Mahābhārata · Adhyāya 2.94
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.94.1
या नः श्रुता मनुष्येषु स्त्रियो रूपेण संमताः ।
तासामेतादृशं कर्म न कस्याश्चन शुश्रुम ॥ २.९४.१ ॥
De las mujeres entre los hombres que hemos oído honradas por su belleza, nunca hemos oído que ninguna haya hecho semejante acción.
2.94.2
क्रोधाविष्टेषु पार्थेषु धार्तराष्ट्रेषु चाप्यति ।
द्रौपदी पाण्डुपुत्राणां कृष्णा शान्तिरिहाभवत् ॥ २.९४.२ ॥
Entre los hijos de Pṛthā llenos de ira y también entre los hijos de Dhṛtarāṣṭra, Kṛṣṇā Draupadī se convirtió aquí en la paz de los hijos de Pāṇḍu.
2.94.3
अप्लवेऽम्भसि मग्नानामप्रतिष्ठे निमज्जताम् ।
पाञ्चाली पाण्डुपुत्राणां नौरेषां पारगाऽभवत् ॥ २.९४.३ ॥
Para los hijos de Pāṇḍu hundidos en aguas sin balsa, hundiéndose sin apoyo, Pāñcālī se convirtió en la barca que los llevó al otro lado.
2.94.4
तद्वै श्रुत्वा भीमसेनः कुरुमध्येऽत्यमर्षणः ।
स्त्री गतिः पाण्डुपुत्राणामित्युवाच सुदुर्मनाः ॥ २.९४.४ ॥
Al oírlo, Bhīmasena, sumamente airado en medio de los Kurus, dijo con el ánimo profundamente turbado: "¿Una mujer es el refugio de los hijos de Pāṇḍu?"
2.94.5
त्रीणि ज्योतींषि पुरुष इति वै देवलोऽब्रवीत् ।
अपत्यं कर्म विद्या च यतः सृष्टाः प्रजास्ततः ॥ २.९४.५ ॥
"Devala ha dicho que el hombre tiene tres luces: descendencia, acción y conocimiento; de estas fueron creadas las criaturas."
2.94.6
अमेध्ये वै गतप्रामे शून्ये ज्ञातिभिरुज्झिते ।
देहे त्रितयमेवैतत्पुरुषस्योपयुज्यते ॥ २.९४.६ ॥
"Aunque el cuerpo esté impuro, la aldea arruinada y vacía, y abandonado por los parientes, solo estos tres son útiles al hombre."
2.94.7
तन्नो ज्योतिरभिहतं दाराणामभिमर्शनात् ।
धनञ्जय कथं स्वित्स्यादपत्यमभिमृष्टजम् ॥ २.९४.७ ॥
¡Oh Dhanañjaya! Por el ultraje a nuestras esposas nuestra luz se ha apagado; ¿cómo podría ser descendencia la nacida de una mujer mancillada?
2.94.8
न चैवोक्ता न चानुक्ता हीनतः परुषा गिरः ।
भारत प्रतिजल्पन्ति सदा तूत्तमपूरुषाः ॥ २.९४.८ ॥
Oh Bhārata, las palabras duras de los viles ni se responden, sean dichas o no; los hombres excelsos nunca replican.
2.94.9
स्मरन्ति सुकृतान्येव न वैराणि कृतान्यपि ।
सन्तः प्रतिविजानन्तो लब्धसम्भावनाः स्वयम् ॥ २.९४.९ ॥
Los buenos recuerdan solo los actos de bondad, no las enemistades cometidas; y al recibir honra, ellos mismos la devuelven.
2.94.10
इहैवैतानहं सर्वान्हन्मि शत्रून्समागतान् ।
अथ निष्क्रम्य राजेन्द्र समूलान्हन्मि भारत ॥ २.९४.१० ॥
Aquí mismo mataré a todos estos enemigos reunidos; o, saliendo, oh señor de reyes, oh Bhārata, los destruiré de raíz.
2.94.11
किं नो विवदितेनेह किमुक्तेन च भारत ।
अद्यैवैतान्निहन्मीह प्रशाधि पृथिवीमिमाम् ॥ २.९४.११ ॥
Oh Bhārata, ¿de qué sirve disputar aquí o decir algo? Hoy mismo los mataré aquí; gobernad vos esta tierra.
2.94.12
इत्युक्त्वा भीमसेनस्तु कनिष्ठैर्भ्रातृभिः सह ।
मृगमध्ये यथा सिंहो मुहुर्मुहुरुदैक्षत ॥ २.९४.१२ ॥
Dicho esto, Bhīmasena, junto a sus hermanos menores, miraba una y otra vez a su alrededor, como un león entre ciervos.
2.94.13
सान्त्व्यमानो वीक्षमाणः पार्थेनाक्लिष्टकर्मणा ।
खिद्यत्येव महाबाहुरन्तर्दाहेन वीर्यवान् ॥ २.९४.१३ ॥
Aunque era consolado por Pārtha de obras sin esfuerzo, el de grandes brazos y valiente seguía afligido por el ardor interior, mirando.
2.94.14
क्रुद्धस्य तस्य स्रोतोभ्यः कर्णादिभ्यो नराधिप ।
सधूमः सस्फुलिङ्गार्चिः पावकः समजायत ॥ २.९४.१४ ॥
Oh señor de los hombres, de las aberturas de aquel airado, de los oídos y demás, surgió fuego con humo, chispas y llamas.
2.94.15
भ्रुकुटीकृतदुष्प्रेक्ष्यमभवत्तस्य तन्मुखम् ।
युगान्तकाले सम्प्राप्ते कृतान्तस्येव रूपिणः ॥ २.९४.१५ ॥
Con el ceño fruncido, su rostro se volvió difícil de mirar, como si hubiera llegado el fin de la era y Kṛtānta, la Muerte, tomara forma.
2.94.16
युधिष्ठिरस्तमावार्य बाहुना बाहुशालिनम् ।
मैवमित्यब्रवीच्चैनं जोषमास्वेति भारत ॥ २.९४.१६ ॥
Yudhiṣṭhira, deteniendo con su brazo a aquel de brazos fuertes, dijo: 'No así'. Y a él, oh Bhārata, le dijo: 'Siéntate en silencio.'
2.94.17
निवार्य च महाबाहुं कोपसंरक्तलोचनम् ।
पितरं समुपातिष्ठद्धृतराष्ट्रं कृताञ्जलिः ॥ २.९४.१७ ॥
Deteniendo a aquel de grandes brazos, cuyos ojos estaban enrojecidos de ira, se presentó ante su padre Dhṛtarāṣṭra con las manos juntas.