مهابهاراتا · أدهيايا 3.104
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.104.1
समुद्रं स समासाद्य वारुणिर्भगवानृषिः ।
उवाच सहितान्देवानृषींश्चैव समागतान् ॥ ३.१०४.१ ॥
لما بلغ البحر، قال الحكيم المبارك ابن فارونا للآلهة والحكماء المجتمعين.
3.104.2
एष लोकहितार्थं वै पिबामि वरुणालयम् ।
भवद्भिर्यदनुष्ठेयं तच्छीघ्रं संविधीयताम् ॥ ३.१०४.२ ॥
من أجل خير العوالم، سأشرب هذا البحر مسكن فارونا. فليُدبَّر بسرعة ما يجب عليكم فعله.
3.104.3
एतावदुक्त्वा वचनं मैत्रावरुणिरच्युतः ।
समुद्रमपिबत्क्रुद्धः सर्वलोकस्य पश्यतः ॥ ३.१०४.३ ॥
بعد أن قال هذه الكلمات، شرب ابن ميترا وفارونا، الذي لا يسقط، البحر غاضبًا والعوالم كلها تنظر.
3.104.4
पीयमानं समुद्रं तं दृष्ट्वा सेन्द्रास्तदाऽमराः ।
विस्मयं परमं जग्मुः स्तुतिभिश्चाप्यपूजयन् ॥ ३.१०४.४ ॥
لما رأت الآلهة الخالدة مع إندرا البحر يُشرب، امتلأت بأعظم الدهشة وأكرمته بالتسابيح.
3.104.5
त्वं नस्त्राता विधाता च लोकानां लोकभावन ।
त्वत्प्रसादात्समुच्छेदं न गच्छेत्सामरं जगत् ॥ ३.१०४.५ ॥
أنت حامينا وخالق العوالم، يا حافظ العوالم. بفضلك لا يصيب هذا العالم، مع الخالدين، الفناء.
3.104.6
स पूज्यमानस्त्रिदशैर्महात्मा ।
गन्धर्वतूर्येषु नदत्सु सर्वशः।
दिव्यैश्च पुष्पैरवकीर्यमाणो ।
महार्णवं निःसलिलं चकार ॥ ३.१०४.६ ॥
وقد كرّمه الآلهة الثلاثون، وكانت آلات الغندهارفا تُدوّي من كل جانب، وتُنثر عليه الأزهار الإلهية، فجعل البحر العظيم خاليًا من الماء.
3.104.7
दृष्ट्वा कृतंनिःसलिलं महार्णवं ।
सुराः समस्ताः परमप्रहृष्टाः।
्रगृह्य दिव्यानिवरायुधानि ।
तान्दानवाञ्जघ्रुरदीनसत्वाः ॥ ३.१०४.७ ॥
ولما رأت الآلهة المحيط العظيم قد صار بلا ماء، فرحت جميعها فرحاً شديداً، فأخذت الأسلحة الإلهية الفاخرة، وقتلت أولئك الدانافا بشجاعة لا تلين.
3.104.8
ते वध्यमानास्त्रिदशैर्महात्मभि-
र्महाबलैर्वेगिभिरुन्नदद्भिः।
न सेहिरेवेगवतां महात्मनां ।
वेगं तदा धारयितुं दिवौकसाम् ॥ ३.१०४.८ ॥
وبينما كانت الآلهة العظيمة النفوس، الجبارة، السريعة، المزمجرة تقتلهم، لم يستطع الدانافا أن يحتملوا اندفاع أولئك السريعين العظيمي النفوس.
3.104.9
ते वध्यमानास्त्रिदशैर्दानवा भीमनिःस्वनाः ।
रचक्रु सुतुमुलं युद्धं मुहूर्तमिव भारत ॥ ३.१०४.९ ॥
وبينما كانت الآلهة تقتلهم، خاض الدانافا ذوو الصيحات المرعبة قتالاً شديد الضراوة، كأنما في لحظة، يا بهاراتا.
3.104.10
ते पूर्वं तपसा दग्धा मुनिभिर्भावितात्मभिः ।
यतमानाः परं शक्त्या त्रिदशैर्विनिषूदिताः ॥ ३.१०४.१० ॥
كانوا قد أُحرقوا من قبل بتقشف الحكماء ذوي النفوس المضبوطة، ومع أنهم جاهدوا بكل قوتهم، أفناهم الآلهة.
3.104.11
तेहेमनिष्काभरणाः कुण्डलाङ्गदधारिणः ।
निहता बह्वशोभन्त पुष्पिता इव किंशुकाः ॥ ३.१०४.११ ॥
كانوا متزينين بقلائد وحلي من الذهب، يلبسون الأقراط والأساور، فلما قُتل كثير منهم لمعوا كأشجار الكيمشوكا المزهرة.
3.104.12
हतशेषास्ततः केचित्कालेया मनुजोत्तम ।
विदार्य वसुधां देवीं पातालतलमास्थिताः ॥ ३.१०४.१२ ॥
ثم إن بعض بقية الكاليين القتلى، يا خير البشر، شقوا الأرض الإلهية وانحدروا فلاذوا بأعماق الجحيم.
3.104.13
निहतान्दानवान्दृष्ट्वा त्रिदशा मुनिपुह्गवम् ।
तुष्टुवुर्विविधैर्वाक्यैरिदं वचनमब्रुवन् ॥ ३.१०४.१३ ॥
ولما رأت الآلهة الدانافا القتلى، مجّدت أفضل الحكماء بكلمات شتى، وقالت هذا القول.
3.104.14
त्वत्प्रसादान्महाबाहो लोकैः प्राप्तं महत्सुखम् ।
त्वत्तेजसा च निहताः कालेयाः क्रूरविक्रमाः ॥ ३.१०४.१४ ॥
يا ذا الذراعين القويتين، بفضلك نالت العوالم سعادة عظيمة، وبتوهّجك قُتل الكالاكيا ذوو البأس الفتّاك.
3.104.15
पूरस्व महाबाहो समुद्रं लोकभावन ।
यत्त्वया सलिलं पीतं तदस्मिन्पुनरुत्सृज ॥ ३.१०४.१५ ॥
يا ذا الذراعين القويتين، يا حافظ العوالم، املأ المحيط؛ والماء الذي شربته، أعِده إليه مرة أخرى.
3.104.16
एवमुक्तः प्रत्युवाच भगवान्मुनिपुङ्गवः ।
तांस्तदा सहितान्देवानगस्त्यःसपुरन्दरान् ॥ ३.१०४.१६ ॥
فلما خوطب بذلك، أجاب الحكيم المبارك أفضل الحكماء أغاستيا تلك الآلهة المجتمعة مع بوراندارا.
3.104.17
जीर्णं तद्धि मया तोयमुपायोऽन्यः प्रचिन्त्यताम् ।
पूरणार्थं समुद्रस्य भवद्भिर्यत्नमास्थितैः ॥ ३.१०४.१७ ॥
لقد هضمتُ ذلك الماء؛ فاجتهدوا في ملء المحيط وفكّروا في وسيلة أخرى.
3.104.18
केतच्छ्रुत्वा तु वचनं महर्षेर्भावितात्मनः ।
विस्मिताश्च विषण्णाश्च बभूवुः सहिताः सुराः ॥ ३.१०४.१८ ॥
ولما سمعت الآلهة المجتمعة كلام ذلك الحكيم العظيم المطهَّر النفس، دهشت وحزنت.
3.104.19
परस्परमनुज्ञाप्यप्रणम्य मुनिपुङ्गवम् ।
प्रजाः सर्वा महाराज विप्रजग्मुर्यथागतम् ॥ ३.१०४.१९ ॥
وبعد أن استأذن بعضهم بعضًا وانحنوا لأفضل الحكماء، أيها الملك العظيم، عاد جميع الناس من حيث أتوا.
3.104.20
त्रिदशा विष्णुना सार्धमुपजग्मुः पितामहम् ।
पूरणार्थं समुद्रस्य मन्त्रयित्वा पुनः पुनः ॥ ३.१०४.२० ॥
ذهبت الآلهة مع فيشنو إلى الجد، بعد أن تشاوروا مرارًا وتكرارًا في كيفية ملء المحيط.
3.104.21
ते धातारमुपागम्य त्रिदशाः सह विष्णुना ।
ऊचुः प्राञ्जलयः सर्वे सागरस्याभिपूरणम् ॥ ३.१०४.२१ ॥
اقتربوا جميعًا مع فيشنو من الخالق دهاتري، وتكلموا بأكف مضمومة عن ملء المحيط.