Mahābhārata · Adhyāya 2.96

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Mit Wortbedeutungen lesen

2.96.1

अनुज्ञातांस्तान्विदित्वा सरत्नधनसञ्जयान् ।
पाण्डवान्धार्तराष्ट्राणां कथमासीन्मनस्तदा ॥ २.९६.१ ॥

Als sie erfuhren, dass jene mit Juwelen, Reichtum und Schätzen entlassen worden waren, wie war da der Sinn der Söhne Dhṛtarāṣṭras gegenüber den Pāṇḍavas?

2.96.2

अनुज्ञातांस्तान्विदित्वा धृतराष्ट्रेण धीमता ।
राजन्दुः शासनः क्षिप्रं जगाम भ्रातरं प्रति ॥ २.९६.२ ॥

Als er erfuhr, dass der weise Dhṛtarāṣṭra sie entlassen hatte, o König, eilte Duḥśāsana rasch zu seinem Bruder.

2.96.3

दुर्योधनं समासाद्य सामात्यं भरतर्षभ ।
दुःखार्तो भरतश्रेष्ठ इदं वचनमब्रवीत् ॥ २.९६.३ ॥

Als er mit seinen Ministern zu Duryodhana trat, o Stier der Bharatas, von Kummer geplagt, o Bester der Bharatas, sprach er diese Worte.

2.96.4

दुःखेनैतत्समानीतं स्थविरो नाशयत्यसौ ।
शत्रुसाद्गमयद्द्रव्यं तद्बुध्यध्वं महारथाः ॥ २.९६.४ ॥

Dieser Reichtum wurde unter großer Mühe zusammengebracht, doch dieser alte Mann vernichtet ihn und übergibt ihn dem Feind. Begreift dies, ihr großen Wagenkämpfer.

2.96.5

अथ दुर्योधनः कर्णः शकुनिश्चापि सौबलः ।
मिथः सङ्गम्य सहिताः पाण्डवान्प्रति मानिनः ॥ २.९६.५ ॥

Da kamen Duryodhana, Karṇa und auch Śakuni, der Sohn des Subala, zusammen, stolz und vereint gegen die Pāṇḍavas.

2.96.6

वैचित्रवीर्यं राजानं धृतराष्ट्रं मनीषिणम् ।
अभिगम्य त्वरायुक्ताः श्लक्ष्णं वचनमब्रुवन् ॥ २.९६.६ ॥

Eilig traten sie vor König Dhṛtarāṣṭra, den Sohn des Vicitravīrya, den Weisen, und sprachen sanfte Worte.

2.96.7

न त्वयेदं श्रुतं राजन्यज्जगाद बृहस्पतिः ।
शक्रस्य नीतिं प्रवदन्विद्वान्देवपुरोहितः ॥ २.९६.७ ॥

O König, hast du nicht gehört, was Bṛhaspati, der weise Priester der Götter, über die Politik Indras lehrte?

2.96.8

सर्वोपायैर्निहन्तव्याः शत्रवः शत्रुसूदन ।
पुरा युद्धाद्बलाद्वापि प्रकुर्वन्ति तवाहितम् ॥ २.९६.८ ॥

O Vernichter der Feinde, Feinde müssen mit allen Mitteln erschlagen werden, bevor sie dir durch Krieg oder Gewalt schaden.

2.96.9

ते वयं पाण्डवधनैः सर्वान्सम्पूज्य पार्थिवान् ।
यदि तान्योधयिष्यामः किं वै निः परिहास्यति ॥ २.९६.९ ॥

Wenn wir alle Könige mit dem Reichtum der Pāṇḍavas ehren und sie gegen sie kämpfen lassen, werden die Pāṇḍavas uns dann verschonen?

2.96.10

अहीनाशीविषान्क्रुद्धान्नाशाय समुपस्थितान् ।
कृत्वा कण्ठे च पृष्ठे च कः समुत्स्रष्टुमर्हति ॥ २.९६.१० ॥

Wer könnte giftige, zornige Schlangen, die zum Verderben nahe kommen, loslassen, nachdem er sie an Kehle und Rücken getragen hat?

2.96.11

आत्तशस्त्रा रथगताः कुपितास्तात पाण्डवाः ।
निःशेषान्नः करिष्यन्ति क्रुद्धा ह्याशीविषा इव ॥ २.९६.११ ॥

Vater, die zornigen Pāṇḍavas, mit Waffen in der Hand auf ihren Wagen sitzend, werden uns völlig vernichten, wie zornige giftige Schlangen.

2.96.12

सन्नद्धो ह्यर्जुनो याति विधृत्य परमेषुधी ।
गाण्डीवं मुहुरादत्ते निःश्वसंश्च निरीक्षते ॥ २.९६.१२ ॥

Gepanzert zieht Arjuna einher, zwei hervorragende Köcher tragend; immer wieder ergreift er den Bogen Gāṇḍīva und blickt seufzend umher.

2.96.13

गदां गुर्वी समुद्यम्य त्वरितश्च वृकोदरः ।
स्वरथं योजयित्वाऽशु निर्यात इति नः श्रुतम् ॥ २.९६.१३ ॥

Nachdem er seine schwere Keule emporgehoben und schnell seinen eigenen Wagen angespannt hatte, ist Vṛkodara (Bhīma) aufgebrochen, wie wir gehört haben.

2.96.14

नकुलः खह्गमादाय चर्म चाप्यर्धचन्द्रवत् ।
सहदेवश्च राजा च चक्रुराकारमिङ्गितैः ॥ २.९६.१४ ॥

Nakula nahm sein Schwert und einen halbmondförmigen Schild; Sahadeva und der König gaben ihre Absicht ebenfalls durch Gebärden zu erkennen.

2.96.15

ते त्वास्थाय रथान्सर्वे बहुशस्त्रपरिच्छदान् ।
अभिघ्नान्तो रथव्रातान्सेनायोगाय निर्ययुः ॥ २.९६.१५ ॥

Alle bestiegen sie ihre mit vielen Waffen ausgerüsteten Wagen und zogen aus, um sich dem Heer anzuschließen, indem sie die Wagenscharen niederschlugen.

2.96.16

न क्षंस्यन्ते तथाऽस्माभिर्जातु विप्रकृता हि ते ।
द्रौपद्याश्च परिक्लेशं कस्तेषां क्षन्तुमर्हति ॥ २.९६.१६ ॥

Jene, denen wir Unrecht getan haben, werden uns niemals verzeihen; und wer könnte an ihrer Stelle das Leid Draupadīs verzeihen?

2.96.17

न पश्यामि रणे क्रद्धुं बीभत्सुं प्रतिवारणम् ।
भीष्मो द्रोणश्च कर्णश्च द्रौणिश्च रथिनां वरः ॥ २.९६.१७ ॥

Ich sehe niemanden, der im Kampf dem zornigen Bībhatsu (Arjuna) standhalten könnte: weder Bhīṣma noch Droṇa, Karṇa oder Droṇas Sohn, den besten der Wagenkämpfer.

2.96.18

कृपश्च वृषसेनश्च विकर्णश्च जयद्रथः ।
वाह्लीकः सोमदत्तश्च भूरिर्भूरिश्रवाः शलः ॥ २.९६.१८ ॥

Kṛpa und Vṛṣasena, Vikarṇa und Jayadratha, Vāhlīka und Somadatta, Bhūri, Bhūriśravas und auch Śalya.

2.96.19

शकुनिः ससुतश्चैव नृपाश्चान्ये च कौरवाः ।
नैते सर्वे रणोद्युक्ताः पार्थं सोढुमशक्नुवन् ॥ २.९६.१९ ॥

Śakuni mit seinem Sohn, und die übrigen Könige und Kauravas — sie alle, obwohl zum Kampf bereit, können Pārtha nicht standhalten.

2.96.20

अर्जुनेन समो लोके नास्ति वीर्ये धनुर्धरः ।
योऽर्जुनेनार्जुनस्तुल्यो द्विबाहुर्बहुबाहुना ॥ २.९६.२० ॥

In der Welt gibt es keinen Bogenschützen, der Arjuna an Tapferkeit gleicht; der Zweiarmige, der Arjuna gleicht, gleicht dem Vielarmigen.

2.96.21

कस्त्वयोक्तः पुमान्वीरो बीभत्सुसमविक्रमः ।
तं ये व्रूहि महावीर्यं श्रोतुमिच्छामि पुत्रक ॥ २.९६.२१ ॥

Sag mir, mein Sohn, wer ist jener Held, den du beschrieben hast, dessen Tapferkeit der des Bībhatsu (Arjuna) gleicht — jener Mann von großer Kraft; ich möchte von ihm hören.

2.96.22

कार्तवीर्यस्य चरितं शृणु राजन्महात्मनः ।
अव्यक्तप्रभवो ब्रह्मा सर्वलोकपितामहः ॥ २.९६.२२ ॥

Höre, o König, die Taten des großherzigen Kārtavīrya. Brahmā, dessen Ursprung unmanifest ist, der Großvater aller Welten.

2.96.23

ब्रह्मणोऽत्रिः सुतो विद्वानत्रेः पुत्रो निशाकरः ।
सोमस्य तदु बुधः पुत्रो बुधस्य तु पुरूरवाः ॥ २.९६.२३ ॥

Von Brahmā stammte Atri; der gelehrte Sohn Atris war Niśākara (der Mond). Der Sohn Somas war Budha, und der Sohn Budhas war Purūravas.

2.96.24

तस्याप्यध सुतोऽप्यायुरायोस्तु नहुषः सुतः ।
नहुशस्य ययातिस्तु ययातेस्तनुजो यदुः ॥ २.९६.२४ ॥

Sein Sohn war Āyus, und der Sohn Āyus' war Nahuṣa. Der Sohn Nahuṣas war Yayāti, und der Sohn Yayātis war Yadu.

2.96.25

यदोः पुत्रो महाराज सहस्रैजेति विश्रुतः ।
सहसौजसुतो राजञ्छक्रदासेति विश्रुतः ॥ २.९६.२५ ॥

O großer König, der Sohn Yadus wurde als Sahasrajit berühmt. O König, der Sohn Sahasraujas wurde als Śakradāsa berühmt.

2.96.26

शक्रदानस्य दायादो हेहयो नाम पार्थिवः ।
हेहयस्याभवत्पुत्रो धर्मनेत्र इति श्रुतः ॥ २.९६.२६ ॥

Haihaya, der Erbe Śakradānas, war ein König dieses Namens. Der Sohn Haihayas wurde als Dharmanetra bekannt.

2.96.27

धर्मनेत्रस्य तु कृती कृतवीर्यस्तु कार्तिजः ।
कृतवीर्यस्य तनयो ह्यर्जुनो बलिनां वरः ॥ २.९६.२७ ॥

Der Sohn Dharmanetras war der geschickte Kṛtī; und Kṛtavīrya war der Sohn Kīrtis. Der Sohn Kṛtavīryas war Arjuna, der Beste der Starken.

2.96.28

स चार्जुनो महाराज तपो घोरं चकार ह ।
साग्रं वर्षायुतं जज्ञ इत्येवं मे श्रुतं पुरा ॥ २.९६.२८ ॥

O großer König, jener Arjuna vollzog eine gewaltige Askese, und ich habe gehört, dass sie volle zehntausend Jahre währte.

2.96.29

तथेयं पृथिवी राजन्सप्तद्वीपा सपत्तना ।
ससमुद्राकरा तात विधिनोग्रेण वै जिता ॥ २.९६.२९ ॥

So, o König, wurde diese Erde mit ihren sieben Kontinenten, ihren Städten, Ozeanen und Minen, lieber Sohn, tatsächlich durch jenes gewaltige Verfahren erobert.

2.96.30

स चार्जुनोऽथ तेजस्वी तपः परमदुश्चरम् ।
दत्तमाराधयामास सोऽर्जुनोऽत्रिसुतं मुनिम् ॥ २.९६.३० ॥

Danach vollzog der strahlende Arjuna eine überaus schwierige Askese, und dieser Arjuna besänftigte den Weisen, den Sohn Atris.

2.96.31

तस्य दत्तो वरान्प्रादाच्चतुरः पार्थिवस्य वै ।
पूर्वं बाहुसहस्रं तु प्रार्थितः परमो वरः ॥ २.९६.३१ ॥

Datta gewährte dem König vier Gaben. Zuerst erbat er tausend Arme; das war die höchste Gabe.

2.96.32

अधर्मे प्रीयमाणस्य सद्भिस्तत्र निवारणम् ।
धर्मेण पृथिवीं जित्वा धर्मेणैव हि रञ्जनम् ॥ २.९६.३२ ॥

Dort hielten die Guten den zurück, der sich an Unrecht erfreute. Nachdem er die Erde durch Dharma erobert hatte, erfreute er sie allein durch Dharma.

2.96.33

सङ्ग्रामान्सुबहून्कृत्वा हत्वा चारीन्सहस्रशः ।
सङ्ग्रामे यतमानस्य वधश्चैवाधिकाद्रणै ॥ २.९६.३३ ॥

Nachdem er viele Schlachten geschlagen und Tausende feindlicher Krieger erschlagen hatte, kam auch sein Tod in Schlachten, in Fülle, über ihn, der im Krieg kämpfte.

2.96.34

तस्य बाहुसहस्रं तु युध्यतः किल भारत ।
रथो ध्वजश्च सञ्जज्ञ इत्येवं मे श्रुतं परा ॥ २.९६.३४ ॥

O Bhārata, man sagt, im Kampf hatte er tausend Arme, und sein Wagen und Banner erschienen. So habe ich es in höchster Form gehört.

2.96.35

तथेयं पृथिवी राजन्त्सप्तद्वीपा सपत्तना ।
ससमुद्राकरा तात विधिनोग्रेण वै जिता ॥ २.९६.३५ ॥

So, o König, wurde diese Erde mit ihren sieben Kontinenten, ihren Städten, Meeren und Minen, mein Lieber, durch ein grausames Verfahren erobert.

2.96.36

चार्जुनोऽथ तेजस्वी सप्तद्वीपेश्वरो।़भवत् ।
च राजा महायज्ञानाजहार महाबलः।
प्रशशास महाबाहुर्महीं स च समा बहूः ॥ २.९६.३६ ॥

Dann wurde der strahlende Arjuna Herr der sieben Kontinente. Jener mächtige König vollzog große Opfer, und der starkarmige herrschte viele Jahre über die Erde.

2.96.37

ततोऽर्जुनः कदाचिद्वै राजन्माहिष्मतीपतिः ।
नर्मदां भरतश्रेष्ठं तां तु दारैर्ययौ सह ॥ २.९६.३७ ॥

Da ging Arjuna, Herr von Māhiṣmatī, einst, o König, mit seinen Frauen zum Fluss Narmadā, o Bester der Bharatas.

2.96.38

ततस्तां स नदीं गत्वा प्रविश्यन्तर्जले तदा ।
कर्तुं राजञ्जलक्रीडां ततो राजोपचक्रमे ॥ २.९६.३८ ॥

Dann ging er zu jenem Fluss, tauchte ins Wasser und begann, o König, Wasserspiele zu treiben; dann begann der König damit.

2.96.39

तस्मिन्नेव ततः काले रावमो राक्षसैः सह ।
लङ्काया ईश्वरस्तात तं देशं प्रययौ बली ॥ २.९६.३९ ॥

Zu eben jener Zeit ging Rāvaṇa, Herr von Laṅkā, mit den Rākṣasas, lieber Sohn, mächtig in jene Gegend.

2.96.40

ततस्तमर्जुनं दृष्ट्वा नर्मदायां दशाननः ।
नित्यं क्रोधपरो धीरो वरदानेन मोहितः ॥ २.९६.४० ॥

Als Rāvaṇa, der Zehnköpfige, Arjuna in der Narmadā erblickte, stets dem Zorn ergeben, standhaft, vom gewährten Segen verblendet.

2.96.41

अभ्यघावत्सुसङ्क्रुद्धो महेन्द्रं शम्बरो यथा ।
अर्जुनोऽप्यथ तं दृष्ट्वा रावणं प्रत्यवारयत् ॥ २.९६.४१ ॥

Hochgradig erzürnt stürzte er sich auf ihn, wie Śambara auf Indra losging; und Arjuna, der ihn erblickte, hielt seinerseits Rāvaṇa auf.

2.96.42

ततस्तौ चक्रतुर्युद्धं रावणश्चार्जुनश्च वै ।
ततस्तु दुर्जयं वीरं वरदानेन दर्पितम् ॥ २.९६.४२ ॥

Da führten die beiden, Rāvaṇa und Arjuna, in der Tat Krieg; dann jener unbezwingbare Held, stolz durch den Segen.

2.96.43

राक्षसेन्द्रं मनुष्येन्द्रो जित्वा बध्वा रणे बलात् ।
बध्वा धनुर्ज्यया राजन्विवेशाथ पुरीं स्वकाम् ॥ २.९६.४३ ॥

Nachdem der Herr der Menschen den Herrn der Rākṣasas im Kampf mit Gewalt besiegt und mit seiner Bogensehne gefesselt hatte, o König, trat er in seine eigene Stadt ein.

2.96.44

स तु तं बन्धितं श्रुत्वा पुलस्त्यो रावणं तदा ।
मोक्षयाणास बन्धाद्वै पुरे दृष्ट्वाऽर्जुनं तदा ॥ २.९६.४४ ॥

Als Pulastya hörte, dass Rāvaṇa gebunden war, da ließ er ihn, nachdem er Arjuna in der Stadt gesehen hatte, von den Fesseln befreien.

2.96.45

ततः कदाचित्तेजस्वी कार्तवीर्योर्जुनो बली ।
समुद्रतीरं गत्वाथ विरचन्दर्पमोहितः ॥ २.९६.४५ ॥

Dann ging der strahlende und mächtige Kārtavīrya Arjuna einmal an das Meeresufer und begann, von Hochmut verblendet, (etwas) zu tun.

2.96.46

अवाकिरच्छितशरैः समुद्रं स तु भारत ।
तं समुद्रो नमस्कृत्य कृताञ्जलिरभाषत ॥ २.९६.४६ ॥

O Bhārata, überschüttete er das Meer mit scharfen Pfeilen. Da verneigte sich das Meer vor ihm, legte die Hände zusammen und sprach.

2.96.47

आशुगान्वीर मा मुञ्च ब्रूहि किं करवाणि ते ।
मदाश्रयाणि सत्वानि त्वद्विसृष्टैर्महेषुभिः।
बाध्यन्ते राजशार्दूल तेभ्यो देह्यभयं विभो ॥ २.९६.४७ ॥

O Held mit den schnellen Pfeilen, schieße nicht weiter! Sag, was soll ich für dich tun? Die Wesen, die von mir abhängen, werden von den großen Pfeilen verletzt, die du abgeschossen hast. O Tiger unter den Königen, o Mächtiger, gewähre ihnen Sicherheit.