மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 2.96
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.96.1
अनुज्ञातांस्तान्विदित्वा सरत्नधनसञ्जयान् ।
पाण्डवान्धार्तराष्ट्राणां कथमासीन्मनस्तदा ॥ २.९६.१ ॥
ரத்தினங்கள், செல்வம், சேமிப்புடன் அவர்கள் அனுப்பப்பட்டனர் என்று அறிந்தபோது, பாண்டவர்கள் குறித்து திருதராஷ்டிரரின் மக்களின் மனம் அப்போது எப்படி இருந்தது?
2.96.2
अनुज्ञातांस्तान्विदित्वा धृतराष्ट्रेण धीमता ।
राजन्दुः शासनः क्षिप्रं जगाम भ्रातरं प्रति ॥ २.९६.२ ॥
ஞானமுள்ள திருதராஷ்டிரரால் அவர்கள் அனுப்பப்பட்டனர் என்று அறிந்து, அரசே, துச்சாசனன் விரைவாகத் தன் சகோதரனிடம் சென்றான்.
2.96.3
दुर्योधनं समासाद्य सामात्यं भरतर्षभ ।
दुःखार्तो भरतश्रेष्ठ इदं वचनमब्रवीत् ॥ २.९६.३ ॥
பரதர்களில் காளையே, அமைச்சர்களுடன் துரியோதனனை அடைந்து, துயரால் வருந்திய அவன், பரதர்களில் சிறந்தவனே, இந்த வார்த்தையைச் சொன்னான்.
2.96.4
दुःखेनैतत्समानीतं स्थविरो नाशयत्यसौ ।
शत्रुसाद्गमयद्द्रव्यं तद्बुध्यध्वं महारथाः ॥ २.९६.४ ॥
இச்செல்வம் பெரும் துன்பத்துடன் சேர்க்கப்பட்டது; அந்த முதியவன் அதை அழித்து எதிரிக்குக் கொடுக்கிறான். மகாரதர்களே, இதை அறியுங்கள்.
2.96.5
अथ दुर्योधनः कर्णः शकुनिश्चापि सौबलः ।
मिथः सङ्गम्य सहिताः पाण्डवान्प्रति मानिनः ॥ २.९६.५ ॥
அப்போது துரியோதனனும், கர்ணனும், சுபலனின் மகன் சகுனியும் கூடி ஒன்றாகி, பாண்டவர்களுக்கு எதிராக, செருக்குடன் ஒன்றுகூடினர்.
2.96.6
वैचित्रवीर्यं राजानं धृतराष्ट्रं मनीषिणम् ।
अभिगम्य त्वरायुक्ताः श्लक्ष्णं वचनमब्रुवन् ॥ २.९६.६ ॥
விசித்திரவீரியனின் மகனும் ஞானியுமான அரசன் திருதராஷ்டிரனை அவர்கள் விரைந்து அணுகி, மென்மையான வார்த்தைகளைச் சொன்னார்கள்.
2.96.7
न त्वयेदं श्रुतं राजन्यज्जगाद बृहस्पतिः ।
शक्रस्य नीतिं प्रवदन्विद्वान्देवपुरोहितः ॥ २.९६.७ ॥
அரசே! இந்திரனின் நீதியை விளக்கிய தேவகுருவான ஞானி பிருஹஸ்பதி கூறியதை நீங்கள் கேட்கவில்லையா?
2.96.8
सर्वोपायैर्निहन्तव्याः शत्रवः शत्रुसूदन ।
पुरा युद्धाद्बलाद्वापि प्रकुर्वन्ति तवाहितम् ॥ २.९६.८ ॥
எதிரிகளை அழிப்பவரே! எதிரிகளை எல்லா வழிகளாலும் அழிக்க வேண்டும்; அவர்கள் போரினாலோ வலிமையாலோ உமக்குத் தீங்கு செய்வதற்கு முன்பே.
2.96.9
ते वयं पाण्डवधनैः सर्वान्सम्पूज्य पार्थिवान् ।
यदि तान्योधयिष्यामः किं वै निः परिहास्यति ॥ २.९६.९ ॥
பாண்டவர்களின் செல்வத்தால் எல்லா அரசர்களையும் மதித்து அவர்களைப் போரில் ஈடுபடுத்தினால், பாண்டவர்கள் நம்மை விட்டுவிடுவார்களா?
2.96.10
अहीनाशीविषान्क्रुद्धान्नाशाय समुपस्थितान् ।
कृत्वा कण्ठे च पृष्ठे च कः समुत्स्रष्टुमर्हति ॥ २.९६.१० ॥
அழிவுக்காக வந்த கோபமுள்ள விஷப் பாம்புகளை கழுத்திலும் முதுகிலும் வைத்துக்கொண்டு விடுவிக்க யார் துணிவான்?
2.96.11
आत्तशस्त्रा रथगताः कुपितास्तात पाण्डवाः ।
निःशेषान्नः करिष्यन्ति क्रुद्धा ह्याशीविषा इव ॥ २.९६.११ ॥
அப்பா! ஆயுதம் ஏந்தி தேர்களில் அமர்ந்த கோபமுள்ள பாண்டவர்கள், கோபமுள்ள விஷப் பாம்புகளைப் போல நம்மை முற்றிலும் அழித்துவிடுவார்கள்.
2.96.12
सन्नद्धो ह्यर्जुनो याति विधृत्य परमेषुधी ।
गाण्डीवं मुहुरादत्ते निःश्वसंश्च निरीक्षते ॥ २.९६.१२ ॥
கவசம் அணிந்த அர்ஜுனன் இரண்டு சிறந்த அம்பறாத்தூணிகளைக் கட்டிக்கொண்டு செல்கிறான்; மீண்டும் மீண்டும் காண்டீவத்தை எடுத்து, பெருமூச்சு விட்டுப் பார்க்கிறான்.
2.96.13
गदां गुर्वी समुद्यम्य त्वरितश्च वृकोदरः ।
स्वरथं योजयित्वाऽशु निर्यात इति नः श्रुतम् ॥ २.९६.१३ ॥
கனமான கதையைத் தூக்கிக்கொண்டு விரைவாக வ்ருகோதரன் (பீமன்) தன் தேரைப் பூட்டி உடனே புறப்பட்டான் என்று நாம் கேள்விப்பட்டோம்.
2.96.14
नकुलः खह्गमादाय चर्म चाप्यर्धचन्द्रवत् ।
सहदेवश्च राजा च चक्रुराकारमिङ्गितैः ॥ २.९६.१४ ॥
நகுலன் வாளையும் அரைநிலவு போன்ற கேடயத்தையும் எடுத்துக்கொண்டான்; சகதேவனும் அரசனும் சைகைகளால் தங்கள் குறிப்பை வெளிப்படுத்தினர்.
2.96.15
ते त्वास्थाय रथान्सर्वे बहुशस्त्रपरिच्छदान् ।
अभिघ्नान्तो रथव्रातान्सेनायोगाय निर्ययुः ॥ २.९६.१५ ॥
அவர்கள் அனைவரும் பல ஆயுதங்களுடன் கூடிய தேர்களில் ஏறி, தேர்ப்படைகளை எதிர்த்துத் தாக்கியவாறு படையுடன் சேர்வதற்காக வெளியேறினர்.
2.96.16
न क्षंस्यन्ते तथाऽस्माभिर्जातु विप्रकृता हि ते ।
द्रौपद्याश्च परिक्लेशं कस्तेषां क्षन्तुमर्हति ॥ २.९६.१६ ॥
நம்மால் அவமதிக்கப்பட்ட அவர்கள் நம்மை ஒருபோதும் மன்னிக்கமாட்டார்கள்; திரௌபதியின் துன்பத்தை அவர்களுக்காக யார் மன்னிக்கத் தகுதியுடையவர்?
2.96.17
न पश्यामि रणे क्रद्धुं बीभत्सुं प्रतिवारणम् ।
भीष्मो द्रोणश्च कर्णश्च द्रौणिश्च रथिनां वरः ॥ २.९६.१७ ॥
போரில் கோபங்கொண்ட பீபத்சுவை (அர்ஜுனனை) எதிர்த்து நிறுத்தக்கூடியவரை நான் காணவில்லை; பீஷ்மரும், துரோணரும், கர்ணனும், தேர்வீரர்களில் சிறந்த துரோணபுத்திரனும் கூட.
2.96.18
कृपश्च वृषसेनश्च विकर्णश्च जयद्रथः ।
वाह्लीकः सोमदत्तश्च भूरिर्भूरिश्रवाः शलः ॥ २.९६.१८ ॥
கிருபரும், விருஷசேனனும், விகர்ணனும், ஜயத்ரதனும், வாஹ்லீகனும், சோமதத்தனும், பூரியும், பூரிஸ்ரவஸும், சல்யனும்.
2.96.19
शकुनिः ससुतश्चैव नृपाश्चान्ये च कौरवाः ।
नैते सर्वे रणोद्युक्ताः पार्थं सोढुमशक्नुवन् ॥ २.९६.१९ ॥
சகுனி தன் மகனுடன், மற்ற அரசர்களும் கௌரவர்களும் — இவர்கள் அனைவரும் போருக்குத் தயாராக இருந்தும் பார்த்தனை எதிர்கொள்ள இயலாதவர்கள்.
2.96.20
अर्जुनेन समो लोके नास्ति वीर्ये धनुर्धरः ।
योऽर्जुनेनार्जुनस्तुल्यो द्विबाहुर्बहुबाहुना ॥ २.९६.२० ॥
உலகில் வீரியத்தில் அர்ஜுனனுக்கு நிகரான வில்லாளி எவரும் இல்லை; அர்ஜுனனுக்குச் சமமான இரு கரத்தவன், பல கரங்கள் கொண்டவருக்குச் சமம்.
2.96.21
कस्त्वयोक्तः पुमान्वीरो बीभत्सुसमविक्रमः ।
तं ये व्रूहि महावीर्यं श्रोतुमिच्छामि पुत्रक ॥ २.९६.२१ ॥
நீ குறிப்பிட்ட அந்த வீரன், பீபத்சுவின் (அர்ஜுனனின்) வீரத்துக்கு நிகரானவன் யார்? அந்த மாவீரனை எனக்குச் சொல், மகனே; கேட்க விரும்புகிறேன்.
2.96.22
कार्तवीर्यस्य चरितं शृणु राजन्महात्मनः ।
अव्यक्तप्रभवो ब्रह्मा सर्वलोकपितामहः ॥ २.९६.२२ ॥
அரசே, மகாத்மாவான கார்த்தவீர்யனின் சரிதத்தைக் கேள். அவ்யக்தத்திலிருந்து தோன்றிய பிரம்மா, அனைத்து உலகங்களுக்கும் பிதாமகர்.
2.96.23
ब्रह्मणोऽत्रिः सुतो विद्वानत्रेः पुत्रो निशाकरः ।
सोमस्य तदु बुधः पुत्रो बुधस्य तु पुरूरवाः ॥ २.९६.२३ ॥
பிரம்மாவிடமிருந்து அத்ரி பிறந்தார்; அத்ரியின் மகன் நிசாகரன் (சந்திரன்). சோமனின் மகன் புதன்; புதனின் மகன் புரூரவஸ்.
2.96.24
तस्याप्यध सुतोऽप्यायुरायोस्तु नहुषः सुतः ।
नहुशस्य ययातिस्तु ययातेस्तनुजो यदुः ॥ २.९६.२४ ॥
அவருக்கும் மகன் ஆயு; ஆயுவின் மகன் நஹுஷன். நஹுஷனின் மகன் யயாதி; யயாதியின் மகன் யது.
2.96.25
यदोः पुत्रो महाराज सहस्रैजेति विश्रुतः ।
सहसौजसुतो राजञ्छक्रदासेति विश्रुतः ॥ २.९६.२५ ॥
மகாராஜனே, யதுவின் மகன் சஹஸ்ரஜித் என்று புகழ்பெற்றவர். ராஜனே, சஹஸ்ரௌஜஸின் மகன் சக்ரதாஸ் என்று புகழ்பெற்றவர்.
2.96.26
शक्रदानस्य दायादो हेहयो नाम पार्थिवः ।
हेहयस्याभवत्पुत्रो धर्मनेत्र इति श्रुतः ॥ २.९६.२६ ॥
சக்ரதானனின் வாரிசு ஹைஹயன் என்ற அரசன். ஹைஹயனின் மகன் தர்மநேத்ரன் என்று அறியப்பட்டான்.
2.96.27
धर्मनेत्रस्य तु कृती कृतवीर्यस्तु कार्तिजः ।
कृतवीर्यस्य तनयो ह्यर्जुनो बलिनां वरः ॥ २.९६.२७ ॥
தர்மநேத்ரனின் மகன் கிருதி; கீர்த்தியின் மகன் கிருதவீரியன். கிருதவீரியனின் மகன் அர்ஜுனன், பலவான்களில் சிறந்தவன்.
2.96.28
स चार्जुनो महाराज तपो घोरं चकार ह ।
साग्रं वर्षायुतं जज्ञ इत्येवं मे श्रुतं पुरा ॥ २.९६.२८ ॥
மகாராஜனே, அந்த அர்ஜுனன் கடுமையான தவம் செய்தான். பத்தாயிரம் ஆண்டுகள் முழுமையாக அது நடந்தது என்று முன்பு நான் கேட்டிருக்கிறேன்.
2.96.29
तथेयं पृथिवी राजन्सप्तद्वीपा सपत्तना ।
ससमुद्राकरा तात विधिनोग्रेण वै जिता ॥ २.९६.२९ ॥
அதுபோலவே, ராஜனே, இந்தப் பூமி ஏழு தீவுகள், நகரங்கள், கடல்கள், சுரங்கங்களுடன், அன்பு மகனே, அந்தக் கடுமையான முறையால் உண்மையில் வெல்லப்பட்டது.
2.96.30
स चार्जुनोऽथ तेजस्वी तपः परमदुश्चरम् ।
दत्तमाराधयामास सोऽर्जुनोऽत्रिसुतं मुनिम् ॥ २.९६.३० ॥
பின்னர் ஒளிமிக்க அர்ஜுனன் மிகக் கடுமையான தவத்தைச் செய்தான். அத்திரியின் மகனான அந்த முனிவரை அந்த அர்ஜுனன் வழிபட்டு மகிழ்வித்தான்.
2.96.31
तस्य दत्तो वरान्प्रादाच्चतुरः पार्थिवस्य वै ।
पूर्वं बाहुसहस्रं तु प्रार्थितः परमो वरः ॥ २.९६.३१ ॥
அவருக்கு தத்தர் நான்கு வரங்களை அளித்தார். முதலில் ஆயிரம் கரங்களை வேண்டினார்; அதுவே பெரிய வரம்.
2.96.32
अधर्मे प्रीयमाणस्य सद्भिस्तत्र निवारणम् ।
धर्मेण पृथिवीं जित्वा धर्मेणैव हि रञ्जनम् ॥ २.९६.३२ ॥
அதர்மத்தில் மகிழ்பவரை அங்கே நல்லோர் தடுத்தனர். தர்மத்தால் பூமியை வென்று தர்மத்தாலேயே அதை மகிழ்வித்தார்.
2.96.33
सङ्ग्रामान्सुबहून्कृत्वा हत्वा चारीन्सहस्रशः ।
सङ्ग्रामे यतमानस्य वधश्चैवाधिकाद्रणै ॥ २.९६.३३ ॥
பல போர்கள் புரிந்து ஆயிரக்கணக்கான எதிரிகளைக் கொன்று, போரில் முயல்பவனுக்கு மரணமும் பெரும்பாலும் போர்களிலேயே வந்தது.
2.96.34
तस्य बाहुसहस्रं तु युध्यतः किल भारत ।
रथो ध्वजश्च सञ्जज्ञ इत्येवं मे श्रुतं परा ॥ २.९६.३४ ॥
பாரதா, போரிடும்போது அவருக்கு ஆயிரம் கரங்கள் இருந்தன என்று சொல்லப்படுகிறது; அவருடைய தேரும் கொடியும் தோன்றின. இவ்வாறு நான் மிகச் சிறப்பாகக் கேட்டேன்.
2.96.35
तथेयं पृथिवी राजन्त्सप्तद्वीपा सपत्तना ।
ससमुद्राकरा तात विधिनोग्रेण वै जिता ॥ २.९६.३५ ॥
அரசே, இவ்வாறே இந்தப் பூமி ஏழு தீவுகள், நகரங்கள், கடல்கள், சுரங்கங்களுடன், அன்பனே, கடுமையான முறையில் வெல்லப்பட்டது.
2.96.36
चार्जुनोऽथ तेजस्वी सप्तद्वीपेश्वरो।़भवत् ।
च राजा महायज्ञानाजहार महाबलः।
प्रशशास महाबाहुर्महीं स च समा बहूः ॥ २.९६.३६ ॥
ஒளிமிக்க அர்ஜுனன் ஏழு தீவுகளுக்கும் அதிபதியானார். அந்த மகாபலசாலியான அரசர் பெரிய யாகங்களைச் செய்து, மகாபாகுவாக பல ஆண்டுகள் பூமியை ஆண்டார்.
2.96.37
ततोऽर्जुनः कदाचिद्वै राजन्माहिष्मतीपतिः ।
नर्मदां भरतश्रेष्ठं तां तु दारैर्ययौ सह ॥ २.९६.३७ ॥
பின்னர் அர்ஜுனன், மாகிஷ்மதியின் அரசன், ஒரு காலத்தில், ஓ அரசே, தன் மனைவியருடன் அந்த நர்மதை நதிக்குச் சென்றான், ஓ பரதர்களில் சிறந்தவனே.
2.96.38
ततस्तां स नदीं गत्वा प्रविश्यन्तर्जले तदा ।
कर्तुं राजञ्जलक्रीडां ततो राजोपचक्रमे ॥ २.९६.३८ ॥
பின்னர் அவன் அந்த நதிக்குச் சென்று, நீரினுள் புகுந்து, ஓ அரசே, நீர் விளையாட்டைத் தொடங்கினான்; அப்போது அரசன் அதைத் தொடங்கினான்.
2.96.39
तस्मिन्नेव ततः काले रावमो राक्षसैः सह ।
लङ्काया ईश्वरस्तात तं देशं प्रययौ बली ॥ २.९६.३९ ॥
அந்தக் காலத்தில், லங்கையின் அதிபதியான ராவணன், ராட்சதர்களுடன், அன்பனே, அந்தப் பகுதிக்குச் சென்றான், பலசாலியாக.
2.96.40
ततस्तमर्जुनं दृष्ट्वा नर्मदायां दशाननः ।
नित्यं क्रोधपरो धीरो वरदानेन मोहितः ॥ २.९६.४० ॥
பின்னர் நர்மதையில் அந்த அர்ஜுனனைக் கண்ட தசமுகன், எப்போதும் சினத்தில் ஈடுபட்ட, உறுதியான அவன், வரம் அளித்ததால் மயங்கியவனாக.
2.96.41
अभ्यघावत्सुसङ्क्रुद्धो महेन्द्रं शम्बरो यथा ।
अर्जुनोऽप्यथ तं दृष्ट्वा रावणं प्रत्यवारयत् ॥ २.९६.४१ ॥
மிகுந்த சினத்துடன் அவன் பாய்ந்தான், சம்பரன் இந்திரன் மீது பாய்ந்ததுபோல்; அர்ஜுனனும் அவனைக் கண்டு ராவணனைத் தடுத்தான்.
2.96.42
ततस्तौ चक्रतुर्युद्धं रावणश्चार्जुनश्च वै ।
ततस्तु दुर्जयं वीरं वरदानेन दर्पितम् ॥ २.९६.४२ ॥
பின்னர் அவ்விருவரும், ராவணனும் அர்ஜுனனும், உண்மையிலேயே போரிட்டனர்; பின்னர் வரத்தால் செருக்குற்ற அந்த வெல்ல முடியாத வீரனை.
2.96.43
राक्षसेन्द्रं मनुष्येन्द्रो जित्वा बध्वा रणे बलात् ।
बध्वा धनुर्ज्यया राजन्विवेशाथ पुरीं स्वकाम् ॥ २.९६.४३ ॥
மனிதர்களின் தலைவன் அரக்கர் தலைவனை போரில் வலிமையால் வென்று, வில்நாணால் கட்டி, ஓ அரசே, தன் நகரத்திற்குள் நுழைந்தான்.
2.96.44
स तु तं बन्धितं श्रुत्वा पुलस्त्यो रावणं तदा ।
मोक्षयाणास बन्धाद्वै पुरे दृष्ट्वाऽर्जुनं तदा ॥ २.९६.४४ ॥
ஆனால் ராவணன் கட்டுண்டிருப்பதைக் கேட்ட புலஸ்தியர், அப்போது நகரில் அர்ஜுனனைக் கண்டு ராவணனை பந்தத்திலிருந்து விடுவித்தார்.
2.96.45
ततः कदाचित्तेजस्वी कार्तवीर्योर्जुनो बली ।
समुद्रतीरं गत्वाथ विरचन्दर्पमोहितः ॥ २.९६.४५ ॥
பின்னர் ஒருமுறை, ஒளிமிக்க வலிமையான கார்த்தவீர்ய அர்ஜுனன் கடற்கரைக்குச் சென்று, செருக்கால் மயங்கியவனாகப் பலவற்றைச் செய்யத் தொடங்கினான்.
2.96.46
अवाकिरच्छितशरैः समुद्रं स तु भारत ।
तं समुद्रो नमस्कृत्य कृताञ्जलिरभाषत ॥ २.९६.४६ ॥
பாரதா, அவன் கூரிய அம்புகளால் கடலை நிரப்பினான். அப்போது கடல் அவனை வணங்கி, கைகூப்பிக் கூறியது.
2.96.47
आशुगान्वीर मा मुञ्च ब्रूहि किं करवाणि ते ।
मदाश्रयाणि सत्वानि त्वद्विसृष्टैर्महेषुभिः।
बाध्यन्ते राजशार्दूल तेभ्यो देह्यभयं विभो ॥ २.९६.४७ ॥
விரைந்த அம்புடைய வீரனே, விடாதே. உனக்காக நான் என்ன செய்வேன் என்று சொல். என்னைச் சார்ந்த உயிரினங்கள் நீ எய்த பெரும் அம்புகளால் துன்புறுகின்றன. ஓ அரசப் புலியே, ஓ வல்லமையுடையவனே, அவற்றுக்கு அபயம் கொடு.
2.96.48
देहि सिन्धुपते युद्धमद्यैव त्वरया मम ।
अथवा पीडयामि त्वां तस्मात्त्वं कुरु माचिरम् ॥ २.९६.४८ ॥
ஓ கடலின் தலைவனே, இன்றே விரைவாக எனக்குப் போரைத் தா; இல்லையேல் உன்னை வருத்துவேன். ஆகையால் தாமதிக்காதே.
2.96.49
लोके राजन्महावीर्या बहवो निवसन्ति ये ।
तेषामेकेन राजेन्द्र कुरु युद्धं महाबल ॥ २.९६.४९ ॥
ஓ அரசே, இவ்வுலகில் பெரும் வீரம் கொண்ட பலர் வாழ்கின்றனர். ஓ அரசர்களின் தலைவனே, ஓ மாபெரும் பலவானே, அவர்களில் ஒருவருடன் போரிடு.
2.96.50
मत्समो यदि सङ्ग्रामे वरायुधधरः क्वचित् ।
विद्यते तं ममाचक्ष्व यः समासेत मा मृधे ॥ २.९६.५० ॥
போரில் என்னைப் போன்ற, சிறந்த ஆயுதம் ஏந்திய ஒருவன் எங்காவது இருந்தால், போரில் என்னை எதிர்கொள்ளக்கூடிய அவனை எனக்குச் சொல்.
2.96.51
महर्षिर्जमदग्निस्तु यदि राजन्परिश्रुतः ।
तस्य पुत्रो रणं दातुं यथावद्वै तवार्हति ॥ २.९६.५१ ॥
ஓ அரசே, மாமுனிவர் ஜமதக்னி புகழ்பெற்றவர் என்றால், அவருடைய மகனே உனக்குரிய முறையில் போர் அளிக்கத் தகுந்தவன்.
2.96.52
समुद्रस्य वचः श्रुत्वा राजा माहिष्मतीपतिः ।
नारदस्य च वै पूर्वं क्रोधेन महता वृतः ॥ २.९६.५२ ॥
கடலின் சொற்களைக் கேட்ட மாகிஷ்மதியின் அரசன், முன்பு நாரதரின் சொற்களாலும் பெரும் சினத்தால் ஆட்கொள்ளப்பட்டிருந்தவன், மீண்டும் சினத்தால் சூழப்பட்டான்.
2.96.53
ततः प्रतिययौ शीघ्रं क्रोधेन सह भारत ।
स तमाश्रममागत्य काममेवान्वपद्यत ॥ २.९६.५३ ॥
பின்னர், ஓ பாரதா, அவன் சினத்துடன் விரைவாகத் திரும்பிச் சென்றான். அந்த ஆசிரமத்திற்கு வந்து அவன் தன் விருப்பத்திற்கே அடிபணிந்தான்.
2.96.54
स कामं प्रतिकूलानि चकार सह बन्धुभिः ।
आयासं जनयामास रामस्य स महात्मनः ॥ २.९६.५४ ॥
அவன் தன் விருப்பத்தால் உறவினர்களுடன் சேர்ந்து பிரதிகூலமான செயல்களைச் செய்தான்; அந்த மகாத்மா ராமனுக்குத் துன்பத்தை உண்டாக்கினான்.
2.96.55
ततस्तेजः प्रजज्वाल रामस्यामिततेजसः ।
प्रदहन्निव सैन्यानि रश्मिमानिव तेजसा ॥ २.९६.५५ ॥
அப்போது அளவற்ற தேஜஸ் கொண்ட ராமனின் தேஜஸ் சுடர்விட்டு எழுந்தது; சேனைகளை எரிப்பது போல, சூரியனைப் போல தன் ஒளியால்.
2.96.56
अथ तौ चक्रतुर्युद्धं वृत्रवासवयोरिव ॥ २.९६.५६ ॥
பின்னர் அவ்விருவரும் விருத்திரனுக்கும் வாசவனுக்கும் (இந்திரனுக்கும்) இடையே நடந்தது போல போர் செய்தனர்.
2.96.57
ततः परशुमादाय नृपं बाहुसहस्रिणम् ।
चिच्छेद सहसा रामो बहुशाखमिव द्रुमम् ॥ २.९६.५७ ॥
பின்னர் ராமன் கோடரியை எடுத்து ஆயிரம் கரங்களுடைய அந்த அரசனை திடீரென்று வெட்டினான், பல கிளைகளுள்ள மரத்தை வெட்டுவது போல.
2.96.58
तं हतं पतितं दृष्ट्वा समेतास्तस्य बान्धवाः ।
असीनादाय शक्तीश्च रामं ते प्रत्यवारयन् ॥ २.९६.५८ ॥
அவன் கொல்லப்பட்டு விழுந்ததைக் கண்டு அவனுடைய உறவினர்கள் ஒன்றுகூடி, வாள்களையும் வேல்களையும் எடுத்து ராமனைத் தடுத்தனர்.
2.96.59
रामोऽपि रथमास्थाय धनुरायम्य सत्वरः ।
विसृजन्परमास्त्राणि व्यधमत्पार्थिवान्बली ॥ २.९६.५९ ॥
ராமனும் தேரில் ஏறி விரைவாக வில்லை வளைத்து, சிறந்த அஸ்திரங்களை ஏவி, வலிமைமிக்க அரசர்களைச் சிதறடித்தான்.
2.96.60
ततस्तु क्षत्रिया राजञ्जामदग्न्यभयार्दिताः ।
विविशुर्गिरिदुर्गाणि मृगाः सिंहभयादिव ॥ २.९६.६० ॥
பின்னர், அரசே, ஜாமதக்னியின் (பரசுராமரின்) பயத்தால் துன்புற்ற க்ஷத்திரியர்கள் மலைக் கோட்டைகளுக்குள் நுழைந்தனர், சிங்கத்தின் பயத்தால் மான்கள் நுழைவது போல.
2.96.61
तेषां स्वविहितं कर्म तद्भयान्नानुतिष्ठति ।
प्रजा वृषलतां प्राप्ता ब्राह्मणानामदर्शनात् ॥ २.९६.६१ ॥
அவர்களுக்கு விதிக்கப்பட்ட கடமை அவர்களின் அச்சத்தால் செய்யப்படுவதில்லை. பிராமணர்கள் காணப்படாததால் மக்கள் வ்ருஷலத்தை அடைந்தனர்.
2.96.62
तथा च द्रविडाः काचाः पुण्डाश्च शबरैः सह ।
वृषलत्वं परिगता विच्छिन्नाः क्षत्रधर्मिणः ॥ २.९६.६२ ॥
அதேபோல் திராவிடர்களும், காசர்களும், புண்டரும் சபரர்களுடன் சேர்ந்து வ்ருஷலத்தை அடைந்தனர்; க்ஷத்ரிய தர்மத்தைப் பின்பற்றுவோர் பிரிக்கப்பட்டனர்.
2.96.63
ततस्तु हतवीरासु क्षत्रियासु पुनः पुनः ।
द्विजैरभ्युदितं क्षत्रं तानि रामो निहत्य च ॥ २.९६.६३ ॥
பின்னர் வீரமிக்க க்ஷத்ரியர்கள் மீண்டும் மீண்டும் கொல்லப்பட்டபோது, துவிஜர்கள் க்ஷத்ர வர்க்கத்தை மீண்டும் எழுப்பினர்; ராமர் அவர்களைக் கொன்றார்.
2.96.64
ततस्त्रिस्मप्तमे याते रामं वागशरीरिणी ।
दिव्या प्रोवाच मधुरा सर्वलोकपरिश्रुता ॥ २.९६.६४ ॥
பின்னர் இருபத்தொன்றாம் முறை கடந்ததும், ராமரிடம் உடலற்ற ஒரு குரல் பேசியது; அது தெய்வீகமானது, இனிமையானது, எல்லா உலகங்களிலும் புகழ்பெற்றது.
2.96.65
रामराम निवर्तस्व स्वगुणं नात्र पश्यसि ।
क्षत्रबन्धूनिमान्प्रामैर्विप्रयुज्य पुनः पुनः ॥ २.९६.६५ ॥
ராமா, ராமா! திரும்பு. இங்கே உன் குணத்தைக் காணவில்லை; இந்த க்ஷத்ரிய உறவினர்களை மீண்டும் மீண்டும் சாதாரண மக்களிலிருந்து பிரித்து.
2.96.66
तथैव तं महात्मानमृचीकप्रमुखास्तथा ।
रामराम महावीर्य निवर्तस्वेत्यथाब्रुवन् ॥ २.९६.६६ ॥
அதேபோல் அந்த மகாத்மாவிடம் ரிசீகர் முதலானோர் கூறினர் — ராமா, ராமா, மகாவீர்யனே, திரும்பு என்று.
2.96.67
पितुर्वधमसमृष्यंस्तु रामः प्रोवाच तानृषीन् ।
नार्हा हन्त भवन्तो मां निवारयितुमित्युत ॥ २.९६.६७ ॥
தந்தையின் கொலையைப் பொறுக்காத ராமர் அந்த முனிவர்களிடம் கூறினார்: "ஐயா, என்னைத் தடுப்பது உங்களுக்குத் தகுதியில்லை."
2.96.68
नार्हसि क्षत्रबन्धूंस्त्वं निहन्तुं जयतां वर ।
न हि युक्तं त्वया तात ब्राह्मणेनसता नृपान् ॥ २.९६.६८ ॥
வெல்பவர்களில் சிறந்தவனே, கீழ்நிலை க்ஷத்திரியர்களைக் கொல்வது உனக்குத் தகாது. அன்பு மகனே, பிராமணனாக இருந்து அரசர்களைக் கொல்வது உனக்குப் பொருந்தாது.
2.96.69
पितॄणां वचनं श्रुत्वा क्रोधं त्यक्त्वा स भार्गवः ।
अश्वमेधसहस्राणि नरमेधशतानि च ॥ २.९६.६९ ॥
முன்னோர்களின் சொல்லைக் கேட்டு, கோபத்தைத் துறந்த அந்த பார்கவன் ஆயிரம் அசுவமேத யாகங்களையும் நூறு நரமேத யாகங்களையும் செய்தான்.
2.96.70
इष्ट्वा सागरपर्यन्तां काश्यपाय ददौ महीम् ।
तेन रामेण सङ्ग्रामे तुल्यस्तात दयञ्जयः ॥ २.९६.७० ॥
யாகங்கள் செய்து, கடல் எல்லைவரை பரவிய பூமியை காசியபருக்கு தானமாக அளித்தான். அன்பனே, போரில் அந்த ராமருக்கு நிகரானவன் தனஞ்சயன் (அர்ஜுனன்).
2.96.71
कार्तवीर्येण च रणे तुल्यः पार्थो न संशयः ।
रणे विक्रम्य राजेन्द्र पार्थं जेतुं न शक्यते ॥ २.९६.७१ ॥
போரில் கார்த்தவீரியனுக்கு நிகரானவன் பார்த்தன் (அர்ஜுனன்) என்பதில் ஐயமில்லை. அரசர்களின் அரசே, போரில் வீரம் காட்டி பார்த்தனை வெல்வது இயலாது.