Mahābhārata · Adhyāya 3.104
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.104.1
समुद्रं स समासाद्य वारुणिर्भगवानृषिः ।
उवाच सहितान्देवानृषींश्चैव समागतान् ॥ ३.१०४.१ ॥
Als der gesegnete Weise, Sohn Varuṇas, das Meer erreicht hatte, sprach er zu den versammelten Göttern und Weisen.
3.104.2
एष लोकहितार्थं वै पिबामि वरुणालयम् ।
भवद्भिर्यदनुष्ठेयं तच्छीघ्रं संविधीयताम् ॥ ३.१०४.२ ॥
Zum Wohle der Welten trinke ich diesen Ozean, die Wohnstatt Varuṇas. Was ihr tun sollt, möge rasch geordnet werden.
3.104.3
एतावदुक्त्वा वचनं मैत्रावरुणिरच्युतः ।
समुद्रमपिबत्क्रुद्धः सर्वलोकस्य पश्यतः ॥ ३.१०४.३ ॥
Nachdem er diese Worte gesprochen hatte, trank der Sohn Mitras und Varuṇas, der Unvergängliche, zornig den Ozean, während alle Welten zusahen.
3.104.4
पीयमानं समुद्रं तं दृष्ट्वा सेन्द्रास्तदाऽमराः ।
विस्मयं परमं जग्मुः स्तुतिभिश्चाप्यपूजयन् ॥ ३.१०४.४ ॥
Als sie sahen, wie der Ozean getrunken wurde, gerieten die Unsterblichen mit Indra in höchstes Staunen und ehrten ihn mit Lobpreisungen.
3.104.5
त्वं नस्त्राता विधाता च लोकानां लोकभावन ।
त्वत्प्रसादात्समुच्छेदं न गच्छेत्सामरं जगत् ॥ ३.१०४.५ ॥
Du bist unser Beschützer und der Schöpfer der Welten, o Erhalter der Welten. Durch deine Gnade möge diese Welt samt den Unsterblichen nicht dem Untergang anheimfallen.
3.104.6
स पूज्यमानस्त्रिदशैर्महात्मा ।
गन्धर्वतूर्येषु नदत्सु सर्वशः।
दिव्यैश्च पुष्पैरवकीर्यमाणो ।
महार्णवं निःसलिलं चकार ॥ ३.१०४.६ ॥
Von den dreißig Göttern geehrt, während überall die Instrumente der Gandharven erklangen und göttliche Blumen auf ihn herabregneten, machte der hochherzige den großen Ozean wasserlos.
3.104.7
दृष्ट्वा कृतंनिःसलिलं महार्णवं ।
सुराः समस्ताः परमप्रहृष्टाः।
्रगृह्य दिव्यानिवरायुधानि ।
तान्दानवाञ्जघ्रुरदीनसत्वाः ॥ ३.१०४.७ ॥
Als sie den großen Ozean wasserlos sahen, freuten sich alle Götter sehr. Sie ergriffen die göttlichen, vortrefflichen Waffen und erschlugen mit unerschrockenem Mut jene Dānavas.
3.104.8
ते वध्यमानास्त्रिदशैर्महात्मभि-
र्महाबलैर्वेगिभिरुन्नदद्भिः।
न सेहिरेवेगवतां महात्मनां ।
वेगं तदा धारयितुं दिवौकसाम् ॥ ३.१०४.८ ॥
Während sie von den Göttern erschlagen wurden, den großgesinnten, mächtigen, schnellen und brüllenden, vermochten die Dānavas den Ansturm jener schnellen Großherzigen nicht zu ertragen.
3.104.9
ते वध्यमानास्त्रिदशैर्दानवा भीमनिःस्वनाः ।
रचक्रु सुतुमुलं युद्धं मुहूर्तमिव भारत ॥ ३.१०४.९ ॥
Während sie von den Göttern erschlagen wurden, lieferten die Dānavas mit schrecklichem Gebrüll, gleichsam für einen Augenblick, einen überaus heftigen Kampf, o Bhārata.
3.104.10
ते पूर्वं तपसा दग्धा मुनिभिर्भावितात्मभिः ।
यतमानाः परं शक्त्या त्रिदशैर्विनिषूदिताः ॥ ३.१०४.१० ॥
Sie waren einst durch die Askese von Weisen mit beherrschter Seele verbrannt worden; obwohl sie mit aller Kraft kämpften, wurden sie von den Göttern vernichtet.
3.104.11
तेहेमनिष्काभरणाः कुण्डलाङ्गदधारिणः ।
निहता बह्वशोभन्त पुष्पिता इव किंशुकाः ॥ ३.१०४.११ ॥
Mit goldenen Halsketten und Schmuck geschmückt, Ohrringe und Armreife tragend, lagen sie in großer Zahl erschlagen da und strahlten wie blühende Kiṃśuka-Bäume.
3.104.12
हतशेषास्ततः केचित्कालेया मनुजोत्तम ।
विदार्य वसुधां देवीं पातालतलमास्थिताः ॥ ३.१०४.१२ ॥
Da spalteten einige der übrig gebliebenen Kāleyas, o Bester der Menschen, die Göttin Erde und suchten Zuflucht in den Tiefen der Unterwelt.
3.104.13
निहतान्दानवान्दृष्ट्वा त्रिदशा मुनिपुह्गवम् ।
तुष्टुवुर्विविधैर्वाक्यैरिदं वचनमब्रुवन् ॥ ३.१०४.१३ ॥
Als die Dānava erschlagen waren, priesen die Götter den besten der Weisen mit mancherlei Worten und sprachen diese Rede.
3.104.14
त्वत्प्रसादान्महाबाहो लोकैः प्राप्तं महत्सुखम् ।
त्वत्तेजसा च निहताः कालेयाः क्रूरविक्रमाः ॥ ३.१०४.१४ ॥
O Mächtigarmiger, durch deine Gnade haben die Welten großes Glück erlangt, und durch deinen Glanz sind die Kālakeya von grausamer Tapferkeit erschlagen worden.
3.104.15
पूरस्व महाबाहो समुद्रं लोकभावन ।
यत्त्वया सलिलं पीतं तदस्मिन्पुनरुत्सृज ॥ ३.१०४.१५ ॥
O Mächtigarmiger, Erhalter der Welten, fülle den Ozean; das Wasser, das du getrunken hast, lass es wieder in ihn zurückfließen.
3.104.16
एवमुक्तः प्रत्युवाच भगवान्मुनिपुङ्गवः ।
तांस्तदा सहितान्देवानगस्त्यःसपुरन्दरान् ॥ ३.१०४.१६ ॥
So angesprochen antwortete der erhabene beste der Weisen, Agastya, jenen Göttern, die zusammen mit Purandara versammelt waren.
3.104.17
जीर्णं तद्धि मया तोयमुपायोऽन्यः प्रचिन्त्यताम् ।
पूरणार्थं समुद्रस्य भवद्भिर्यत्नमास्थितैः ॥ ३.१०४.१७ ॥
Dieses Wasser ist von mir verdaut worden; darum bemüht euch, den Ozean zu füllen, und überlegt ein anderes Mittel.
3.104.18
केतच्छ्रुत्वा तु वचनं महर्षेर्भावितात्मनः ।
विस्मिताश्च विषण्णाश्च बभूवुः सहिताः सुराः ॥ ३.१०४.१८ ॥
Als sie diese Worte des großen Weisen mit geläutertem Geist hörten, wurden die versammelten Götter verwundert und niedergeschlagen.
3.104.19
परस्परमनुज्ञाप्यप्रणम्य मुनिपुङ्गवम् ।
प्रजाः सर्वा महाराज विप्रजग्मुर्यथागतम् ॥ ३.१०४.१९ ॥
Nachdem sie sich gegenseitig verabschiedet und sich vor dem vorzüglichsten Weisen verneigt hatten, o großer König, kehrte das gesamte Volk auf dem Weg zurück, auf dem es gekommen war.
3.104.20
त्रिदशा विष्णुना सार्धमुपजग्मुः पितामहम् ।
पूरणार्थं समुद्रस्य मन्त्रयित्वा पुनः पुनः ॥ ३.१०४.२० ॥
Die Götter gingen zusammen mit Viṣṇu zum Großvater, nachdem sie immer wieder beraten hatten, wie das Meer zu füllen sei.
3.104.21
ते धातारमुपागम्य त्रिदशाः सह विष्णुना ।
ऊचुः प्राञ्जलयः सर्वे सागरस्याभिपूरणम् ॥ ३.१०४.२१ ॥
Sie alle traten mit Viṣṇu vor den Schöpfer Dhātṛ, und mit gefalteten Händen sprachen sie über das Füllen des Meeres.