ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 2.92
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.92.1
तथा तु दृष्ट्वा बहु तत्र देवीं ।
रोरूयमाणां कुररीमिवार्ताम्।
नोचुर्वचः साध्वथवाऽप्यसाधु ।
महीक्षितो धार्तराष्ट्रस्य भीताः ॥ २.९२.१ ॥
ಅಲ್ಲಿ ದೇವಿಯನ್ನು (ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನು) ಕುರರಿ ಹಕ್ಕಿಯಂತೆ ಬಹಳ ಅತ್ತು ದುಃಖಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಪುತ್ರರ ಭಯಭೀತ ರಾಜರು ಸರಿಯೋ ತಪ್ಪೋ ಯಾವ ಮಾತನ್ನೂ ಆಡಲಿಲ್ಲ.
2.92.2
दृष्ट्वा तथा पार्थिवपुत्रपौत्रां-
स्तूष्णींभूतान्धृतराष्ट्रस्य पुत्रः।
स्मयन्निवेदं वचनं बभाषे ।
पाञ्चालराजस्य सुतां तदानीम् ॥ २.९२.२ ॥
ರಾಜರು ಮತ್ತು ಅವರ ಪುತ್ರ-ಪೌತ್ರರು ಹೀಗೆ ಮೌನವಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಪುತ್ರನು ನಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಪಾಂಚಾಲ ರಾಜನ ಪುತ್ರಿಗೆ (ದ್ರೌಪದಿಗೆ) ಆಗ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
2.92.3
तिष्ठत्वयं प्रश्न उदारसत्वे ।
भीमेऽर्जुने सहदेवे तथैव।
पत्यौ च ते नकुले याज्ञसेनि ।
वदन्त्वेते वचनं त्वत्प्रसूतम् ॥ २.९२.३ ॥
ಈ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇರಲಿ, ಉದಾರ ಸ್ವಭಾವದವಳೇ! ಭೀಮ, ಅರ್ಜುನ, ಸಹದೇವ, ಹಾಗೆಯೇ ನಿನ್ನ ಪತಿ ನಕುಲ — ಯಾಜ್ಞಸೇನಿಯೇ, ಇವರು ನಿನ್ನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಲಿ.
2.92.4
अनीश्वरं विब्रुवन्त्वार्यमध्ये ।
युधिष्ठिरं तव पाञ्चालि हेतोः।
कुर्वन्तु सर्वे चानृतं धर्मराजं ।
पाञ्चालि त्वं मोक्ष्यसे दासभावात् ॥ २.९२.४ ॥
ಆರ್ಯರ ನಡುವೆ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ನಿನ್ನ ಕಾರಣದಿಂದ ಒಡೆಯನಲ್ಲ ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಲಿ; ಎಲ್ಲರೂ ಧರ್ಮರಾಜನನ್ನು ಸುಳ್ಳುಗಾರನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲಿ — ಪಾಂಚಾಲಿಯೇ! ಆಗ ನೀನು ದಾಸ್ಯ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದುವೆ.
2.92.5
धर्मे स्थितो धर्मसुतो महात्मा ।
स्वयं चेदं कथयत्विन्द्रकल्पः।
ईशो वा ते ह्यनीशोऽथवैष ।
वाक्यादस्य क्षिप्रमेकं भजस्व ॥ २.९२.५ ॥
ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಧರ್ಮಪುತ್ರ, ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಸಮನಾದ ಮಹಾತ್ಮನು ತಾನೇ ಇದನ್ನು ಹೇಳಲಿ — ಅವನು ನಿನ್ನ ಒಡೆಯನೋ ಅಲ್ಲವೋ? ಈ ಮಾತಿನಿಂದ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲಿ ಒಂದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು.
2.92.6
सर्वे हीमे कौरवेयाः सभायां ।
दुःखान्तरे वर्तमानास्तवैव।
न विब्रुवन्त्यार्यसत्वा यथाव-
त्पतींश्च ते समवेक्ष्याल्पभाग्यान् ॥ २.९२.६ ॥
ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಕೌರವರು, ನಿನ್ನದೇ ದುಃಖದ ನಡುವೆ ಇರುವವರು, ಆರ್ಯ ಸ್ವಭಾವದವರಾಗಿದ್ದರೂ ಸರಿಯಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವುದಿಲ್ಲ; ನಿನ್ನ ಅಲ್ಪಭಾಗ್ಯ ಪತಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿಯೂ.
2.92.7
ततः सभ्याः कुरुराजस्य तस्य ।
वाक्यं सर्वे प्रशशंसुस्तथोच्चैः।
चेलावेधांश्चापि चक्रुर्नदन्तो ।
हाहेत्यासीदपि चैवार्तनादः ॥ २.९२.७ ॥
ಆಗ ಕುರುರಾಜನ ಆ ಮಾತನ್ನು ಸಭಾಸದರೆಲ್ಲರೂ ಜೋರಾಗಿ ಹೊಗಳಿದರು; ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಬೀಸಿದರು, 'ಅಯ್ಯೋ ಅಯ್ಯೋ' ಎಂಬ ಆರ್ತನಾದವೂ ಆಯಿತು.
2.92.8
श्रुत्वा तुं तद्वाक्यमनोहरं त-
द्धर्षश्चासीत्कौरवाणां सभायाम्।
सर्वे चासन्पार्थिवाः प्रीतिमन्तः ।
कुरुश्रेष्ठं धार्मिकं पूजयन्तः ॥ २.९२.८ ॥
ಆ ಮನೋಹರ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಕೌರವರಿಗೆ ಆ ಹರ್ಷವಾಯಿತು; ಎಲ್ಲಾ ರಾಜರೂ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠ ಧಾರ್ಮಿಕನನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದರು.
2.92.9
युधिष्ठिरं च ते सर्वे समुदैक्षन्त पार्थिवाः ।
किं नु वक्ष्यति धर्मज्ञ इति साचीकृताननाः ॥ २.९२.९ ॥
ಎಲ್ಲಾ ರಾಜರೂ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ನೋಡಿದರು; 'ಧರ್ಮಜ್ಞ ಏನು ಹೇಳುವನು?' ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ, ಮುಖಗಳನ್ನು ಓರೆಯಾಗಿ ತಿರುಗಿಸಿ.
2.92.10
किं नु वक्ष्यति बीभत्सुरजितो युधि पाण्डवः ।
भीमसेनो यमौ चोभौ भृशं कौतूहलान्विताः ॥ २.९२.१० ॥
ಗೆಲ್ಲಲಾಗದ ಬೀಭತ್ಸು (ಅರ್ಜುನ), ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅಜೇಯ ಪಾಂಡವ, ಭೀಮಸೇನ, ಇಬ್ಬರು ಯಮಳರು — ಅವರು ಏನು ಹೇಳುವರು? ಅವರು ಅತ್ಯಂತ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಇದ್ದರು.
2.92.11
तस्मिन्नुपरते शब्दे भीमसेनोऽब्रवीदिदम् ।
प्रगृह्य रुचिरं दिव्यं भुजं चन्दनचर्चितम् ॥ २.९२.११ ॥
ಆ ಶಬ್ದ ನಿಂತಾಗ, ಭೀಮಸೇನ ಚಂದನ ಲೇಪಿತ, ಸುಂದರ, ದಿವ್ಯ ತನ್ನ ಬಾಹುವನ್ನು ಎತ್ತಿ ಇದನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
2.92.12
यद्येष गुरुरस्माकं धर्मराजो महामनाः ।
न प्रभुः स्यात्कुलस्यास्य न वयं मर्षयेमहि ॥ २.९२.१२ ॥
ಇವನು ನಮ್ಮ ಗುರು, ಮಹಾಮನಸ್ಕ ಧರ್ಮರಾಜ, ಈ ಕುಲದ ಪ್ರಭುವಾಗದಿದ್ದರೆ, ನಾವು ಇದನ್ನು ಸಹಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
2.92.13
ईशो नः पुण्यतपसां प्राणानामपि चेश्वरः ।
मन्यते जितमात्मानं यद्येष विजिता वयम् ॥ २.९२.१३ ॥
ಇವನೇ ನಮ್ಮ ಈಶ್ವರ, ಪುಣ್ಯ ತಪಸ್ವಿಗಳ ಪ್ರಾಣಗಳಿಗೂ ಒಡೆಯ. ಇವನು ತನ್ನನ್ನು ಸೋತವನೆಂದು ಭಾವಿಸಿದರೆ, ನಾವೂ ಸೋತವರೇ.
2.92.14
न हि मुच्येत मे जीवन्पदा भूमिमुपस्पृशन् ।
मर्त्यधर्मा परामृश्य पाञ्चाल्या मूर्धजानिमान् ॥ २.९२.१४ ॥
ಪಾಂಚಾಲಿಯ ಈ ಕೂದಲನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದವನು, ಕಾಲಿನಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುತ್ತಾ ಬದುಕಿದ್ದರೆ ನಾನು ಅವನನ್ನು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ.
2.92.15
पश्यध्वं ह्यायतौ वृत्तौ भुजौ मे परिघाविव ।
नैतयोरन्तरं प्राप्य मुच्येतापि शतक्रतुः ॥ २.९२.१५ ॥
ನೋಡಿ, ನನ್ನ ಈ ಉದ್ದ, ದುಂಡಗಿನ ತೋಳುಗಳು ಕಬ್ಬಿಣದ ಗದೆಗಳಂತಿವೆ. ಇವುಗಳ ನಡುವೆ ಸಿಕ್ಕವನು ಇಂದ್ರನಾದರೂ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗನು.
2.92.16
धर्मपाशसितस्त्वेवमधिगच्छामि सङ्कटम् ।
गौरवेण निरुद्धश्च निग्रहादर्जुनस्य च ॥ २.९२.१६ ॥
ಧರ್ಮಪಾಶದಿಂದ ಬಂಧಿತನಾದ ನಾನು ಹೀಗೆ ಸಂಕಟವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ; ಗೌರವದಿಂದ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟು ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನನ ನಿಗ್ರಹದಿಂದಲೂ.
2.92.17
धर्मराजनिसृष्टस्तु सिंहः क्षुद्रमृगानिव ।
धार्तराष्टारानिमान्पापान्निष्पषेयं तलासिभिः ॥ २.९२.१७ ॥
ಧರ್ಮರಾಜನಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡ ನಾನು ಸಿಂಹವು ಸಣ್ಣ ಮೃಗಗಳನ್ನು ಹೇಗೋ ಹಾಗೆ ಈ ಪಾಪಿ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಅಂಗೈ ಮತ್ತು ಖಡ್ಗಗಳಿಂದ ಹೊಸಕಿಬಿಡುತ್ತೇನೆ.
2.92.18
तमुवाच तदा भीष्मो द्रोणो विदुर एव च ।
क्षम्यतामिदमित्येवं सर्वं सम्भाव्यते त्वयि ॥ २.९२.१८ ॥
ಆಗ ಭೀಷ್ಮ, ದ್ರೋಣ ಮತ್ತು ವಿದುರರು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ಇದನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಲಿ"; ಹೀಗೆ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಸಂಭಾವ್ಯವಾಗಿದೆ.
2.92.19
त्रयः किलेमे ह्यधना भवन्ति ।
दासः पुत्रश्चास्वतन्त्रा च नारी।
दासस्य पत्नी त्वधनस्य भद्रे ।
हीनश्वरा दासधनं च सर्वम् ॥ २.९२.१९ ॥
ಈ ಮೂವರು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಧನಹೀನರು: ದಾಸ, ಮಗ ಮತ್ತು ಸ್ವತಂತ್ರವಿಲ್ಲದ ಸ್ತ್ರೀ. ದಾಸನ ಪತ್ನಿ, ಓ ಭದ್ರೆ, ಧನಹೀನನಂತೆ; ದಾಸನ ಧನ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲವೂ ಶಕ್ತಿಹೀನವಾಗಿವೆ.
2.92.20
प्रविश्य राज्ञः परिवारं भजस्व ।
तत्ते कार्यं शिष्टमादिश्यतेऽत्र।
ईशास्तु सर्वे तव राजपुत्रि ।
भवन्ति वै धार्तराष्ट्रा न पार्थाः ॥ २.९२.२० ॥
ರಾಜನ ಪರಿವಾರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಅವರನ್ನು ಸೇವಿಸು. ನಿನ್ನ ಉಳಿದ ಕರ್ತವ್ಯ ಇಲ್ಲಿ ಆದೇಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಓ ರಾಜಪುತ್ರಿ, ನಿನ್ನ ಎಲ್ಲ ಯಜಮಾನರೂ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಕ್ಕಳೇ, ಪೃಥೆಯ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲ.
2.92.21
अन्यं वृणीष्व पतिमाशु भामिनि ।
यस्माद्दास्यं न लभसि देवनेन।
अवाच्या वै पतिषु कामवृत्ति-
र्नित्यं दास्ये विदितं तत्तवास्तु ॥ २.९२.२१ ॥
ಓ ಸುಂದರಿ, ಶೀಘ್ರವೇ ಬೇರೊಬ್ಬ ಪತಿಯನ್ನು ಆರಿಸಿಕೋ. ಜೂಜಿನಿಂದ ನೀನು ದಾಸ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೀ. ಪತಿಯರ ಬಗ್ಗೆ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ವರ್ತಿಸುವ ಸ್ತ್ರೀ ನಿಂದಾರ್ಹಳು; ಅವಳು ಸದಾ ದಾಸಿಯಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತಾಳೆ. ಇದು ನಿನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ.
2.92.22
पराजितो नकुलो भीमसेनो ।
युधिष्ठरः सहदेवार्जुनौ च।
दासीभूता त्वं हि वै याज्ञसेनि ।
पराजितास्ते पतयो नैव सन्ति ॥ २.९२.२२ ॥
ನಕುಲ, ಭೀಮಸೇನ, ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ಸಹದೇವ, ಅರ್ಜುನ ಎಲ್ಲರೂ ಸೋತಿದ್ದಾರೆ. ಓ ಯಾಜ್ಞಸೇನಿ, ನೀನು ದಾಸಿಯಾಗಿದ್ದೀ; ನಿನ್ನ ಪತಿಗಳು ಸೋತವರು, ಅವರು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಇಲ್ಲ.
2.92.23
प्रयोजनं जन्मनि किं न मन्यते ।
पराक्रमं पौरुषं चैव पार्थटः।
पाञ्चाल्यस्य द्रुपदस्यात्मजामिमां ।
सभामध्ये यो व्यदेवीद्ग्लहेषु ॥ २.९२.२३ ॥
ಜನ್ಮಕ್ಕೆ ಯಾವ ಪ್ರಯೋಜನವೂ ಇಲ್ಲವೇ? ಪಾರ್ಥ (ಅರ್ಜುನ) ಪರಾಕ್ರಮ ಮತ್ತು ಪೌರುಷವನ್ನು ತೋರಿದ್ದಾನಲ್ಲವೇ? ಪಾಂಚಾಲ ರಾಜ ದ್ರುಪದನ ಈ ಮಗಳನ್ನು — ಸಭೆಯ ಮಧ್ಯೆ ಜೂಜಿನಲ್ಲಿ ಪಣವಿಟ್ಟವಳನ್ನು…
2.92.24
तद्वै श्रुत्वा भीमसेनोऽत्यमर्षी ।
भृशं निशश्वास तदाऽर्तरूपः।
राजानुगो धर्मपाशानुबद्धो ।
दहन्निवैनं क्रोधसंरक्तदृष्टिः ॥ २.९२.२४ ॥
ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ಭೀಮಸೇನನು ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರುದ್ಧನಾದನು. ನೋವಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅವನು ಆಳವಾಗಿ ನಿಟ್ಟುಸಿರಿಟ್ಟನು; ರಾಜನಿಗೆ ವಶನಾಗಿ, ಧರ್ಮಪಾಶದಿಂದ ಬಂಧಿತನಾಗಿ, ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಕೆಂಪಾದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅವನನ್ನೇ ದಹಿಸುವಂತೆ ನೋಡಿದನು.
2.92.25
नाहं कुप्ये सूतपुत्रस्य राज-
न्नेष सत्यं दासधर्मः प्रदिष्टः।
किं विद्विषो वै मामेवं व्याहरेयु-
र्नादेवीस्त्वं यद्यनया नरेन्द्र ॥ २.९२.२५ ॥
ರಾಜನೇ, ನಾನು ಸೂತಪುತ್ರನ ಮೇಲೆ ಕೋಪಗೊಂಡಿಲ್ಲ; ಇದು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ದಾಸಧರ್ಮವೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಶತ್ರುಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಹೀಗೆ ಏಕೆ ಮಾತನಾಡುವರು? ನರೇಂದ್ರನೇ, ನೀನು ಇವಳಿಂದ ಹೀಗೆ ಮಾಡಿಸದಿದ್ದರೆ, ಶತ್ರುಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರೇ?
2.92.26
भीमसेनवचः श्रुत्वा राजा दुर्योधनस्तदा ।
युधिष्ठिरमुवाचेदं तूष्णीम्भूतमचेतनम् ॥ २.९२.२६ ॥
ಭೀಮಸೇನನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಆಗ ರಾಜ ದುರ್ಯೋಧನನು ಮೌನವಾಗಿ ನಿಶ್ಚೇಷ್ಟನಾಗಿದ್ದ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನಿಗೆ ಇದನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
2.92.27
भीमार्जुनौ यमौ चैव स्थितौ ते नृप शासने ।
प्रश्नं ब्रूहि च कृष्णां त्वमजितां यदि मन्यसे ॥ २.९२.२७ ॥
ರಾಜನೇ, ಭೀಮ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನರು, ಅವಳಿಗಳು ನಿನ್ನ ಆಜ್ಞೆಗೆ ಒಳಪಟ್ಟು ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ. ಕೃಷ್ಣೆ ಅಜೇಯಳೆಂದು ನೀನು ಭಾವಿಸಿದರೆ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳು.
2.92.28
एवमुक्त्वा तु कौन्येयमपोह्य वसनं स्वकम् ।
स्मयन्निवेक्ष्य पाञ्चालीमैश्वर्यमदमोहितः ॥ २.९२.२८ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಕೌಂತೇಯನ ಮುಂದೆ ತನ್ನ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಸರಿಸಿ, ಐಶ್ವರ್ಯದ ಮದದಿಂದ ಮೋಹಿತನಾಗಿ ನಗುತ್ತಾ ಪಾಂಚಾಲಿಯನ್ನು ನೋಡಿದನು.
2.92.29
कदलीदण्डसदृशं सर्वलक्षणसंयुतम् ।
गजहस्तप्रतीकाशं वज्रप्रतिमगौरवम् ॥ २.९२.२९ ॥
ಬಾಳೆದಂಡದಂತೆ, ಎಲ್ಲಾ ಶುಭ ಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಆನೆಯ ಸೊಂಡಿಲಿನಂತೆ, ವಜ್ರದಷ್ಟು ಭಾರವಾದ.
2.92.30
अभ्युत्स्मयित्वा राधेयं भीममाधर्षयन्निव ।
द्रौपद्याः प्रेक्षमाणायाः सव्यमूरुमदर्शयत् ॥ २.९२.३० ॥
ರಾಧೇಯನ ಕಡೆಗೆ ನಕ್ಕು, ಭೀಮನನ್ನು ಅವಮಾನಿಸುವಂತೆ, ದ್ರೌಪದಿ ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ ತನ್ನ ಎಡತೊಡೆಯನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು.
2.92.31
भीमसेनस्तमालोक्य नेत्रे उत्फाल्य लोहिते ।
प्रोवाच राजमध्ये तं सभां विश्रावयन्निव ॥ २.९२.३१ ॥
ಭೀಮಸೇನನು ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಅಗಲಿಸಿ, ರಾಜರ ನಡುವೆ ಅವನೊಂದಿಗೆ ಸಭೆಗೆ ಕೇಳುವಂತೆ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.
2.92.32
पितृभिः सह सालोक्यं मा स्म गच्छेद्वृकोदरः ।
यद्येतमूरुं गदया न भिन्द्यां ते महाहवे ॥ २.९२.३२ ॥
ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಈ ತೊಡೆಯನ್ನು ಗದೆಯಿಂದ ನಾನು ಮುರಿಯದಿದ್ದರೆ, ವೃಕೋದರನು ಪಿತೃಗಳೊಂದಿಗೆ ಒಂದೇ ಲೋಕವನ್ನು ಸೇರದಿರಲಿ.
2.92.33
क्रुद्धस्य तस्य सर्वेभ्यः स्रोतोभ्यः पावकार्चिषः ।
वृक्षस्येव विनिश्वेरुः कोटरेभ्यः प्रदह्यतः ॥ २.९२.३३ ॥
ಕೋಪಗೊಂಡ ಅವನ ಎಲ್ಲಾ ರಂಧ್ರಗಳಿಂದ, ಉರಿಯುವ ಮರದ ಪೊಟರೆಗಳಿಂದ ಹಾಗೆ ಅಗ್ನಿಜ್ವಾಲೆಗಳು ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದವು.
2.92.34
परं भयं पश्यत भीमसेना-
त्तद्बुध्यध्वं पार्थिवाः प्रातिपेयाः।
दैवेरितो नूनमयं पुरस्ता-
त्परोऽनयो भरतेषूदपादि ॥ २.९२.३४ ॥
ರಾಜರೇ, ಭೀಮಸೇನನಿಂದ ಮಹಾಭಯವನ್ನು ನೋಡಿ; ಪ್ರತೀಪನ ವಂಶಜರೇ, ಇದನ್ನು ಅರಿಯಿರಿ. ದೈವದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ ಈ ಮಹಾ ಅನರ್ಥ ಭರತರ ನಡುವೆ ಮುಂದೆಯೇ ಹುಟ್ಟಿದೆ.
2.92.35
अतिद्यूतं कृतमिदं धार्तराष्ट्र ।
यस्मात्स्त्रियं विवदध्वं सभायाम्।
योगक्षेमौ नश्यतो वः समग्रौ ।
पापान्मन्त्रान्कुरवो मन्त्रयन्ति ॥ २.९२.३५ ॥
ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಗನೇ, ಇದು ಅತಿ ಜೂಜಿನಿಂದ ಆಯಿತು; ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಸ್ತ್ರೀಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನೀವು ವಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದೀರಿ. ನಿಮ್ಮ ಯೋಗಕ್ಷೇಮಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣ ನಾಶವಾಗುತ್ತಿವೆ; ಕುರುಗಳು ಪಾಪಕರ ಮಂತ್ರಾಲೋಚನೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
2.92.36
इमं धर्मं कुरवो जानताशु ।
ध्वस्ते धर्मे परिषत्सम्प्रदुष्येत्।
इमां चेत्पूर्वं कितवोऽग्लहिष्य-
दीशोऽभविष्यदपराजितात्मा ॥ २.९२.३६ ॥
ಕುರುಗಳೇ, ಈ ಧರ್ಮವನ್ನು ಬೇಗನೆ ಅರಿಯಿರಿ. ಧರ್ಮ ನಾಶವಾದರೆ ಸಭೆಯೂ ಭ್ರಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಹಿಂದೆಯೇ ಈ ಜೂಜುಕೋರನು ಇದನ್ನು ಗೆದ್ದಿದ್ದರೆ, ಅವನು ಅಜೇಯ ಆತ್ಮದ ಒಡೆಯನಾಗುತ್ತಿದ್ದನು.
2.92.37
स्वप्ने यथैतद्विजितं धनं स्या-
देवं मन्ये यस्य दीव्यत्यनीशः।
गान्धारराजस्य वचो निशम्य ।
धर्मादस्मात्कुरवो माऽपयात ॥ २.९२.३७ ॥
ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಈ ಧನ ಗೆದ್ದಂತೆ ಇದೆ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ; ತನ್ನ ಹಿಡಿತವಿಲ್ಲದವನು ಜೂಜಾಡುವಾಗ ಹಾಗೆಯೇ ಆಗುತ್ತದೆ. ಗಾಂಧಾರ ರಾಜನ ಮಾತು ಕೇಳಿ, ಓ ಕುರುಗಳೇ, ಈ ಧರ್ಮದಿಂದ ದೂರ ಹೋಗಬೇಡಿ.
2.92.38
भीमस्य वाक्ये तद्वदेवार्जुनस्य ।
स्थितोऽहं वै यमयोश्चैवमेव।
युधिष्ठिरं ते प्रवदन्त्वनीश-
मथो दास्यान्मोक्षसे याज्ञसेनि ॥ २.९२.३८ ॥
ಭೀಮನ ಮಾತಿನಲ್ಲಿಯೂ ಅರ್ಜುನನ ಮಾತಿನಲ್ಲಿಯೂ ನಾನು ಹಾಗೆಯೇ ನಿಂತಿದ್ದೇನೆ; ಯಮಳರ ಮಾತಿನಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ. ಅವರು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ಅಧಿಕಾರವಿಲ್ಲದವನೆಂದು ಹೇಳಲಿ; ಆಗ, ಯಾಜ್ಞಸೇನಿಯೇ, ನೀನು ದಾಸ್ಯದಿಂದ ಮುಕ್ತಳಾಗುವೆ.
2.92.39
ईशो राजा पूर्वमासीद्ग्लहे नः ।
कुन्तीसुतो धर्मराजो महात्मा।
ईशस्त्वयं कस्य पराजितात्मा ।
तज्जानीध्वं कुरवः सर्व एव ॥ २.९२.३९ ॥
ಹಿಂದೆ ಜೂಜಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ರಾಜನೂ ಒಡೆಯನೂ ಕುಂತೀಪುತ್ರ, ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಧರ್ಮರಾಜನೇ ಆಗಿದ್ದನು. ಆದರೆ ತನ್ನನ್ನೇ ಸೋಲಿಸಿಕೊಂಡ ಇವನು ಯಾರ ಒಡೆಯ? ಅದನ್ನು ನೀವೆಲ್ಲರೂ ತಿಳಿಯಿರಿ, ಓ ಕುರುಗಳೇ.
2.92.40
दुश्शासन निबोधेदं वचनं वै प्रभाषितम् ।
किमनेन चिरं वीर नयस्व द्रपदात्मजाम्।
दासीभावेन भुङ्क्ष्व त्वं यथेष्टं कुरुनन्दन ॥ २.९२.४० ॥
ದುಶ್ಶಾಸನ, ಹೇಳಿದ ಈ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳು. ವೀರನೇ, ಇಷ್ಟು ತಡ ಮಾಡಿ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ? ದ್ರುಪದನ ಮಗಳನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯು; ದಾಸಿಯಂತೆ ನಿನಗೆ ಬೇಕಾದಂತೆ ಅನುಭವಿಸು, ಓ ಕುರುನಂದನ.
2.92.41
ततो गान्धारराजस्य पुत्रः शकुनिरब्रवीत् ।
साधु कर्ण महाबाहो यथेष्टं क्रियतामिति ॥ २.९२.४१ ॥
ಆಗ ಗಾಂಧಾರ ರಾಜನ ಮಗ ಶಕುನಿ ಹೇಳಿದನು: 'ಸರಿ, ಕರ್ಣ, ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ನಿನಗೆ ಬೇಕಾದಂತೆ ಮಾಡಲಿ.'
2.92.42
ततो दुश्शासनस्तूर्णं द्रुपदस्य सुतां बलात् ।
प्रवेशयितुमारब्धः स चकर्ष दुरात्मवान् ॥ २.९२.४२ ॥
ಆಗ ದುಃಶಾಸನನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ದ್ರುಪದನ ಮಗಳನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಒಳಗೆ ಎಳೆಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು; ಆ ದುರಾತ್ಮನು ಅವಳನ್ನು ಎಳೆದನು.
2.92.43
ततो विक्रोशति तदा पाञ्चाली वरवर्णिनी ॥ २.९२.४३ ॥
ಆಗ ಸುಂದರ ವರ್ಣದ ಪಾಂಚಾಲಿ ಆಕ್ರಂದನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು.
2.92.44
परित्रायस्व मां भीष्ण द्रोण द्रौणे तथा कृप ।
परित्रायस्व विदुर धर्मिष्ठो धर्मवत्सल ॥ २.९२.४४ ॥
ಭೀಷ್ಮರೇ, ದ್ರೋಣರೇ, ದ್ರೌಣಿಯೇ, ಕೃಪರೇ, ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿರಿ. ಧರ್ಮಿಷ್ಠ ಧರ್ಮಪ್ರಿಯ ವಿದುರನೇ, ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.
2.92.45
धृतराष्ट्र महाराज परित्रायस्व वै स्नुषाम् ।
गान्धारि त्वं महाभागे सर्वज्ञे सर्वदर्शिनि।
पिरत्रायस्व मां भीरुं सुयोधनभयार्दिताम् ॥ २.९२.४५ ॥
ಮಹಾರಾಜ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನೇ, ಸೊಸೆಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು. ಮಹಾಭಾಗೆ ಗಾಂಧಾರಿಯೇ, ನೀನು ಸರ್ವಜ್ಞೆ ಮತ್ತು ಸರ್ವದರ್ಶಿನಿ; ಸುಯೋಧನನ ಭಯದಿಂದ ಪೀಡಿತಳಾದ ಭೀರು ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.
2.92.46
त्वमार्ये वीरजननि किं मां पश्यसि यादवीम् ।
क्लिश्यमानामनार्येण न त्रायसिव वधूं स्वकाम् ॥ २.९२.४६ ॥
ಆರ್ಯೆಯೇ, ವೀರರ ತಾಯೇ, ನನ್ನನ್ನು, ಯಾದವಿಯನ್ನು, ಏಕೆ ನೋಡುತ್ತಿರುವೆ? ಅನಾರ್ಯನಿಂದ ಪೀಡಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವ ನಿನ್ನ ಸ್ವಂತ ಸೊಸೆಯನ್ನು ನೀನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ.
2.92.47
यदि लालप्यमानां मां न कश्चित्किञ्चिदब्रवीत् ।
हा हताऽस्मि सुमन्दात्मा सुयोधनवशं गता ॥ २.९२.४७ ॥
ಗೋಳಾಡುತ್ತಿರುವ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಯಾರೂ ಏನೂ ಹೇಳದಿದ್ದರೆ, ಅಯ್ಯೋ, ನಾನು ನಾಶವಾದೆ; ಸುಯೋಧನನ ವಶಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿದೆ.
2.92.48
न वै पाण्डुर्नरपतिर्न धर्मो न च देवराट् ।
न चायुर्नाश्विनौ वाऽपि परित्रायन्ति वै स्नुषाम् ॥ २.९२.४८ ॥
ಪಾಂಡು ಅಲ್ಲ, ನರಪತಿ ಅಲ್ಲ, ಧರ್ಮವೂ ಅಲ್ಲ, ದೇವರಾಜನೂ ಅಲ್ಲ, ಆಯುಸ್ಸೂ ಅಲ್ಲ, ಅಶ್ವಿನಿ ದೇವತೆಗಳೂ ಅಲ್ಲ — ಯಾರೂ ಈ ಸೊಸೆಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಾರರು.
2.92.49
धिक्कष्टं यदि जीवेयं मन्दभाग्या पतिव्रता ॥ २.९२.४९ ॥
ಛೀ, ಎಷ್ಟು ಕಷ್ಟ — ಭಾಗ್ಯಹೀನಳೂ ಪತಿವ್ರತೆಯೂ ಆದ ನಾನು ಬದುಕಿರಬೇಕಾದರೆ.
2.92.50
शृणोमि वाक्यं तव राजपुत्रि ।
नेमे पार्थाः किञ्चिदपि ब्रुवन्ति।
सा त्वं प्रियार्थं शृणु वाक्यमेत-
द्यदुच्यते पापमतिः कृतघ्नः ॥ २.९२.५० ॥
ರಾಜಪುತ್ರಿ, ನಿನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನಾನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ; ಈ ಪಾರ್ಥರು ಏನನ್ನೂ ಹೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ಪ್ರಿಯನಿಗಾಗಿ, ಪಾಪಬುದ್ಧಿಯ ಕೃತಘ್ನನ ಕುರಿತು ಹೇಳಲಾಗುವ ಈ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳು.
2.92.51
सुयोधनः सानुचरः सुदुष्टः ।
सहैव राजा निकृतः सूनुना च
यद्येष वाचं महदुच्यमानां ।
न श्रोष्यते पापमतिः सुदुष्टः ॥ २.९२.५१ ॥
ಸಾನುಚರನಾದ ಸುಯೋಧನ ಅತ್ಯಂತ ದುಷ್ಟ. ರಾಜನೂ ತನ್ನ ಮಗನಿಂದಾಗಿ ಇವನೊಂದಿಗೆ ನೊಂದಿದ್ದಾನೆ. ಈಗ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಈ ಮಹಾ ಮಾತನ್ನು ಈ ಪಾಪಬುದ್ಧಿ, ಅತ್ಯಂತ ದುಷ್ಟ ಕೇಳದಿದ್ದರೆ...
2.92.52
इत्येवमुक्त्वा द्रुपदस्य पुत्रीं ।
क्षत्ताऽब्रवीद्धृतराष्ट्रस्य पुत्रम्। ॥ २.९२.५२ ॥
ಹೀಗೆ ದ್ರುಪದನ ಮಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿ, ಕ್ಷತ್ತ (ವಿದುರ) ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಗನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
2.92.53
मा क्लिश्यतां वै द्रुपदस्य पुत्रीं ।
मा त्वं चरीं द्रक्ष्यसि राजपुत्र ॥ २.९२.५३ ॥
ದ್ರುಪದನ ಮಗಳನ್ನು ಸಂಕಟಪಡಿಸಬೇಡ; ರಾಜಕುಮಾರ, ಅವಳ ದುಃಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೀನು ನೋಡಬೇಡ.
2.92.54
यद्येवं त्वं महाराज सङ्क्लेशयसि द्रौपदीम् ।
अचिरेणैव कालेन पुत्रस्ते सह मन्त्रिभिः।
गमिष्यति क्षयं पापः पाण्डवक्षयकारणात् ॥ २.९२.५४ ॥
ಮಹಾರಾಜ, ನೀವು ಹೀಗೆ ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನು ಹಿಂಸಿಸಿದರೆ, ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ನಿಮ್ಮ ಪಾಪಿ ಪುತ್ರನು ಮಂತ್ರಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಪಾಂಡವರ ನಾಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣನಾಗಿ ನಾಶವಾಗುವನು.
2.92.55
भीमार्जुनाभ्यां क्रुद्धाभ्यां माद्रीपुत्रद्वयेन च ।
तस्मान्निवारय सुतं मा विनाशं विचिन्तय ॥ २.९२.५५ ॥
ಕೋಪಗೊಂಡ ಭೀಮ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನರಿಂದ, ಮಾದ್ರಿಯ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರಿಂದ (ನಾಶ ಬರುವುದು). ಆದ್ದರಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಮಗನನ್ನು ತಡೆಯಿರಿ; ನಾಶವನ್ನು ಚಿಂತಿಸಬೇಡಿ.
2.92.56
एतच्छुत्वा मन्दबुद्धिर्नोत्तरं किञ्चिदब्रवीत् ।
ततो दुर्योधनस्तत्र दैवमोहबलात्कृतः ॥ २.९२.५६ ॥
ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಮಂದಬುದ್ಧಿಯವನು (ದುರ್ಯೋಧನ) ಏನನ್ನೂ ಉತ್ತರಿಸಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಅಲ್ಲಿ ದೈವ ಮೋಹದ ಬಲದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾದ ದುರ್ಯೋಧನನು (ಮೌನವಾಗಿದ್ದನು).
2.92.57
अचिन्त्य क्षत्तुर्वचनं हर्षेणायतलोचनः ।
ऊरू दर्शयते पापो द्रौपद्या वै मुहुर्मुहुः ॥ २.९२.५७ ॥
ವಿದುರನ ಮಾತನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ವಿಶಾಲ ನೇತ್ರನಾದ ಪಾಪಿ (ದುರ್ಯೋಧನ) ದ್ರೌಪದಿಗೆ ತನ್ನ ತೊಡೆಗಳನ್ನು ಪದೇ ಪದೇ ತೋರಿಸಿದನು.
2.92.58
ऊरौ सन्दर्श्यमाने तु निरीक्ष्य तु सुयोधनम् ।
वृकोदरस्तदालोक्य नेत्रे चोल्फाल्य लोहिते ॥ २.९२.५८ ॥
ತೊಡೆಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಲಾಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ವೃಕೋದರ (ಭೀಮ) ಸುಯೋಧನನನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ಕೆಂಪು ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಉರುಳಿಸಿದನು.
2.92.59
एतत्समीक्ष्यात्मनि चावमानं ।
नियम्य मन्युं बलनान्स मानी।
राजानुजः संसदि कौरवाणां ।
विनिष्क्रमन्वाक्यमुवाच भीमः ॥ २.९२.५९ ॥
ಈ ಅವಮಾನವನ್ನು ತನ್ನಲ್ಲಿ ನೋಡಿ, ಕೋಪವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ಬಲಶಾಲಿ ಮತ್ತು ಅಭಿಮಾನಿಯಾದ ರಾಜಾನುಜ ಭೀಮನು ಕೌರವರ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
2.92.60
अहं दुर्योधनं हन्ता कर्णं हन्ता धनञ्जयः ।
शकुनिं चाक्षकितवं सहदेवो हनिष्यति ॥ २.९२.६० ॥
ನಾನು ದುರ್ಯೋಧನನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವೆನು; ಕರ್ಣನನ್ನು ಧನಂಜಯನು ಕೊಲ್ಲುವನು; ದಾಳದ ವಂಚಕ ಶಕುನಿಯನ್ನು ಸಹದೇವನು ಕೊಲ್ಲುವನು.
2.92.63
दुश्शासनस्य रुधिरं पास्यामि मृगराडिव ॥ २.९२.६३ ॥
ಸಿಂಹದಂತೆ ದುಶ್ಶಾಸನನ ರಕ್ತವನ್ನು ನಾನು ಕುಡಿಯುವೆನು.
2.92.64
भीमसेन न ते सन्ति येषां वैरं त्वया सह ।
नन्दा गृहेषु न बुद्ध्यन्ते महद्भयम् ॥ २.९२.६४ ॥
ಭೀಮಸೇನ, ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ವೈರವಿರುವವರು ನಿನಗೆ ಶತ್ರುಗಳಲ್ಲ; ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ನಂದಾ (?) ಎಂಬ ಮಹಾಭಯ ತಿಳಿಯಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ.
2.92.65
नैव वाचा व्यवसितं भीम विज्ञायते सताम् ।
यदि स्थास्यन्ति सङ्ग्रामे क्षत्रधर्मेण वै सह ॥ २.९२.६५ ॥
ಭೀಮ, ಸಜ್ಜನರ ನಿಶ್ಚಯ ಮಾತಿನಿಂದ ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕ್ಷತ್ರಧರ್ಮದೊಂದಿಗೆ ಅವರು ನಿಂತಾಗಲೇ ಅದು ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ.
2.92.66
दुर्योधनस्य कर्णस्य शकुनेश्च दुरात्मनः ।
दुश्शासनचतुर्थानां भूमिः पास्यति शोणितम् ॥ २.९२.६६ ॥
ದುರ್ಯೋಧನ, ಕರ್ಣ, ದುರಾತ್ಮ ಶಕುನಿ, ದುಶ್ಶಾಸನನನ್ನು ನಾಲ್ಕನೆಯವನಾಗಿ ಹೊಂದಿರುವವರ ರಕ್ತವನ್ನು ಭೂಮಿ ಕುಡಿಯುವುದು.
2.92.67
असूयितारं वक्तारं प्रहृष्टानां दुरात्मनाम् ।
भीमसेन नियोगात्ते हन्ताऽहं कर्णमाहवे ॥ २.९२.६७ ॥
ಭೀಮಸೇನ, ನಿನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕರ್ಣನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವೆನು — ಅವನು ಅಸೂಯೆಯುಳ್ಳವನು, ಮಾತಾಡುವವನು, ಹರ್ಷಿತ ದುರಾತ್ಮರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು.
2.92.68
कर्णं कर्णानुगांश्चैव रणे हन्ताऽस्मि पत्रिभिः ।
ये चान्ये विप्रयोत्स्यन्ति बुद्धिमोहेन मां नृपाः।
तान्स्म सर्वञ्छितैर्बाणैर्नेताऽस्मि यमसादनम् ॥ २.९२.६८ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕರ್ಣನನ್ನೂ ಅವನ ಅನುಯಾಯಿಗಳನ್ನೂ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಕೊಲ್ಲುತ್ತೇನೆ. ಬುದ್ಧಿಮೋಹದಿಂದ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡುವ ಇತರ ರಾಜರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸುತ್ತೇನೆ.
2.92.69
चलेद्वि हिमवान्स्थानान्निष्प्रभः स्याद्दिवाकरः ।
शैत्यं सोमात्प्रणश्येत मत्सत्यं विचलेद्यदि ॥ २.९२.६९ ॥
ನನ್ನ ಸತ್ಯ ಚಲಿಸಿದರೆ, ಹಿಮವಂತ ತನ್ನ ಸ್ಥಾನದಿಂದ ಚಲಿಸಲಿ, ಸೂರ್ಯ ಪ್ರಭೆಯಿಲ್ಲದವನಾಗಲಿ, ಚಂದ್ರನಿಂದ ಶೀತಲತೆ ನಶಿಸಲಿ.
2.92.70
उत्युक्तवति पार्थे तु श्रीमान्माद्रवतीसुतः ।
प्रगृह्य विपुलं बाहुं सहदेवः प्रतापवान् ॥ २.९२.७० ॥
ಪಾರ್ಥ ಹೀಗೆ ನುಡಿದಾಗ, ಮಾದ್ರಿಯ ಶ್ರೀಮಂತ ಮಗ ಪ್ರತಾಪಶಾಲಿ ಸಹದೇವ ತನ್ನ ವಿಶಾಲ ಬಾಹುವನ್ನು ಎತ್ತಿದನು.
2.92.71
सौबलस्य वधप्रेप्सुरिदं वचनमब्रवीत् ।
क्रोधसंरक्तनयनो निश्वस्य च मुहुर्मुहुः ॥ २.९२.७१ ॥
ಸೌಬಲನನ್ನು (ಶಕುನಿಯನ್ನು) ವಧಿಸಲು ಬಯಸಿದ ಅವನು ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು. ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವನು ಪದೇ ಪದೇ ನಿಟ್ಟುಸಿರಿಟ್ಟನು.
2.92.72
यानक्षान्मन्यसे मूढ गान्धाराणां यशोहर ।
नैते ह्यक्षाः शिता वाणास्त्वयैते समरे धृताः ॥ २.९२.७२ ॥
ಓ ಮೂಢನೇ, ಗಾಂಧಾರರ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವವನೇ, ನೀನು ದಾಳಗಳೆಂದು ಭಾವಿಸುವವು ದಾಳಗಳಲ್ಲ. ಇವು ನೀನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿರುವ ಹರಿತ ಬಾಣಗಳು.
2.92.73
यथा चैवोक्तवान्भीमस्त्वामुद्दिश्य सबान्धवम् ।
कर्ताऽहं कर्मणा चास्य कुरुकार्याणि सर्वशः।
यदि स्थस्यासि सङ्ग्रामे क्षत्रधर्मेण सौबल ॥ २.९२.७३ ॥
ಭೀಮನು ನಿನ್ನನ್ನು ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಬಂಧುಗಳನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ, ನಾನು ನನ್ನ ಕರ್ಮದಿಂದ ಕುರು ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ನೆರವೇರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಸೌಬಲನ ಮಗನೇ, ನೀನು ಕ್ಷತ್ರಧರ್ಮದಂತೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿಂತರೆ…
2.92.74
सहदेववचः श्रुत्वा नकुलोऽपि विशाम्पते ।
दर्शनीयतमो नॄणामिदं वचनमब्रवीत् ॥ २.९२.७४ ॥
ಪ್ರಜಾಪತಿಯೇ, ಸಹದೇವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ನಕುಲನೂ, ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಗೌರವಾರ್ಹನಾದವನು, ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿದನು.
2.92.75
सुतेयं यज्ञसेनस्य द्यूतेऽस्मिन्धृतराष्ट्रजैः ।
यैर्वाचः श्राविता रूक्षा धूर्तैर्दुर्योधनप्रियैः ॥ २.९२.७५ ॥
ಇವಳು ಯಜ್ಞಸೇನನ (ದ್ರುಪದನ) ಮಗಳು. ಈ ಜೂಜಿನಲ್ಲಿ ದುರ್ಯೋಧನನಿಗೆ ಪ್ರಿಯರಾದ ಆ ದುಷ್ಟರು, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಕ್ಕಳು, ಈಕೆಗೆ ಕಠೋರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿಸಿದರು.
2.92.76
धार्तराष्ट्रान्सुदुर्वृत्तान्मुमूर्षून्कालचोदितान् ।
दर्शयिष्यामि भूयिष्ठमहं वैवस्वतक्षयम् ॥ २.९२.७६ ॥
ಸಾವನ್ನು ಬಯಸುವ, ಕಾಲಚೋದಿತರಾದ ಆ ಅತಿದುಷ್ಟ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ನಾನು ಯಮಲೋಕವನ್ನು ಹೇರಳವಾಗಿ ತೋರಿಸುತ್ತೇನೆ.
2.92.77
उलूकं च दुरात्मानं सौबलस्य प्रियं सुतम् ।
हन्ताऽहमस्मि समरे मम शत्रुं नराधमम् ॥ २.९२.७७ ॥
ಸೌಬಲನ (ಶಕುನಿಯ) ಪ್ರಿಯ ಮಗನಾದ ದುಷ್ಟಾತ್ಮ ಉಲೂಕನನ್ನು, ನನ್ನ ಶತ್ರುವಾದ ಆ ನರಾಧಮನನ್ನು, ನಾನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೊಲ್ಲುವವನು.
2.92.78
निदेशाद्धर्मराजस्य द्रौपद्याः पदवीं चरन् ।
नर्धार्तराष्टां पृथिवीं कर्तास्मि नचिरादिवा ॥ २.९२.७८ ॥
ಧರ್ಮರಾಜನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ, ದ್ರೌಪದಿಯ ದಾರಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ನಾನು ಮಾಡುವವನು.
2.92.79
यस्माच्चोरुं दर्शयसे यस्माच्चोरुं निरीक्षसे ।
तस्मात्तव ह्यधर्मिष्ठ ऊरौ मृत्युर्भविष्यति ॥ २.९२.७९ ॥
ನೀನು ನಿನ್ನ ತೊಡೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುವುದರಿಂದ ಮತ್ತು ನನ್ನ ತೊಡೆಯನ್ನು ನೋಡುವುದರಿಂದ, ಓ ಅಧರ್ಮಿಷ್ಠನೇ, ನಿನ್ನ ಮರಣವು ನಿನ್ನ ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆಯೇ ಸಂಭವಿಸುವುದು.
2.92.80
यस्माच्चैवं क्लेशयति भ्राता ते मां दुरात्मवान् ।
तस्मादुधिरमेवास्य पास्यते वै वृकोदरः ॥ २.९२.८० ॥
ನಿನ್ನ ದುರಾತ್ಮಕ ಸಹೋದರ ನನ್ನನ್ನು ಹೀಗೆ ಪೀಡಿಸುವುದರಿಂದ, ವೃಕೋದರನು ಅವನ ರಕ್ತವನ್ನೇ ಕುಡಿಯುವನು.
2.92.81
इमं च पापिष्ठमतिं कर्णं समुतबान्धवम् ।
सामात्यं सपरीवारं हनिष्यति धनञ्जयः ॥ २.९२.८१ ॥
ಈ ಅತ್ಯಂತ ಪಾಪಬುದ್ಧಿಯ ಕರ್ಣನನ್ನು, ಅವನ ಬಂಧುಗಳು, ಮಂತ್ರಿಗಳು, ಪರಿವಾರದೊಂದಿಗೆ ಧನಂಜಯನು ಕೊಲ್ಲುವನು.
2.92.82
क्षुद्रधर्मं नैकृतिकं शकुनिं पापचेतसम् ।
सहदेवो रणे क्रुद्धो हनिष्यति सबान्धवम् ॥ २.९२.८२ ॥
ಕ್ಷುದ್ರ ಧರ್ಮದ, ಕಪಟಿಯಾದ, ಪಾಪಬುದ್ಧಿಯ ಶಕುನಿಯನ್ನು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೋಪಗೊಂಡ ಸಹದೇವನು ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ಕೊಲ್ಲುವನು.
2.92.83
एवमुक्ते तु वचने द्रौपद्या धर्मशीलया ।
ततोऽन्तरिक्षात्सुमहत्पुष्पवर्षमवापततम् ॥ २.९२.८३ ॥
ಧರ್ಮಶೀಲೆಯಾದ ದ್ರೌಪದಿಯ ಈ ಮಾತುಗಳು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಆಕಾಶದಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಮಹಾ ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿ ಬಿದ್ದಿತು.
2.92.84
तेषां तु वचनं श्रुत्वा नोचुस्तत्र सभासदः ।
अर्जुनस्य भयाद्राजन्नभून्निश्शब्दमत्र वै ॥ २.९२.८४ ॥
ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಅಲ್ಲಿನ ಸಭಾಸದರು ಏನೂ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ. ರಾಜನೇ, ಅರ್ಜುನನ ಭಯದಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಶಬ್ದತೆ ಆವರಿಸಿತು.