
चेलावेधांश्चापि चक्रुर्नदन्तो ।
हाहेत्यासीदपि चैवार्तनादः ॥ २.९२.७ ॥
ثم أثنى جميع أعضاء المجلس بصوت عالٍ على كلام ملك الكورو؛ وهم يزأرون، لوّحوا بثيابهم، وعلا صوت الأسى: «آه، آه!».
2.92.8
श्रुत्वा तुं तद्वाक्यमनोहरं त-
द्धर्षश्चासीत्कौरवाणां सभायाम्।
सर्वे चासन्पार्थिवाः प्रीतिमन्तः ।
कुरुश्रेष्ठं धार्मिकं पूजयन्तः ॥ २.९२.८ ॥
ولما سمعوا ذلك الكلام الشهي، شعر الكورافيون في المجلس بالابتهاج، وكل الملوك مسرورون يكرّمون الأفضل بين الكورو، الصالح.
2.92.9
युधिष्ठिरं च ते सर्वे समुदैक्षन्त पार्थिवाः ।
किं नु वक्ष्यति धर्मज्ञ इति साचीकृताननाः ॥ २.९२.९ ॥
ونظر جميع الملوك إلى يُدهشثيرا، متسائلين: «ماذا سيقول العالم بالدارما؟»، وقد أدارواوجوههم جانبًا.
2.92.10
किं नु वक्ष्यति बीभत्सुरजितो युधि पाण्डवः ।
भीमसेनो यमौ चोभौ भृशं कौतूहलान्विताः ॥ २.९२.१० ॥
ماذا سيقول بيبهاتسو (أرجونا) الذي لم يُقهر، والبانداواي الذي لم يُغلب في الحرب، وبهيمسينا، والتوأمان؟ كانوا مملوئين بفضول شديد.
2.92.11
तस्मिन्नुपरते शब्दे भीमसेनोऽब्रवीदिदम् ।
प्रगृह्य रुचिरं दिव्यं भुजं चन्दनचर्चितम् ॥ २.९२.११ ॥
ولما انقطع ذلك الصوت، رفع بهيمسينا ذراعه الجميل الإلهي المطلي بالصندل، وقال هذا.
2.92.12
यद्येष गुरुरस्माकं धर्मराजो महामनाः ।
न प्रभुः स्यात्कुलस्यास्य न वयं मर्षयेमहि ॥ २.९२.१२ ॥
لو لم يكن هذا معلّمنا، الملك دارما ذو النفس الكبيرة، سيدَ هذه الأسرة، لما احتملنا ذلك.
2.92.13
ईशो नः पुण्यतपसां प्राणानामपि चेश्वरः ।
मन्यते जितमात्मानं यद्येष विजिता वयम् ॥ २.९२.१३ ॥
هو سيدنا، بل سيد حياة أهل التقوى والتقشّف. فإن رأى نفسه مغلوبًا، فنحن مغلوبون.
2.92.14
न हि मुच्येत मे जीवन्पदा भूमिमुपस्पृशन् ।
मर्त्यधर्मा परामृश्य पाञ्चाल्या मूर्धजानिमान् ॥ २.९२.१४ ॥
من لمس هذه الشعور الخاصة بالبانشالية لن أدعه يخرج حيًّا ما دام يمشي على الأرض بقدميه.
2.92.15
पश्यध्वं ह्यायतौ वृत्तौ भुजौ मे परिघाविव ।
नैतयोरन्तरं प्राप्य मुच्येतापि शतक्रतुः ॥ २.९२.१५ ॥
انظروا إلى ذراعيّ الطويلتين المستديرتين، كعمودين من حديد. من يقع بينهما لا ينجو، ولو كان شَتَكراتو (إندرا).
2.92.16
धर्मपाशसितस्त्वेवमधिगच्छामि सङ्कटम् ।
गौरवेण निरुद्धश्च निग्रहादर्जुनस्य च ॥ २.९२.१६ ॥
مربوطًا بحبل الدارما، أقع هكذا في الضيق، محبوسًا بالوقار وبقيد أرجونا أيضًا.
2.92.17
धर्मराजनिसृष्टस्तु सिंहः क्षुद्रमृगानिव ।
धार्तराष्टारानिमान्पापान्निष्पषेयं तलासिभिः ॥ २.९२.१७ ॥
سأُطلَق من ملك الدارما، فأسحق أبناء دهريتاراشترا الأشرار هؤلاء بالكفوف والسيوف كما يسحق الأسد الوحوش الصغيرة.
2.92.18
तमुवाच तदा भीष्मो द्रोणो विदुर एव च ।
क्षम्यतामिदमित्येवं सर्वं सम्भाव्यते त्वयि ॥ २.९२.१८ ॥
فقال له حينئذ بهيشما ودرونا وفيدورا: "ليُغفَر هذا"؛ هكذا يُعتبَر كل شيء ممكنًا فيك.
2.92.19
त्रयः किलेमे ह्यधना भवन्ति ।
दासः पुत्रश्चास्वतन्त्रा च नारी।
दासस्य पत्नी त्वधनस्य भद्रे ।
हीनश्वरा दासधनं च सर्वम् ॥ २.९२.१९ ॥
هؤلاء الثلاثة حقًا بلا مال: العبد، والابن، والمرأة غير المستقلة. زوجة العبد، أيتها الكريمة، كمن لا مال له؛ وما للعبد من مال وكل شيء عديم القدرة.
2.92.20
प्रविश्य राज्ञः परिवारं भजस्व ।
तत्ते कार्यं शिष्टमादिश्यतेऽत्र।
ईशास्तु सर्वे तव राजपुत्रि ।
भवन्ति वै धार्तराष्ट्रा न पार्थाः ॥ २.९२.२० ॥
ادخلي بيت الملك واخدميهم؛ وواجبك المتبقي مأمور به هنا. أيتها الأميرة، جميع أسيادك أبناء دهريتاراشترا، لا أبناء بريثا.
2.92.21
अन्यं वृणीष्व पतिमाशु भामिनि ।
यस्माद्दास्यं न लभसि देवनेन।
अवाच्या वै पतिषु कामवृत्ति-
र्नित्यं दास्ये विदितं तत्तवास्तु ॥ २.९२.२१ ॥
أيتها المشرقة، اختاري سريعًا زوجًا آخر، فقد نلتِ الرق بسبب لعب النرد. المرأة التي تتصرف بمشيئتها تجاه أزواجها لا يُذكر أمرها، فهي دائمًا أمة. وهذا معلوم لديك.
2.92.22
पराजितो नकुलो भीमसेनो ।
युधिष्ठरः सहदेवार्जुनौ च।
दासीभूता त्वं हि वै याज्ञसेनि ।
पराजितास्ते पतयो नैव सन्ति ॥ २.९२.२२ ॥
لقد هُزم ناكula وبهيماسينا ويudhishthira وساهاديفا وأرجونا. أيتها ابنة ياجناسينا، لقد صرتِ خادمة؛ أزواجك مهزومون، وهم في الحقيقة لم يعودوا كذلك.
2.92.23
प्रयोजनं जन्मनि किं न मन्यते ।
पराक्रमं पौरुषं चैव पार्थटः।
पाञ्चाल्यस्य द्रुपदस्यात्मजामिमां ।
सभामध्ये यो व्यदेवीद्ग्लहेषु ॥ २.९२.२३ ॥
أما يُعتبر لولادةِ غرضٌ؟ أولم يُظهر أرجونا، ابن بريثا، البأسَ والرجولة؟ هذه ابنة دروبادا ملك البانتشالا، التي وضعت نفسها رهانًا في لعب النرد في وسط المجلس…
2.92.24
तद्वै श्रुत्वा भीमसेनोऽत्यमर्षी ।
भृशं निशश्वास तदाऽर्तरूपः।
राजानुगो धर्मपाशानुबद्धो ।
दहन्निवैनं क्रोधसंरक्तदृष्टिः ॥ २.९२.२४ ॥
لما سمع بذلك غضب بهيماسينا غضبًا شديدًا. تنفّس تنفسًا عميقًا في هيئة المتألم؛ خاضعًا للملك، مقيّدًا بحبل الدارما، ونظر بعينين محمرتين من الغضب كأنه سيحرقه.
2.92.25
नाहं कुप्ये सूतपुत्रस्य राज-
न्नेष सत्यं दासधर्मः प्रदिष्टः।
किं विद्विषो वै मामेवं व्याहरेयु-
र्नादेवीस्त्वं यद्यनया नरेन्द्र ॥ २.९२.२५ ॥
أيها الملك، لستُ غاضبًا من ابن السائق؛ فهذا حقًّا واجب العبد المفروض. لماذا يقول لي الأعداء ذلك؟ أيها سيد البشر، لو لم تجعلها تفعل ذلك، هل كان الأعداء سيقولون هذا عني؟
2.92.26
भीमसेनवचः श्रुत्वा राजा दुर्योधनस्तदा ।
युधिष्ठिरमुवाचेदं तूष्णीम्भूतमचेतनम् ॥ २.९२.२६ ॥
فلما سمع دوريودهانا، ملك الكورو، كلام بهيمasena، قال ليوديشتيرا، الذي صار صامتًا لا حراك به، هذا.
2.92.27
भीमार्जुनौ यमौ चैव स्थितौ ते नृप शासने ।
प्रश्नं ब्रूहि च कृष्णां त्वमजितां यदि मन्यसे ॥ २.९२.२७ ॥
أيها الملك، يقف بهيما وأرجونا والتوأمان تحت أمرك. إن كنت تظن أن كريشنا غير مقهورة، فاطرح سؤالك.
2.92.28
एवमुक्त्वा तु कौन्येयमपोह्य वसनं स्वकम् ।
स्मयन्निवेक्ष्य पाञ्चालीमैश्वर्यमदमोहितः ॥ २.९२.२८ ॥
وبعد أن قال هذا، كشف ثوبه أمام ابن كونتي، ومفتونًا بنشوة السلطان، نظر إلى بانتشالي مبتسمًا.
2.92.29
कदलीदण्डसदृशं सर्वलक्षणसंयुतम् ।
गजहस्तप्रतीकाशं वज्रप्रतिमगौरवम् ॥ २.९२.२९ ॥
يشبه جذع شجرة الموز، ومتصف بكل العلامات المباركة، يشبه خرطوم الفيل، ذو ثقل كالصاعقة.
2.92.30
अभ्युत्स्मयित्वा राधेयं भीममाधर्षयन्निव ।
द्रौपद्याः प्रेक्षमाणायाः सव्यमूरुमदर्शयत् ॥ २.९२.३० ॥
ضحك نحو ابن راذا، كأنه يهين بهيما، وبينما كانت دراوبادي تنظر، أرى فخذه الأيسر.
2.92.31
भीमसेनस्तमालोक्य नेत्रे उत्फाल्य लोहिते ।
प्रोवाच राजमध्ये तं सभां विश्रावयन्निव ॥ २.९२.३१ ॥
فلما رآه بهيماسينا، فتح عينيه الحمراوين، وخاطبه في وسط الملوك كأنه يُسمع المجلس كله.
2.92.32
पितृभिः सह सालोक्यं मा स्म गच्छेद्वृकोदरः ।
यद्येतमूरुं गदया न भिन्द्यां ते महाहवे ॥ २.९२.३२ ॥
إن لم أكسر بالهراوة هذه الفخذ منك في المعركة العظيمة، فلا يذهب الذئبي البطن إلى عالم واحد مع آبائه.
2.92.33
क्रुद्धस्य तस्य सर्वेभ्यः स्रोतोभ्यः पावकार्चिषः ।
वृक्षस्येव विनिश्वेरुः कोटरेभ्यः प्रदह्यतः ॥ २.९२.३३ ॥
من جميع منافذ جسده الغاضب انبعثت ألسنة نار، كما تنبعث من تجاويف شجرة تحترق.
2.92.34
परं भयं पश्यत भीमसेना-
त्तद्बुध्यध्वं पार्थिवाः प्रातिपेयाः।
दैवेरितो नूनमयं पुरस्ता-
त्परोऽनयो भरतेषूदपादि ॥ २.९२.३४ ॥
انظروا إلى الخوف العظيم من بهيمسينا أيها الملوك، واعلموا هذا يا بني براتيبا. لا شك أن هذه الفاجعة العظيمة قد نشأت من قبل بين البهاراتا، مدفوعة بالقدر.
2.92.35
अतिद्यूतं कृतमिदं धार्तराष्ट्र ।
यस्मात्स्त्रियं विवदध्वं सभायाम्।
योगक्षेमौ नश्यतो वः समग्रौ ।
पापान्मन्त्रान्कुरवो मन्त्रयन्ति ॥ २.९२.३५ ॥
يا ابن دهريتاراشترا، لقد وقع هذا بسبب المقامرة المفرطة، فأنتم تتنازعون في المجلس على امرأة. يهلك رزقكم وأمنكم بالكامل، والكورو يتشاورون في مشورة آثمة.
2.92.36
इमं धर्मं कुरवो जानताशु ।
ध्वस्ते धर्मे परिषत्सम्प्रदुष्येत्।
इमां चेत्पूर्वं कितवोऽग्लहिष्य-
दीशोऽभविष्यदपराजितात्मा ॥ २.९२.३६ ॥
يا كورو، اعلموا هذا الدهرما سريعاً. فإذا هلك الدهرما، فسد المجلس أيضاً. ولو كان هذا المقامر قد ربحه من قبل، لصار سيداً لا تُقهر نفسه.
2.92.37
स्वप्ने यथैतद्विजितं धनं स्या-
देवं मन्ये यस्य दीव्यत्यनीशः।
गान्धारराजस्य वचो निशम्य ।
धर्मादस्मात्कुरवो माऽपयात ॥ २.९२.३७ ॥
كأن هذا الثراء قد كُسب في حلم، هكذا أظن لمن يلعب النرد وهو لا يملك زمامه. وقد سمعتم قول ملك غاندهارا، فلا تحيدوا عن هذا الدهرما أيها الكوروّيون.
2.92.38
भीमस्य वाक्ये तद्वदेवार्जुनस्य ।
स्थितोऽहं वै यमयोश्चैवमेव।
युधिष्ठिरं ते प्रवदन्त्वनीश-
मथो दास्यान्मोक्षसे याज्ञसेनि ॥ २.९२.३८ ॥
وأنا أقف على قول بهيما وأرجونا كذلك، وكذلك قول التوأمين. فليعلنوا أن يودهشتهرا بلا سلطان، عندئذ يا ابنة ياجنسينا تنعتقين من العبودية.
2.92.39
ईशो राजा पूर्वमासीद्ग्लहे नः ।
कुन्तीसुतो धर्मराजो महात्मा।
ईशस्त्वयं कस्य पराजितात्मा ।
तज्जानीध्वं कुरवः सर्व एव ॥ २.९२.३९ ॥
فيما مضى في لعب النرد كان ملكنا وسيدنا ابن كونتي، الكريم النفس دهرمراجا. أما هذا الذي هُزم في نفسه، فلمن هو سيد؟ فاعلموا ذلك جميعاً أيها الكوروّيون.
2.92.40
दुश्शासन निबोधेदं वचनं वै प्रभाषितम् ।
किमनेन चिरं वीर नयस्व द्रपदात्मजाम्।
दासीभावेन भुङ्क्ष्व त्वं यथेष्टं कुरुनन्दन ॥ २.९२.४० ॥
يا دوشاسانا، اسمع هذا القول الذي قيل. أيها البطل، ما فائدة هذا التأخير الطويل؟ اقتد ابنة دروبادا؛ وتمتع بها في حال العبودية كما تشاء، يا بهجة الكوروّيين.
2.92.41
ततो गान्धारराजस्य पुत्रः शकुनिरब्रवीत् ।
साधु कर्ण महाबाहो यथेष्टं क्रियतामिति ॥ २.९२.४१ ॥
فقال شاكوني، ابن ملك غاندهارا: «حسناً قلت يا كارنا، يا ذا الذراعين القويتين؛ فليُنفَّذ كما تشاء.»
2.92.42
ततो दुश्शासनस्तूर्णं द्रुपदस्य सुतां बलात् ।
प्रवेशयितुमारब्धः स चकर्ष दुरात्मवान् ॥ २.९२.४२ ॥
ثم بدأ دُوشّاسَنا على الفور يجرّ ابنة دروبادا بالقوة إلى الداخل؛ فجرّها ذلك الخبيث النفس.
2.92.43
ततो विक्रोशति तदा पाञ्चाली वरवर्णिनी ॥ २.९२.४३ ॥
وكانت بانشالي ذات البشرة الجميلة تصرخ حينئذ.
2.92.44
परित्रायस्व मां भीष्ण द्रोण द्रौणे तथा कृप ।
परित्रायस्व विदुर धर्मिष्ठो धर्मवत्सल ॥ २.९२.४४ ॥
يا بهيشما، يا دروناً، يا ابن درونا، وكذلك يا كربا، احموني. يا فيدورا، يا أكثر الناس استقامة ومحبّ الدهرما، احمني.
2.92.45
धृतराष्ट्र महाराज परित्रायस्व वै स्नुषाम् ।
गान्धारि त्वं महाभागे सर्वज्ञे सर्वदर्शिनि।
पिरत्रायस्व मां भीरुं सुयोधनभयार्दिताम् ॥ २.९२.४५ ॥
يا ملكي العظيم دهريتاراشترا، احمِ كنّتك. يا غانداري ذات الحظ العظيم، يا من تعلمين كل شيء وترين كل شيء، احميني أنا الخائفة المعذّبة بخوف سُيودهانا.
2.92.46
त्वमार्ये वीरजननि किं मां पश्यसि यादवीम् ।
क्लिश्यमानामनार्येण न त्रायसिव वधूं स्वकाम् ॥ २.९२.४६ ॥
يا نبيلة، يا أم الأبطال، لماذا تنظرين إليّ، أنا اليادافية؟ لا تحمينني، وأنا أُعذَّب على يد الدنيء، كما كنتِ ستحمين كنّتكِ الخاصة.
2.92.47
यदि लालप्यमानां मां न कश्चित्किञ्चिदब्रवीत् ।
हा हताऽस्मि सुमन्दात्मा सुयोधनवशं गता ॥ २.९२.४७ ॥
إن كان أحد لا يكلمني بكلمة وأنا أنتحب، فآه، قد هلكت، ووقعت في سلطان سُيودهانا.
2.92.48
न वै पाण्डुर्नरपतिर्न धर्मो न च देवराट् ।
न चायुर्नाश्विनौ वाऽपि परित्रायन्ति वै स्नुषाम् ॥ २.९२.४८ ॥
لا بانڈو، ولا سيد البشر، ولا دارما، ولا ملك الآلهة، ولا طول العمر، ولا حتى التوأمان الأشوينيان، يستطيعون حماية هذه الكنة.
2.92.49
धिक्कष्टं यदि जीवेयं मन्दभाग्या पतिव्रता ॥ २.९२.४९ ॥
عارٌ وأيُّ شقاءٍ، إن كنتُ أنا، التعيسة المخلصة لزوجي، سأبقى حيّة!
2.92.50
शृणोमि वाक्यं तव राजपुत्रि ।
नेमे पार्थाः किञ्चिदपि ब्रुवन्ति।
सा त्वं प्रियार्थं शृणु वाक्यमेत-
द्यदुच्यते पापमतिः कृतघ्नः ॥ २.९२.५० ॥
أيتها الأميرة، أسمع كلامك؛ ومع ذلك فأبناء بريثا لا يقولون شيئًا. من أجل حبيبك، اسمعي هذا القول الذي يُقال عن ذلك الخبيث الجاحد.
2.92.51
सुयोधनः सानुचरः सुदुष्टः ।
सहैव राजा निकृतः सूनुना च
यद्येष वाचं महदुच्यमानां ।
न श्रोष्यते पापमतिः सुदुष्टः ॥ २.९२.५१ ॥
سويودهانا وأتباعه شديدو الخبث؛ والملك أيضًا أُصيب معه بسبب ابنه. فإن لم يصغ هذا الخبيث ذو النية الشريرة إلى هذا القول العظيم الذي يُقال الآن...
2.92.52
इत्येवमुक्त्वा द्रुपदस्य पुत्रीं ।
क्षत्ताऽब्रवीद्धृतराष्ट्रस्य पुत्रम्। ॥ २.९२.५२ ॥
وبعد أن قال هذا لابنة دروبادا، خاطب الوصيّ (ويدورا) ابنَ دهريتاراشترا.
2.92.53
मा क्लिश्यतां वै द्रुपदस्य पुत्रीं ।
मा त्वं चरीं द्रक्ष्यसि राजपुत्र ॥ २.९२.५३ ॥
لا تُعذّب ابنة دروبادا؛ أيها الأمير، لا تنظر إلى حالها البائس.
2.92.54
यद्येवं त्वं महाराज सङ्क्लेशयसि द्रौपदीम् ।
अचिरेणैव कालेन पुत्रस्ते सह मन्त्रिभिः।
गमिष्यति क्षयं पापः पाण्डवक्षयकारणात् ॥ २.९२.५४ ॥
أيها الملك العظيم، إن عذّبت دروبدي هكذا، فسيهلك ابنك الآثم مع وزرائه عن قريب، لكونه سبب هلاك البانداڤا.
2.92.55
भीमार्जुनाभ्यां क्रुद्धाभ्यां माद्रीपुत्रद्वयेन च ।
तस्मान्निवारय सुतं मा विनाशं विचिन्तय ॥ २.९२.५५ ॥
من بهيمة وأرجونا الغاضبين وابني مادري سيأتي الهلاك. فاكبح ابنك، ولا تفكر في الفناء.
2.92.56
एतच्छुत्वा मन्दबुद्धिर्नोत्तरं किञ्चिदब्रवीत् ।
ततो दुर्योधनस्तत्र दैवमोहबलात्कृतः ॥ २.९२.५६ ॥
ولما سمع ذلك، لم يُجب الأحمق (دُريوضانا) بشيء. ثم إن دُريوضانا، المدفوع هناك بقوة الغواية الإلهية، [التزم الصمت].
2.92.57
अचिन्त्य क्षत्तुर्वचनं हर्षेणायतलोचनः ।
ऊरू दर्शयते पापो द्रौपद्या वै मुहुर्मुहुः ॥ २.९२.५७ ॥
متجاهلًا كلام فيدورا، أخذ الآثم واسع العينين يُري دروبدي فخذيه مرارًا وتكرارًا بفرح.
2.92.58
ऊरौ सन्दर्श्यमाने तु निरीक्ष्य तु सुयोधनम् ।
वृकोदरस्तदालोक्य नेत्रे चोल्फाल्य लोहिते ॥ २.९२.५८ ॥
وبينما كانت الفخذان تُعرضان، نظر فركودارا (بهيما) إلى سويودهانا؛ فلما رآه، قلب عينيه الحمراوين.
2.92.59
एतत्समीक्ष्यात्मनि चावमानं ।
नियम्य मन्युं बलनान्स मानी।
राजानुजः संसदि कौरवाणां ।
विनिष्क्रमन्वाक्यमुवाच भीमः ॥ २.९२.५९ ॥
وإذ أدرك هذه الإهانة في نفسه وكبح غضبه، قال بهيما، الأخ الأصغر للملك القوي المعتز بنفسه، هذه الكلمات وهو يخرج من مجلس الكوروين.
2.92.60
अहं दुर्योधनं हन्ता कर्णं हन्ता धनञ्जयः ।
शकुनिं चाक्षकितवं सहदेवो हनिष्यति ॥ २.९२.६० ॥
سأقتل دوريودهانا، وسيقتل دهنجيا كارنا، وسيقتل ساهاديفا شاكوني، الغشاش في لعب النرد.
2.92.63
दुश्शासनस्य रुधिरं पास्यामि मृगराडिव ॥ २.९२.६३ ॥
سأشرب دم دوهشاسانا كما يفعل الأسد.
2.92.64
भीमसेन न ते सन्ति येषां वैरं त्वया सह ।
नन्दा गृहेषु न बुद्ध्यन्ते महद्भयम् ॥ २.९२.६४ ॥
يا بهيماسينا، الذين لهم عداوة معك ليسوا أعداءك حقًا؛ ولا يُدرك الخطر الكبير لنَندا (?) في البيوت.
2.92.65
नैव वाचा व्यवसितं भीम विज्ञायते सताम् ।
यदि स्थास्यन्ति सङ्ग्रामे क्षत्रधर्मेण वै सह ॥ २.९२.६५ ॥
يا بهيما، لا تُعرف عزيمة الأخيار بالكلام وحده؛ بل تُعرف إن ثبتوا في القتال بواجب المحارب.
2.92.66
दुर्योधनस्य कर्णस्य शकुनेश्च दुरात्मनः ।
दुश्शासनचतुर्थानां भूमिः पास्यति शोणितम् ॥ २.९२.६६ ॥
ستشرب الأرض دم دوريودهانا وكارنا وشاكوني الشرير، ومن يكون دوهشاسانا رابعهم.
2.92.67
असूयितारं वक्तारं प्रहृष्टानां दुरात्मनाम् ।
भीमसेन नियोगात्ते हन्ताऽहं कर्णमाहवे ॥ २.९२.६७ ॥
يا بهيماسينا، بأمرك سأقتل كارنا في المعركة — ذلك الحسود الثرثار، أحد الأشرار المبتهجين.
2.92.68
कर्णं कर्णानुगांश्चैव रणे हन्ताऽस्मि पत्रिभिः ।
ये चान्ये विप्रयोत्स्यन्ति बुद्धिमोहेन मां नृपाः।
तान्स्म सर्वञ्छितैर्बाणैर्नेताऽस्मि यमसादनम् ॥ २.९२.६८ ॥
في المعركة سأقتل كارنا وأتباعه بالسهام؛ وكل الملوك الآخرين الذين يحاربونني بسبب ضلال عقولهم، سأرسلهم بسهام حادة إلى مسكن ياما.
2.92.69
चलेद्वि हिमवान्स्थानान्निष्प्रभः स्याद्दिवाकरः ।
शैत्यं सोमात्प्रणश्येत मत्सत्यं विचलेद्यदि ॥ २.९२.६९ ॥
إن تزعزعت حقيقتي، فلتتحرك جبال الهيمالايا من مكانها، ولتفقد الشمس بهاءها، ولتزل البرودة من القمر.
2.92.70
उत्युक्तवति पार्थे तु श्रीमान्माद्रवतीसुतः ।
प्रगृह्य विपुलं बाहुं सहदेवः प्रतापवान् ॥ २.९२.७० ॥
lorsque Pārtha eut ainsi parlé, Sahadeva, le glorieux fils de Mādravī, puissant en vaillance, leva son grand bras.
2.92.71
सौबलस्य वधप्रेप्सुरिदं वचनमब्रवीत् ।
क्रोधसंरक्तनयनो निश्वस्य च मुहुर्मुहुः ॥ २.९२.७१ ॥
Desiring the slaying of Saubala's son, Śakuni, he spoke these words, his eyes reddened with anger, sighing again and again.
2.92.72
यानक्षान्मन्यसे मूढ गान्धाराणां यशोहर ।
नैते ह्यक्षाः शिता वाणास्त्वयैते समरे धृताः ॥ २.९२.७२ ॥
أيها الأحمق، يا سالب مجد الغاندهارا: ما تظنه نرداً ليس بنرد. إنها سهام حادة، قد أمسكتَ بها في القتال.
2.92.73
यथा चैवोक्तवान्भीमस्त्वामुद्दिश्य सबान्धवम् ।
कर्ताऽहं कर्मणा चास्य कुरुकार्याणि सर्वशः।
यदि स्थस्यासि सङ्ग्रामे क्षत्रधर्मेण सौबल ॥ २.९२.७३ ॥
كما قال بهيما موجّهاً الكلام إليك وإلى أقربائك، سأُتمّ أنا أيضاً بعملي واجبات الكورو كلها. يا ابن سوبالا، إن وقفتَ في القتال وفق شريعة المحاربين…
2.92.74
सहदेववचः श्रुत्वा नकुलोऽपि विशाम्पते ।
दर्शनीयतमो नॄणामिदं वचनमब्रवीत् ॥ २.९२.७४ ॥
يا سيد الشعوب، لما سمع نكولا كلام ساهاديفا، وهو أجدر الرجال بالاحترام، قال هذا الكلام أيضاً.
2.92.75
सुतेयं यज्ञसेनस्य द्यूतेऽस्मिन्धृतराष्ट्रजैः ।
यैर्वाचः श्राविता रूक्षा धूर्तैर्दुर्योधनप्रियैः ॥ २.९२.७५ ॥
هذه ابنة ياجنياسينا (دروبادا)، التي في هذه المقامرة أسمع أبناءُ دهريتاراشترا، أولئك الأشرار المحبوبون لدى دورُيودهانا، كلماتٍ قاسية.
2.92.76
धार्तराष्ट्रान्सुदुर्वृत्तान्मुमूर्षून्कालचोदितान् ।
दर्शयिष्यामि भूयिष्ठमहं वैवस्वतक्षयम् ॥ २.९२.७६ ॥
سأُري أبناء دهريتاراشترا، أولئك الأشرار للغاية، الراغبين في الموت والمدفوعين بالزمن، مسكن فايفاسفاتا (ياما) بكثرة.
2.92.77
उलूकं च दुरात्मानं सौबलस्य प्रियं सुतम् ।
हन्ताऽहमस्मि समरे मम शत्रुं नराधमम् ॥ २.९२.७७ ॥
أنا من سيقتل في القتال أولوكا، الابن المحبوب لشاكوني ابن سوبالا، ذو النفس الشريرة، عدوي، ذلك الأدنى بين الرجال.
2.92.78
निदेशाद्धर्मराजस्य द्रौपद्याः पदवीं चरन् ।
नर्धार्तराष्टां पृथिवीं कर्तास्मि नचिरादिवा ॥ २.९२.७८ ॥
بأمر الملك دهرما، وسائرًا على درب دروبادي، سأجعل الأرض قريبًا خالية من أبناء دهريتاراشترا.
2.92.79
यस्माच्चोरुं दर्शयसे यस्माच्चोरुं निरीक्षसे ।
तस्मात्तव ह्यधर्मिष्ठ ऊरौ मृत्युर्भविष्यति ॥ २.९२.७९ ॥
لأنك تكشف فخذك وتحدّق في فخذي، لذلك أيها الأشد لا دينية، سيكون موتك على فخذك.
2.92.80
यस्माच्चैवं क्लेशयति भ्राता ते मां दुरात्मवान् ।
तस्मादुधिरमेवास्य पास्यते वै वृकोदरः ॥ २.९२.८० ॥
لأن أخاك الشرير يعذبني بهذه الصورة، لذلك سيشرب فركودارا دمه حقًا.
2.92.81
इमं च पापिष्ठमतिं कर्णं समुतबान्धवम् ।
सामात्यं सपरीवारं हनिष्यति धनञ्जयः ॥ २.९२.८१ ॥
وهذا كرنا ذو العقل الأشد إثمًا، مع أقربائه ووزرائه وحاشيته، سيقتله دهنجايا.
2.92.82
क्षुद्रधर्मं नैकृतिकं शकुनिं पापचेतसम् ।
सहदेवो रणे क्रुद्धो हनिष्यति सबान्धवम् ॥ २.९२.८२ ॥
وشكوني الخسيس السلوك، الغادر، ذو العقل الآثم، سيقتله ساهاديفا غاضبًا في المعركة مع أقربائه.
2.92.83
एवमुक्ते तु वचने द्रौपद्या धर्मशीलया ।
ततोऽन्तरिक्षात्सुमहत्पुष्पवर्षमवापततम् ॥ २.९२.८३ ॥
ولما قيلت هذه الكلمات من درأوباديّ الفاضلة في الدَّرْما، هطل من السماء مطر عظيم من الزهور.
2.92.84
तेषां तु वचनं श्रुत्वा नोचुस्तत्र सभासदः ।
अर्जुनस्य भयाद्राजन्नभून्निश्शब्दमत्र वै ॥ २.९२.८४ ॥
ولما سمع الحاضرون في المجلس كلامهم لم ينطقوا بشيء هناك. أيها الملك، من خوف أرجونا ساد الصمت في ذلك المكان.