மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.108
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.108.1
स तु राजा महेष्वासश्चक्रवर्ती महारथः ।
बभूव सर्वलोकस् मनोनयननन्दनः ॥ ३.१०८.१ ॥
அந்த அரசன் பெரிய வில்வீரனும், சக்ரவர்த்தியும், மகாரதனுமாக இருந்தான்; அவன் எல்லா உலகங்களின் மனதுக்கும் கண்களுக்கும் மகிழ்ச்சியளிப்பவனாக ஆனான்.
3.108.2
स शुश्राव महाबाहुः कपिलेन महात्मना ।
पितॄणआं निधनं घोरमप्राप्तिं त्रिदिवस्य च ॥ ३.१०८.२ ॥
அந்த மகாபாகு, மகாத்மா கபிலரிடமிருந்து முன்னோர்களின் பயங்கரமான அழிவையும் சொர்க்கம் கிடைக்காததையும் கேட்டான்.
3.108.3
स राज्यं सचिवे न्यस्य हृदयेन विदूयता ।
जगाम हिमवत्पार्श्वं तपस्तप्तुं नरेश्वरः ॥ ३.१०८.३ ॥
அந்த நரேசுவரன் ராஜ்யத்தை அமைச்சரிடம் ஒப்படைத்து, மனம் வருந்தியவனாக, தவம் செய்வதற்காக இமயமலையின் பக்கம் சென்றான்.
3.108.4
आरिराधयिषुर्गङ्गां तपसा दग्धकिल्विषः ।
सोऽपश्यत नर्रेष्ठ हिमवन्तं नगोत्तमम् ॥ ३.१०८.४ ॥
கங்கையை மகிழ்விக்க விரும்பி, தவத்தால் பாவங்களை எரித்தவனாக அவன், ஓ நரசிறந்தவனே, மலைகளில் உயர்ந்த இமயமலையைக் கண்டான்.
3.108.5
शृङ्गैर्बहुविधाकारैर्धातुमद्भिरलंकृतम् ।
पवनालम्बिभिर्मेघैः परिपिक्तं समन्ततः ॥ ३.१०८.५ ॥
பல வடிவங்களுடைய, தாதுப்பொருள் நிறைந்த சிகரங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, காற்றில் தங்கிய மேகங்களால் எங்கும் தெளிக்கப்பட்டது.
3.108.6
नदीकुञ्जनितम्बैश्च सोदकैरुपशोभितम् ।
गुहाकन्दरसंलीनसिंहव्याघ्रनिषेवितम् ॥ ३.१०८.६ ॥
ஆறுகளின் சோலைகளாலும் சரிவுகளாலும், நீர்நிலைகளாலும் அழகுபெற்று, குகைகளிலும் பள்ளத்தாக்குகளிலும் மறைந்திருக்கும் சிங்கங்களும் புலிகளும் வசிக்கும் இடமாக இருந்தது.
3.108.7
शकुनैश्च विचित्राङ्गैः कूजद्भिर्विविधा गिरः ।
भृङ्गराजैस्तथा हंसैर्दात्यूहैर्जलकुक्कुटैः ॥ ३.१०८.७ ॥
பலவண்ண உடல்களுடைய பறவைகள் பல்வேறு ஒலிகளில் கூவுகின்றன; பிருங்கராஜ், அன்னங்கள், தாத்யூஹங்கள், நீர்க்கோழிகள் ஆகியவையும் உள்ளன.
3.108.8
मयूरैः शतपत्रैश्च जीवंजीवककोकिलैः ।
चकोरैरसितापाङ्गैस्तथा पुत्रप्रियैरपि ॥ ३.१०८.८ ॥
மயில்கள், சதபத்ரங்கள், ஜீவஞ்ஜீவகங்கள், குயில்கள், சகோரங்கள், கருங்கடை விழி பறவைகள், புத்ரப்ரியங்கள் ஆகியவையும் உள்ளன.
3.108.9
जलस्थानेषु रम्येषु पद्मिनीभिश्च संकुलम् ।
सारसानां च मधुरैर्व्याहृतैः समलंकृतम् ॥ ३.१०८.९ ॥
இனிய நீர்நிலைகளில் தாமரைக் குளங்களால் நிறைந்தது; சாரசப் பறவைகளின் இனிய குரல்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டது.
3.108.10
किन्नरैरप्सरोभिश्च निषेवितशिलातलम् ।
दिग्वारणविषाणाग्रैः समन्ताद्धृष्टपादपम् ॥ ३.१०८.१० ॥
கின்னரர்களும் அப்சரஸ்களும் இதன் பாறைத் தளங்களில் வாழ்கின்றனர்; திசையானைகளின் தந்த முனைகளால் எங்கும் மரங்கள் தேய்க்கப்பட்டுள்ளன.
3.108.11
विद्याधरानुचरितं नानारत्नसमाकुलम् ।
विषोल्वणैर्भुजङ्गैश्च दीप्ताजिह्वैर्निषेवितम् ॥ ३.१०८.११ ॥
வித்யாதரர்கள் சுற்றித் திரிகிறார்கள்; பல்வேறு ரத்தினங்களால் நிறைந்தது; விஷத்தால் கொடிய, ஒளிரும் நாக்குடைய பாம்புகளும் இங்கு வாழ்கின்றன.
3.108.12
क्वचित्कनकसंकाशं क्वचिद्रजतसंनिभम् ।
क्वचिदञ्जनपुञ्जाभं हिमवनतमुपागमत् ॥ ३.१०८.१२ ॥
சில இடங்களில் பொன்னைப் போலவும், சில இடங்களில் வெள்ளியைப் போலவும், வேறிடங்களில் மையின் குவியல் போலவும் ஒளிரும் இமவானை அடைந்தான்.
3.108.13
स तु तत्रनरश्रेष्ठस्तपो घोरं समाश्रितः ।
फलमूलाम्बुसंभक्षः सहस्रपरिवत्सरान् ॥ ३.१०८.१३ ॥
அங்கே அந்த நரசிரேஷ்டன் கடுமையான தவத்தை மேற்கொண்டான்; பழங்களும் கிழங்குகளும் நீரும் உண்டு ஆயிரம் ஆண்டுகள்.
3.108.14
संवत्सरसहस्रे तु गते दिव्ये महानदी ।
दर्शयामास तं गङ्गा तदा मूर्तिमती स्वयम् ॥ ३.१०८.१४ ॥
தெய்வீக ஆயிரம் ஆண்டுகள் கழிந்ததும், மகாநதியாம் கங்கை தானே உருவெடுத்து அவனுக்குக் காட்சி அளித்தாள்.
3.108.15
किमिच्छसि महाराज म्तः किंच ददानि ते ।
तद्ब्रवीहि नरश्रेष्ठ करिष्यामि वचस्तव ॥ ३.१०८.१५ ॥
மகாராஜனே, நீ என்ன விரும்புகிறாய்? உனக்கு நான் என்ன தருவேன்? நரசிரேஷ்டனே, அதைச் சொல், உன் சொல்லை நிறைவேற்றுவேன்.
3.108.16
एवमुक्तः प्रत्युवाच राजा हैमवतीं नदीम् ।
तदा भगीरथो राजन्प्रणिपत्य कृताञ्जलिः।
पितामहा मे वरदे कपिलेन महानदि ॥ ३.१०८.१६ ॥
இவ்வாறு கேட்கப்பட்ட அரசன் பகீரதன் ஹைமவதி நதிக்குப் பதில் சொன்னான்; ராஜனே, பகீரதன் வணங்கி கைகூப்பி கூறினான்: வரம் தருபவளே, மகாநதியே, என் முன்னோர்கள் கபிலரால் (அழிக்கப்பட்டனர்).
3.108.17
अन्वेषमाणास्तुरगं नीता वैवस्वतक्षयम् ।
षष्टिस्तानि सहस्राणि सागराणां महात्मनाम् ॥ ३.१०८.१७ ॥
குதிரையைத் தேடிச் சென்ற அந்த மகாத்மாவான சாகரனின் அறுபதாயிரம் மகன்கள் வைவஸ்வதனின் உலகுக்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டனர்.
3.108.18
कपिलं देवमासाद्य क्षणेन निधनं गताः ।
तेषामेवं विनष्टानां स्वर्गे वासो न विद्यते ॥ ३.१०८.१८ ॥
கபிலத் தேவனை அடைந்ததும் அவர்கள் ஒரு கணத்தில் மரணம் அடைந்தனர்; இவ்வாறு அழிந்த அவர்களுக்கு சொர்க்கத்தில் வாசம் இல்லை.
3.108.19
यावत्तानि शरीराणि त्वं जलैर्नाभिषिञ्चसि ।
तावत्तेषां गतिर्नास्ति सागराणां महानदि ॥ ३.१०८.१९ ॥
நீ அந்த உடல்களை நீரால் அபிஷேகம் செய்யாதவரை, அவர்களுக்கு கதி இல்லை, ஓ மகாநதியே.
3.108.20
स्वर्गं नय महाभागे मत्पितॄन्सगरात्मजान् ।
तेषामर्थेऽभियाचामि त्वामहं वै महानदि ॥ ३.१०८.२० ॥
ஓ மகாபாக்கியவதியே, என் முன்னோர்களான சகரனின் மைந்தர்களை சொர்க்கத்திற்கு அழைத்துச் செல். அவர்களுக்காக நான் உன்னை வேண்டுகிறேன், ஓ மகாநதியே.
3.108.21
एतच्छ्रुत्वा वचो राज्ञो गङ्गा लोकनमस्कृता ।
भगीरथमिदं वाक्यं सुप्रीता समभाषत ॥ ३.१०८.२१ ॥
அரசனின் இந்த வார்த்தையைக் கேட்டு, உலகங்களால் வணங்கப்பட்ட கங்கை மிகவும் மகிழ்ந்து பகீரதனிடம் இந்த வார்த்தையைச் சொன்னாள்.
3.108.22
करिष्यामि माहाराज वचस्ते नात्र संशयः ।
वेगं तु मम दुर्धार्यं पतन्त्या गगनाच्च्युतम् ॥ ३.१०८.२२ ॥
"ஓ மகாராஜனே, உன் வார்த்தையை நான் நிறைவேற்றுவேன்; இதில் சந்தேகம் இல்லை. ஆனால் வானிலிருந்து விழும் என் வேகம் தாங்க முடியாதது…"
3.108.23
न शक्तस्त्रिषु लोकेषु कश्चिद्धारयितुं नृप ।
अन्यत्र विबुधश्रेष्ठान्नीलकण्ठान्महेश्वरात् ॥ ३.१०८.२३ ॥
ஓ அரசே, மூன்று உலகங்களிலும் எவரும் இதைத் தாங்க சக்தியுடையவர் இல்லை; தேவர்களில் சிறந்தவரும் நீலகண்டருமான மகேஸ்வரரைத் தவிர.
3.108.24
तं तोषय रमहाबाहो तपसा वरदं हरम् ।
स तु मां प्रच्युतां देवः शिरसा धारयिष्यति ॥ ३.१०८.२४ ॥
ஓ மகாபாகுவே, தவத்தால் வரம் தரும் ஹரனை மகிழ்வி. அந்தத் தேவன் விழும் என்னை தன் தலையில் தாங்குவார்.
3.108.25
स करिष्यति ते रकामं पितॄणां हितकाम्यया ।
तपसाऽऽराधितः शंभुर्भगर्वाँल्लोकभावनः ॥ ३.१०८.२५ ॥
தவத்தால் வழிபடப்பட்ட சம்பு, பகவான், உலகைக் காப்பவர், பிதுர்களின் நலனை விரும்பி, உன் விருப்பத்தை நிறைவேற்றுவார்.
3.108.26
एतच्छ्रुत्वा ततो राजन्महाराजो भगीरथः ।
कैलासं पर्वतं गत्वा तोषयामास शंकरम् ॥ ३.१०८.२६ ॥
இதைக் கேட்ட பின், மன்னா, மகாராஜன் பகீரதன் கைலாச மலைக்குச் சென்று சங்கரனை மகிழ்வித்தான்.
3.108.27
ततस्तेन समागम्य कालयोगेन केनचित् ।
गह्गावतरणं राजन्नयाचत महीपतिः ॥ ३.१०८.२७ ॥
பின்னர், காலப்போக்கில் அவரைச் சந்தித்து, மன்னா, அந்த மன்னன் கங்கையின் இறங்குதலை வேண்டினான்.
3.108.28
अगृह्णाच्च वरं तस्माद्गङ्गाया धारणे नृप ।
स्वर्गे वासं समुद्दिश् पितॄणां स नरोत्तमः ॥ ३.१०८.२८ ॥
மன்னா, அவரிடமிருந்து கங்கையைத் தாங்கும் வரத்தைப் பெற்றான்; பிதுர்கள் சொர்க்கத்தில் வசிக்கும் நோக்கத்துடன் அந்த நரோத்தமன் அதைப் பெற்றான்.