മഹാഭാരതം · അധ്യായം 3.100
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.100.1
ततः स वज्री बलभिद्दैवतैरभिरक्षितः ।
आससाद ततो वृत्रं स्थितमावृत्य रोदसी ॥ ३.१००.१ ॥
അപ്പോൾ വജ്രധാരിയും ബലനെ വധിച്ചവനുമായ ഇന്ദ്രൻ, ദേവന്മാരാൽ എല്ലാ ഭാഗത്തുനിന്നും സംരക്ഷിതനായി, ദ്യുലോകത്തെയും ഭൂമിയെയും മറച്ചുനിന്ന വൃത്രന്റെ അടുത്തെത്തി.
3.100.2
कालकेयैर्महाकायै समन्तादभिरक्षितम् ।
समुद्यतप्रहरणैः सशृङ्गैरिव पर्वतैः ॥ ३.१००.२ ॥
മഹാകായന്മാരായ കാലകേയന്മാർ എല്ലാ ഭാഗത്തുനിന്നും സംരക്ഷിച്ചിരുന്നവൻ; ഉയർത്തിയ ആയുധങ്ങളോടെ അവർ ശൃംഗങ്ങളുള്ള പർവതങ്ങൾപോലെ നിന്നു.
3.100.3
ततो युद्धं समभवद्देवानां दानवैः सह ।
मुहूर्तं भरतश्रेष्ठ लोकत्रासकरं महत् ॥ ३.१००.३ ॥
അപ്പോൾ ദേവന്മാർക്കും ദാനവന്മാർക്കും ഇടയിൽ യുദ്ധം ഉണ്ടായി; ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, ഒരു മുഹൂർത്തനേരം ആ മഹായുദ്ധം ലോകങ്ങളെ ഭയപ്പെടുത്തി.
3.100.4
उद्यतप्रतिविद्धानां स्वङ्गानां वीरबाहुभिः ।
आसीत्सुतुमुः शब्दः शरीरेष्वभिपात्यताम् ॥ ३.१००.४ ॥
വീരന്മാരുടെ കൈകളാൽ ഉയർത്തി അടിക്കപ്പെട്ട അവയവങ്ങളുടെയും ശരീരങ്ങളിൽ വീണു വെട്ടപ്പെടുന്നവരുടെയും ഭയങ്കരമായ ശബ്ദം ഉണ്ടായി.
3.100.5
शिरोभिः प्रपतद्भिश्चाप्यन्तरिक्षान्महीतलम् ।
तालैरिव महाराज वृन्ताद्भ्रष्टैरदृश्यत ॥ ३.१००.५ ॥
മഹാരാജാവേ, ആകാശത്തുനിന്ന് തലകളോടെ ഭൂമിയിലേക്ക് വീണവർ, വൃന്തത്തിൽനിന്ന് അറ്റുവീണ പനമ്പഴങ്ങൾപോലെ കാണപ്പെട്ടു.
3.100.6
ते हेमकवचा भूत्वा कालेयाः परिघायुधाः ।
त्रिदशानभ्यवर्तन्त दावदग्धा इवाद्रयः ॥ ३.१००.६ ॥
സ്വർണകവചമണിഞ്ഞ്, പരിഘം എന്ന ആയുധവുമായി ആ കാലേയന്മാർ ദേവന്മാരെ ആക്രമിച്ചു; കാട്ടുതീയിൽ വെന്ത പർവതങ്ങൾപോലെ.
3.100.7
तेषां वेगवतां वेगं सहितानां प्रधावताम् ।
न शेकुस्त्रिदशाः सोढुं ते भग्नाः प्राद्रवन्भयात् ॥ ३.१००.७ ॥
വേഗത്തിൽ ഒന്നിച്ചു പാഞ്ഞടുത്ത അവരുടെ വേഗം താങ്ങാൻ ത്രിദശന്മാർക്കു കഴിഞ്ഞില്ല; അവർ തകർന്ന് ഭയത്താൽ ഓടി.
3.100.8
तान्दृष्ट्वा द्रवतो भीतान्सहस्राक्षः पुरंदरः ।
वृत्रे विवर्धमाने च कश्मलं महदाविशत् ॥ ३.१००.८ ॥
ഭയന്ന് ഓടുന്ന അവരെ കണ്ടപ്പോൾ, വൃത്രൻ വളരുമ്പോൾ, സഹസ്രാക്ഷനായ പുരന്ദരൻ മഹാമോഹത്തിൽ വീണു.
3.100.9
तं शक्तं कश्मलाविष्टं दृष्ट्वा विष्णुः सनातनः ।
जगाम शरणं शीघ्रं तं तु नारायणं प्रभुम् ॥ ३.१००.९ ॥
മോഹത്തിൽ വീണ ശക്രനെ കണ്ട സനാതനനായ വിഷ്ണു, ഉടൻ ആ പ്രഭുവായ നാരായണനെ ശരണം പ്രാപിച്ചു.
3.100.10
तं शक्रं कश्मलाविष्टं दृष्ट्वा विष्णुः सनातनः ।
स्वतेजो व्यदधच्छक्रे बलमस्य विवर्धयन् ॥ ३.१००.१० ॥
മോഹത്തിൽ വീണ ആ ശക്രനെ കണ്ട സനാതനനായ വിഷ്ണു തന്റെ തേജസ്സ് ശക്രനിൽ നിക്ഷേപിച്ച് അവന്റെ ബലം വർധിപ്പിച്ചു.
3.100.11
विष्णुना गोपितं शक्रं दृष्ट्वादेवगणास्ततः ।
स्वं स्वंतेजः समादध्युस्तथा ब्रह्मर्षयोऽमलाः ॥ ३.१००.११ ॥
വിഷ്ണുവാൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ട ശക്രനെ കണ്ട് ദേവഗണങ്ങൾ അപ്പോൾ സ്വന്തം തേജസ്സ് നിക്ഷേപിച്ചു; അതുപോലെ നിർമലരായ ബ്രഹ്മർഷിമാരും.
3.100.12
स समाप्यायितः शक्रो विष्णुना दैवतैः सह ।
ऋषिभिश्च महाभागैर्बलवान्समपद्यत ॥ ३.१००.१२ ॥
വിഷ്ണുവാലും ദേവന്മാരാലും മഹാഭാഗ്യരായ ഋഷിമാരാലും പുഷ്ടിപ്പെട്ട ആ ശക്രൻ ബലവാനായി.
3.100.13
ज्ञात्वा बलस्थं त्रिदशाधिपं तु ।
ननाद वृत्रो महतो निनादान्।
तस् प्रणादेन धरा दिशश्च ।
खं द्यौर्नगाश्चापि चचाल सर्वम् ॥ ३.१००.१३ ॥
ബലത്തിൽ നിൽക്കുന്ന ത്രിദശാധിപതിയെ അറിഞ്ഞ് വൃത്രൻ മഹാഗർജ്ജനങ്ങൾ മുഴക്കി. അവന്റെ ആ ഗർജ്ജനത്താൽ ഭൂമിയും ദിക്കുകളും ആകാശവും സ്വർഗ്ഗവും പർവതങ്ങളും എല്ലാം വിറച്ചു.
3.100.14
ततो महेन्द्रः परमाभितप्तः ।
श्रुत्वा रवं घोररूपं महान्तम्।
भये निमग्नस्त्वरितो मुमोच ।
वज्रं महत्तस्य वधाय राजन् ॥ ३.१००.१४ ॥
അപ്പോൾ മഹേന്ദ്രൻ അത്യന്തം വ്യഥിതനായി, ആ മഹത്തും ഭയങ്കരവുമായ ശബ്ദം കേട്ട് ഭയത്തിൽ മുങ്ങി, വേഗത്തിൽ അവനെ വധിക്കാൻ മഹാവജ്രം എറിഞ്ഞു, രാജാവേ.
3.100.15
स चक्रवज्राभिहतः पपात ।
महासुरः काञ्चनमाल्यधारी।
यथा महाशैलवरः पुरस्ता-
त्स मन्दरो विष्णुकराद्विमुक्तः ॥ ३.१००.१५ ॥
ചക്രവും വജ്രവും ഏറ്റ് ആ മഹാസുരൻ സ്വർണ്ണമാല ധരിച്ചവനായി വീണു; വിഷ്ണുവിന്റെ കൈയിൽ നിന്ന് വിട്ട മന്ദരപർവതം മുമ്പ് വീണതുപോലെ.
3.100.16
तस्मिन्हते दैत्यवरे भयार्तः ।
शक्रः प्रदुद्राव सरः प्रवेष्टुम्।
वज्रं न मेने स्वकराद्विमुक्तं ।
वृत्रं भयाच्चापि हतं न मेने ॥ ३.१००.१६ ॥
ആ ശ്രേഷ്ഠനായ ദൈത്യൻ വധിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, ഭയാർത്തനായ ശക്രൻ ഒരു തടാകത്തിൽ പ്രവേശിക്കാൻ ഓടി. തന്റെ കൈയിൽ നിന്ന് വിട്ട വജ്രത്തെ അവൻ വിശ്വസിച്ചില്ല; ഭയംകൊണ്ട് വൃത്രൻ വധിക്കപ്പെട്ടതും വിശ്വസിച്ചില്ല.
3.100.17
सर्वे च देवा मुदिताः प्रहृष्टा ।
महर्षयश्चन्द्रमभिष्टुवन्तः।
वृत्रं हतं संददृशुः पृथिव्यां ।
वज्राहतं शैलमिवावदीर्णम् ॥ ३.१००.१७ ॥
എല്ലാ ദേവന്മാരും സന്തോഷിച്ചു ഹർഷിതരായി; മഹർഷിമാർ ചന്ദ്രനെ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട്, വജ്രത്താൽ തകർന്ന പർവതംപോലെ ഭൂമിയിൽ കിടക്കുന്ന വൃത്രൻ വധിക്കപ്പെട്ടതു കണ്ടു.
3.100.18
सर्वांश्च दैत्यांस्त्वरिताः समेत्य ।
जघ्नुः सुरा वृत्रवधाभितप्तान्।
ते वध्यमानास्त्रिदशैः समेतैः ।
समुद्रमेवाविविशुर्भयार्ताः ॥ ३.१००.१८ ॥
ദേവന്മാർ വേഗത്തിൽ ഒന്നിച്ചുചേർന്ന് എല്ലാ ദൈത്യന്മാരെയും വധിച്ചു. വൃത്രവധത്താൽ പീഡിതരായ അവർ, ഒന്നിച്ചുചേർന്ന മുപ്പത്തിമൂന്ന് ദേവന്മാരാൽ വധിക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ട്, ഭയത്താൽ പീഡിതരായി സമുദ്രത്തിൽത്തന്നെ പ്രവേശിച്ചു.
3.100.19
प्रविश्य चैवोदधिमप्रमेयं ।
झषाकुलं नक्रसमाकुलं च।
तदा स्म मन्त्रं सहिताः प्रचक्रु-
स्त्रैलोक्यनाशार्थमभिप्रयत्नात् ॥ ३.१००.१९ ॥
അളവറ്റതും മീനുകളും മുതലകളും നിറഞ്ഞതുമായ ആ സമുദ്രത്തിൽ പ്രവേശിച്ച്, അപ്പോൾ അവർ ഒന്നിച്ചുചേർന്ന് മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെ നാശത്തിനായി ഉറച്ച പരിശ്രമത്തോടെ ആലോചന നടത്തി.
3.100.20
तत्रस्म केचिन्मतिनिश्चयज्ञा-
स्तांस्तानुपयानुपवर्णयन्ति।
तेषां तु तत्रक्रमकालयोगा-
द्धोरा मतिश्चिन्तयतां बभूव ॥ ३.१००.२० ॥
അവിടെ നിശ്ചയബുദ്ധിയുള്ള ചിലർ ഓരോ ഉപായങ്ങളും വിവരിച്ചു; എന്നാൽ അവരിൽ ക്രമത്തിന്റെയും കാലത്തിന്റെയും സംയോഗത്താൽ ചിന്തിക്കുന്നവരുടെ മനസ്സിൽ ഭയങ്കരമായ ഒരു ചിന്ത ഉദിച്ചു.
3.100.21
ये सन्ति विद्यातपसोपपन्ना-
स्तेषां विनाशः प्रथमं तु कार्यः।
लोका हि सर्वे तपसा ध्रियन्ते ।
तस्मात्त्वरध्वं तपसः क्षयाय ॥ ३.१००.२१ ॥
വിദ്യയും തപസ്സും ഉള്ളവർ ആരോ അവരുടെ നാശം ആദ്യം ചെയ്യണം; എല്ലാ ലോകങ്ങളും തപസ്സിനാൽ തന്നെ നിലനിൽക്കുന്നു. അതിനാൽ തപസ്സിന്റെ നാശത്തിനായി വേഗം ചെയ്യുവിൻ.
3.100.22
येसन्ति केचिच्च वसुंधरायां ।
तपस्विनो धर्मविदश् तज्ज्ञाः।
तेषां वधः क्रियतां क्षिप्रमेव ।
तेषु प्रनष्टेषु जगत्प्रनष्टम् ॥ ३.१००.२२ ॥
ഭൂമിയിലുള്ള തപസ്വികളും ധർമ്മജ്ഞരും അതിന്റെ അറിവുള്ളവരും ആരോ, അവരുടെ വധം വേഗം ചെയ്യട്ടെ. അവർ നശിച്ചാൽ ലോകം തന്നെ നശിക്കും.
3.100.23
एवं हि सर्वे गतबुद्धिभावा ।
जगद्विनाशे परमप्रहृष्टाः।
दुर्गं समाश्रित्य महोर्मिमन्तं ।
रत्नाकरं वरुणस्यालयं स्म ॥ ३.१००.२३ ॥
ഇങ്ങനെ അവരെല്ലാം ബുദ്ധിഭാവം നഷ്ടപ്പെട്ടവരായി, ലോകനാശത്തിൽ അത്യന്ത സന്തോഷിച്ച്, വലിയ തിരമാലകളുള്ള, രത്നാകരമായ, വരുണന്റെ ആലയമായ സമുദ്രത്തെ ദുർഗ്ഗമായി ആശ്രയിച്ചു.