ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 2.94
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.94.1
या नः श्रुता मनुष्येषु स्त्रियो रूपेण संमताः ।
तासामेतादृशं कर्म न कस्याश्चन शुश्रुम ॥ २.९४.१ ॥
ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ರೂಪದಿಂದ ಗೌರವಿತರಾದ ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನು ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ; ಅವರಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಇಂತಹ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದನ್ನು ನಾವು ಕೇಳಿಲ್ಲ.
2.94.2
क्रोधाविष्टेषु पार्थेषु धार्तराष्ट्रेषु चाप्यति ।
द्रौपदी पाण्डुपुत्राणां कृष्णा शान्तिरिहाभवत् ॥ २.९४.२ ॥
ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಪಾರ್ಥರು ಮತ್ತು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಕ್ಕಳ ನಡುವೆಯೂ, ಪಾಂಡುಪುತ್ರರಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣೆ ದ್ರೌಪದಿಯೇ ಶಾಂತಿಯಾದಳು.
2.94.3
अप्लवेऽम्भसि मग्नानामप्रतिष्ठे निमज्जताम् ।
पाञ्चाली पाण्डुपुत्राणां नौरेषां पारगाऽभवत् ॥ २.९४.३ ॥
ತೆಪ್ಪವಿಲ್ಲದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ನೆಲೆ ಇಲ್ಲದೆ ಮುಳುಗುತ್ತಿದ್ದ ಪಾಂಡುಪುತ್ರರಿಗೆ ಪಾಂಚಾಲಿಯೇ ದಾಟಿಸುವ ದೋಣಿಯಾದಳು.
2.94.4
तद्वै श्रुत्वा भीमसेनः कुरुमध्येऽत्यमर्षणः ।
स्त्री गतिः पाण्डुपुत्राणामित्युवाच सुदुर्मनाः ॥ २.९४.४ ॥
ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ಕುರುಗಳ ನಡುವೆ ಅತ್ಯಂತ ಕೋಪಗೊಂಡ ಭೀಮಸೇನನು, ಬಹಳ ಮನಸ್ಸು ಕುಗ್ಗಿ, "ಪಾಂಡುಪುತ್ರರಿಗೆ ಗತಿ ಸ್ತ್ರೀಯೇ?" ಎಂದನು.
2.94.5
त्रीणि ज्योतींषि पुरुष इति वै देवलोऽब्रवीत् ।
अपत्यं कर्म विद्या च यतः सृष्टाः प्रजास्ततः ॥ २.९४.५ ॥
"ಪುರುಷನಿಗೆ ಮೂರು ಜ್ಯೋತಿಗಳಿವೆ ಎಂದು ದೇವಲನು ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ: ಸಂತಾನ, ಕರ್ಮ, ವಿದ್ಯೆ; ಇವುಗಳಿಂದಲೇ ಪ್ರಜೆಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಯಾದರು."
2.94.6
अमेध्ये वै गतप्रामे शून्ये ज्ञातिभिरुज्झिते ।
देहे त्रितयमेवैतत्पुरुषस्योपयुज्यते ॥ २.९४.६ ॥
"ದೇಹವು ಅಶುದ್ಧವಾದರೂ, ಗ್ರಾಮವು ಹಾಳಾಗಿ ಶೂನ್ಯವಾದರೂ, ಬಂಧುಗಳು ಬಿಟ್ಟುಹೋದರೂ, ಪುರುಷನಿಗೆ ಈ ಮೂರೇ ಉಪಯುಕ್ತ."
2.94.7
तन्नो ज्योतिरभिहतं दाराणामभिमर्शनात् ।
धनञ्जय कथं स्वित्स्यादपत्यमभिमृष्टजम् ॥ २.९४.७ ॥
ಧನಂಜಯ, ಸ್ತ್ರೀಯರ ಅವಮಾನದಿಂದ ನಮ್ಮ ತೇಜಸ್ಸು ನಂದಿಹೋಗಿದೆ; ಸ್ಪರ್ಶಿತಳಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಸಂತಾನ ಹೇಗಿರಬಲ್ಲದು?
2.94.8
न चैवोक्ता न चानुक्ता हीनतः परुषा गिरः ।
भारत प्रतिजल्पन्ति सदा तूत्तमपूरुषाः ॥ २.९४.८ ॥
ಭಾರತ, ಉತ್ತಮ ಪುರುಷರು ಕೀಳಾದವರ ಕಠೋರ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವುದಿಲ್ಲ; ಹೇಳಿದರೂ ಹೇಳದಿದ್ದರೂ.
2.94.9
स्मरन्ति सुकृतान्येव न वैराणि कृतान्यपि ।
सन्तः प्रतिविजानन्तो लब्धसम्भावनाः स्वयम् ॥ २.९४.९ ॥
ಸಜ್ಜನರು ಮಾಡಿದ ಒಳಿತನ್ನೇ ನೆನಪಿಡುತ್ತಾರೆ, ಮಾಡಿದ ವೈರವನ್ನಲ್ಲ; ಗೌರವ ಪಡೆದು ತಾವೇ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಸ್ಪಂದಿಸುತ್ತಾರೆ.
2.94.10
इहैवैतानहं सर्वान्हन्मि शत्रून्समागतान् ।
अथ निष्क्रम्य राजेन्द्र समूलान्हन्मि भारत ॥ २.९४.१० ॥
ಇಲ್ಲೇ ಸೇರಿರುವ ಈ ಶತ್ರುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ನಾನು ಸಂಹರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಅಥವಾ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಹೊರಗೆ ಹೋಗಿ ಭಾರತ, ಇವರನ್ನು ಬೇರುಸಹಿತ ನಾಶಮಾಡುತ್ತೇನೆ.
2.94.11
किं नो विवदितेनेह किमुक्तेन च भारत ।
अद्यैवैतान्निहन्मीह प्रशाधि पृथिवीमिमाम् ॥ २.९४.११ ॥
ಭಾರತ, ಇಲ್ಲಿ ವಾದಿಸುವುದರಿಂದ ನಮಗೇನು ಲಾಭ? ಹೇಳುವುದರಿಂದಲೂ ಏನು? ಇಂದೇ ಇವರನ್ನು ಇಲ್ಲೇ ಕೊಲ್ಲುತ್ತೇನೆ; ನೀವು ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಳಿರಿ.
2.94.12
इत्युक्त्वा भीमसेनस्तु कनिष्ठैर्भ्रातृभिः सह ।
मृगमध्ये यथा सिंहो मुहुर्मुहुरुदैक्षत ॥ २.९४.१२ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಭೀಮಸೇನನು ಕಿರಿಯ ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ, ಜಿಂಕೆಗಳ ನಡುವೆ ಸಿಂಹದಂತೆ ಪದೇಪದೇ ಸುತ್ತಲೂ ನೋಡಿದನು.
2.94.13
सान्त्व्यमानो वीक्षमाणः पार्थेनाक्लिष्टकर्मणा ।
खिद्यत्येव महाबाहुरन्तर्दाहेन वीर्यवान् ॥ २.९४.१३ ॥
ಅಕ್ಲಿಷ್ಟಕರ್ಮಿ ಪಾರ್ಥನಿಂದ ಸಾಂತ್ವನಗೊಳಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದರೂ, ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಮಹಾಬಾಹು ವೀರ್ಯವಂತನು ಒಳಗಿನ ದಾಹದಿಂದ ನೊಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಇದ್ದನು.
2.94.14
क्रुद्धस्य तस्य स्रोतोभ्यः कर्णादिभ्यो नराधिप ।
सधूमः सस्फुलिङ्गार्चिः पावकः समजायत ॥ २.९४.१४ ॥
ಓ ನರಾಧಿಪ, ಕೋಪಗೊಂಡ ಅವನ ರಂಧ್ರಗಳಿಂದ, ಕಿವಿಗಳೇ ಮೊದಲಾದ ಅಂಗಗಳಿಂದ, ಹೊಗೆ, ಕಿಡಿ, ಜ್ವಾಲೆಯೊಂದಿಗೆ ಅಗ್ನಿ ಹುಟ್ಟಿತು.
2.94.15
भ्रुकुटीकृतदुष्प्रेक्ष्यमभवत्तस्य तन्मुखम् ।
युगान्तकाले सम्प्राप्ते कृतान्तस्येव रूपिणः ॥ २.९४.१५ ॥
ಹುಬ್ಬು ಗಂಟಿಕ್ಕಿದ್ದರಿಂದ ಅವನ ಆ ಮುಖ ನೋಡಲಾಗದಂತಾಯಿತು; ಯುಗಾಂತ ಕಾಲ ಬಂದಂತೆ, ಮೂರ್ತಿವೆತ್ತ ಕೃತಾಂತನಂತೆ.
2.94.16
युधिष्ठिरस्तमावार्य बाहुना बाहुशालिनम् ।
मैवमित्यब्रवीच्चैनं जोषमास्वेति भारत ॥ २.९४.१६ ॥
ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ತನ್ನ ತೋಳಿನಿಂದ ಆ ಬಾಹುಶಾಲಿಯನ್ನು ತಡೆದು, 'ಹೀಗೆ ಮಾಡಬೇಡ' ಎಂದನು; ಓ ಭಾರತ, 'ಮೌನವಾಗಿ ಕುಳಿತುಕೋ' ಎಂದನು.
2.94.17
निवार्य च महाबाहुं कोपसंरक्तलोचनम् ।
पितरं समुपातिष्ठद्धृतराष्ट्रं कृताञ्जलिः ॥ २.९४.१७ ॥
ಕೋಪದಿಂದ ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣುಗಳ ಆ ಮಹಾಬಾಹುವನ್ನು ತಡೆದು, ಕೈ ಜೋಡಿಸಿ ಅವನು ತಂದೆ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ನಿಂತನು.