మహాభారతం · అధ్యాయం 3.100
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.100.1
ततः स वज्री बलभिद्दैवतैरभिरक्षितः ।
आससाद ततो वृत्रं स्थितमावृत्य रोदसी ॥ ३.१००.१ ॥
అప్పుడు వజ్రధారి, బలుడిని సంహరించినవాడు, దేవతలచే అన్ని వైపులా రక్షించబడినవాడు, ఆకాశాన్నీ భూమినీ కప్పుతూ నిలిచి ఉన్న వృత్రుడిని చేరుకున్నాడు.
3.100.2
कालकेयैर्महाकायै समन्तादभिरक्षितम् ।
समुद्यतप्रहरणैः सशृङ्गैरिव पर्वतैः ॥ ३.१००.२ ॥
మహాకాయులైన కాలకేయులచే అన్ని వైపులా రక్షించబడినవాడు; ఎత్తిన ఆయుధాలతో వారు శిఖరాలుగల పర్వతాల వలె ఉన్నారు.
3.100.3
ततो युद्धं समभवद्देवानां दानवैः सह ।
मुहूर्तं भरतश्रेष्ठ लोकत्रासकरं महत् ॥ ३.१००.३ ॥
అప్పుడు దేవతలకు దానవులకు మధ్య యుద్ధం జరిగింది; భరతశ్రేష్ఠా, క్షణకాలం ఆ మహాయుద్ధం లోకాలను భయపెట్టింది.
3.100.4
उद्यतप्रतिविद्धानां स्वङ्गानां वीरबाहुभिः ।
आसीत्सुतुमुः शब्दः शरीरेष्वभिपात्यताम् ॥ ३.१००.४ ॥
వీరుల బాహువులచే పైకెత్తి కొట్టబడిన అవయవాలూ, శరీరాలపై పడవేయబడుతున్నవారూ చేసిన భయంకర శబ్దం వినిపించింది.
3.100.5
शिरोभिः प्रपतद्भिश्चाप्यन्तरिक्षान्महीतलम् ।
तालैरिव महाराज वृन्ताद्भ्रष्टैरदृश्यत ॥ ३.१००.५ ॥
మహారాజా, ఆకాశం నుండి తలలతో నేలపై పడుతున్నవారు, కాడ నుండి రాలిపడిన తాటిపండ్లలా కనిపించారు.
3.100.6
ते हेमकवचा भूत्वा कालेयाः परिघायुधाः ।
त्रिदशानभ्यवर्तन्त दावदग्धा इवाद्रयः ॥ ३.१००.६ ॥
బంగారు కవచాలు ధరించి, పరిఘ ఆయుధాలు పట్టుకున్న ఆ కాలేయులు దేవతలపై విరుచుకుపడ్డారు; అడవి మంటలో కాలిపోయిన పర్వతాల వలె.
3.100.7
तेषां वेगवतां वेगं सहितानां प्रधावताम् ।
न शेकुस्त्रिदशाः सोढुं ते भग्नाः प्राद्रवन्भयात् ॥ ३.१००.७ ॥
వేగంగా కలిసి దూకిన వారి వేగాన్ని ముప్పై దేవతలు తట్టుకోలేక, చెదిరి భయంతో పారిపోయారు.
3.100.8
तान्दृष्ट्वा द्रवतो भीतान्सहस्राक्षः पुरंदरः ।
वृत्रे विवर्धमाने च कश्मलं महदाविशत् ॥ ३.१००.८ ॥
భయంతో పారిపోతున్న వారిని చూసి సహస్రాక్షుడు పురందరుడు, వృత్రుడు పెరుగుతుండగా, గొప్ప మోహంలో మునిగిపోయాడు.
3.100.9
तं शक्तं कश्मलाविष्टं दृष्ट्वा विष्णुः सनातनः ।
जगाम शरणं शीघ्रं तं तु नारायणं प्रभुम् ॥ ३.१००.९ ॥
మోహంలో మునిగిన శక్రుడిని చూసి, సనాతనుడైన విష్ణువు వెంటనే ఆ ప్రభువు నారాయణుని శరణు పొందాడు.
3.100.10
तं शक्रं कश्मलाविष्टं दृष्ट्वा विष्णुः सनातनः ।
स्वतेजो व्यदधच्छक्रे बलमस्य विवर्धयन् ॥ ३.१००.१० ॥
మోహంలో మునిగిన ఆ శక్రుడిని చూసి, సనాతనుడైన విష్ణువు తన తేజస్సును శక్రుడిలో నిలిపి, అతని బలాన్ని పెంచాడు.
3.100.11
विष्णुना गोपितं शक्रं दृष्ट्वादेवगणास्ततः ।
स्वं स्वंतेजः समादध्युस्तथा ब्रह्मर्षयोऽमलाः ॥ ३.१००.११ ॥
విష్ణువు రక్షించిన శక్రుడిని చూసి, దేవగణాలు అప్పుడు తమ తమ తేజస్సును నిలిపారు; అలాగే నిర్మల బ్రహ్మర్షులు కూడా.
3.100.12
स समाप्यायितः शक्रो विष्णुना दैवतैः सह ।
ऋषिभिश्च महाभागैर्बलवान्समपद्यत ॥ ३.१००.१२ ॥
విష్ణువు, దేవతలు, మహాభాగ్యులైన ఋషుల చేత పుష్టి పొందిన ఆ శక్రుడు బలవంతుడయ్యాడు.
3.100.13
ज्ञात्वा बलस्थं त्रिदशाधिपं तु ।
ननाद वृत्रो महतो निनादान्।
तस् प्रणादेन धरा दिशश्च ।
खं द्यौर्नगाश्चापि चचाल सर्वम् ॥ ३.१००.१३ ॥
బలంలో నిలిచిన త్రిదశాధిపతిని తెలుసుకొని వృత్రుడు మహా గర్జనలు చేశాడు. అతని ఆ గర్జనతో భూమి, దిక్కులు, ఆకాశం, ద్యులోకం, పర్వతాలు అన్నీ కంపించాయి.
3.100.14
ततो महेन्द्रः परमाभितप्तः ।
श्रुत्वा रवं घोररूपं महान्तम्।
भये निमग्नस्त्वरितो मुमोच ।
वज्रं महत्तस्य वधाय राजन् ॥ ३.१००.१४ ॥
తర్వాత మహేంద్రుడు మిక్కిలి బాధపడి, ఆ మహాభయంకర ధ్వనిని విని, భయంలో మునిగి, వెంటనే అతన్ని చంపడానికి మహా వజ్రాన్ని విసిరాడు, ఓ రాజా.
3.100.15
स चक्रवज्राभिहतः पपात ।
महासुरः काञ्चनमाल्यधारी।
यथा महाशैलवरः पुरस्ता-
त्स मन्दरो विष्णुकराद्विमुक्तः ॥ ३.१००.१५ ॥
చక్రం, వజ్రాల దెబ్బతో కొట్టబడి, బంగారు మాల ధరించిన ఆ మహా అసురుడు పడిపోయాడు; విష్ణు చేతి నుండి విడిచిపెట్టబడిన మందర పర్వతం ముందు పడినట్లు.
3.100.16
तस्मिन्हते दैत्यवरे भयार्तः ।
शक्रः प्रदुद्राव सरः प्रवेष्टुम्।
वज्रं न मेने स्वकराद्विमुक्तं ।
वृत्रं भयाच्चापि हतं न मेने ॥ ३.१००.१६ ॥
ఆ శ్రేష్ఠ దైత్యుడు చంపబడగా, భయపీడితుడైన శక్రుడు ఒక సరస్సులో ప్రవేశించడానికి పరుగెత్తాడు. తన చేతి నుండి విడిచిన వజ్రాన్ని అతడు నమ్మలేదు; భయం వల్ల వృత్రుడు చంపబడ్డాడని కూడా నమ్మలేదు.
3.100.17
सर्वे च देवा मुदिताः प्रहृष्टा ।
महर्षयश्चन्द्रमभिष्टुवन्तः।
वृत्रं हतं संददृशुः पृथिव्यां ।
वज्राहतं शैलमिवावदीर्णम् ॥ ३.१००.१७ ॥
దేవతలందరూ సంతోషించి ఉల్లసించారు; మహర్షులు చంద్రుని స్తుతిస్తూ, వజ్రంతో కొట్టబడి చీలిన పర్వతంలా భూమిపై పడి ఉన్న వృత్రుడు చంపబడ్డాడని చూశారు.
3.100.18
सर्वांश्च दैत्यांस्त्वरिताः समेत्य ।
जघ्नुः सुरा वृत्रवधाभितप्तान्।
ते वध्यमानास्त्रिदशैः समेतैः ।
समुद्रमेवाविविशुर्भयार्ताः ॥ ३.१००.१८ ॥
దేవతలు త్వరగా కలిసి దైత్యులందరినీ సంహరించారు. వృత్రవధతో పీడితులైన వారు, కలిసివచ్చిన ముప్పై మంది దేవతలచేత వధింపబడుతూ, భయార్తులై సముద్రంలోనే ప్రవేశించారు.
3.100.19
प्रविश्य चैवोदधिमप्रमेयं ।
झषाकुलं नक्रसमाकुलं च।
तदा स्म मन्त्रं सहिताः प्रचक्रु-
स्त्रैलोक्यनाशार्थमभिप्रयत्नात् ॥ ३.१००.१९ ॥
అపరిమితమైన, చేపలు మొసళ్ళతో నిండిన ఆ సముద్రంలో ప్రవేశించి, అప్పుడు వారు కలిసి త్రిలోకాల నాశనం కోసం పూనికతో ఆలోచన చేశారు.
3.100.20
तत्रस्म केचिन्मतिनिश्चयज्ञा-
स्तांस्तानुपयानुपवर्णयन्ति।
तेषां तु तत्रक्रमकालयोगा-
द्धोरा मतिश्चिन्तयतां बभूव ॥ ३.१००.२० ॥
అక్కడ నిశ్చయ బుద్ధి కలవారైన కొందరు ఆయా ఉపాయాలను వివరించారు; కానీ వారిలో, క్రమం మరియు కాలయోగం వల్ల ఆలోచించేవారి మనసులో ఒక భయంకర తలంపు కలిగింది.
3.100.21
ये सन्ति विद्यातपसोपपन्ना-
स्तेषां विनाशः प्रथमं तु कार्यः।
लोका हि सर्वे तपसा ध्रियन्ते ।
तस्मात्त्वरध्वं तपसः क्षयाय ॥ ३.१००.२१ ॥
విద్య, తపస్సులతో కూడినవారు ఎవరున్నారో, వారి వినాశం మొదట చేయాలి; ఎందుకంటే అన్ని లోకాలు తపస్సుచేతనే నిలబడి ఉన్నాయి. కాబట్టి తపస్సును నాశనం చేయడానికి త్వరపడండి.
3.100.22
येसन्ति केचिच्च वसुंधरायां ।
तपस्विनो धर्मविदश् तज्ज्ञाः।
तेषां वधः क्रियतां क्षिप्रमेव ।
तेषु प्रनष्टेषु जगत्प्रनष्टम् ॥ ३.१००.२२ ॥
భూమిపై ఉన్న తపస్వులు, ధర్మం తెలిసినవారు, దాని జ్ఞానులు ఎవరున్నారో, వారిని వెంటనే వధించాలి. వారు నశించిపోతే జగత్తే నశించిపోతుంది.
3.100.23
एवं हि सर्वे गतबुद्धिभावा ।
जगद्विनाशे परमप्रहृष्टाः।
दुर्गं समाश्रित्य महोर्मिमन्तं ।
रत्नाकरं वरुणस्यालयं स्म ॥ ३.१००.२३ ॥
ఈ విధంగా వారందరూ బుద్ధిని, భావాన్ని కోల్పోయి, లోకవినాశంలో అత్యంత ఆనందించి, గొప్ప అలలుగల, రత్నాకరమైన, వరుణుని నివాసమైన సముద్రాన్ని దుర్గంగా ఆశ్రయించారు.