ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.100
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.100.1
ततः स वज्री बलभिद्दैवतैरभिरक्षितः ।
आससाद ततो वृत्रं स्थितमावृत्य रोदसी ॥ ३.१००.१ ॥
ಆಗ ವಜ್ರಧಾರಿ, ಬಲನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದವನು, ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಿತನಾಗಿ, ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆವರಿಸಿ ನಿಂತಿದ್ದ ವೃತ್ರನನ್ನು ತಲುಪಿದನು.
3.100.2
कालकेयैर्महाकायै समन्तादभिरक्षितम् ।
समुद्यतप्रहरणैः सशृङ्गैरिव पर्वतैः ॥ ३.१००.२ ॥
ಮಹಾಕಾಯರಾದ ಕಾಲಕೇಯರಿಂದ ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಿತನಾಗಿದ್ದನು; ಎತ್ತಿದ ಆಯುಧಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವರು ಶಿಖರಗಳಿರುವ ಪರ್ವತಗಳಂತೆ ಇದ್ದರು.
3.100.3
ततो युद्धं समभवद्देवानां दानवैः सह ।
मुहूर्तं भरतश्रेष्ठ लोकत्रासकरं महत् ॥ ३.१००.३ ॥
ಆಗ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದಾನವರ ನಡುವೆ ಯುದ್ಧ ಸಂಭವಿಸಿತು; ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಆ ಮಹಾಯುದ್ಧ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಭಯಗೊಳಿಸಿತು.
3.100.4
उद्यतप्रतिविद्धानां स्वङ्गानां वीरबाहुभिः ।
आसीत्सुतुमुः शब्दः शरीरेष्वभिपात्यताम् ॥ ३.१००.४ ॥
ವೀರರ ತೋಳುಗಳಿಂದ ಎತ್ತಿ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಅಂಗಗಳೂ, ದೇಹಗಳ ಮೇಲೆ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದವರ ಶಬ್ದವೂ ಭಯಂಕರ ಕೋಲಾಹಲವನ್ನುಂಟುಮಾಡಿತು.
3.100.5
शिरोभिः प्रपतद्भिश्चाप्यन्तरिक्षान्महीतलम् ।
तालैरिव महाराज वृन्ताद्भ्रष्टैरदृश्यत ॥ ३.१००.५ ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ, ಆಕಾಶದಿಂದ ತಲೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಭೂಮಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದವರು, ತೊಟ್ಟಿನಿಂದ ಬಿದ್ದ ತಾಳೆಹಣ್ಣುಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರು.
3.100.6
ते हेमकवचा भूत्वा कालेयाः परिघायुधाः ।
त्रिदशानभ्यवर्तन्त दावदग्धा इवाद्रयः ॥ ३.१००.६ ॥
ಚಿನ್ನದ ಕವಚ ಧರಿಸಿ, ಪರಿಘ ಆಯುಧ ಹಿಡಿದ ಆ ಕಾಲೇಯರು ದೇವತೆಗಳ ಮೇಲೆ ಎರಗಿದರು; ಕಾಡ್ಗಿಚ್ಚಿನಿಂದ ಸುಟ್ಟ ಪರ್ವತಗಳಂತೆ.
3.100.7
तेषां वेगवतां वेगं सहितानां प्रधावताम् ।
न शेकुस्त्रिदशाः सोढुं ते भग्नाः प्राद्रवन्भयात् ॥ ३.१००.७ ॥
ವೇಗವಾಗಿ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಧಾವಿಸಿದ ಅವರ ವೇಗವನ್ನು ತ್ರಿದಶರು ತಾಳಲಾರದೆ, ಚದುರಿ ಭಯದಿಂದ ಓಡಿದರು.
3.100.8
तान्दृष्ट्वा द्रवतो भीतान्सहस्राक्षः पुरंदरः ।
वृत्रे विवर्धमाने च कश्मलं महदाविशत् ॥ ३.१००.८ ॥
ಭಯದಿಂದ ಓಡುತ್ತಿರುವ ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷ ಪುರಂದರನು, ವೃತ್ರನು ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ, ಮಹಾ ಮೋಹಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದನು.
3.100.9
तं शक्तं कश्मलाविष्टं दृष्ट्वा विष्णुः सनातनः ।
जगाम शरणं शीघ्रं तं तु नारायणं प्रभुम् ॥ ३.१००.९ ॥
ಮೋಹದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ ಶಕ್ರನನ್ನು ನೋಡಿದ ಸನಾತನ ವಿಷ್ಣು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಆ ಪ್ರಭು ನಾರಾಯಣನಲ್ಲಿ ಶರಣು ಹೋದನು.
3.100.10
तं शक्रं कश्मलाविष्टं दृष्ट्वा विष्णुः सनातनः ।
स्वतेजो व्यदधच्छक्रे बलमस्य विवर्धयन् ॥ ३.१००.१० ॥
ಮೋಹದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ ಆ ಶಕ್ರನನ್ನು ನೋಡಿ ಸನಾತನ ವಿಷ್ಣು ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಶಕ್ರನಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿ ಅವನ ಬಲವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದನು.
3.100.11
विष्णुना गोपितं शक्रं दृष्ट्वादेवगणास्ततः ।
स्वं स्वंतेजः समादध्युस्तथा ब्रह्मर्षयोऽमलाः ॥ ३.१००.११ ॥
ವಿಷ್ಣುವಿನಿಂದ ರಕ್ಷಿತನಾದ ಶಕ್ರನನ್ನು ನೋಡಿ ದೇವಗಣಗಳು ಆಗ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಇರಿಸಿದರು; ಹಾಗೆಯೇ ನಿರ್ಮಲ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಳೂ.
3.100.12
स समाप्यायितः शक्रो विष्णुना दैवतैः सह ।
ऋषिभिश्च महाभागैर्बलवान्समपद्यत ॥ ३.१००.१२ ॥
ವಿಷ್ಣು, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಮಹಾಭಾಗ್ಯ ಋಷಿಗಳಿಂದ ಪುಷ್ಟಿಗೊಂಡ ಆ ಶಕ್ರನು ಬಲಶಾಲಿಯಾದನು.
3.100.13
ज्ञात्वा बलस्थं त्रिदशाधिपं तु ।
ननाद वृत्रो महतो निनादान्।
तस् प्रणादेन धरा दिशश्च ।
खं द्यौर्नगाश्चापि चचाल सर्वम् ॥ ३.१००.१३ ॥
ಬಲದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವ ತ್ರಿದಶಾಧಿಪತಿಯನ್ನು ತಿಳಿದು ವೃತ್ರನು ಮಹಾ ಗರ್ಜನೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದನು. ಅವನ ಆ ಗರ್ಜನೆಯಿಂದ ಭೂಮಿ, ದಿಕ್ಕುಗಳು, ಆಕಾಶ, ದ್ಯುಲೋಕ, ಪರ್ವತಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ನಡುಗಿದವು.
3.100.14
ततो महेन्द्रः परमाभितप्तः ।
श्रुत्वा रवं घोररूपं महान्तम्।
भये निमग्नस्त्वरितो मुमोच ।
वज्रं महत्तस्य वधाय राजन् ॥ ३.१००.१४ ॥
ನಂತರ ಮಹೇಂದ್ರನು ಅತ್ಯಂತ ವ್ಯಥಿತನಾಗಿ, ಆ ಮಹಾ ಭಯಂಕರ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ಭಯದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ತ್ವರೆಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಲು ಮಹಾ ವಜ್ರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟನು, ಓ ರಾಜನೇ.
3.100.15
स चक्रवज्राभिहतः पपात ।
महासुरः काञ्चनमाल्यधारी।
यथा महाशैलवरः पुरस्ता-
त्स मन्दरो विष्णुकराद्विमुक्तः ॥ ३.१००.१५ ॥
ಚಕ್ರ ಮತ್ತು ವಜ್ರದಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟು, ಚಿನ್ನದ ಮಾಲೆ ಧರಿಸಿದ ಆ ಮಹಾ ಅಸುರನು ಬಿದ್ದನು; ವಿಷ್ಣುವಿನ ಕೈಯಿಂದ ಬಿಡಲ್ಪಟ್ಟ ಮಂದರ ಪರ್ವತವು ಮೊದಲು ಬಿದ್ದಂತೆ.
3.100.16
तस्मिन्हते दैत्यवरे भयार्तः ।
शक्रः प्रदुद्राव सरः प्रवेष्टुम्।
वज्रं न मेने स्वकराद्विमुक्तं ।
वृत्रं भयाच्चापि हतं न मेने ॥ ३.१००.१६ ॥
ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದೈತ್ಯನು ಹತನಾದಾಗ, ಭಯದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ಶಕ್ರನು ಒಂದು ಸರೋವರದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಓಡಿದನು. ತನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ಬಿಡಲ್ಪಟ್ಟ ವಜ್ರವನ್ನು ಅವನು ನಂಬಲಿಲ್ಲ; ಭಯದಿಂದ ವೃತ್ರನು ಹತನಾದುದನ್ನೂ ನಂಬಲಿಲ್ಲ.
3.100.17
सर्वे च देवा मुदिताः प्रहृष्टा ।
महर्षयश्चन्द्रमभिष्टुवन्तः।
वृत्रं हतं संददृशुः पृथिव्यां ।
वज्राहतं शैलमिवावदीर्णम् ॥ ३.१००.१७ ॥
ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ಹರ್ಷಿತರಾದರು; ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಚಂದ್ರನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾ, ವಜ್ರದಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟು ಸೀಳಿದ ಪರ್ವತದಂತೆ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿರುವ ವೃತ್ರನು ಹತನಾಗಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡರು.
3.100.18
सर्वांश्च दैत्यांस्त्वरिताः समेत्य ।
जघ्नुः सुरा वृत्रवधाभितप्तान्।
ते वध्यमानास्त्रिदशैः समेतैः ।
समुद्रमेवाविविशुर्भयार्ताः ॥ ३.१००.१८ ॥
ದೇವತೆಗಳು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಸೇರಿ ಎಲ್ಲ ದೈತ್ಯರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದರು. ವೃತ್ರವಧೆಯಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದ ಅವರು, ಒಟ್ಟುಗೂಡಿದ ಮೂವತ್ತು ದೇವತೆಗಳಿಂದ ವಧಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾ, ಭಯದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ ಸಮುದ್ರವನ್ನೇ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು.
3.100.19
प्रविश्य चैवोदधिमप्रमेयं ।
झषाकुलं नक्रसमाकुलं च।
तदा स्म मन्त्रं सहिताः प्रचक्रु-
स्त्रैलोक्यनाशार्थमभिप्रयत्नात् ॥ ३.१००.१९ ॥
ಅಪ್ರಮೇಯವಾದ, ಮೀನು ಮತ್ತು ಮೊಸಳೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಆಗ ಅವರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕ ಮಂತ್ರಾಲೋಚನೆ ಮಾಡಿದರು.
3.100.20
तत्रस्म केचिन्मतिनिश्चयज्ञा-
स्तांस्तानुपयानुपवर्णयन्ति।
तेषां तु तत्रक्रमकालयोगा-
द्धोरा मतिश्चिन्तयतां बभूव ॥ ३.१००.२० ॥
ಅಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯ ಬುದ್ಧಿಯ ಕೆಲವರು ಆಯಾ ಉಪಾಯಗಳನ್ನು ವರ್ಣಿಸಿದರು; ಆದರೆ ಅವರಲ್ಲಿ, ಕ್ರಮ ಮತ್ತು ಕಾಲದ ಸಂಯೋಗದಿಂದ, ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದವರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಭೀಕರ ಯೋಚನೆ ಉದಯಿಸಿತು.
3.100.21
ये सन्ति विद्यातपसोपपन्ना-
स्तेषां विनाशः प्रथमं तु कार्यः।
लोका हि सर्वे तपसा ध्रियन्ते ।
तस्मात्त्वरध्वं तपसः क्षयाय ॥ ३.१००.२१ ॥
ವಿದ್ಯೆ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿರುವವರು ಯಾರಿದ್ದಾರೋ, ಅವರ ನಾಶವನ್ನು ಮೊದಲು ಮಾಡಬೇಕು; ಏಕೆಂದರೆ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಧರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ತಪಸ್ಸಿನ ನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ತ್ವರೆಮಾಡಿ.
3.100.22
येसन्ति केचिच्च वसुंधरायां ।
तपस्विनो धर्मविदश् तज्ज्ञाः।
तेषां वधः क्रियतां क्षिप्रमेव ।
तेषु प्रनष्टेषु जगत्प्रनष्टम् ॥ ३.१००.२२ ॥
ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿರುವ ತಪಸ್ವಿಗಳು, ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಲ್ಲವರು ಮತ್ತು ಅದರ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಯಾರಿದ್ದಾರೋ, ಅವರ ವಧೆಯನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಮಾಡಲಿ. ಅವರು ನಾಶವಾದರೆ ಜಗತ್ತೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.
3.100.23
एवं हि सर्वे गतबुद्धिभावा ।
जगद्विनाशे परमप्रहृष्टाः।
दुर्गं समाश्रित्य महोर्मिमन्तं ।
रत्नाकरं वरुणस्यालयं स्म ॥ ३.१००.२३ ॥
ಹೀಗೆ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಬುದ್ಧಿಭಾವವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು, ಜಗತ್ತಿನ ವಿನಾಶದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಹರ್ಷಗೊಂಡು, ಮಹಾ ಅಲೆಗಳುಳ್ಳ, ರತ್ನಾಕರವಾದ, ವರುಣನ ಆಲಯವಾದ ಸಾಗರವನ್ನು ದುರ್ಗವೆಂದು ಆಶ್ರಯಿಸಿದರು.