Mahābhārata · Adhyāya 3.104
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.104.1
समुद्रं स समासाद्य वारुणिर्भगवानृषिः ।
उवाच सहितान्देवानृषींश्चैव समागतान् ॥ ३.१०४.१ ॥
Tendo chegado ao oceano, o bem-aventurado sábio, filho de Varuṇa, falou aos deuses e sábios que se haviam reunido.
3.104.2
एष लोकहितार्थं वै पिबामि वरुणालयम् ।
भवद्भिर्यदनुष्ठेयं तच्छीघ्रं संविधीयताम् ॥ ३.१०४.२ ॥
Para o bem dos mundos, bebo este oceano, morada de Varuṇa. Que o que deveis fazer seja rapidamente providenciado.
3.104.3
एतावदुक्त्वा वचनं मैत्रावरुणिरच्युतः ।
समुद्रमपिबत्क्रुद्धः सर्वलोकस्य पश्यतः ॥ ३.१०४.३ ॥
Tendo dito estas palavras, o filho de Mitra e Varuṇa, o Imutável, irado bebeu o oceano sob o olhar de todos os mundos.
3.104.4
पीयमानं समुद्रं तं दृष्ट्वा सेन्द्रास्तदाऽमराः ।
विस्मयं परमं जग्मुः स्तुतिभिश्चाप्यपूजयन् ॥ ३.१०४.४ ॥
Ao ver o oceano sendo bebido, os imortais, junto com Indra, encheram-se de grande espanto e o honraram com louvores.
3.104.5
त्वं नस्त्राता विधाता च लोकानां लोकभावन ।
त्वत्प्रसादात्समुच्छेदं न गच्छेत्सामरं जगत् ॥ ३.१०४.५ ॥
Tu és nosso protetor e o criador dos mundos, ó sustentador dos mundos. Pela tua graça, que este mundo, junto com os imortais, não chegue à destruição.
3.104.6
स पूज्यमानस्त्रिदशैर्महात्मा ।
गन्धर्वतूर्येषु नदत्सु सर्वशः।
दिव्यैश्च पुष्पैरवकीर्यमाणो ।
महार्णवं निःसलिलं चकार ॥ ३.१०४.६ ॥
Honrado pelos trinta deuses, enquanto os instrumentos dos gandharvas ressoavam por todos os lados e flores divinas caíam sobre ele, o magnânimo tornou o grande oceano sem água.
3.104.7
दृष्ट्वा कृतंनिःसलिलं महार्णवं ।
सुराः समस्ताः परमप्रहृष्टाः।
्रगृह्य दिव्यानिवरायुधानि ।
तान्दानवाञ्जघ्रुरदीनसत्वाः ॥ ३.१०४.७ ॥
Vendo o grande oceano tornado sem água, todos os deuses ficaram muito alegres. Tomando armas divinas e excelentes, de coragem inabalável, abateram aqueles dānavas.
3.104.8
ते वध्यमानास्त्रिदशैर्महात्मभि-
र्महाबलैर्वेगिभिरुन्नदद्भिः।
न सेहिरेवेगवतां महात्मनां ।
वेगं तदा धारयितुं दिवौकसाम् ॥ ३.१०४.८ ॥
Enquanto eram abatidos pelos deuses, magnânimos, poderosos, velozes e rugidores, os dānavas não puderam suportar o ímpeto daqueles magnânimos velozes.
3.104.9
ते वध्यमानास्त्रिदशैर्दानवा भीमनिःस्वनाः ।
रचक्रु सुतुमुलं युद्धं मुहूर्तमिव भारत ॥ ३.१०४.९ ॥
Enquanto eram abatidos pelos deuses, os dānavas de rugido terrível travaram, como por um instante, uma batalha muito feroz, ó Bhārata.
3.104.10
ते पूर्वं तपसा दग्धा मुनिभिर्भावितात्मभिः ।
यतमानाः परं शक्त्या त्रिदशैर्विनिषूदिताः ॥ ३.१०४.१० ॥
Eles haviam sido outrora consumidos pela austeridade de sábios de almas domadas; lutando com toda a força, foram aniquilados pelos deuses.
3.104.11
तेहेमनिष्काभरणाः कुण्डलाङ्गदधारिणः ।
निहता बह्वशोभन्त पुष्पिता इव किंशुकाः ॥ ३.१०४.११ ॥
Adornados com colares e ornamentos de ouro, usando brincos e braceletes, jaziam mortos em grande número e brilhavam como árvores kiṃśuka em flor.
3.104.12
हतशेषास्ततः केचित्कालेया मनुजोत्तम ।
विदार्य वसुधां देवीं पातालतलमास्थिताः ॥ ३.१०४.१२ ॥
Então alguns dos sobreviventes dos Kāleyas, ó melhor dos homens, fenderam a deusa Terra e se refugiaram nas profundezas do submundo.
3.104.13
निहतान्दानवान्दृष्ट्वा त्रिदशा मुनिपुह्गवम् ।
तुष्टुवुर्विविधैर्वाक्यैरिदं वचनमब्रुवन् ॥ ३.१०४.१३ ॥
Vendo os dānavas abatidos, os deuses louvaram o melhor dos sábios com diversas palavras e disseram este discurso.
3.104.14
त्वत्प्रसादान्महाबाहो लोकैः प्राप्तं महत्सुखम् ।
त्वत्तेजसा च निहताः कालेयाः क्रूरविक्रमाः ॥ ३.१०४.१४ ॥
Ó tu, de braços poderosos, pela tua graça os mundos alcançaram grande felicidade, e pelo teu esplendor os Kālakeya de feroz valor foram abatidos.
3.104.15
पूरस्व महाबाहो समुद्रं लोकभावन ।
यत्त्वया सलिलं पीतं तदस्मिन्पुनरुत्सृज ॥ ३.१०४.१५ ॥
Ó tu, de braços poderosos, sustentador dos mundos, enche o oceano; a água que bebeste, devolve-a novamente a ele.
3.104.16
एवमुक्तः प्रत्युवाच भगवान्मुनिपुङ्गवः ।
तांस्तदा सहितान्देवानगस्त्यःसपुरन्दरान् ॥ ३.१०४.१६ ॥
Assim interpelado, o bem-aventurado melhor dos sábios, Agastya, respondeu àqueles deuses reunidos com Purandara.
3.104.17
जीर्णं तद्धि मया तोयमुपायोऽन्यः प्रचिन्त्यताम् ।
पूरणार्थं समुद्रस्य भवद्भिर्यत्नमास्थितैः ॥ ३.१०४.१७ ॥
Essa água foi digerida por mim; portanto, esforçai-vos por encher o oceano e pensai em outro meio.
3.104.18
केतच्छ्रुत्वा तु वचनं महर्षेर्भावितात्मनः ।
विस्मिताश्च विषण्णाश्च बभूवुः सहिताः सुराः ॥ ३.१०४.१८ ॥
Ao ouvirem estas palavras do grande sábio de alma purificada, os deuses reunidos ficaram espantados e abatidos.
3.104.19
परस्परमनुज्ञाप्यप्रणम्य मुनिपुङ्गवम् ।
प्रजाः सर्वा महाराज विप्रजग्मुर्यथागतम् ॥ ३.१०४.१९ ॥
Despedindo-se uns dos outros e prostrando-se diante do melhor dos sábios, ó grande rei, todo o povo partiu pelo caminho por onde viera.
3.104.20
त्रिदशा विष्णुना सार्धमुपजग्मुः पितामहम् ।
पूरणार्थं समुद्रस्य मन्त्रयित्वा पुनः पुनः ॥ ३.१०४.२० ॥
Os deuses, junto com Viṣṇu, foram ao avô, após deliberarem repetidamente sobre como encher o oceano.
3.104.21
ते धातारमुपागम्य त्रिदशाः सह विष्णुना ।
ऊचुः प्राञ्जलयः सर्वे सागरस्याभिपूरणम् ॥ ३.१०४.२१ ॥
Todos eles, junto com Viṣṇu, aproximaram-se do criador Dhātṛ e, com as palmas unidas, falaram sobre o enchimento do oceano.