مهابهاراتا · أدهيايا 3.100
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.100.1
ततः स वज्री बलभिद्दैवतैरभिरक्षितः ।
आससाद ततो वृत्रं स्थितमावृत्य रोदसी ॥ ३.१००.१ ॥
ثم وصل حامل الصاعقة، مُهلِك بالا، المحروس من كل جانب بالآلهة، إلى فريترا الواقف يحيط بالسماء والأرض.
3.100.2
कालकेयैर्महाकायै समन्तादभिरक्षितम् ।
समुद्यतप्रहरणैः सशृङ्गैरिव पर्वतैः ॥ ३.१००.२ ॥
كان محروسًا من كل جانب بالكالكيين ضخام الأجساد، الذين بأسلحتهم المرفوعة كانوا كجبال ذات قمم.
3.100.3
ततो युद्धं समभवद्देवानां दानवैः सह ।
मुहूर्तं भरतश्रेष्ठ लोकत्रासकरं महत् ॥ ३.१००.३ ॥
ثم نشبت معركة بين الآلهة والدانافا، يا أفضل البهاراتا، ولحظة واحدة أرعبت تلك المعركة العظيمة العوالم.
3.100.4
उद्यतप्रतिविद्धानां स्वङ्गानां वीरबाहुभिः ।
आसीत्सुतुमुः शब्दः शरीरेष्वभिपात्यताम् ॥ ३.१००.४ ॥
ارتفع صوت هائل من أطراف رُفعت وضُربت بأذرع الأبطال، ومن أجساد تُصرع فوق الأجساد.
3.100.5
शिरोभिः प्रपतद्भिश्चाप्यन्तरिक्षान्महीतलम् ।
तालैरिव महाराज वृन्ताद्भ्रष्टैरदृश्यत ॥ ३.१००.५ ॥
يا عظيم الملوك، إذ كانوا يسقطون من السماء إلى الأرض مع رؤوسهم، بدوا كثمار النخيل المتساقطة من أعناقها.
3.100.6
ते हेमकवचा भूत्वा कालेयाः परिघायुधाः ।
त्रिदशानभ्यवर्तन्त दावदग्धा इवाद्रयः ॥ ३.१००.६ ॥
لابسين الدروع الذهبية وحاملين أسلحة الأعمدة الحديدية، اندفع أولئك الكالكيون نحو الآلهة كجبال أحرقتها نيران الغابة.
3.100.7
तेषां वेगवतां वेगं सहितानां प्रधावताम् ।
न शेकुस्त्रिदशाः सोढुं ते भग्नाः प्राद्रवन्भयात् ॥ ३.१००.७ ॥
لم تستطع الآلهة تحمّل اندفاع أولئك المهاجمين السريعين المتّحدين، فانكسرت وفرّت من الخوف.
3.100.8
तान्दृष्ट्वा द्रवतो भीतान्सहस्राक्षः पुरंदरः ।
वृत्रे विवर्धमाने च कश्मलं महदाविशत् ॥ ३.१००.८ ॥
لمّا رأى أولئك يفرّون مرتعبين، وفريترا يزداد نموّاً، اعترى ذا الألف عين، بورندَرا، ذهولٌ عظيم.
3.100.9
तं शक्तं कश्मलाविष्टं दृष्ट्वा विष्णुः सनातनः ।
जगाम शरणं शीघ्रं तं तु नारायणं प्रभुम् ॥ ३.१००.९ ॥
لمّا رأى فيشنو الأزلي شَكرا قد غلبه الذهول، لجأ سريعاً إلى الرب ناراياناً.
3.100.10
तं शक्रं कश्मलाविष्टं दृष्ट्वा विष्णुः सनातनः ।
स्वतेजो व्यदधच्छक्रे बलमस्य विवर्धयन् ॥ ३.१००.१० ॥
لمّا رأى فيشنو الأزلي شَكرا قد غلبه الذهول، أودع في شكرا نوره الخاص، فزاد قوّته.
3.100.11
विष्णुना गोपितं शक्रं दृष्ट्वादेवगणास्ततः ।
स्वं स्वंतेजः समादध्युस्तथा ब्रह्मर्षयोऽमलाः ॥ ३.१००.११ ॥
ولمّا رأت الآلهةُ شَكرا محفوظاً بفيشنو، أودعت كلٌّ منها نورَها فيه، وكذلك فعل الحكماء البرهميون الأطهار.
3.100.12
स समाप्यायितः शक्रो विष्णुना दैवतैः सह ।
ऋषिभिश्च महाभागैर्बलवान्समपद्यत ॥ ३.१००.१२ ॥
تقوّى شَكرا بفيشنو والآلهة والحكماء ذوي الفضل العظيم، فصار قويّاً.
3.100.13
ज्ञात्वा बलस्थं त्रिदशाधिपं तु ।
ननाद वृत्रो महतो निनादान्।
तस् प्रणादेन धरा दिशश्च ।
खं द्यौर्नगाश्चापि चचाल सर्वम् ॥ ३.१००.१३ ॥
ولما عرف فريتره أن سيد الآلهة الثلاثين واقف في قوته، زأر زئيرًا عظيمًا. فارتجفت من دويّه الأرض والجهات والسماء والسماوات والجبال، كل شيء.
3.100.14
ततो महेन्द्रः परमाभितप्तः ।
श्रुत्वा रवं घोररूपं महान्तम्।
भये निमग्नस्त्वरितो मुमोच ।
वज्रं महत्तस्य वधाय राजन् ॥ ३.१००.१४ ॥
فعندئذ اشتد ألم ماهيندرا، فلما سمع ذلك الدوي العظيم المرعب، وغرق في الخوف، قذف على عجل الصاعقة العظيمة ليقتله، أيها الملك.
3.100.15
स चक्रवज्राभिहतः पपात ।
महासुरः काञ्चनमाल्यधारी।
यथा महाशैलवरः पुरस्ता-
त्स मन्दरो विष्णुकराद्विमुक्तः ॥ ३.१००.१५ ॥
فسقط ذلك الأسورا العظيم، حامل العقد الذهبي، مضروبًا بالقرص والصاعقة، كما سقط من قبل الجبل العظيم ماندارا حين أُفلت من يد فيشنو.
3.100.16
तस्मिन्हते दैत्यवरे भयार्तः ।
शक्रः प्रदुद्राव सरः प्रवेष्टुम्।
वज्रं न मेने स्वकराद्विमुक्तं ।
वृत्रं भयाच्चापि हतं न मेने ॥ ३.१००.१६ ॥
فلما قُتل ذلك خيرُ الدايتيين، هرب شكرا مكروبًا بالخوف ليدخل بحيرة. ولم يحسب الصاعقة التي أفلتت من يده قد أصابت، ومن الخوف لم يصدق أن فريتره قد قُتل.
3.100.17
सर्वे च देवा मुदिताः प्रहृष्टा ।
महर्षयश्चन्द्रमभिष्टुवन्तः।
वृत्रं हतं संददृशुः पृथिव्यां ।
वज्राहतं शैलमिवावदीर्णम् ॥ ३.१००.१७ ॥
ففرح الآلهة جميعًا وابتهجوا، وإذ كان الحكماء الكبار يمدحون القمر، رأوا فريتره مقتولًا على الأرض، كجبل تفلّق بالصاعقة.
3.100.18
सर्वांश्च दैत्यांस्त्वरिताः समेत्य ।
जघ्नुः सुरा वृत्रवधाभितप्तान्।
ते वध्यमानास्त्रिदशैः समेतैः ।
समुद्रमेवाविविशुर्भयार्ताः ॥ ३.१००.१८ ॥
اجتمع الآلهة مسرعين فقتلوا جميع الدايتيا. وقد أنهكهم مقتل فريترا، فلما أخذهم الآلهة الثلاثون المجتمعون بالقتل، دخلوا البحر نفسه مرتعبين.
3.100.19
प्रविश्य चैवोदधिमप्रमेयं ।
झषाकुलं नक्रसमाकुलं च।
तदा स्म मन्त्रं सहिताः प्रचक्रु-
स्त्रैलोक्यनाशार्थमभिप्रयत्नात् ॥ ३.१००.१९ ॥
ودخلوا ذلك المحيط الذي لا يُقاس، المليء بالأسماك والتماسيح، ثم اجتمعوا وتشاوروا بجهد عازم لإفناء العوالم الثلاثة.
3.100.20
तत्रस्म केचिन्मतिनिश्चयज्ञा-
स्तांस्तानुपयानुपवर्णयन्ति।
तेषां तु तत्रक्रमकालयोगा-
द्धोरा मतिश्चिन्तयतां बभूव ॥ ३.१००.२० ॥
وهناك كان بعض أهل العزم الراسخ يصفون هذه الوسيلة وتلك؛ غير أنه، بتلاقي الترتيب والوقت، نشأ في نفوس المتفكرين خاطر مرعب.
3.100.21
ये सन्ति विद्यातपसोपपन्ना-
स्तेषां विनाशः प्रथमं तु कार्यः।
लोका हि सर्वे तपसा ध्रियन्ते ।
तस्मात्त्वरध्वं तपसः क्षयाय ॥ ३.१००.२१ ॥
فمن كانوا متصفين بالعلم والتقشف، فينبغي أن يكون إهلاكهم أولاً، لأن العوالم كلها تقوم بالتقشف. فأسرعوا إلى إفناء التقشف.
3.100.22
येसन्ति केचिच्च वसुंधरायां ।
तपस्विनो धर्मविदश् तज्ज्ञाः।
तेषां वधः क्रियतां क्षिप्रमेव ।
तेषु प्रनष्टेषु जगत्प्रनष्टम् ॥ ३.१००.२२ ॥
أما الزهاد على الأرض الذين يعرفون الدهرما ويعلمونه، فليُقتلوا سريعاً. فإذا هلكوا، هلك العالم.
3.100.23
एवं हि सर्वे गतबुद्धिभावा ।
जगद्विनाशे परमप्रहृष्टाः।
दुर्गं समाश्रित्य महोर्मिमन्तं ।
रत्नाकरं वरुणस्यालयं स्म ॥ ३.१००.२३ ॥
وهكذا كانوا جميعًا، وقد فقدوا عقولهم ونياتهم، فرحين غاية الفرح بخراب العالم، يلجأون إلى البحر ذي الأمواج العظيمة، كنز الجواهر، مسكن فارونا، كأنه حصن منيع.