Mahābhārata · Adhyāya 2.92
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.92.1
तथा तु दृष्ट्वा बहु तत्र देवीं ।
रोरूयमाणां कुररीमिवार्ताम्।
नोचुर्वचः साध्वथवाऽप्यसाधु ।
महीक्षितो धार्तराष्ट्रस्य भीताः ॥ २.९२.१ ॥
Als sie die Königin dort sahen, wie sie heftig weinte und wie ein Flussadler-Weibchen gequält war, sprachen die Könige, verängstigt vor den Söhnen Dhṛtarāṣṭras, kein Wort, weder recht noch unrecht.
2.92.2
दृष्ट्वा तथा पार्थिवपुत्रपौत्रां-
स्तूष्णींभूतान्धृतराष्ट्रस्य पुत्रः।
स्मयन्निवेदं वचनं बभाषे ।
पाञ्चालराजस्य सुतां तदानीम् ॥ २.९२.२ ॥
Als er die Könige und ihre Söhne und Enkel so schweigend sah, sprach der Sohn Dhṛtarāṣṭras, gleichsam lächelnd, damals diese Worte zu Draupadī, der Tochter des Pañcāla-Königs.
2.92.3
तिष्ठत्वयं प्रश्न उदारसत्वे ।
भीमेऽर्जुने सहदेवे तथैव।
पत्यौ च ते नकुले याज्ञसेनि ।
वदन्त्वेते वचनं त्वत्प्रसूतम् ॥ २.९२.३ ॥
Diese Frage möge bleiben, o Edelherzige! Mögen Bhīma, Arjuna, Sahadeva und ebenso dein Gemahl Nakula, o Tochter des Yajñasena, die Worte sprechen, die von dir hervorgebracht wurden.
2.92.4
अनीश्वरं विब्रुवन्त्वार्यमध्ये ।
युधिष्ठिरं तव पाञ्चालि हेतोः।
कुर्वन्तु सर्वे चानृतं धर्मराजं ।
पाञ्चालि त्वं मोक्ष्यसे दासभावात् ॥ २.९२.४ ॥
Mögen sie unter den Edlen erklären, dass Yudhiṣṭhira deinetwegen kein Herr war, und mögen alle den König des Dharma zum Lügner machen. O Pāñcālī, dann wirst du aus dem Zustand der Sklaverei befreit werden.
2.92.5
धर्मे स्थितो धर्मसुतो महात्मा ।
स्वयं चेदं कथयत्विन्द्रकल्पः।
ईशो वा ते ह्यनीशोऽथवैष ।
वाक्यादस्य क्षिप्रमेकं भजस्व ॥ २.९२.५ ॥
Der Sohn des Dharma, der großseelige, im Dharma feste, Indra gleiche, möge es selbst sagen: Ist er dein Herr oder nicht? Durch dieses Wort ergreife schnell eines davon.
2.92.6
सर्वे हीमे कौरवेयाः सभायां ।
दुःखान्तरे वर्तमानास्तवैव।
न विब्रुवन्त्यार्यसत्वा यथाव-
त्पतींश्च ते समवेक्ष्याल्पभाग्यान् ॥ २.९२.६ ॥
In dieser Versammlung sprechen all diese Kauravas, mitten in deinem eigenen Leid, obwohl sie edler Gesinnung sind, nicht recht; selbst wenn sie deine unglücklichen Gatten ansehen.
2.92.7
ततः सभ्याः कुरुराजस्य तस्य ।
वाक्यं सर्वे प्रशशंसुस्तथोच्चैः।
चेलावेधांश्चापि चक्रुर्नदन्तो ।
हाहेत्यासीदपि चैवार्तनादः ॥ २.९२.७ ॥
Da lobten alle Versammlungsmitglieder laut die Worte des Kuru-Königs; brüllend schwenkten sie ihre Gewänder, und ein Klagelaut erhob sich: »Wehe, wehe!«
2.92.8
श्रुत्वा तुं तद्वाक्यमनोहरं त-
द्धर्षश्चासीत्कौरवाणां सभायाम्।
सर्वे चासन्पार्थिवाः प्रीतिमन्तः ।
कुरुश्रेष्ठं धार्मिकं पूजयन्तः ॥ २.९२.८ ॥
Als sie diese bezaubernde Rede hörten, empfanden die Kaurava in der Versammlung Hochgefühl, und alle Könige, erfreut, ehrten den Gerechtesten unter den Kuru.
2.92.9
युधिष्ठिरं च ते सर्वे समुदैक्षन्त पार्थिवाः ।
किं नु वक्ष्यति धर्मज्ञ इति साचीकृताननाः ॥ २.९२.९ ॥
Und alle Könige blickten auf Yudhiṣṭhira und dachten: »Was wird der Dharma-Kundige sagen?«, die Gesichter seitwärts gewandt.
2.92.10
किं नु वक्ष्यति बीभत्सुरजितो युधि पाण्डवः ।
भीमसेनो यमौ चोभौ भृशं कौतूहलान्विताः ॥ २.९२.१० ॥
Was wird der im Kampf unbesiegte Bībhatsu (Arjuna), der Pāṇḍava, Bhīmasena und die beiden Zwillinge sagen? Sie waren von großer Neugier erfüllt.
2.92.11
तस्मिन्नुपरते शब्दे भीमसेनोऽब्रवीदिदम् ।
प्रगृह्य रुचिरं दिव्यं भुजं चन्दनचर्चितम् ॥ २.९२.११ ॥
Als jenes Geräusch verstummt war, sprach Bhīmasena, seinen schönen, göttlichen, sandelholzbestrichenen Arm erhebend, dies.
2.92.12
यद्येष गुरुरस्माकं धर्मराजो महामनाः ।
न प्रभुः स्यात्कुलस्यास्य न वयं मर्षयेमहि ॥ २.९२.१२ ॥
Wäre dieser, unser Lehrer, der großherzige König Dharma, nicht der Herr dieser Familie, so würden wir dies nicht ertragen.
2.92.13
ईशो नः पुण्यतपसां प्राणानामपि चेश्वरः ।
मन्यते जितमात्मानं यद्येष विजिता वयम् ॥ २.९२.१३ ॥
Er ist unser Herr, sogar Herr über das Leben der Frommen und Asketen. Hält er sich für besiegt, so sind auch wir besiegt.
2.92.14
न हि मुच्येत मे जीवन्पदा भूमिमुपस्पृशन् ।
मर्त्यधर्मा परामृश्य पाञ्चाल्या मूर्धजानिमान् ॥ २.९२.१४ ॥
Wer diese Haare der Pāñcālī berührt hat, dem werde ich nicht lebend entkommen lassen, solange er mit seinen Füßen die Erde berührt.
2.92.15
पश्यध्वं ह्यायतौ वृत्तौ भुजौ मे परिघाविव ।
नैतयोरन्तरं प्राप्य मुच्येतापि शतक्रतुः ॥ २.९२.१५ ॥
Seht meine langen, runden Arme, wie eiserne Keulen. Wer zwischen diesen beiden gefangen ist, dem entkäme nicht einmal Śatakratu (Indra).
2.92.16
धर्मपाशसितस्त्वेवमधिगच्छामि सङ्कटम् ।
गौरवेण निरुद्धश्च निग्रहादर्जुनस्य च ॥ २.९२.१६ ॥
Vom Strick des Dharma gebunden, gerate ich so in Not, gehalten von Ehrfurcht und von Arjunas Zwang.
2.92.17
धर्मराजनिसृष्टस्तु सिंहः क्षुद्रमृगानिव ।
धार्तराष्टारानिमान्पापान्निष्पषेयं तलासिभिः ॥ २.९२.१७ ॥
Von dem König des Dharma freigelassen, werde ich diese bösen Söhne Dhṛtarāṣṭras mit Handflächen und Schwertern zermalmen, wie ein Löwe kleine Tiere.
2.92.18
तमुवाच तदा भीष्मो द्रोणो विदुर एव च ।
क्षम्यतामिदमित्येवं सर्वं सम्भाव्यते त्वयि ॥ २.९२.१८ ॥
Da sprachen Bhīṣma, Droṇa und Vidura zu ihm: "Dies möge vergeben sein"; so wird alles in dir als möglich erachtet.
2.92.19
त्रयः किलेमे ह्यधना भवन्ति ।
दासः पुत्रश्चास्वतन्त्रा च नारी।
दासस्य पत्नी त्वधनस्य भद्रे ।
हीनश्वरा दासधनं च सर्वम् ॥ २.९२.१९ ॥
Diese drei sind in der Tat besitzlos: der Sklave, der Sohn und die unselbständige Frau. Die Frau eines Sklaven, o edle Frau, gleicht der eines Besitzlosen; das Eigentum des Sklaven und alles andere ist ohne Macht.
2.92.20
प्रविश्य राज्ञः परिवारं भजस्व ।
तत्ते कार्यं शिष्टमादिश्यतेऽत्र।
ईशास्तु सर्वे तव राजपुत्रि ।
भवन्ति वै धार्तराष्ट्रा न पार्थाः ॥ २.९२.२० ॥
Tritt in den Haushalt des Königs ein und diene ihnen; deine übrige Pflicht wird dir hier befohlen. O Prinzessin, alle deine Herren sind die Söhne Dhṛtarāṣṭras, nicht die Söhne Pṛthās.
2.92.21
अन्यं वृणीष्व पतिमाशु भामिनि ।
यस्माद्दास्यं न लभसि देवनेन।
अवाच्या वै पतिषु कामवृत्ति-
र्नित्यं दास्ये विदितं तत्तवास्तु ॥ २.९२.२१ ॥
O strahlende Frau, wähle schnell einen anderen Gatten, denn durch das Würfelspiel hast du Knechtschaft erlangt. Eine Frau, die nach eigenem Begehren gegenüber ihren Gatten handelt, ist nicht zu nennen; sie bleibt stets eine Sklavin. Dies ist dir bekannt.
2.92.22
पराजितो नकुलो भीमसेनो ।
युधिष्ठरः सहदेवार्जुनौ च।
दासीभूता त्वं हि वै याज्ञसेनि ।
पराजितास्ते पतयो नैव सन्ति ॥ २.९२.२२ ॥
Nakula, Bhīmasena, Yudhiṣṭhira, Sahadeva und Arjuna sind besiegt. O Tochter des Yajñasena, du bist zur Dienerin geworden; deine Gatten sind besiegt, sie sind in Wahrheit nicht mehr.
2.92.23
प्रयोजनं जन्मनि किं न मन्यते ।
पराक्रमं पौरुषं चैव पार्थटः।
पाञ्चाल्यस्य द्रुपदस्यात्मजामिमां ।
सभामध्ये यो व्यदेवीद्ग्लहेषु ॥ २.९२.२३ ॥
Wird nicht der Zweck der Geburt beachtet? Hat nicht Arjuna, der Sohn der Pṛthā, Tapferkeit und Mannhaftigkeit gezeigt? Diese Tochter des Drupada, König der Pāñcāla, die inmitten der Versammlung im Würfelspiel gewettet hat…
2.92.24
तद्वै श्रुत्वा भीमसेनोऽत्यमर्षी ।
भृशं निशश्वास तदाऽर्तरूपः।
राजानुगो धर्मपाशानुबद्धो ।
दहन्निवैनं क्रोधसंरक्तदृष्टिः ॥ २.९२.२४ ॥
Als Bhīmasena dies hörte, war er äußerst empört. In schmerzlicher Haltung seufzte er tief; an den König gebunden, von der Schlinge des Dharma gefesselt, sah er ihn mit zornroten Augen an, als wolle er ihn verbrennen.
2.92.25
नाहं कुप्ये सूतपुत्रस्य राज-
न्नेष सत्यं दासधर्मः प्रदिष्टः।
किं विद्विषो वै मामेवं व्याहरेयु-
र्नादेवीस्त्वं यद्यनया नरेन्द्र ॥ २.९२.२५ ॥
O König, ich bin nicht zornig auf den Sohn des Wagenlenkers; dies ist in der Tat die vorgeschriebene Pflicht eines Sklaven. Warum sollten Feinde so zu mir sprechen? O Herr der Menschen, hättest du sie nicht so handeln lassen, würden Feinde so von mir reden?
2.92.26
भीमसेनवचः श्रुत्वा राजा दुर्योधनस्तदा ।
युधिष्ठिरमुवाचेदं तूष्णीम्भूतमचेतनम् ॥ २.९२.२६ ॥
Als König Duryodhana Bhīmasenas Worte gehört hatte, sprach er da zu Yudhiṣṭhira, der stumm und regungslos geworden war, dies.
2.92.27
भीमार्जुनौ यमौ चैव स्थितौ ते नृप शासने ।
प्रश्नं ब्रूहि च कृष्णां त्वमजितां यदि मन्यसे ॥ २.९२.२७ ॥
O König, Bhīma und Arjuna und die Zwillinge stehen auf deinen Befehl bereit. Wenn du meinst, Kṛṣṇā sei unbesiegbar, so stelle deine Frage.
2.92.28
एवमुक्त्वा तु कौन्येयमपोह्य वसनं स्वकम् ।
स्मयन्निवेक्ष्य पाञ्चालीमैश्वर्यमदमोहितः ॥ २.९२.२८ ॥
Nachdem er dies gesagt hatte, entblößte er vor dem Sohn der Kuntī seinen Körper und blickte, von der Berauschung der Macht betört, lächelnd auf Pāñcālī.
2.92.29
कदलीदण्डसदृशं सर्वलक्षणसंयुतम् ।
गजहस्तप्रतीकाशं वज्रप्रतिमगौरवम् ॥ २.९२.२९ ॥
Dem Stamm eines Bananenbaums gleich, mit allen glückverheißenden Zeichen versehen, dem Rüssel eines Elefanten ähnlich, von der Schwere eines Donnerkeils.
2.92.30
अभ्युत्स्मयित्वा राधेयं भीममाधर्षयन्निव ।
द्रौपद्याः प्रेक्षमाणायाः सव्यमूरुमदर्शयत् ॥ २.९२.३० ॥
Den Sohn der Rādhā anlächelnd, als wollte er Bhīma beleidigen, zeigte er, während Draupadī zusah, seinen linken Schenkel.
2.92.31
भीमसेनस्तमालोक्य नेत्रे उत्फाल्य लोहिते ।
प्रोवाच राजमध्ये तं सभां विश्रावयन्निव ॥ २.९२.३१ ॥
Bhīmasena sah ihn an, riss seine geröteten Augen weit auf und sprach ihn inmitten der Könige an, so dass die Versammlung es hören konnte.
2.92.32
पितृभिः सह सालोक्यं मा स्म गच्छेद्वृकोदरः ।
यद्येतमूरुं गदया न भिन्द्यां ते महाहवे ॥ २.९२.३२ ॥
Wenn ich in der großen Schlacht diesen Oberschenkel von dir nicht mit meiner Keule zerschmettere, so möge Vṛkodara nicht in dieselbe Welt wie seine Väter gehen.
2.92.33
क्रुद्धस्य तस्य सर्वेभ्यः स्रोतोभ्यः पावकार्चिषः ।
वृक्षस्येव विनिश्वेरुः कोटरेभ्यः प्रदह्यतः ॥ २.९२.३३ ॥
Aus allen Öffnungen seines zornigen Leibes brachen Feuerflammen hervor, wie aus den Höhlungen eines brennenden Baumes.
2.92.34
परं भयं पश्यत भीमसेना-
त्तद्बुध्यध्वं पार्थिवाः प्रातिपेयाः।
दैवेरितो नूनमयं पुरस्ता-
त्परोऽनयो भरतेषूदपादि ॥ २.९२.३४ ॥
Seht die große Furcht vor Bhīmasena, ihr Könige; begreift dies, ihr Nachkommen Pratīpas. Gewiss vom Schicksal getrieben, ist dieses große Unheil schon zuvor unter den Bharatas entstanden.
2.92.35
अतिद्यूतं कृतमिदं धार्तराष्ट्र ।
यस्मात्स्त्रियं विवदध्वं सभायाम्।
योगक्षेमौ नश्यतो वः समग्रौ ।
पापान्मन्त्रान्कुरवो मन्त्रयन्ति ॥ २.९२.३५ ॥
O Sohn Dhṛtarāṣṭras, dies ist durch übermäßiges Würfelspiel geschehen, denn ihr streitet in der Versammlung um eine Frau. Euer Erwerb und eure Sicherheit gehen gänzlich zugrunde; die Kurus beraten sich über sündhaften Rat.
2.92.36
इमं धर्मं कुरवो जानताशु ।
ध्वस्ते धर्मे परिषत्सम्प्रदुष्येत्।
इमां चेत्पूर्वं कितवोऽग्लहिष्य-
दीशोऽभविष्यदपराजितात्मा ॥ २.९२.३६ ॥
O Kurus, erkennt rasch diesen Dharma. Wenn der Dharma zerstört ist, wird auch die Versammlung verdorben. Hätte dieser Spieler dies früher gewonnen, so wäre er ein Herr mit unbesiegtem Selbst geworden.
2.92.37
स्वप्ने यथैतद्विजितं धनं स्या-
देवं मन्ये यस्य दीव्यत्यनीशः।
गान्धारराजस्य वचो निशम्य ।
धर्मादस्मात्कुरवो माऽपयात ॥ २.९२.३७ ॥
Als wäre dieser Reichtum im Traum gewonnen, so denke ich bei dem, der ohne Herrschaft würfelt. Nachdem ihr die Worte des Königs von Gandhāra gehört habt, ihr Kurus, weicht nicht von diesem dharma ab.
2.92.38
भीमस्य वाक्ये तद्वदेवार्जुनस्य ।
स्थितोऽहं वै यमयोश्चैवमेव।
युधिष्ठिरं ते प्रवदन्त्वनीश-
मथो दास्यान्मोक्षसे याज्ञसेनि ॥ २.९२.३८ ॥
Ich stehe fest zu den Worten Bhīmas und Arjunas, ebenso zu den Worten der Zwillinge. Sie mögen erklären, Yudhiṣṭhira sei ohne Befugnis; dann, o Tochter des Yajñasena, wirst du von der Knechtschaft befreit.
2.92.39
ईशो राजा पूर्वमासीद्ग्लहे नः ।
कुन्तीसुतो धर्मराजो महात्मा।
ईशस्त्वयं कस्य पराजितात्मा ।
तज्जानीध्वं कुरवः सर्व एव ॥ २.९२.३९ ॥
Früher war im Würfelspiel unser König und Herr der Sohn der Kuntī, der großherzige Dharmarāja. Doch dieser sich selbst verlorene Mann, wessen Herr ist er? Wisst dies alle, ihr Kurus.
2.92.40
दुश्शासन निबोधेदं वचनं वै प्रभाषितम् ।
किमनेन चिरं वीर नयस्व द्रपदात्मजाम्।
दासीभावेन भुङ्क्ष्व त्वं यथेष्टं कुरुनन्दन ॥ २.९२.४० ॥
Duḥśāsana, höre diese gesprochenen Worte. Wozu so lange Verzögerung, o Held? Führe die Tochter des Drupada hinweg; genieße sie als Sklavin, wie du willst, o Freude der Kurus.
2.92.41
ततो गान्धारराजस्य पुत्रः शकुनिरब्रवीत् ।
साधु कर्ण महाबाहो यथेष्टं क्रियतामिति ॥ २.९२.४१ ॥
Da sprach Śakuni, der Sohn des Königs von Gandhāra: „Gut gesprochen, Karṇa, o Starkarmiger; es geschehe, wie du willst.“
2.92.42
ततो दुश्शासनस्तूर्णं द्रुपदस्य सुतां बलात् ।
प्रवेशयितुमारब्धः स चकर्ष दुरात्मवान् ॥ २.९२.४२ ॥
Da begann Duḥśāsana rasch, Drupadas Tochter gewaltsam hineinzuschleifen; der Übelgesinnte zerrte sie.
2.92.43
ततो विक्रोशति तदा पाञ्चाली वरवर्णिनी ॥ २.९२.४३ ॥
Da schrie die schönfarbige Pāñcālī auf.
2.92.44
परित्रायस्व मां भीष्ण द्रोण द्रौणे तथा कृप ।
परित्रायस्व विदुर धर्मिष्ठो धर्मवत्सल ॥ २.९२.४४ ॥
O Bhīṣma, O Droṇa, O Sohn Droṇas, und ebenso O Kṛpa, beschützt mich! O Vidura, Gerechtester, Freund des Dharma, beschützt mich!
2.92.45
धृतराष्ट्र महाराज परित्रायस्व वै स्नुषाम् ।
गान्धारि त्वं महाभागे सर्वज्ञे सर्वदर्शिनि।
पिरत्रायस्व मां भीरुं सुयोधनभयार्दिताम् ॥ २.९२.४५ ॥
O großer König Dhṛtarāṣṭra, beschützt eure Schwiegertochter! O Gāndhārī, Hochgesegnete, Allwissende und Allsehende, beschützt mich, die ich mich fürchte und von der Furcht vor Suyodhana gepeinigt bin.
2.92.46
त्वमार्ये वीरजननि किं मां पश्यसि यादवीम् ।
क्लिश्यमानामनार्येण न त्रायसिव वधूं स्वकाम् ॥ २.९२.४६ ॥
O edle Frau, Mutter der Helden, warum blickst du auf mich, die Yādava-Frau? Du beschützt nicht deine eigene Schwiegertochter, die vom Unedlen gequält wird.
2.92.47
यदि लालप्यमानां मां न कश्चित्किञ्चिदब्रवीत् ।
हा हताऽस्मि सुमन्दात्मा सुयोधनवशं गता ॥ २.९२.४७ ॥
Wenn mir, die ich klage, niemand ein Wort sagt, dann bin ich verloren, ach, in die Gewalt Suyodhanas geraten.
2.92.48
न वै पाण्डुर्नरपतिर्न धर्मो न च देवराट् ।
न चायुर्नाश्विनौ वाऽपि परित्रायन्ति वै स्नुषाम् ॥ २.९२.४८ ॥
Weder Pāṇḍu, noch der Herrscher der Menschen, noch Dharma, noch der König der Götter, noch langes Leben, noch auch die Aśvin-Zwillinge können diese Schwiegertochter beschützen.
2.92.49
धिक्कष्टं यदि जीवेयं मन्दभाग्या पतिव्रता ॥ २.९२.४९ ॥
Schande, welch ein Elend, wenn ich, die Unglückselige und Gattentreue, weiterleben müsste!
2.92.50
शृणोमि वाक्यं तव राजपुत्रि ।
नेमे पार्थाः किञ्चिदपि ब्रुवन्ति।
सा त्वं प्रियार्थं शृणु वाक्यमेत-
द्यदुच्यते पापमतिः कृतघ्नः ॥ २.९२.५० ॥
Prinzessin, ich höre deine Worte; doch diese Söhne Pṛthās sagen nichts. Um deines Geliebten willen, höre diese Worte über jenen bösgesinnten, undankbaren Mann.
2.92.51
सुयोधनः सानुचरः सुदुष्टः ।
सहैव राजा निकृतः सूनुना च
यद्येष वाचं महदुच्यमानां ।
न श्रोष्यते पापमतिः सुदुष्टः ॥ २.९२.५१ ॥
Suyodhana mit seinem Gefolge ist überaus bösartig; auch der König ist mit ihm durch seinen Sohn verwundet worden. Wenn dieser bösgesinnte, äußerst niederträchtige Mann diese große Rede, die nun gehalten wird, nicht hören wird...
2.92.52
इत्येवमुक्त्वा द्रुपदस्य पुत्रीं ।
क्षत्ताऽब्रवीद्धृतराष्ट्रस्य पुत्रम्। ॥ २.९२.५२ ॥
Nachdem er so zu Drupadas Tochter gesprochen hatte, wandte sich der Verwalter (Vidura) an den Sohn Dhṛtarāṣṭras.
2.92.53
मा क्लिश्यतां वै द्रुपदस्य पुत्रीं ।
मा त्वं चरीं द्रक्ष्यसि राजपुत्र ॥ २.९२.५३ ॥
Quäle Drupadas Tochter nicht; Prinz, sieh ihre elende Lage nicht an.
2.92.54
यद्येवं त्वं महाराज सङ्क्लेशयसि द्रौपदीम् ।
अचिरेणैव कालेन पुत्रस्ते सह मन्त्रिभिः।
गमिष्यति क्षयं पापः पाण्डवक्षयकारणात् ॥ २.९२.५४ ॥
Großer König, wenn du Draupadī so quälst, wird dein frevelhafter Sohn samt seinen Ministern bald zugrunde gehen, zur Ursache des Untergangs der Pāṇḍavas werdend.
2.92.55
भीमार्जुनाभ्यां क्रुद्धाभ्यां माद्रीपुत्रद्वयेन च ।
तस्मान्निवारय सुतं मा विनाशं विचिन्तय ॥ २.९२.५५ ॥
Von dem zornigen Bhīma und Arjuna und den beiden Söhnen Mādrīs wird der Untergang kommen. Halte deshalb deinen Sohn zurück; denke nicht an Vernichtung.
2.92.56
एतच्छुत्वा मन्दबुद्धिर्नोत्तरं किञ्चिदब्रवीत् ।
ततो दुर्योधनस्तत्र दैवमोहबलात्कृतः ॥ २.९२.५६ ॥
Als er dies hörte, antwortete der Dumme (Duryodhana) nichts. Dann blieb Duryodhana, getrieben von der Macht göttlicher Verblendung, [stumm].
2.92.57
अचिन्त्य क्षत्तुर्वचनं हर्षेणायतलोचनः ।
ऊरू दर्शयते पापो द्रौपद्या वै मुहुर्मुहुः ॥ २.९२.५७ ॥
Ohne auf Viduras Worte zu achten, zeigte der sündhafte Mann mit den weiten Augen in Freude immer wieder Draupadī seine Schenkel.
2.92.58
ऊरौ सन्दर्श्यमाने तु निरीक्ष्य तु सुयोधनम् ।
वृकोदरस्तदालोक्य नेत्रे चोल्फाल्य लोहिते ॥ २.९२.५८ ॥
Während die Schenkel gezeigt wurden, blickte Vṛkodara (Bhīma) auf Suyodhana; als er ihn sah, rollte er seine roten Augen.
2.92.59
एतत्समीक्ष्यात्मनि चावमानं ।
नियम्य मन्युं बलनान्स मानी।
राजानुजः संसदि कौरवाणां ।
विनिष्क्रमन्वाक्यमुवाच भीमः ॥ २.९२.५९ ॥
Diese Beleidigung in sich spürend und seinen Zorn zügelnd, sprach Bhīma, der mächtige und stolze jüngere Bruder des Königs, beim Hinausgehen aus der Versammlung der Kurus diese Worte.
2.92.60
अहं दुर्योधनं हन्ता कर्णं हन्ता धनञ्जयः ।
शकुनिं चाक्षकितवं सहदेवो हनिष्यति ॥ २.९२.६० ॥
Ich werde Duryodhana erschlagen; Dhanañjaya wird Karṇa erschlagen; und Sahadeva wird Śakuni erschlagen, den Betrüger im Würfelspiel.
2.92.63
दुश्शासनस्य रुधिरं पास्यामि मृगराडिव ॥ २.९२.६३ ॥
Ich werde das Blut Duḥśāsanas trinken, wie ein Löwe es tut.
2.92.64
भीमसेन न ते सन्ति येषां वैरं त्वया सह ।
नन्दा गृहेषु न बुद्ध्यन्ते महद्भयम् ॥ २.९२.६४ ॥
O Bhīmasena, diejenigen, mit denen du in Feindschaft liegst, sind nicht wirklich deine Feinde; die große Gefahr der Nandā (?) wird in den Häusern nicht erkannt.
2.92.65
नैव वाचा व्यवसितं भीम विज्ञायते सताम् ।
यदि स्थास्यन्ति सङ्ग्रामे क्षत्रधर्मेण वै सह ॥ २.९२.६५ ॥
O Bhīma, der Entschluss der Guten erkennt man nicht allein an Worten; er wird nur erkannt, wenn sie im Kampf mit der Pflicht des Kriegers standhalten.
2.92.66
दुर्योधनस्य कर्णस्य शकुनेश्च दुरात्मनः ।
दुश्शासनचतुर्थानां भूमिः पास्यति शोणितम् ॥ २.९२.६६ ॥
Die Erde wird das Blut von Duryodhana, Karṇa, dem bösen Śakuni und jener trinken, deren Vierter Duḥśāsana ist.
2.92.67
असूयितारं वक्तारं प्रहृष्टानां दुरात्मनाम् ।
भीमसेन नियोगात्ते हन्ताऽहं कर्णमाहवे ॥ २.९२.६७ ॥
O Bhīmasena, auf deinen Befehl werde ich Karṇa im Kampf erschlagen — den neidischen Redner, einen der bösen, die sich freuen.
2.92.68
कर्णं कर्णानुगांश्चैव रणे हन्ताऽस्मि पत्रिभिः ।
ये चान्ये विप्रयोत्स्यन्ति बुद्धिमोहेन मां नृपाः।
तान्स्म सर्वञ्छितैर्बाणैर्नेताऽस्मि यमसादनम् ॥ २.९२.६८ ॥
Im Kampf werde ich Karṇa und seine Gefolgsleute mit Pfeilen erschlagen; und alle anderen Könige, die aus Verblendung des Geistes gegen mich kämpfen, werde ich mit scharfen Pfeilen in Yamas Wohnstätte schicken.
2.92.69
चलेद्वि हिमवान्स्थानान्निष्प्रभः स्याद्दिवाकरः ।
शैत्यं सोमात्प्रणश्येत मत्सत्यं विचलेद्यदि ॥ २.९२.६९ ॥
Sollte meine Wahrheit wanken, so möge sich der Himālaya von seinem Ort bewegen, die Sonne ihren Glanz verlieren und die Kühle vom Mond vergehen.
2.92.70
उत्युक्तवति पार्थे तु श्रीमान्माद्रवतीसुतः ।
प्रगृह्य विपुलं बाहुं सहदेवः प्रतापवान् ॥ २.९२.७० ॥
Als Pārtha so gesprochen hatte, hob Sahadeva, der glanzvolle Sohn der Mādravī, mächtig an Tapferkeit, seinen großen Arm.
2.92.71
सौबलस्य वधप्रेप्सुरिदं वचनमब्रवीत् ।
क्रोधसंरक्तनयनो निश्वस्य च मुहुर्मुहुः ॥ २.९२.७१ ॥
Begierig nach dem Tod Saubalas (Śakunis), sprach er diese Worte, die Augen vor Zorn gerötet, und seufzte immer wieder tief auf.
2.92.72
यानक्षान्मन्यसे मूढ गान्धाराणां यशोहर ।
नैते ह्यक्षाः शिता वाणास्त्वयैते समरे धृताः ॥ २.९२.७२ ॥
Du Narr, Räuber des Ruhmes der Gāndhāra: Was du für Würfel hältst, sind keine Würfel. Es sind scharfe Pfeile, die du im Kampf ergriffen hast.
2.92.73
यथा चैवोक्तवान्भीमस्त्वामुद्दिश्य सबान्धवम् ।
कर्ताऽहं कर्मणा चास्य कुरुकार्याणि सर्वशः।
यदि स्थस्यासि सङ्ग्रामे क्षत्रधर्मेण सौबल ॥ २.९२.७३ ॥
So wie Bhīma dich und deine Verwandten angesprochen hat, werde auch ich durch meine Tat die Pflichten der Kurus vollständig erfüllen. Sohn des Subala, wenn du im Kampf gemäß der Kriegerpflicht standhältst…
2.92.74
सहदेववचः श्रुत्वा नकुलोऽपि विशाम्पते ।
दर्शनीयतमो नॄणामिदं वचनमब्रवीत् ॥ २.९२.७४ ॥
O Herr der Völker, als Nakula Sahadevas Worte gehört hatte, sprach auch er, der unter den Menschen am meisten Achtung verdient, diese Worte.
2.92.75
सुतेयं यज्ञसेनस्य द्यूतेऽस्मिन्धृतराष्ट्रजैः ।
यैर्वाचः श्राविता रूक्षा धूर्तैर्दुर्योधनप्रियैः ॥ २.९२.७५ ॥
Dies ist die Tochter des Yajñasena (Drupada), der im Würfelspiel die Söhne Dhṛtarāṣṭras, jene Schurken, die Duryodhana lieb waren, harte Worte entgegenschleuderten.
2.92.76
धार्तराष्ट्रान्सुदुर्वृत्तान्मुमूर्षून्कालचोदितान् ।
दर्शयिष्यामि भूयिष्ठमहं वैवस्वतक्षयम् ॥ २.९२.७६ ॥
Den Söhnen Dhṛtarāṣṭras, den überaus bösen, todessehnsüchtigen und von der Zeit getriebenen, werde ich reichlich die Wohnstatt des Vaivasvata (Yama) zeigen.
2.92.77
उलूकं च दुरात्मानं सौबलस्य प्रियं सुतम् ।
हन्ताऽहमस्मि समरे मम शत्रुं नराधमम् ॥ २.९२.७७ ॥
Ich werde Uluka, den bösen Geistes, den geliebten Sohn des Śakuni, des Sohnes des Subala, meinen Feind, jenen niedrigsten der Menschen, im Kampf erschlagen.
2.92.78
निदेशाद्धर्मराजस्य द्रौपद्याः पदवीं चरन् ।
नर्धार्तराष्टां पृथिवीं कर्तास्मि नचिरादिवा ॥ २.९२.७८ ॥
Auf Geheiß König Dharmas und dem Pfad Draupadīs folgend, werde ich die Erde in Kürze frei von den Söhnen Dhṛtarāṣṭras machen.
2.92.79
यस्माच्चोरुं दर्शयसे यस्माच्चोरुं निरीक्षसे ।
तस्मात्तव ह्यधर्मिष्ठ ऊरौ मृत्युर्भविष्यति ॥ २.९२.७९ ॥
Weil du deinen Schenkel zeigst und weil du auf meinen Schenkel starrst, o Unrechtester, so wird dein Tod an deinem Schenkel kommen.
2.92.80
यस्माच्चैवं क्लेशयति भ्राता ते मां दुरात्मवान् ।
तस्मादुधिरमेवास्य पास्यते वै वृकोदरः ॥ २.९२.८० ॥
Weil dein böser Bruder mich so quält, wird Vṛkodara wahrlich sein Blut trinken.
2.92.81
इमं च पापिष्ठमतिं कर्णं समुतबान्धवम् ।
सामात्यं सपरीवारं हनिष्यति धनञ्जयः ॥ २.९२.८१ ॥
Und diesen Karṇa von sündhaftester Gesinnung wird Dhanañjaya samt seinen Verwandten, Ministern und seinem Gefolge erschlagen.
2.92.82
क्षुद्रधर्मं नैकृतिकं शकुनिं पापचेतसम् ।
सहदेवो रणे क्रुद्धो हनिष्यति सबान्धवम् ॥ २.९२.८२ ॥
Śakuni, niederträchtig im Verhalten, betrügerisch und sündigen Sinnes, wird Sahadeva, im Kampf erzürnt, samt seinen Verwandten erschlagen.
2.92.83
एवमुक्ते तु वचने द्रौपद्या धर्मशीलया ।
ततोऽन्तरिक्षात्सुमहत्पुष्पवर्षमवापततम् ॥ २.९२.८३ ॥
Als diese Worte von der dharma-tugendhaften Draupadī gesprochen waren, fiel vom Himmel ein gewaltiger Blütenregen herab.
2.92.84
तेषां तु वचनं श्रुत्वा नोचुस्तत्र सभासदः ।
अर्जुनस्य भयाद्राजन्नभून्निश्शब्दमत्र वै ॥ २.९२.८४ ॥
Als sie ihre Worte gehört hatten, sprachen die Versammelten dort nichts. O König, aus Furcht vor Arjuna herrschte dort Stille.