Mahābhārata · Adhyāya 3.108
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.108.1
स तु राजा महेष्वासश्चक्रवर्ती महारथः ।
बभूव सर्वलोकस् मनोनयननन्दनः ॥ ३.१०८.१ ॥
Jener König war ein großer Bogenschütze, ein Weltkaiser und ein großer Wagenkämpfer, eine Freude für die Herzen und Augen aller Welten.
3.108.2
स शुश्राव महाबाहुः कपिलेन महात्मना ।
पितॄणआं निधनं घोरमप्राप्तिं त्रिदिवस्य च ॥ ३.१०८.२ ॥
Der Mächtigarmige hörte von dem großherzigen Kapila vom schrecklichen Untergang seiner Ahnen und ihrem Nichterlangen des Himmels.
3.108.3
स राज्यं सचिवे न्यस्य हृदयेन विदूयता ।
जगाम हिमवत्पार्श्वं तपस्तप्तुं नरेश्वरः ॥ ३.१०८.३ ॥
Nachdem er das Reich seinem Minister übergeben hatte, ging der Herrscher der Menschen, im Herzen betrübt, zu den Hängen des Himālaya, um Askese zu üben.
3.108.4
आरिराधयिषुर्गङ्गां तपसा दग्धकिल्विषः ।
सोऽपश्यत नर्रेष्ठ हिमवन्तं नगोत्तमम् ॥ ३.१०८.४ ॥
Der die Gaṅgā gewinnen wollte, dessen Sünden durch Askese verbrannt waren, erblickte, o Bester der Menschen, den Himālaya, den besten der Berge.
3.108.5
शृङ्गैर्बहुविधाकारैर्धातुमद्भिरलंकृतम् ।
पवनालम्बिभिर्मेघैः परिपिक्तं समन्ततः ॥ ३.१०८.५ ॥
Geschmückt mit Gipfeln vielerlei Gestalt, reich an Erzen, ringsum benetzt von Wolken, die auf dem Wind ruhen.
3.108.6
नदीकुञ्जनितम्बैश्च सोदकैरुपशोभितम् ।
गुहाकन्दरसंलीनसिंहव्याघ्रनिषेवितम् ॥ ३.१०८.६ ॥
Geschmückt von Flussdickichten, Hängen und Gewässern, besucht von Löwen und Tigern, die in Höhlen und Schluchten verborgen liegen.
3.108.7
शकुनैश्च विचित्राङ्गैः कूजद्भिर्विविधा गिरः ।
भृङ्गराजैस्तथा हंसैर्दात्यूहैर्जलकुक्कुटैः ॥ ३.१०८.७ ॥
Vögel mit buntem Gefieder rufen in mannigfachen Tönen; dort sind Bhṛṅgarāja-Vögel, Schwäne, Dātyūhas und Wasserhühner.
3.108.8
मयूरैः शतपत्रैश्च जीवंजीवककोकिलैः ।
चकोरैरसितापाङ्गैस्तथा पुत्रप्रियैरपि ॥ ३.१०८.८ ॥
Dort sind auch Pfauen, hundertfedrige Vögel, Jīvaṃjīvaka- und Kokila-Vögel, Cakoras, Vögel mit dunklen Augenwinkeln und die »kinderliebenden« Vögel.
3.108.9
जलस्थानेषु रम्येषु पद्मिनीभिश्च संकुलम् ।
सारसानां च मधुरैर्व्याहृतैः समलंकृतम् ॥ ३.१०८.९ ॥
An lieblichen Wasserstellen ist es voller Lotusteiche und geschmückt mit den süßen Rufen der Sārasa-Kraniche.
3.108.10
किन्नरैरप्सरोभिश्च निषेवितशिलातलम् ।
दिग्वारणविषाणाग्रैः समन्ताद्धृष्टपादपम् ॥ ३.१०८.१० ॥
Kinnaras und Apsaras besuchen seine felsigen Flächen; ringsum sind die Bäume von den Spitzen der Stoßzähne der Weltelefanten gerieben.
3.108.11
विद्याधरानुचरितं नानारत्नसमाकुलम् ।
विषोल्वणैर्भुजङ्गैश्च दीप्ताजिह्वैर्निषेवितम् ॥ ३.१०८.११ ॥
Es wird von Vidyādharas besucht und ist voller vieler Juwelen; auch Schlangen, giftig und wild, mit blitzenden Zungen, bevölkern es.
3.108.12
क्वचित्कनकसंकाशं क्वचिद्रजतसंनिभम् ।
क्वचिदञ्जनपुञ्जाभं हिमवनतमुपागमत् ॥ ३.१०८.१२ ॥
Hier glänzt er wie Gold, dort wie Silber, anderswo mit dem Schimmer eines Haufens Antimon; so gelangte er zum Himavat.
3.108.13
स तु तत्रनरश्रेष्ठस्तपो घोरं समाश्रितः ।
फलमूलाम्बुसंभक्षः सहस्रपरिवत्सरान् ॥ ३.१०८.१३ ॥
Dort unterzog sich jener Beste der Menschen einer furchtbaren Askese, nährte sich von Früchten, Wurzeln und Wasser, tausend Jahre lang.
3.108.14
संवत्सरसहस्रे तु गते दिव्ये महानदी ।
दर्शयामास तं गङ्गा तदा मूर्तिमती स्वयम् ॥ ३.१०८.१४ ॥
Als tausend göttliche Jahre vergangen waren, erschien ihm der große Fluss Gaṅgā selbst, in Gestalt verkörpert.
3.108.15
किमिच्छसि महाराज म्तः किंच ददानि ते ।
तद्ब्रवीहि नरश्रेष्ठ करिष्यामि वचस्तव ॥ ३.१०८.१५ ॥
Was wünschst du, großer König? Was soll ich dir geben? Sag es, Bester der Menschen, und ich werde dein Wort erfüllen.
3.108.16
एवमुक्तः प्रत्युवाच राजा हैमवतीं नदीम् ।
तदा भगीरथो राजन्प्रणिपत्य कृताञ्जलिः।
पितामहा मे वरदे कपिलेन महानदि ॥ ३.१०८.१६ ॥
So angesprochen antwortete König Bhagīratha dem Fluss aus dem Himālaya; o König, Bhagīratha verneigte sich, faltete die Hände und sprach: O Gewährerin, o großer Fluss, meine Ahnen wurden von Kapila vernichtet.
3.108.17
अन्वेषमाणास्तुरगं नीता वैवस्वतक्षयम् ।
षष्टिस्तानि सहस्राणि सागराणां महात्मनाम् ॥ ३.१०८.१७ ॥
Auf der Suche nach dem Pferd wurden die sechzigtausend Söhne des hochherzigen Sagara in das Reich Vaivasvatas geführt.
3.108.18
कपिलं देवमासाद्य क्षणेन निधनं गताः ।
तेषामेवं विनष्टानां स्वर्गे वासो न विद्यते ॥ ३.१०८.१८ ॥
Als sie den Gott Kapila erreichten, fanden sie in einem Augenblick den Tod; für diejenigen, die so vernichtet wurden, gibt es keine Wohnstatt im Himmel.
3.108.19
यावत्तानि शरीराणि त्वं जलैर्नाभिषिञ्चसि ।
तावत्तेषां गतिर्नास्ति सागराणां महानदि ॥ ३.१०८.१९ ॥
Solange du jene Leiber nicht mit Wasser besprengst, gibt es für sie keinen Weg, o großer Fluss.
3.108.20
स्वर्गं नय महाभागे मत्पितॄन्सगरात्मजान् ।
तेषामर्थेऽभियाचामि त्वामहं वै महानदि ॥ ३.१०८.२० ॥
Führe meine Ahnen, die Söhne Sagaras, in den Himmel, o Hochbeglückte. Um ihretwillen flehe ich dich an, o großer Fluss.
3.108.21
एतच्छ्रुत्वा वचो राज्ञो गङ्गा लोकनमस्कृता ।
भगीरथमिदं वाक्यं सुप्रीता समभाषत ॥ ३.१०८.२१ ॥
Als Gaṅgā, von den Welten verehrt, diese Worte des Königs gehört hatte, sprach sie hocherfreut diese Worte zu Bhagīratha.
3.108.22
करिष्यामि माहाराज वचस्ते नात्र संशयः ।
वेगं तु मम दुर्धार्यं पतन्त्या गगनाच्च्युतम् ॥ ३.१०८.२२ ॥
"O großer König, ich werde dein Wort erfüllen, daran ist kein Zweifel. Doch meine Wucht, unerträglich, wenn ich vom Himmel falle…"
3.108.23
न शक्तस्त्रिषु लोकेषु कश्चिद्धारयितुं नृप ।
अन्यत्र विबुधश्रेष्ठान्नीलकण्ठान्महेश्वरात् ॥ ३.१०८.२३ ॥
O König, niemand in den drei Welten vermag sie zu halten, außer Maheśvara, dem besten der Götter, dem Blaukehligen.
3.108.24
तं तोषय रमहाबाहो तपसा वरदं हरम् ।
स तु मां प्रच्युतां देवः शिरसा धारयिष्यति ॥ ३.१०८.२४ ॥
O Starkarmiger, besänftige Hara, den Gewährer der Gnaden, durch Askese. Jener Gott wird mich, wenn ich falle, auf seinem Haupte halten.
3.108.25
स करिष्यति ते रकामं पितॄणां हितकाम्यया ।
तपसाऽऽराधितः शंभुर्भगर्वाँल्लोकभावनः ॥ ३.१०८.२५ ॥
Śambhu, der gesegnete Herr, der die Welten erhält, durch Askese gnädig gestimmt, wird dein Verlangen erfüllen aus Sorge um das Wohl der Ahnen.
3.108.26
एतच्छ्रुत्वा ततो राजन्महाराजो भगीरथः ।
कैलासं पर्वतं गत्वा तोषयामास शंकरम् ॥ ३.१०८.२६ ॥
Als er dies gehört hatte, o König, ging der große König Bhagīratha zum Berg Kailāsa und stimmte Śaṅkara gnädig.
3.108.27
ततस्तेन समागम्य कालयोगेन केनचित् ।
गह्गावतरणं राजन्नयाचत महीपतिः ॥ ३.१०८.२७ ॥
Dann, als er ihn durch den Lauf der Zeit getroffen hatte, o König, bat der Herrscher der Erde um den Abstieg des Ganges.
3.108.28
अगृह्णाच्च वरं तस्माद्गङ्गाया धारणे नृप ।
स्वर्गे वासं समुद्दिश् पितॄणां स नरोत्तमः ॥ ३.१०८.२८ ॥
Und er erhielt von ihm die Gnade, den Ganges zu tragen, o König, jener Beste der Menschen, im Sinn, den Ahnen eine Wohnung im Himmel zu bereiten.