مهابهاراتا · أدهيايا 2.96
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.96.1
अनुज्ञातांस्तान्विदित्वा सरत्नधनसञ्जयान् ।
पाण्डवान्धार्तराष्ट्राणां कथमासीन्मनस्तदा ॥ २.९६.१ ॥
عندما علموا أنهم أُذن لهم بالانصراف مع الجواهر والثروة والمدخرات، كيف كان قلب أبناء دهريتراشترا تجاه البانداڤا حينئذ؟
2.96.2
अनुज्ञातांस्तान्विदित्वा धृतराष्ट्रेण धीमता ।
राजन्दुः शासनः क्षिप्रं जगाम भ्रातरं प्रति ॥ २.९६.२ ॥
وعندما علم أن دهريتراشتر الحكيم قد أذن لهم بالانصراف، أيها الملك، أسرع دُوشاسانا إلى أخيه.
2.96.3
दुर्योधनं समासाद्य सामात्यं भरतर्षभ ।
दुःखार्तो भरतश्रेष्ठ इदं वचनमब्रवीत् ॥ २.९६.३ ॥
ولما بلغ دُريودهانا مع وزرائه، أيها ثور البهاراتا، مثقلاً بالحزن، أيها خير البهاراتا، قال هذا القول.
2.96.4
दुःखेनैतत्समानीतं स्थविरो नाशयत्यसौ ।
शत्रुसाद्गमयद्द्रव्यं तद्बुध्यध्वं महारथाः ॥ २.९६.४ ॥
لقد جُمعت هذه الثروة بمشقة عظيمة، ومع ذلك فذلك الشيخ يُفسدها ويسلّمها إلى العدو. افهموا هذا، أيها الرماة العظام على العربات.
2.96.5
अथ दुर्योधनः कर्णः शकुनिश्चापि सौबलः ।
मिथः सङ्गम्य सहिताः पाण्डवान्प्रति मानिनः ॥ २.९६.५ ॥
ثم اجتمع دُريودهانا وكارنا وكذلك شاكوني ابن سوبالا، متكبرين، متحالفين ضد البانداڤا.
2.96.6
वैचित्रवीर्यं राजानं धृतराष्ट्रं मनीषिणम् ।
अभिगम्य त्वरायुक्ताः श्लक्ष्णं वचनमब्रुवन् ॥ २.९६.६ ॥
وقد أسرعوا إلى الملك دهريتراشترا ابن فيتشيتراvirya الحكيم، وقالوا كلمات لطيفة.
2.96.7
न त्वयेदं श्रुतं राजन्यज्जगाद बृहस्पतिः ।
शक्रस्य नीतिं प्रवदन्विद्वान्देवपुरोहितः ॥ २.९६.७ ॥
أيها الملك، ألم تسمع ما قاله برهسباتي، الحكيم كاهن الآلهة، وهو يشرح سياسة إندرا؟
2.96.8
सर्वोपायैर्निहन्तव्याः शत्रवः शत्रुसूदन ।
पुरा युद्धाद्बलाद्वापि प्रकुर्वन्ति तवाहितम् ॥ २.९६.८ ॥
يا مُهلِك الأعداء، يجب قتل الأعداء بكل وسيلة، قبل أن يضروك بالحرب أو بالقوة.
2.96.9
ते वयं पाण्डवधनैः सर्वान्सम्पूज्य पार्थिवान् ।
यदि तान्योधयिष्यामः किं वै निः परिहास्यति ॥ २.९६.९ ॥
إذا أكرمنا جميع الملوك بأموال البانداڤا وأرسلناهم ليقاتلوهم، فهل سيتركنا البانداڤا وشأننا؟
2.96.10
अहीनाशीविषान्क्रुद्धान्नाशाय समुपस्थितान् ।
कृत्वा कण्ठे च पृष्ठे च कः समुत्स्रष्टुमर्हति ॥ २.९६.१० ॥
من يجرؤ على إطلاق الثعابين السامة الغاضبة التي اقتربت للهلاك، بعد أن يضعها على عنقه وظهره؟
2.96.11
आत्तशस्त्रा रथगताः कुपितास्तात पाण्डवाः ।
निःशेषान्नः करिष्यन्ति क्रुद्धा ह्याशीविषा इव ॥ २.९६.११ ॥
يا أبي، إن البانداڤا الغاضبين، حاملين السلاح وجالسين في عرباتهم، سيهلكوننا كلنا كالثعابين السامة الغاضبة.
2.96.12
सन्नद्धो ह्यर्जुनो याति विधृत्य परमेषुधी ।
गाण्डीवं मुहुरादत्ते निःश्वसंश्च निरीक्षते ॥ २.९६.१२ ॥
يمضي أرجونا مدرَّعًا، حاملاً جعبتين عظيمتين؛ يتناول قوسه غاندِيفا مرارًا، ويتنفس الصعداء وهو يتلفت حوله.
2.96.13
गदां गुर्वी समुद्यम्य त्वरितश्च वृकोदरः ।
स्वरथं योजयित्वाऽशु निर्यात इति नः श्रुतम् ॥ २.९६.१३ ॥
سمعنا أنّ فرُكودرا (بهيما)، بعد أن رفع عصاه الثقيلة وسرّع في ربط عربته، انطلق على الفور.
2.96.14
नकुलः खह्गमादाय चर्म चाप्यर्धचन्द्रवत् ।
सहदेवश्च राजा च चक्रुराकारमिङ्गितैः ॥ २.९६.१४ ॥
أخذ ناكula سيفه ودرعًا على شكل نصف قمر؛ وأظهر ساهاديفا والملك قصدهما أيضًا بالإشارات.
2.96.15
ते त्वास्थाय रथान्सर्वे बहुशस्त्रपरिच्छदान् ।
अभिघ्नान्तो रथव्रातान्सेनायोगाय निर्ययुः ॥ २.९६.१५ ॥
صعدوا جميعًا عرباتهم المزودة بأسلحة كثيرة، وانطلقوا للالتحاق بالجيش، يضربون جماعات العربات.
2.96.16
न क्षंस्यन्ते तथाऽस्माभिर्जातु विप्रकृता हि ते ।
द्रौपद्याश्च परिक्लेशं कस्तेषां क्षन्तुमर्हति ॥ २.९६.१६ ॥
لن يغفر لنا أولئك الذين أسأنا إليهم أبدًا؛ ومن يستطيع أن يغفر نيابةً عنهم معاناة دراوبدي؟
2.96.17
न पश्यामि रणे क्रद्धुं बीभत्सुं प्रतिवारणम् ।
भीष्मो द्रोणश्च कर्णश्च द्रौणिश्च रथिनां वरः ॥ २.९६.१७ ॥
لا أرى أحدًا يستطيع الصمود في القتال أمام بيبهاتسو (أرجونا) حين يغضب: لا بهيشما ولا درونا ولا كارنا ولا ابن درونا، أفضل المقاتلين على العربات.
2.96.18
कृपश्च वृषसेनश्च विकर्णश्च जयद्रथः ।
वाह्लीकः सोमदत्तश्च भूरिर्भूरिश्रवाः शलः ॥ २.९६.१८ ॥
وكريبا وفريشاسينا، وفيكارنا وجيادراثا، وفاهليكا وسوماداتّا، وبهوري وبهوريشرافاس، وشالياأيضًا.
2.96.19
शकुनिः ससुतश्चैव नृपाश्चान्ये च कौरवाः ।
नैते सर्वे रणोद्युक्ताः पार्थं सोढुमशक्नुवन् ॥ २.९६.१९ ॥
شكوني مع ابنه، والملوك الآخرون والكورافا — جميعهم، وإن كانوا مستعدين للحرب، لا يستطيعون مقاومة بارثا.
2.96.20
अर्जुनेन समो लोके नास्ति वीर्ये धनुर्धरः ।
योऽर्जुनेनार्जुनस्तुल्यो द्विबाहुर्बहुबाहुना ॥ २.९६.२० ॥
ليس في العالم رامٍ يساوي أرجونا في البأس؛ ذو الذراعين المساوي لأرجونا يساوي ذا الأذرع الكثيرة.
2.96.21
कस्त्वयोक्तः पुमान्वीरो बीभत्सुसमविक्रमः ।
तं ये व्रूहि महावीर्यं श्रोतुमिच्छामि पुत्रक ॥ २.९६.२१ ॥
قل لي يا بني، من ذلك البطل الذي وصفته، الذي تعادل شجاعته شجاعة بِبهاتسو (أرجونا) — ذلك الرجل عظيم البأس؛ أريد أن أسمع عنه.
2.96.22
कार्तवीर्यस्य चरितं शृणु राजन्महात्मनः ।
अव्यक्तप्रभवो ब्रह्मा सर्वलोकपितामहः ॥ २.९६.२२ ॥
اسمع أيها الملك أعمال كارتافيريا العظيم النفس. براهما، الذي أصله غير ظاهر، جد جميع العوالم.
2.96.23
ब्रह्मणोऽत्रिः सुतो विद्वानत्रेः पुत्रो निशाकरः ।
सोमस्य तदु बुधः पुत्रो बुधस्य तु पुरूरवाः ॥ २.९६.२३ ॥
من براهما وُلد أتري؛ وابن أتري العالم هو نيشاكارا (القمر). ابن سوما هو بودها، وابن بودها هو بورورافاس.
2.96.24
तस्याप्यध सुतोऽप्यायुरायोस्तु नहुषः सुतः ।
नहुशस्य ययातिस्तु ययातेस्तनुजो यदुः ॥ २.९६.२४ ॥
وابنه أيوس، وابن أيوس نهوشا. ابن نهوشا ياياتي، وابن ياياتي يادو.
2.96.25
यदोः पुत्रो महाराज सहस्रैजेति विश्रुतः ।
सहसौजसुतो राजञ्छक्रदासेति विश्रुतः ॥ २.९६.२५ ॥
أيها الملك العظيم، اشتهر ابن ياদু باسم سهسراجيت. أيها الملك، اشتهر ابن سهسراوجاس باسم شاكرادāسا.
2.96.26
शक्रदानस्य दायादो हेहयो नाम पार्थिवः ।
हेहयस्याभवत्पुत्रो धर्मनेत्र इति श्रुतः ॥ २.९६.२६ ॥
هايهايا، وريث شاكرادانا، كان ملكاً بهذا الاسم. واشتهر ابن هايهايا باسم دهرمانيترا.
2.96.27
धर्मनेत्रस्य तु कृती कृतवीर्यस्तु कार्तिजः ।
कृतवीर्यस्य तनयो ह्यर्जुनो बलिनां वरः ॥ २.९६.२७ ॥
كان ابن دهرمانيترا هو الماهر كرتي، وكان كرتيفيريا ابن كيرتي. وكان ابن كرتيفيريا أرجونا، أفضل الأقوياء.
2.96.28
स चार्जुनो महाराज तपो घोरं चकार ह ।
साग्रं वर्षायुतं जज्ञ इत्येवं मे श्रुतं पुरा ॥ २.९६.२८ ॥
أيها الملك العظيم، قام ذلك أرجونا بتقشف شديد، وقد سمعت من قبل أنه استمر عشرة آلاف سنة كاملة.
2.96.29
तथेयं पृथिवी राजन्सप्तद्वीपा सपत्तना ।
ससमुद्राकरा तात विधिनोग्रेण वै जिता ॥ २.९६.२९ ॥
وهكذا، أيها الملك، فُتحت هذه الأرض بقاراتها السبع ومدنها وبحارها ومناجمها، يا بُني العزيز، حقاً بذلك النظام الشديد.
2.96.30
स चार्जुनोऽथ तेजस्वी तपः परमदुश्चरम् ।
दत्तमाराधयामास सोऽर्जुनोऽत्रिसुतं मुनिम् ॥ २.९६.३० ॥
ثم قام أرجونا المتألق بتقشف بالغ الصعوبة، وأرضى ذلك أرجونا الحكيم ابن أتري.
2.96.31
तस्य दत्तो वरान्प्रादाच्चतुरः पार्थिवस्य वै ।
पूर्वं बाहुसहस्रं तु प्रार्थितः परमो वरः ॥ २.९६.३१ ॥
منح داتّا ذلك الملك أربعة أوقاف. فطلب أولاً ألف ذراع، وكانت تلك أعظم المنح.
2.96.32
अधर्मे प्रीयमाणस्य सद्भिस्तत्र निवारणम् ।
धर्मेण पृथिवीं जित्वा धर्मेणैव हि रञ्जनम् ॥ २.९६.३२ ॥
هناك كان الصالحون يردعون من يُسرّ بالإثم. فبعد أن فتح الأرض بالدهرمة أرضاها بالدهرمة وحدها.
2.96.33
सङ्ग्रामान्सुबहून्कृत्वा हत्वा चारीन्सहस्रशः ।
सङ्ग्रामे यतमानस्य वधश्चैवाधिकाद्रणै ॥ २.९६.३३ ॥
بعد أن خاض معارك كثيرة وقتل آلاف المحاربين الأعداء، جاءه الموت أيضاً في المعارك بكثرة، لمن يجاهد في الحرب.
2.96.34
तस्य बाहुसहस्रं तु युध्यतः किल भारत ।
रथो ध्वजश्च सञ्जज्ञ इत्येवं मे श्रुतं परा ॥ २.९६.३४ ॥
يا بهارتا، يُقال إنه كان له ألف ذراع وهو يقاتل، وظهر عربته وراياته. هكذا سمعت ذلك على أعلى صورة.
2.96.35
तथेयं पृथिवी राजन्त्सप्तद्वीपा सपत्तना ।
ससमुद्राकरा तात विधिनोग्रेण वै जिता ॥ २.९६.३५ ॥
وهكذا، أيها الملك، فُتحت هذه الأرض بقاراتها السبع ومدنها وبحارها ومناجمها، يا عزيزي، بوسيلة قاسية.
2.96.36
चार्जुनोऽथ तेजस्वी सप्तद्वीपेश्वरो।़भवत् ।
च राजा महायज्ञानाजहार महाबलः।
प्रशशास महाबाहुर्महीं स च समा बहूः ॥ २.९६.३६ ॥
ثم صار أرجونا المتألق سيد القارات السبع. أقام ذلك الملك القوي القرابين العظيمة، وحكم ذو الذراعين القويتين الأرض سنين طويلة.
2.96.37
ततोऽर्जुनः कदाचिद्वै राजन्माहिष्मतीपतिः ।
नर्मदां भरतश्रेष्ठं तां तु दारैर्ययौ सह ॥ २.९६.३७ ॥
ثم ذهب أرجونا، سيد ماهيشماتي، ذات مرة، أيها الملك، مع زوجاته إلى نهر نارمادا، يا خير البهاراتا.
2.96.38
ततस्तां स नदीं गत्वा प्रविश्यन्तर्जले तदा ।
कर्तुं राजञ्जलक्रीडां ततो राजोपचक्रमे ॥ २.९६.३८ ॥
ثم ذهب إلى ذلك النهر، ودخل الماء، وبدأ، أيها الملك، لعب الماء؛ ثم شرع الملك في ذلك.
2.96.39
तस्मिन्नेव ततः काले रावमो राक्षसैः सह ।
लङ्काया ईश्वरस्तात तं देशं प्रययौ बली ॥ २.९६.३९ ॥
في ذلك الوقت ذهب رافانا، سيد لانكا، مع الرakshasas، يا عزيزي، القوي، إلى تلك المنطقة.
2.96.40
ततस्तमर्जुनं दृष्ट्वा नर्मदायां दशाननः ।
नित्यं क्रोधपरो धीरो वरदानेन मोहितः ॥ २.९६.४० ॥
ثم رأى رافانا ذو العشرة رؤوس أرجونا في نهر نارمادا، وكان دائما منصرفا إلى الغضب، ثابتا، مغرورا بالنعمة الممنوحة له.
2.96.41
अभ्यघावत्सुसङ्क्रुद्धो महेन्द्रं शम्बरो यथा ।
अर्जुनोऽप्यथ तं दृष्ट्वा रावणं प्रत्यवारयत् ॥ २.९६.४१ ॥
وثار غاضبا فاندفع نحوه كما اندفع شامبارا نحو إندرا؛ وأرجونا، لما رآه، صد رافانا بدوره.
2.96.42
ततस्तौ चक्रतुर्युद्धं रावणश्चार्जुनश्च वै ।
ततस्तु दुर्जयं वीरं वरदानेन दर्पितम् ॥ २.९६.४२ ॥
ثم خاض الاثنان، رافانا وأرجونا، الحرب حقا؛ ثم ذلك البطل الذي لا يقهر، المغرور بالنعمة.
2.96.43
राक्षसेन्द्रं मनुष्येन्द्रो जित्वा बध्वा रणे बलात् ।
बध्वा धनुर्ज्यया राजन्विवेशाथ पुरीं स्वकाम् ॥ २.९६.४३ ॥
بعد أن هزم ملك البشر سيد الراكشاسا في المعركة بالقوة، قيّده بوتر قوسه، أيها الملك، ثم دخل مدينته.
2.96.44
स तु तं बन्धितं श्रुत्वा पुलस्त्यो रावणं तदा ।
मोक्षयाणास बन्धाद्वै पुरे दृष्ट्वाऽर्जुनं तदा ॥ २.९६.४४ ॥
ولكن لما سمع بولاستيا أن رافانا قد قُيّد، فرأى أرجونا في المدينة حينها، أمر بإطلاق رافانا من وثاقه.
2.96.45
ततः कदाचित्तेजस्वी कार्तवीर्योर्जुनो बली ।
समुद्रतीरं गत्वाथ विरचन्दर्पमोहितः ॥ २.९६.४५ ॥
ثم ذات مرة، ذهب كارتافيريا أرجونا الساطع القوي إلى شاطئ البحر، وقد أعمته الكبرياء، فبدأ يصنع (شيئًا).
2.96.46
अवाकिरच्छितशरैः समुद्रं स तु भारत ।
तं समुद्रो नमस्कृत्य कृताञ्जलिरभाषत ॥ २.९६.४६ ॥
يا بهاراتا، غطّى المحيط بسهام حادة. فانحنى له المحيط، وضم كفيه، وتكلم.
2.96.47
आशुगान्वीर मा मुञ्च ब्रूहि किं करवाणि ते ।
मदाश्रयाणि सत्वानि त्वद्विसृष्टैर्महेषुभिः।
बाध्यन्ते राजशार्दूल तेभ्यो देह्यभयं विभो ॥ २.९६.४७ ॥
أيها البطل سريع السهام، لا تُطلقها. قل لي ماذا أفعل لأجلك؟ الكائنات التي تعتمد عليّ تُؤذى بالسهام العظيمة التي أطلقتها. يا نمر الملوك، يا ذا القدرة، امنحها الأمان.
2.96.48
देहि सिन्धुपते युद्धमद्यैव त्वरया मम ।
अथवा पीडयामि त्वां तस्मात्त्वं कुरु माचिरम् ॥ २.९६.४८ ॥
يا سيد البحر، أعطني الحرب اليوم نفسه وبسرعة، وإلا آذيتك. فلا تتأخر.
2.96.49
लोके राजन्महावीर्या बहवो निवसन्ति ये ।
तेषामेकेन राजेन्द्र कुरु युद्धं महाबल ॥ २.९६.४९ ॥
أيها الملك، في هذا العالم يقيم كثيرون ذوو بسالة عظيمة. أيها سيد الملوك، أيها القوي، خض الحرب مع واحد منهم.
2.96.50
मत्समो यदि सङ्ग्रामे वरायुधधरः क्वचित् ।
विद्यते तं ममाचक्ष्व यः समासेत मा मृधे ॥ २.९६.५० ॥
إن وُجد في مكان ما من يماثلني، حامل أسلحة فائقة، يلاقيني في القتال، فأخبرني به.
2.96.51
महर्षिर्जमदग्निस्तु यदि राजन्परिश्रुतः ।
तस्य पुत्रो रणं दातुं यथावद्वै तवार्हति ॥ २.९६.५१ ॥
أيها الملك، إن كان الحكيم العظيم جَمَدَغْني مشهورًا، فابنه أهل لأن يخوض معك القتال على الوجه الصحيح.
2.96.52
समुद्रस्य वचः श्रुत्वा राजा माहिष्मतीपतिः ।
नारदस्य च वै पूर्वं क्रोधेन महता वृतः ॥ २.९६.५२ ॥
لما سمع ملك ماهشمتي كلام المحيط، وكان قد اعتراه من قبل غضب عظيم بكلام نارادا، عاد فاعتراه الغضب.
2.96.53
ततः प्रतिययौ शीघ्रं क्रोधेन सह भारत ।
स तमाश्रममागत्य काममेवान्वपद्यत ॥ २.९६.५३ ॥
ثم، أيها البهاراتي، عاد مسرعًا بغضب. ولما بلغ ذلك المتعبد استسلم لشهوته.
2.96.54
स कामं प्रतिकूलानि चकार सह बन्धुभिः ।
आयासं जनयामास रामस्य स महात्मनः ॥ २.९६.५४ ॥
فعل، مدفوعًا بشهوته، أفعالًا معادية مع أقاربه، وسبب الأذى لذلك الراما عظيم النفس.
2.96.55
ततस्तेजः प्रजज्वाल रामस्यामिततेजसः ।
प्रदहन्निव सैन्यानि रश्मिमानिव तेजसा ॥ २.९६.५५ ॥
فاشتعل حينئذ بهاء راما ذو القوة اللامتناهية، كأنه يحرق الجيوش، كالشمس بضيائها.
2.96.56
अथ तौ चक्रतुर्युद्धं वृत्रवासवयोरिव ॥ २.९६.५६ ॥
ثم خاض الاثنان قتالاً كقتال فريترا وفاساڤا (إندرا).
2.96.57
ततः परशुमादाय नृपं बाहुसहस्रिणम् ।
चिच्छेद सहसा रामो बहुशाखमिव द्रुमम् ॥ २.९६.५७ ॥
ثم أخذ راما الفأس وقطع فجأة ذلك الملك ذا الألف ذراع، كما يُقطع شجر ذو أغصان كثيرة.
2.96.58
तं हतं पतितं दृष्ट्वा समेतास्तस्य बान्धवाः ।
असीनादाय शक्तीश्च रामं ते प्रत्यवारयन् ॥ २.९६.५८ ॥
فلما رأوه قد قُتل وسقط، اجتمع أقاربه وأخذوا السيوف والرماح وصدّوا راما.
2.96.59
रामोऽपि रथमास्थाय धनुरायम्य सत्वरः ।
विसृजन्परमास्त्राणि व्यधमत्पार्थिवान्बली ॥ २.९६.५९ ॥
وصعد راما إلى عربته وشدّ قوسه بسرعة، فبدد الملوك الأقوياء بإطلاق أسلحة عظيمة.
2.96.60
ततस्तु क्षत्रिया राजञ्जामदग्न्यभयार्दिताः ।
विविशुर्गिरिदुर्गाणि मृगाः सिंहभयादिव ॥ २.९६.६० ॥
ثم، أيها الملك، دخل الكشاتريا المعذبون من خوف جامدَغْنيا الحصون الجبلية، كما تدخل الغزلان من خوف الأسد.
2.96.61
तेषां स्वविहितं कर्म तद्भयान्नानुतिष्ठति ।
प्रजा वृषलतां प्राप्ता ब्राह्मणानामदर्शनात् ॥ २.९६.६१ ॥
لا يُؤدَّى الواجب المفروض عليهم خوفًا منهم؛ وقد صار الناس إلى حال الوِرشلا (المنبوذين) لغياب البراهمة عن الأنظار.
2.96.62
तथा च द्रविडाः काचाः पुण्डाश्च शबरैः सह ।
वृषलत्वं परिगता विच्छिन्नाः क्षत्रधर्मिणः ॥ २.९६.६२ ॥
وكذلك الدراويدا والكاتشا والبوندرا، مع الشبارا، قد صاروا إلى حال الوِرشلا، وانقطع الذين يتبعون واجب الكشاتريا.
2.96.63
ततस्तु हतवीरासु क्षत्रियासु पुनः पुनः ।
द्विजैरभ्युदितं क्षत्रं तानि रामो निहत्य च ॥ २.९६.६३ ॥
ثم لما قُتل الكشاتريا الأبطال مرارًا وتكرارًا، أعاد المولودون مرتين إقامة طبقة الكشاتريا، وقتلهم راما،
2.96.64
ततस्त्रिस्मप्तमे याते रामं वागशरीरिणी ।
दिव्या प्रोवाच मधुरा सर्वलोकपरिश्रुता ॥ २.९६.६४ ॥
ثم لما مضت المرة الحادية والعشرون، خاطب راما صوتٌ غير مجسَّد، إلهي، عذب، شائع الذكر في جميع العوالم.
2.96.65
रामराम निवर्तस्व स्वगुणं नात्र पश्यसि ।
क्षत्रबन्धूनिमान्प्रामैर्विप्रयुज्य पुनः पुनः ॥ २.९६.६५ ॥
يا راما، يا راما، ارجع! لا ترى هنا صفتك، إذ تفصل هؤلاء الأقارب الكشاتريا عن عامة الناس مرارًا وتكرارًا.
2.96.66
तथैव तं महात्मानमृचीकप्रमुखास्तथा ।
रामराम महावीर्य निवर्तस्वेत्यथाब्रुवन् ॥ २.९६.६६ ॥
وبالمثل قال له ريتشيكا وكبار آخرون، ذلك العظيم النفس: يا راما، يا راما، يا عظيم البأس، ارجع!
2.96.67
पितुर्वधमसमृष्यंस्तु रामः प्रोवाच तानृषीन् ।
नार्हा हन्त भवन्तो मां निवारयितुमित्युत ॥ २.९६.६७ ॥
لم يحتمل راما مقتل أبيه، فقال لأولئك الحكماء: "ليس من شأنكم أن تمنعوني."
2.96.68
नार्हसि क्षत्रबन्धूंस्त्वं निहन्तुं जयतां वर ।
न हि युक्तं त्वया तात ब्राह्मणेनसता नृपान् ॥ २.९६.६८ ॥
لا ينبغي لك أن تقتل الكشاتريين المنحطين، يا أفضل المنتصرين. يا بني الحبيب، ليس من اللائق بك، وأنت برهمي، أن تقتل الملوك.
2.96.69
पितॄणां वचनं श्रुत्वा क्रोधं त्यक्त्वा स भार्गवः ।
अश्वमेधसहस्राणि नरमेधशतानि च ॥ २.९६.६९ ॥
فلما سمع البهارغافا كلام الأسلاف، ترك غضبه، وأقام ألف قربان للفرس ومئة قربان بشري.
2.96.70
इष्ट्वा सागरपर्यन्तां काश्यपाय ददौ महीम् ।
तेन रामेण सङ्ग्रामे तुल्यस्तात दयञ्जयः ॥ २.९६.७० ॥
بعد أن أقام القرابين، وهب الأرض المحاطة بالبحر إلى كشيابا. يا عزيزي، في المعركة داناجايا (أرجونا) يعادل ذلك راما.
2.96.71
कार्तवीर्येण च रणे तुल्यः पार्थो न संशयः ।
रणे विक्रम्य राजेन्द्र पार्थं जेतुं न शक्यते ॥ २.९६.७१ ॥
في المعركة، بارثا (أرجونا) يعادل كارتافيريا بلا ريب. يا سيد الملوك، لا يمكن أن يُغلب بارثا في القتال بالبأس.